Abraham Lincoln — Wikipèdia

Abraham Lincoln — Wikipèdia
Vejatz lo contengut
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Abraham Lincoln
Foncions
16
en
president elegit dels Estats Units
4 de març
de
1861
15 d'abril
de
1865
Predecessor
James Buchanan
Successor
Andrew Johnson
Biografia
Data de naissença
12 de febrièr
de
1809
Luòc de naissença
Hardyn County,
Kentucky
Data de decès
15 d'abril
de
1865
Luòc de decès
Washington, DC
Partit politic
Partit Republican
modificar
Abraham Lincoln
(12 de febrier de
1809
comtat de Hardin
– 15 d'abriu de
1865
Washington
) foguèt lo 16
en
president deis
Estats Units d'America
dau 4 de març de
1861
au 15 d'abriu de
1865
. Succediguèt a
James Buchanan
1857
1861
) e foguèt remplaçat per son vice-president
Andrew Johnson
1865
1869
). Premier president
republican
de l'istòria dau
país
, Lincoln dirigiguèt leis
Estats Units
durant la
Guèrra de Secession
. Organizèt l'esfòrç de guèrra dau Nòrd partisan dau mantenement de l'Union. Après quatre ans de combats, aquò li permetèt de preservar l'unitat deis
Estats Units
e de reglar la crisi politica entre lo Nòrd e lo Sud en impausant definitivament leis interès dau Nòrd
industriau
au detriment dei revendicacions dau Sud
agricòla
. Per aquò, adoptèt de mesuras
proteccionistas
, encoratjèt la
conquista de l'Oèst
e aboliguèt l'
esclavatge
. Foguèt
assassinat
quauquei jorns après la
capitulacion de l'armada sudista
dau
generau
Lee
per un simpatizant de la
causa confederada
. Gràcias a son ròtle dins la
guèrra civila
e dins la fin de l'
esclavatge
, es una figura fòrça respectada de l'istòria estatsunidenca.
Jovença e intrada en politica
modificar
modificar lo còdi
Ostau familhau dei Lincoln en
Indiana
Abraham Lincoln nasquèt lo 12 de febrier de
1809
dins lo comtat de Hardin en
Kentucky
, a proximitat de la «
Frontiera
». Sei parents,
Thomas Lincoln
1778
1851
) e
Nancy Hanks
1784
1818
), èran de rendiers paures. Son paire èra lo descendent d'emigrats
anglés
arribats en
America
en
1637
. Avián participat a la
colonizacion
dau país e a la
Guèrra d'Independéncia
. La
familha
de sa maire es mens ben coneguda per leis
istorians
, mai
Nancy Hanks
s'ocupèt d'inculcar lo
cristianisme
a seis enfants.
En
1816
, après de problemas
juridics
causats per la pèrda dei títols de
proprietat
de la
familha
en
Kentucky
, Thomas Lincoln decidèt de desmainatjar en
Indiana
. Lo periòde foguèt malaisat per lei Lincoln e Nancy Hanks moriguèt en
1818
en causa de la «
malautiá dau lach
. Thomas Lincoln esposèt lèu
Sarah Bush Lincoln
(1788–1869), una veusa
amiga
de la familha qu'aviá tres enfants
. Sarah Bush encoratjèt fòrça Abraham Lincoln a aprendre a legir e lei relacions entre lei dos foguèron bònas
. L'interès de l'enfant per la lectura èra viu, mai son
educacion
foguèt limitada per leis obligacions dau trabalh
agricòla
A 17 ans, Abraham Lincoln quitèt l'ostau familhau per trabalhar dins lo
comèrci
. Comencèt alora un periòde d'alternància entre participacions ai trabalhs dau tenement dei Lincoln (que s'installèron en
Illinois
en
1830
) e emplecs alhors. En particular, foguèt matalòt sus divèrsei
naviris
marchands navegant dins la vau de
Mississipí
10
. Durant aquelei viatges, foguèt tanben magasinier, postier e susvelhant. En 1831, s'installèt dins lo vilatge de
New Salem
, lòng dau riu Sangamon en
Illinois
. Un an pus tard, durant la
guèrra de Black Hawk
, intrèt dins la
milícia
locala e foguèt elegit
capitani
11
. A partir d'aqueu moment, decidèt de s'engatjar en
politica
amb lo
partit whig
. Après una premiera desfacha, foguèt totjorn elegit coma representant a l'assemblada de l'
Estat
12
. Menèt tanben d'estudis de
drech
e venguèt
avocat
en
1836
13
De l'Illinois au Congrès
modificar
modificar lo còdi
Abraham Lincoln en 1846.
De
1836
1860
, Lincoln venguèt pauc a cha pauc un òme politic
nacionau
reputat brilhant, eloquent e onèst. D'efiech, après un desmainatjament a
Springfield
, capitala d'
Illinois
, se destrièt coma avocat dins mai d'un afaire famós. Per exemple, en
1858
, dins l'afaire
Duff Armstrong
, un òme accusat de murtre, foguèt opausat a un testimòni a carga que pretendiá aver vist Armstrong tirar sus la victima gràcias au lume de la
Luna
. Demostrèt la messòrga d'aqueu testimoniatge en utilizant un
armanac
. Sus la basa dei fasas lunaras indicadas dins l'obratge, Lincoln sostenguèt que l'esclat de la
Luna
èra pas sufisent per permetre au testimòni de veire corrèctament la scena. Obtenguèt lèu l'
aquitament
14
En
politica
, Lincoln foguèt representatn a la
Chambra dei Representants d'Illinois
de
1834
1842
e a la
Chambra dei Representants
de
1847
1849
. En mai de luchar per leis interès de son Estat, s'opausèt a la
Guèrra Americanomexicana
15
16
, mai acceptèt de votar en favor dau mandadís de tropas suplementàrias. S'engatjèt tanben en favor de la promoccion dei concepcions politicas e economicas de l'elèit dau Nòrd. En particular, sostenguèt lei demandas dei companhiás ferroviàrias. Aquò lo menèt a s'opausar a l'
esclavatge
. En revènge, èra ostil a l'idèa d'una egalitat entre lei blancs e lei negres, compres au nivèu politic.
Son refús de sostenir totalament la guèrra còntra
Mexic
entraïnèt d'accusacions d'
antipatriotisme
còntra eu. En
1849
, atacat per un adversari favorable au conflicte, assaièt pas de se representar a la
Chambra dei Representants
. Se concentrèt sus sa carriera d'avocat, mai demorèt una figura politica importanta en
Illinois
. En
1854
, jonhèt lo
partit republican
que remplacèt un
partit whig
en plen declin. Puei, en
1858
, se presentèt au
Senat
. Foguèt batut de pauc per
Stephen A. Douglas
dau
partit democrata
. Pasmens, lei debats menats durant aquela campanha, sovent menats davant de publics de mai de
10 000
personas
17
, li permetèron de venir una figura nacionala, capabla de se presentar a l'
eleccion presidenciala de 1860
18
Durant aqueu periòde, Lincoln se
maridèt
amb
Mary Todd
1818
1882
) en
1842
. Sa femna sostenguèt e encoratjèt sa carriera politica, mai foguèt pauc populara durant la
guèrra civila
en causa de seis originas sudistas. De mai, nascuda dins una familha richa qu'aviá d'esclaus per la servir, Mary Todd aguèt de dificultats per s'adaptar a la pauretat relativa de la vida d'avocat. Pasmens, lo pareu aguèt de relacions bònas e quatre enfants. Pasmens, l'ainat solament subrevisquèt. Dich
Robert Todd Lincoln
1843
1926
), foguèt un òme politic important de la scena politica estatsunidenca de la fin dau sègle XIX
19
La Guèrra de Secession
modificar
modificar lo còdi
Article principal
Guèrra de Secession
L'eleccion de Lincoln a la presidéncia
modificar
modificar lo còdi
Article principal
Eleccion presidenciala estatsunidenca de 1860
Resultats de l'
eleccion presidenciala estatsunidenca de 1860
A la fin deis
ans 1850
, leis
Estats Units
traversavan una crisi politica prefonda en causa de la divergéncia mai e mai importanta entre leis interès deis
Estats
industrializats
dau Nòrd e aquelei deis Estats
agricòlas
dau Sud. D'efiech, lo Nòrd èra partisan d'una politica
proteccionista
per s'aparar còntra leis
exportacions
europèas e protegir sa basa
industriala
en cors de formacion. Au contrari, lo Sud èra partisan dau
liure cambi
que li permetiá de vendre sei produccions, especialament lo
coton
, ai centres industriaus d'
Anglatèrra
e de
França
. Pauc a cha pauc, la question de l'
esclavatge
, vist coma una necessitat per lo Sud e coma un fren au Nòrd, cristallizèt lei tensions.
L'
eleccion presidenciala estatsunidenca de 1860
aguèt luòc dins aqueu contèxte. Lo
partit republican
designèt Lincoln coma candidat lo 16 de mai. Aqueu succès foguèt relativament facil car leis autrei candidats suscitavan d'oposicions fòrtas dins lo partit. En revènge, lo
partit democrata
se devesiguèt entre delegats dau Nòrd e dau Sud sus la question de l'
esclavatge
. Foguèt impossible de trobar un compromés. Lo 26 de junh, lei delegats dau Nòrd designèron
Stephen A. Douglas
coma candidat e lo 28 de junh,
John Cabell Breckinridge
venguèt lo candidat dei delegats dau Sud. Per complicar mai la situacion, lo
partit de l'Union Constitucionala
, lo successor dau partit whig, presentèt
John Bell
Lo vòte se debanèt lo 6 de novembre. Lincoln arribèt en tèsta amb
1 865 907
votz (39,8% dei sufragis exprimits) gràcias au sostèn deis Estats dau Nòrd
20
Breckinridge
ganhèt dins totei leis Estats dau Sud amb
848 019
votz (18,1%) e
Bell
s'impausèt dins leis Estats situats entre lei dos blòts amb
590 901
votz (12,6%).
Douglas
obtenguèt un nombre important de sufragis (
1 380 202
votz siá 29,5%) mai sei partisans èran tròp dispersats per li permetre de ganhar d'Estats. Gràcias a sei succès dins lo Nòrd, Lincoln obtenguèt la majoritat dins lo collègi electorau amb 180 electors (sus 303
21
). Pasmens, aquela victòria entraïnèt tanben la desintegracion de l'Union entre leis Estats.
La secession deis Estats dau Sud
modificar
modificar lo còdi
Formacion de la Confederacion en
1860
1861
L'eleccion de Lincoln amb una majoritat febla agravèt la crisi entre lo Nòrd e lo Sud. Dins leis Estats dau Sud, lo president elegit èra percebut coma una menaça mortala en causa de sei declaracions ancianas còntra l'
esclavatge
. Aquela impression èra renfòrçada per lo ròtle important tengut dins sa campanha per lo camp abolicionista qu'esperava aprofichar son eleccion per obtenir un vòte definitiu còntra «
l'institucion particulara
». De mai, Lincoln voliá impausar de tarifas doanieras proteccionistas. Sei proposicions de compromés sus la question de l'esclavatge foguèron donc pas escotadas
22
. Leis Estats dau Sud aprofichèron lo relambi de tres mes entre l'eleccion e la presa de foncion dau president per proclamar sa volontat de quitar l'Union. Lo premier foguèt la
Carolina dau Sud
que votèt la secession tre lo 20 de decembre de 1860
23
. Foguèt imitada, en genier e en febrier de 1861, per sièis autreis Estats dau Sud qu'èran tanben dependents deis exportacions de
coton
23
La defensa de l'Union
modificar
modificar lo còdi
Abraham Lincoln a la
batalha d'Antietam
Lincoln foguèt un adversari acarnat de la secession deis Estats dau Sud. Segon eu, l'union èra indissolubla. Sensa entraïnar dirèctament lo conflicte, prenguèt divèrsei posicions que facilitèron son començament
24
. En particular, ordonèt d'avitalhar la
garnison
de
Fort Sumter
, un
fòrt
encara ocupat per lei fòrças unionistas en
Carolina dau Sud
. Lo 12 d'abriu de
1861
, lo Sud ataquèt la posicion e la guèrra comencèt. Dins aquò, l'armada estatsunidenca de
1860
aviá pauc de mejans e la màger part deis
oficiers
èran originaris dau Sud. Lo Nòrd foguèt donc obligat de crear una
armada
novèla a partir de quauqueis unitats dispersadas e pauc preparadas a una guèrra modèrna
25
Lincoln deguèt donc organizar l'armada unionista en favorizant lo vòte dei mesuras necessàrias per mobilizar de desenaus de miliers d'òmes
26
. S'ocupèt tanben de mantenir l'isolament
diplomatic
dau Sud. La question de l'
esclavatge
foguèt un element decisiu d'aqueu plan. D'efiech, au començament dau conflicte, Lincoln s'opausèt a l'abolicion per pas complicar mai la situacion
27
. Pasmens, l'acceptèt finalament lo 22 de setembre de 1862 per ganhar lo sostèn deis opinions publicas
britanica
francesa
28
. Aquela manòbra empachèt
Londres
París
d'ajudar lo Sud per afeblir lo Nòrd
29
30
. Dins aquò, Lincoln demorèt prudent. Lo vòte de ratificacion definitiu dau XIII
en
Amendament, que formalizava l'abolicion de l'esclavatge e son enebiment, aguèt unicament luòc lo 6 de decembre de
1865
La conducha deis operacions foguèt mens simpla. Lincoln aguèt de dificultats per trobar de
generaus
capables de rivalizar amb lei caps de l'armada sudista.
Winfield Scott
li conselhèt d'establir un
blocus
exterior de la
Confederacion
mai, a 75 ans, podiá pas comandar de tropas sus lo prat batalhier.
George Brinton McClellan
organizèt la premiera armada estatsunidenca e arrestèt una ofensiva sudista en direccion de
Washington
a la
batalha d'Antietam
(17 de setembre de 1862
31
) mai totei seis atacas vèrs lo sud s'acabèron per de desfachas
32
. Puei,
Ambrose Burnside
perdiguèt
13 000
òmes sensa obtenir de resultats a la
batalha de Fredericksburg
(13 de decembre de 1862
33
). La solucion venguèt d'un frònt periferic amb lo
generau
Ulysses Grant
, venceire de plusors combats dins la vau de
Mississipí
34
Sensa se preocupar dei pèrdas,
Grant
ataquèt lei fòrças dau generau
Lee
, encargat de protegir la capitala sudista. Lei Nordistas perdiguèron aquelei combats, mai poguèron remplaçar sei pèrdas gràcias a la produccion industriala e au pes demografic dau Nòrd
35
36
. Lèu, Lee foguèt blocat sus de posicions defensivas. Puei, menaçat d'enceuclament per la superioritat numerica dei Nordistas, deguèt capitular lo 9 d'abriu de
1865
37
. Dins lo rèsta dau país, lei generaus promòuguts per Grant ravatjèron lei territòris sudistas
38
. En junh de
1865
, la capitulacion dei darriereis unitats sudistas encara en estat de combatre marquèt la fin de la guèrra.
La victòria politica e economica dau Nòrd
modificar
modificar lo còdi
Fotografia
dei roïnas de Richmond, la capitala dau Sud, en abriu de
1865
Article detalhat:
Reconstruccion (Estats Units d'America)
Durant lo conflicte, Lincoln favorizèt l'adopcion de mai d'una mesura que permetèron de reglar la crisi politica estatsunidenca au profiech dau Nòrd. Premier, contentèt lei revendicacions ancianas de l'elèit economic dau Nòrd coma l'adopcion de tarifas doanieras proteccionistas per protegir leis industrias estatsunidencas
39
. Favorizèt tanben la
conquista de l'Oèst
en permetent ai
familhas
capablas de justificar l'ocupacion d'un terren dempuei 5 ans de'n revendicar la
proprietat
dins lo limit de 65 ectaras (
Homestead Act
). Lo finançament de la guèrra foguèt egalament realizat gràcias a de
bancas
estatsunidencas, çò que permetèt la creacion d'un sistèma de bancas nacionalas a partir de
1863
40
41
. L'
industria
poguèt se desvolopar gràcias a de mesuras similaras.
L'abolicion de l'
esclavatge
, lei destruccions considerablas dins lei regions sudistas tocadas per lei combats, la mòrt d'un quart de la populacion blanca deis
Estats Confederats
e la mesa en plaça de culturas de
coton
dins lei
colonias
africanas
asiaticas
per leis
Europèus
(per remplaçar lo
coton
sudista blocat per la
marina federala
) privèron tanben lo Sud de sei fondaments
economics
. Ansin, en
1865
, lo Sud podiá plus rivalizar economicament amb lo Nòrd qu'èra vengut l'unic centre de la poissança estatsunidenca.
L'assassinat
modificar
modificar lo còdi
Tren funerari de Lincoln durant son passatge a
Nòva York
Abraham Lincoln foguèt assassinat lo 14 d'abriu de
1865
, quauquei jorns après la capitulacion dau generau Lee, per un simpatisant sudista dich
John Wilkes Booth
. Lo president recebèt una bala dins lo
cotet
durant una sortida au
teatre
. Tocat au
cervèu
, moriguèt l'endemans a 7h
42
Booth
aviá recrutat una còla per tuar Lincoln, son vice-president e lo secretari d'Estat. Esperava crear una crisi institucionala, mai son projècte capitèt mau car sei complicis agantèron pas seis objectius
43
44
. Tot lo grop foguèt arrestat o tuat durant lo mes d'abriu. Quatre personas foguèron
condamnats a mòrt
e executadas en julhet.
Tuat au moment de la victòria, Lincoln foguèt considerat coma un martir e un eròi deis Estats Units. De milions de personas participèron a sa procession funèbra. Puei, son còrs foguèt menat per un
tren
dins lei
vilas
pus importantas dau Nòrd coma
Baltimore
Filadèlfia
Nòva York
Cleveland
Chicago
45
. Foguèt enterrat a
Springfield
. En
1901
, sa
cròta
foguèt fortificada per la protegir còntra lei menaças de depredacion. Aperavans, son ataüt èra estat desplaçat 17 còps.
Influéncia e posteritat
modificar
modificar lo còdi
Retrach de Lincoln sus lo monument dau
Mont Rushmore
(a drecha).
Abraham Lincoln es considerat coma un dei presidents pus importants e respectats de l'
istòria deis Estats Units
. Abòrd d'omenatges li son donc renduts. Per exemple, la capitala de l'Estat de
Nebraska
es dicha Lincoln. Son efigia figura tanben sus de pèças e de bilhets e lo jorn de sa naissença es un jorn feriat. Pasmens, l'omenatge pus famós es benlèu l'
escultura
de son retrach sus lo
Mont Rushmore
Lei circonstàncias de sa mòrt tènon un ròtle important dins aquela mena de culte. D'efiech, assassinat avans la fin de la guèrra, Lincoln foguèt pas criticat de son vivent per seis accions. De mai, obtenguèt un estatut de martir de la
libertat
tuat per lei partisans de l'
esclavatge
. S'aquela vision simplista es desenant contestada per lo trabalh deis istorians, demòra un imatge centrau de la cultura estatsunidenca. Ansin, leis ambigüitats de sa posicion sus l'abolicion, son ròtle dins l'entraïnament dau conflicte e son refús de negociar amb lei Sudistas son pauc discutits.
Annèxas
modificar
modificar lo còdi
Liames intèrnes
modificar
modificar lo còdi
Esclavatge
Grant (Ulysses S.)
Guèrra de Secession
Liberalisme
Partit republican (Estats Units)
Proteccionisme
Reconstruccion
Bibliografia
modificar
modificar lo còdi
Biografias sus Abraham Lincoln
(en)
David Herbert Donald,
Lincoln
, Simon & Schuster, 2011.
(fr)
Liliane Kerjan,
Abraham Lincoln
, París, Éditions Gallimard, coll. «
Folio biographies
» (n° 132), 2016, 278 p.
(fr)
Stephen B. Oates,
Lincoln
, París, Fayard, 1984.
(en)
James M. McPherson,
Abraham Lincoln
, Oxford University Press, 2009.
(en)
Benjamin P. Thomas,
Abraham Lincoln: A Biography
, Southern Illinois University Press, 2008.
(en)
Ronald C. White,
A. Lincoln: A Biography
, Random House, 2009.
Obratges sus l'istòria generala deis Estats Units
(fr)
Vincent Bernard,
La Guerre de Sécession
: La grande guerre américaine (1861-1865)
, París, Passés/Composés, 2022, 446 p.
(fr)
Claude Fohlen,
Histoire de l'esclavage aux États-Unis
, París, Perrin, coll. «
Tempus
» (n° 183), 2007, 342 p.
(en)
Eric Foner,
Reconstruction: America's unfinished revolution, 1863–1877
, Nòva York, Harper & Row, 1988.
(en)
David Stephen Heidler e Jeanne T. Heidler,
The Mexican War
, Greenwood Publishing Group, 2006.
(fr)
André Kaspi,
Les Anéricains tome 1 - Naissance et essor des Etats-Units 1607-1945
, Seuil, 1986.
(fr)
André Kaspi,
La guerre de Sécession
: les États désunis
, París, Gallimard, 1992, 192 p.
(fr)
John Keegan,
La guerre de Sécession
, París, Perrin, 2011, 504 p.
(fr)
Jean-Michel Lacroix,
Histoire des États-Unis
, París, Presses universitaires de France, 2007.
(fr)
René Rémond,
Histoire des États-Unis
, París, Presses universitaires de France, coll. «
Que sais-je
», 2003.
Nòtas e referéncias
modificar
modificar lo còdi
(en)
David Herbert Donald,
Lincoln
, Simon & Schuster, 2011, p. 20.
(en)
David Hackett Fischer,
Albion's Seed: Four British Folkways in America
, Oxford University Press paperback, 1991, pp. 836-837.
(en)
Don Davenport,
In Lincoln's Footsteps: A Historical Guide to the Lincoln Sites in Illinois, Indiana, and Kentucky
, Trails Books, 2002, p. 4.
Aquela
malautiá
es un sindròme
toxic
engendrat per la consumacion de
lach
eissit de vacas aguent manjat la planta
Ageratina altissima
, una planta erbacèa que contèn de derivats benzodiidrofuranics fòrça toxics per leis
umans
e leis
animaus
(en)
William E. Bartelt,
There I Grew Up: Remembering Abraham Lincoln's Indiana Youth
, Indiana Historical Society Press, 2008, pp. 23 e 83.
(en)
David Herbert Donald,
Lincoln
, Simon & Schuster, 2011, pp. 26-27.
(en)
David Herbert Donald,
Lincoln
, Simon & Schuster, 2011, p. 29.
(en)
Stephen B. Oates, «
Abraham Lincoln 1861–1865
», dins Comer Vann Woordwar (dir.),
Responses of the Presidents to Charges of Misconduct
, Dell Publishing, 1974, pp. 15-17.
(en)
David Herbert Donald,
Lincoln
, Simon & Schuster, 2011, p. 36.
(en)
David Herbert Donald,
Lincoln
, Simon & Schuster, 2011, p. 38.
(en)
Kenneth J. Winkle,
The Young Eagle: The Rise of Abraham Lincoln
, Taylor Trade Publishing, 2001, pp. 86-95.
(en)
Paul Simon,
Lincoln's Preparation for Greatness: The Legislative Years
, University of Illinois Press, 1990, p. 283.
(en)
David Herbert Donald,
Lincoln
, Simon & Schuster, 2011, p. 64.
(en)
David Herbert Donald,
Lincoln
, Simon & Schuster, 2011, pp. 150-151.
(en)
David Stephen Heidler e Jeanne T. Heidler,
The Mexican War
, Greenwood Publishing Group, 2006, pp. 181-183.
(en)
Norman Graebner, «
Abraham Lincoln: Conservative Statesman
», dins Roy Prentice Basler,
The enduring Lincoln: Lincoln sesquicentennial lectures at the University of Illinois
, University of Illinois Press, 1959, pp. 199-202.
(en)
David Herbert Donald,
Lincoln
, Simon & Schuster, 2011, pp. 214-218.
(fr)
Ronald C. White,
A. Lincoln: A Biography
, Random House, 2009, pp. 291-293 e 307-308.
(en)
Jason Emerson,
Giant in the Shadows: The Life of Robert T. Lincoln
, Southern Illinois University Press, 2012.
(en)
Ronald C. White,
A. Lincoln: A Biography
, Random House, 2009, p. 350.
(en)
Allan Nevins,
The War for the Union and Ordeal of the Union, and the Emergence of Lincoln
, Scribner, 1947, p. 4:312.
En particular, lei republicans e leis aliats politics de Lincoln prepausèron l'
emendament Corwin
, un emendament qu'auriá permés de protegir l'
esclavatge
(Daniel W. Crofts,
Lincoln and the Politics of Slavery: The Other Thirteenth Amendment and the Struggle to Save the Union
, UNC Press Books, 2016, p. 7).
(en)
David Herbert Donald,
Lincoln
, Simon & Schuster, 2011, p. 267.
(en)
David Herbert Donald,
Lincoln
, Simon & Schuster, 2011, p. 293.
En
1860
, lei fòrças terrèstras regularas deis
Estats Units
èran compausadas de
16 000
òmes.
Au començament de la guèrra, lei dos camps poguèron crear d'armadas de desenaus de miliers de volontaris mau equipats. Aquel estrambòrd dispareguèt rapidament e lo recors a la
conscripcion
foguèt autorizada tant dins lo Nòrd que dins lo Sud. Pasmens, en causa de sa superioritat numerica, lo Nòrd foguèt mens obligat d'utilizar lo recrutament fòrçat.
(en)
David Herbert Donald,
Lincoln
, Simon & Schuster, 2011, pp. 315-339.
(en)
Gabor Boritt e Matthew Pinsker, «
Abraham Lincoln
», dins Henry Graff,
The Presidents: A Reference History
, Macmillan Library Reference USA, 2002, pp. 213-214.
Au contrari, lo Sud assaièt d'obtenir la reconoissença de son existéncia per lo
Reiaume Unit
França
. Aquò li auriá permés d'establir de relacions economicas oficialas per finançar son esfòrç de guèrra.
Lincoln assaièt d'establir e de mantenir de relacions bònas amb lo
Reiaume Unit
França
dins totei lei domenis. Ansin, durant l'
afaire dau Trent
, un naviri britanic civiu interceptat per la marina militara estatsunidenca per arrestar dos diplomatas confederats, acceptèt de liberar rapidament lei presoniers per amaisar la crisi (Norman B. Ferris,
The Trent Affair
: a Diplomatic Crisis
, 1977).
(fr)
Frédéric Naulet,
Antietam: Le jour le plus sanglant de la guerre de Sécession
, Economica, 2005.
En particular, foguèt batut durant la
campanha de la Peninsula
en despiech d'una importanta superioritat numerica e navala.
(en)
David J. Eicher,
The longest night
: a military history of the Civil War
, «
Fredericksburg's appalling loss
», Nòva York, Simon & Schuster, 2001.
(en)
Benjamin P. Thomas,
Abraham Lincoln: A Biography
, Southern Illinois University Press, 2008, p. 315.
(en)
Benjamin P. Thomas,
Abraham Lincoln: A Biography
, Southern Illinois University Press, 2008, pp. 422-424.
(en)
James M. McPherson,
Abraham Lincoln
, Oxford University Press, 2009, p. 113.
(en)
David Herbert Donald,
Lincoln
, Simon & Schuster, 2011, p. 589.
(en)
Mark E. Neely Jr., «
Was the Civil War a Total War?
»,
Civil War History
, vol. 50, n° 4, 2004, pp. 434-458.
(fr)
Ha-Joon Chang, «
Du protectionnisme au libre-échangisme, une conversion opportuniste
»,
Le Monde diplomatique
, junh de 2003.
(en)
Phillip Shaw Paludan,
The Presidency of Abraham Lincoln
, University Press of Kansas, 1994, pp. 109-110.
(en)
Steven R. Weisman,
The Great Tax Wars: Lincoln to Wilson—The Fierce Battles over Money and Power That Transformed the Nation
, Simon & Schuster, 2002, pp. 81-82.
(en)
Edward Steers Jr.,
The Lincoln Assassination Encyclopedia
, HarperCollins, 2010, p. 153.
(en)
Edward Steers,
Blood on the moon
: the assassination of Abraham Lincoln
, Lexington, University Press of Kentucky, 2001, pp. 166-167.
(en)
James L. Swanson,
Manhunt
: the twelve-day chase for Lincoln's killer
, Nòva York, William Morrow, 2006, p. 61.
(en)
Scott D. Trostel,
The Lincoln Funeral Train: The Final Journey and National Funeral for Abraham Lincoln
, Cam-Tech Publishing, 2002, pp. 31-58.
Precedit per
James Buchanan
President dels Estats Units
1861
1865
Seguit per
Andrew Johnson
Cronologia dels
presidents dels Estats Units
dempuèi 1789
1789
Washington
1797
J.
Adams
1801
Jefferson
1809
Madison
1817
Monroe
1825
J.
Q.
Adams
1829
Jackson
1837
Van
Buren
1841
W.
H.
Harrison
1841
Tyler
1845
Polk
1849
Taylor
1850
Fillmore
1853
Pierce
1857
Buchanan
1861
Lincoln
1865
A.
Johnson
1869
Grant
1877
Hayes
1881
Garfield
1881
Arthur
1885
Cleveland
1889
B.
Harrison
1893
Cleveland
1897
McKinley
1901
T.
Roosevelt
1909
Taft
1913
Wilson
1921
Harding
1923
Coolidge
1929
Hoover
1933
F.
D.
Roosevelt
1945
Truman
1953
Eisenhower
1961
Kennedy
1963
L.
B.
Johnson
1969
Nixon
1974
Ford
1977
Carter
1981
Reagan
1989
G.
H.
W.
Bush
1993
Clinton
2001
G.
W.
Bush
2009
Obama
2017
Trump
2021
Biden
2025
Trump
Vejatz tanben
Istòria
Estats Units d'America
Ostal Blanc
Wikimedia Commons
prepausa de documents multimèdia liures sus
Abraham Lincoln
Wikimedia Commons
prepausa de documents multimèdia liures sus
Abraham Lincoln
Recuperada de «
Categorias de la pagina
Article redigit en provençau
Abraham Lincoln
Assassinat politic
Candidat a la presidéncia dels Estats Units designat pel Partit Republican
Personalitat de la Guèrra de Secession
President dels Estats Units d'America
Naissença en Kentucky
Naissença en 1809
Decès en 1865
Antiesclavista
Personalitat politica assassinada
Categoria amagada :
Article utilizant lo modèl Commons
Abraham Lincoln
Apondre un subjècte