Aragonés — Wikipèdia
Vejatz lo contengut
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Aragonés
aragonés
Idioma aragonés
Parlat en
Espanha
Region
Euròpa
Locutors
Locutors actius: 10 000–12 000 (2017)
Locutors actius e passius: 30 000–50 000 (2017)
Tipologia
Fusionala
Classificacion lingüistica
Lengas indoeuropèas
Lengas italicas
Lengas romanicas
Lengas iberoromanicas
Lengas occitanoromanicas
Aragonés
Estatut oficial
Oficial
de
Aragon
(lenga pròpria)
Acadèmia
Academia Aragonesa d'a Luenga (2013)
Estatut de conservacion
Atudat
EX
Extinct
(Atudat)
Menaçat
CR
Critically endangered
(En dangièr critic)
SE
Severely endangered
(En dangièr sevèr)
DE
Devinitely endangered
(En dangièr definitiu)
VU
Vulnerable
(Vulnerable)
Segur
NE
Not Endangered
(Non en dangièr)
ICHEL
Red Book
Definitely Endangered
Classada coma lenga
menaçada
DE
) per l''
Atlàs de las lengas menaçadas dins lo mond
Còdis lingüistics
ISO 639-1
an
ISO 639-2
arg
ISO 639-3
arg
Ethnologue
arg
Glottolog
arag1245
Linguist List
arg
UNESCO
330
IETF
an
Endangered
949
Mòstra
Article primièr de la Declaracion dels Dreits de l'òme en aragonés–Articlo 1
Totz es hombres naixen libres y iguals en dignidat y en dreitos. Son adotatos de razón y de conciencia y han de comportar-se fraternalment es uns con es atros.
Mapa
Aragonés
Espanhòl
Catalan
L'
aragonés
(autonim:
aragonés
[aɾaɣoˈnes]
) es una
lenga romanica
que se declina en divèrses dialèctes parlats dins las vals pirenencas d'
Aragon
, en
Espanha
. Eretat de la lenga
navarroaragonesa
a l'Edat Mejana, l'aragonés es un objècte de debat dins lo mond lingüistic.
Istoricament es considerat coma un dialècte del
castelhan
, però d'estudis mai recents afirman qu'es una lenga pròpria derivada del latin durant l'Edat Carolingiana.
Los especialistas son actualament consents per dire que l'aragonés es un idiòma de transicion entre las lengas iberoromanicas (castelhan, galèc-portugués e asturleonés) e aquelas occitanormanicas (occitan e catalan). I a uèi un movement cultural per la promocion de l'ensenhament e la normalizacion de la lenga.
Coma d'autras lengas de la peninsula Iberica, l'aragonés s'espandiguèt cap al sud gràcias a la Reconquista suls territòris arabomusulmans. Pasmens, recuolèt al profièt del castelhan tre la fin de l'Edat Mejana. De còps se parla d'"aragonés" pel castelhan d'Aragon amb substrat aragonés.
Dinamica
modificar
modificar lo còdi
L'estimacion mai correnta considèra que 10
000 personas parlan l'aragonés. Existisson tanben de neolocutors de la
fabla
dins las ciutats màgers d'Aragon.
Istòria
modificar
modificar lo còdi
Origina
modificar
modificar lo còdi
L'aragonés es una lenga derivada del
latin
. Cal notar que sul territòri d'origina de la lenga, se parlèron fins a la fin del sègle X de parlars
bascos
que coexistissián amb de parlars romanics que passavan del latin a l'aragonés. Aquel fach pòt explicar en partida cèrtas afinitats que ten l'aragonés amb los parlars
gascons
pirenencs, que tanben an un substrat basco important.
L'
aragonés
—o pus exactament lo
navarroaragonés
— nasquèt a l'entorn del
sègle VIII
coma un dels dialèctes nombroses del
latin
desvolopats dins los Pirenèus centrals. Son domeni inicial èra al nòrd e a l'èst de la val d'
Èbre
, dins certanas regions de la
Rioja
, al sud e a l'èst de
Navarra
e en Aut
Aragon
Espandiment
modificar
modificar lo còdi
Dins la lenta Reconquista crestiana contra los sarrasins, durant l'
Edat Mejana
, la repopulacion crestiana del centre de la Val d'
Èbre
e d'una part de la
Peninsula Iberica
, per los navarreses e aragoneses, faguèt que lor lenga lai s'estendèsse. Aquel fenomèn foguèt favorizat pel fach que se parlava dins aquelas zonas reconquistadas un idiòma
romanic
anterior, lo
mossarabi
, qu'èra la lenga dels crestians e dels musulmans autoctòns: amb pauques cambiaments, foguèt facil de l'aragonesizar. Lo mossarabi a laissat de traças en aragonés.
L'expansion de l'aragonés, probable, faguèt començar l'influéncia d'autras lengas romanicas parladas per certans reconquistaires crestians presents en Aragon: l'
occitan
, lo
castelhan
e pus tard lo
catalan
. Lo navarroaragonés que se parlava dins la
Rioja
e dins la region de
Soria
, a l'oèst d'Aragon, comencèt de desparéisser a aquela epòca per laissar la plaça al castelhan.
Al
sègle XII
, l'union del Reialme d'
Aragon
amb
Catalonha
(centrada sul comtat de Barcelona), sota lo meteis rei, signifiquèt l'union d'un grand territòri lingüisticament eterogenèu, que l'
aragonés
se i parlava a l'oèst e lo
catalan
a l'èst. A aquela epòca apareguèron los primièrs tèxtes amb de formas romanicas majoritàrias, en
aragonés
sovent, mas tanben en
occitan
e en
catalan
(abans s'escriviá sonque en latin amb de traças de las lengas romanicas). Dins la reconquista que se faguèt a partir de l'union dinastica, l'aragonés s'espandiguèt mens que lo catalan: nonmàs dins d'airals del
Sistèma Iberic
al sud del sector central de la Val d'
Èbre
, en arribant al sud de manièra compacta fins a las
comarcas churras
actualas del nòrd-oèst del
País Valencian
. I aguèt tanben d'enclavas aragonesofònas encara mai luènh al sud, especialament dins lo reialme de
Múrcia
, mas durèron pas gaire entre las zonas vesinas que parlavan catalan, arabi e castelhan.
Reculada
modificar
modificar lo còdi
Evolucion geografica de l'aragonés
L'espandiment del
castelhan
espanhòl
, coma lenga comuna de la Peninsula, signifiquèt la recession de l'aragonés e un procès de castelhanizacion. Un dels moments clau de l'istòria de l'aragonés se produguèt quand un rei d'origina castelhana foguèt coronat al
sègle XV
Ferrand I d'Aragon
(conegut tanben coma Ferrand d'Antequera). Amb sa dinastia castelhana dels
Trastamaras
implantada en Aragon, lo castelhan foguèt favorizat un periòde de
diglossia
comencèt, que dura fins a uei.
Aquela union dinastica d'Aragon amb Castelha, puèi la suspension progressiva de tota capacitat d'autogovèrn al sègle XVIII, impliquèron la reduccion de l'aragonés, qu'encara se parlava largament, a un parlar rural e popular, mentre que la noblesa causiguèt de parlar lo castelhan coma simbòl de poder. Lo domeni geografic de l'aragonés reculèt entre los sègles XV e XIX per se restrénher ara al pè dels Pirenèus.
La violéncia contra l'aragonés foguèt maximala sota lo regim del dictator
Franco
al
sègle XX
. Los magistres tustavan los escolans qu'emplegavan l'aragonés a l'escòla e la legislacion enebiguèt l'usatge public de tota lenga que foguèsse pas l'espanhòl.
Renaissentisme
modificar
modificar lo còdi
Après la mòrt de Franco en
1975
, la democracia constitucionala espanhòla, que lo pòble votèt en
1978
, a permés una aumentacion del nombre d'òbras sus la literatura e la lenga aragonesas. La situacion actuala es critica, ja que poiriá semblar qu'es tròp tard per salvar una lenga que se parla pas que dins de grops escarses e freules. Pasmens lo movement de recuperacion e de revendicacion per l'aragonés a engenerat de locutors novèls que foncionan en ret, pas solament en Aut Aragon, mas tanben dins las zonas castelhanizadas de la rèsta d'Aragon (per exemple se'n tròba dins de grandas vilas castelhanizadas coma
Saragossa
Òsca
Teròl
).
Estructura de la lenga
modificar
modificar lo còdi
Fonologia
modificar
modificar lo còdi
Evolucion diacronica de la fonologia
modificar
modificar lo còdi
De caracteristicas pròprias de la
fonetica aragonesa
dins son evolucion dempuèi lo latin son:
Las O,E dobèrtas del protoromanic resultan sistematicament dins los diftongs [we],[je]:
PONTE >
ue
nt
(esp.
puente
; cat.
pont
; occ.
pont/pònt
FERRU >
ie
rro
(esp.
hierro
; cat.
ferro
; occ.
fèrre/hèr
E tanben diftonga en [ja] dins bèls parlars centrals
(puande, fiarro)
o dins bèls mots generals
(balluaca).
Lo diftong [ue] tanben diftongava ocasionalament en [uo]:
(luogo).
Diftongason davant iòd
d'aquestas O, E dobèrtas:
FOLIA > f
ue
lla (esp.
hoja
; cat.
fulla
; occ.
fuèlha/huelha
SPEC'LU > esp
ie
llo (esp.
espejo
; cat.
espill/mirall
; occ.
espelh
Pèrda de l'-E finala non accentuada:
GRANDE >
gran
(esp.
grande
; cat.
gran
; occ.
grand/gran
FRONTE > FRUENT >
frent
(esp.
frente
; cat.
front
; occ.
front/frònt
A la diferéncia de las autras lengas romanicas subre substrat basco, l'
espanhòl
e l'
occitan
gascon
, l'aragonés presèrva l'F- romanica iniciala:
FILIU >
fillo
(esp.
hijo
; cat.
fill
; occ.
filh/hilh
; gal.-port.
filho
Lo iòd romanic (GE-,GI-,I-) deven una africada palatala sorda
ch
[tʃ]:
IUVEN >
choven
(esp.
joven
; cat.
jove
; occ.
jove
GELARE >
chelar
(esp.
helar
; cat.
gelar
; occ.
gelar
Coma dins una part de l'
occitan
e coma en galègoportugués, los grops cultes romanics -ULT-, -CT- venon [jt]:
FACTU >
feito
(esp.
hecho
; cat.
fet
; occ.
fach/fait/hèit
; gal.-port.
feito
MULTU >
muito
(esp.
mucho
; cat.
molt
; occ.
mo[l]t
; gal.-port.
muito
NOCTE >
nueit
(esp.
noche
; cat.
nit
; occ.
nuèch/nuèit
; gal-port.
noite
Existís la reduccion dins bèlas varietats, coma la belsetana (feto, muto, nuet), e d'ibridacions amb la forma castelhana (fecho).
Los grops romanics -X-, -PS-, SCj- venon una fricativa palatala sorda
ix
[ʃ]:
COXU > coixo (esp.
cojo
; cat.
coix
; COXA > occ.
cuèissa/cueisha
Coma dins la majoritat de las lengas romanicas occidentalas e a la diferéncia de l'
espanhòl
, los grops romanics -Lj-, -C'L-, -T'L- venon una laterala palatala
ll
[ʎ]:
MULIERE >
muller
(esp.
mujer
; cat.
muller
; occ.
molhèr
; gal.-port.
mulher
ACUT'LA >
agulla
(esp.
aguja
; cat.
agulla
; occ.
agulha
; gal.-port.
agulha
De còps que i a, mai que mai en aragonés ancian, las solucions èran -T- o -CH-:
mandiata, vetiecho
(en fàcia de la forma majoritària
vetiello
), etc.
Coma en
espanhòl
, en
catalan
(parcialament), en
occitan
(parcialament) e en
galèc
, V evoluciona vèrs /b/:
VALORE >
valor
[b-] (Esp.
valor
[b-]; Cat.
valor
[b-/v-]; Occ.
valor
[b-/v-]; Galèc
valor
[b])
Morfosintaxi
modificar
modificar lo còdi
Determinants
modificar
modificar lo còdi
Possessius
modificar
modificar lo còdi
Los possessius an la foncion determinanta quand son precedits de l'article definit. Lo substantiu determinat se pòt trobar dins la mitat de la combinason:
O mío campo; a mía casa; a casa mía;
etc. (lo mieu camp; la miá casa; la casa miá).
De còps, cal pas l'article:
Casa nuestra ye cerqueta d'aquí
(la casa nòstra es pròcha d'aquí).
Amb bèls substantius referents a de parents pròches, s'emplega tanben la forma corta del possessiu, que s'acompanha pas de l'article:
Mi pai; tu mai
(mon paire; ta maire).
Pronoms
modificar
modificar lo còdi
Particulas pronominalas
modificar
modificar lo còdi
L'aragonés, coma fòrça lengas romanicas (mas a la diferéncia de las iberorromanicas), sèrva las formas latinas INDE e IBI dins las particulas pronominalas:
en/ne
(en occitan: ne) e
bi/i/ie
(en occitan: i).
Combinasons de formas pronominalas
modificar
modificar lo còdi
La combinason comuna en aragonés dels pronoms personals de la tresena persona del complement dirècte e indirècte distinguís pas solament lo nombre de l'indirècte (li/le; lis/les) mas los dos genres e nombres s'assòcian en una sola forma (en).
Li'n / Le'n
Lis ne / Les ne
La forma es pro particulara se se compara amb las lengas vesinas, dins las qualas, o ben i a diferéncia de nombre e genre dins l'indirècte (en espanhòl), o ben i a diferéncia de nombre e genre dins lo dirècte (en catalan):
As mazanas, ta Chusepa,
li'n
daban siempre que en quereba.
(espanhòl:
Las manzanas, a Josefa,
se las
daban siempre que quería.
(catalan:
Les pomes, a Josepa,
les hi/li les
donaven sempre que en volia.
Se cal avisar qu'existisson de formas en qualques variedats aragonesas que daissan clar lo genre e nombre del complement dirècte. Ansin aquò se passa dins las formas ribagorçanas aragonesas
lo i
la i
los i
las i
; o dins las formas belsetanas
le'l/le lo
le la
le's/le los
le las
, comparablas amb las formas del catalan classic
li'l
li la
, etc., encara vivas dins una bona part del
País Valencian
Las mazanas, ta Chusepa,
las i
daban siempre que en queriba.
Las mazanas, ta Chusepa,
le las
daban siempre que en quereba.
Evolucion gramaticala diacronica
modificar
modificar lo còdi
A la diferéncia de l'
espanhòl
, la -B- latina laissa una traça dins las terminasons de l'imperfach de l'indicatiu dins las conjugasons 2a e 3a:
teniba
(occ.
teniá/tienèva
, esp.
tenía
, cat.
tenia
, gal.-port.
tinha
Codificacion
modificar
modificar lo còdi
Ortografia
modificar
modificar lo còdi
L'aragonés coneissiá tres
ortografias
concurrentas:
La
grafia d'Òsca
(grafía de Uesca)
o del 87. Foguèt majoritària dins l'usatge, mas pas completament generalizada. Se fixèt en
1987
amb una Convencion que se tenguèt a
Òsca
. Es sostenguda per lo
Consello d'a Fabla Aragonesa
(CFA, Conselh de la Lenga Aragonesa). Son principi es de notar los
fonèmas
de manièra quasi unifòrma, sens téner compte de l'etimologia. Per exemple,
son uniformizats en
; tanben
ch, j, g(+e), g(+i)
son uniformizats en
ch
... Certanas solucions calcan l'espanhòl (
, accents grafics).
La
grafia SLA
es apareguda en
2004
amb la fondacion de la
Sociedat de Lingüistica Aragonesa
(SLA, Societat de Lingüistica Aragonesa). Es minoritària dins l'usatge. Son ambicion es de remplaçar la grafia d'Òsca, que l'estiman tròp espanholizada, per fin de rendre a l'aragonés sas tradicions graficas medievalas e per lo sarrar del
catalan
e de l'
occitan
. Per exemple, coma en aragonés medieval,
son distints; tanben
ch, j, g(+e), g(+i)
son distints; s'escriu
ny
en luòc de
. Los accents grafics foncionan un pauc coma en catalan e en occitan.
La manca de generalizacion completa de la grafia d'Òsca e sa contestacion per l'SLA an engenerat la creacion de l'
Academia de l'Aragonés
Acadèmia de l'Aragonés
) en
2005
. Aquel organisme novèl a recebut lo sosten d'institucions nombrosas per trobar una ortografia pus consensuala e per elaborar tanben una
varietat estandard
d'aragonés: son trabalh es en cors e publicà en 2010 la Propuesta Ortografica de l'Academia de l'Aragonés: una nòrma novèla
Comparason entre las ortografias de l'aragonés
fonèmas
grafia de 1987
grafia de la SLA
proposicion de l’ACAR
/a/
/b/
Ex:
bien, serbizio, bal, autibo, cantaba
b, v
segon l'etimologia, coma en catalan e occitan.
Ex:
bien, servício, val, activo, cantava
b, v
segon l'etimologia absoluta.
Ex:
bien, servicio, val, activo, cantaba
/k/
qu
davant
e, i
qu
davant
e, i
qu
davant
e, i
/kw/
cu
coma en espanhòl
Ex:
cuan, cuestión
Coma en catalan e un pauc coma en occitan:
qu
davant
a, o
qü
davant
e, i
Ex:
quan, qüestion
Coma en catalan e un pauc coma en occitan:
qu
davant
a, o
qü
davant
e, i
Ex:
quan, qüestion
/tʃ/
ch
Ex:
chaminera, minchar, chustizia, cheografía
ch
davant
e, i
) segon l'etimologia, coma en catalan e occitan.
Ex:
chaminera, minjar, justícia, geografia
ch
Ex:
chaminera, minchar, chusticia, cheografía
/d/
/e/
/f/
/g/
gu
davant
e, i
gu
davant
e, i
gu
davant
e, i
/gw/
gu
davant
a, o
gü
davant
e, i
gu
davant
a, o
gü
davant
e, i
gu
davant
a, o
gü
davant
e, i
etimologica, muda dempuèi lo latin
Pas notada.
Ex:
istoria
Notada coma en aragonés medieval e en catalan.
Ex:
história
Notada coma en aragonés medieval e en espanhòl.
Ex:
historia
/i/
/l/
/ʎ/
ll
ll
ll
/m/
/n/
/ɲ/
coma en espanhòl
Ex:
añada
ny
coma en aragonés medieval e coma en catalan
Ex:
anyada
ny
coma en aragonés medieval e coma en catalan
Ex:
anyada
/o/
/p/
/r/
/rr/
rr
r-
en començament de mot
rr
r-
en començament de mot
rr
r-
en començament de mot
/s/
(tanben entre doas vocalas, jamai
ss*
(tanben entre doas vocalas, jamai
ss*
(tanben entre doas vocalas, jamai
ss*
/t/
-t
finala etimologica, muda en aragonés contemporanèu
Pas notada.
Ex:
soziedá, debán, chen
Notada coma en aragonés medieval, en catalan e en occitan.
Ex:
sociedat, devant, gent
Notada coma en aragonés medieval, en catalan e en occitan.
Ex:
sociedat, devant, chent
/u, w/
/jʃ/
(dialèctes orientals)
/ʃ/
(dialèctes occidentals)
Ex:
baxo
ix
(dialèctes orientals).
(dialèctes occidentals).
Ex:
baixo
(oriental) =
baxo
(occidental)
ix
Ex:
baixo
/j/
en començament de mot e entre doas vocalas
dins los autres cases
en començament de mot e entre doas vocalas
dins los autres cases
en començament de mot e entre doas vocalas
dins los autres cases
/θ/
Ex:
zona, Probenza, fez, zentro, serbizio, realizar, mozez
davant
a, o, u
, en començament de mot.
davant
a, o, u
, a l'interior del mot.
en fin de mot.
davant
e, i
dins los mots internacionals (mots sabents grècs, manlèus, amb una
a l'origina).
Ex:
zona, Provença, fez, centro, servício, realizar, mozez
davant
a, o, u
, en començament e interior de mot.
en fin de mot.
tz
en fin de mot de plurals e verbals
davant
e, i
dins los mots internacionals (mots sabents grècs, manlèus, amb una
a l'origina).
Ex:
zona, Provenza, fetz, centro, servicio, realizar, mocetz
formas sabentas
Se nòta las tendéncias a l'assimilacion, coma dins la
nòrma mistralenca
de l'occitan.
Ex:
dialeuto, estensión
mas
lecsico
Se nòta pas totas las tendéncias a l'assimilacion, coma dins la
nòrma classica
de l'occitan.
Ex:
dialecto, extension
lexico
Se nòta pas totas las tendéncias a l'assimilacion, coma dins la
nòrma classica
de l'occitan.
Ex:
dialecto, extension
lexico
notacion de l'accent tonic (
en gras
dins los exemples)
Modèl espanhòl.
Ex:
ist
ria, gr
zia, serb
zio
mitoloch
a, cheograf
a, Mar
a, r
atenzi
ch
ben, cant
ban
Modèl catalan e occitan.
Ex:
hist
ria, gr
cia, serv
cio
mitolog
a, geograf
a, Mar
a, r
atenci
ven, cant
van
Criteri de volontat (solament se se vòl concretar la pronóncia).
Ex:
hist
ria, gr
cia, serv
cio
mitoloch
a, cheograf
a, Mar
a, r
atenci
ch
ven, cant
ban
("jove, cantavan")
Estandardizacion
modificar
modificar lo còdi
Una varietat estandard de l'aragonés es en cors d'elaboracion mas acipa sus divèrsas concepcions divergentas.
Los partisans de la
grafia d'Òsca
(en particular lo
Consello d'a Fabla Aragonesa
) elabòran pichon a pichon una varietat estandard dicha
aragonés comun
aragonés estandard
, que selecciona mai los traches occidentals qu'orientals. Mas certans ponches son pas encara completament fixats. Cal preferir los participis passats en
-ato -ata
o ben en
-au -ada
? Cal admetre la forma
ro/ra
per l'article definit, al costat de las formas pus espandidas
o/a
lo/la
Los partisans de la
grafia SLA
(en particular la
Sociedat de Lingüistica Aragonesa
) estiman que lo modèl precedent de l'
aragonés comun
, que lo sonan pejorativament "neoaragonés", s'es fixat amb fòrça imprudéncia, amb una desconeissença dels dialèctes reals e amb de causidas fòrça artificialas. Segon l'SLA, aquò provocariá una desconnexion grèva entre los locutors naturals e un estandard ineficaç. L'SLA preconiza de faire un estudi pus aprefondit dels dialèctes e de crear d'estandards dialectals, que servirián de basa, eventualament, a una varietat estandard pus generala e ulteriora, mas connectada amb la coneissença reala dels dialèctes. Tanben l'SLA insistís sus lo fach que lo
benasqués
es intermediari entre l'aragonés e lo catalan e doncas a de recebre un estandard adaptat.
Finalament l'aparicion de l'Acadèmia de l'aragonés e de son ortografia en
2010
se fa amb de proposicions de normalizacion.
Dialèctes
modificar
modificar lo còdi
L'aragonés es fòrça dialectalizat e lo territòri de la lenga manca de continuitat. Los dialectes orientals son mai vius que non pas los occidentals.
Blòc occidental
Ansotan
Cheso
Aragüesin
Aisin
Jaqués
Blòc central
Aragonés centro-occidental
Tensin
Panticut
Aragonés de la tèrra de Biescas
Aragonés de la val d'Acumuer
Serrablés
Aragonés de Ballibasa
Aragonés de Sobrepuerto
Aragonés centro-oriental
Aragonés de la ribièra de Fiscal
Bergotés
Aragonés de la val de Vió
Aragonés de la val de Puértolas
Aragonés de la val de Tella
Belsetan
Aragonés de Sierra Ferrera
Blòc oriental
Gistavin
Fovan
Aragonés ribargòrçan
Benasqués
Aragonés de Campo
Bas-ribargòrçan
Grausin
Estadelhan
Aragonés de Fonts
Blòc meridional
Aragonés de Ayerbe
Aragonés somontanés
Navalés
Aragonés del Vièlh Sobrarb
Dialèctes de transicion
Castelhan aragonés
Ligams
modificar
modificar lo còdi
Mapa precisa de las lengas d'Aragon
Consello d'a Fabla Aragonesa
Chuntos por l'Aragonés
Sociedat de Lingüistica Aragonesa
Ligallo de Fablans de l'Aragonés
Asoziazión Cultural Nogará
Asoziazión Cultural Finestra Batalera
Lai de Luengas d'Aragón - borrador
Rosetta Project
Academia de l'Aragonés
Arredol
- Diario digital en aragonés
Nòtas
modificar
modificar lo còdi
Pérez
El aragonés: la lengua romance que ya solo hablan el 1% de los aragoneses
».
ABC Aragón
Ley 3/2013, de 9 de mayo, de uso, protección y promoción de las lenguas y modalidades lingüísticas propias de Aragón
».
boe.es
[Consulta: 7 de decembre de 2023]
Guillermo
, Tomás Faci
(2020-06-09).
El aragonés medieval. Lengua y Estado en el reino de Aragón
(en espanhòl).
Prensas de la Universidad de Zaragoza.
ISBN 978-84-1340-056-3
Nagore Laín
, Francho;
Giralt Latorre
, Javier
(2019).
La normalización social de las lenguas minoritarias: experiencias y procedimientos para la salvaguarda de un patrimonio inmaterial
(en espanhòl).
Prensas de la Universidad de Zaragoza,
p.
245.
Propuesta ortografica de l'Academia de l'Aragonés
».
Se dona pas los detalhs ortografics permetent de notar certans parlars locals.
Portau d'Aragon
Recuperada de «
Categorias de la pagina
Paginas amb arguments formatnum non numerics
Portal:Aragon/Articles ligats
Aragonés
Categorias amagadas :
Paginas utilizant d'arguments duplicats dins los apèls de modèl
Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam cap a portal
Aragonés
Apondre un subjècte