ویترین آلترناتیوهای رنگارنگ بورژوازی ایران - سازمان فدائیان(اقلیت)

Source: https://fadaian-aghaliyat.org/archives/63255

Archived: 2026-04-23 17:13

ویترین آلترناتیوهای رنگارنگ بورژوازی ایران - سازمان فدائیان(اقلیت)
تماس با ما
پست الکترونیک: info@fadaian-minority.org
تلویزیون دموکراسی شورایی – پنج شنبه ۳ اردیبهشت
https://youtu.be/VkNPvAQAbbQ
بینندگان تلویزیون دمکراسی شورایی، رفقا و همراهان
از هم اکنون با کلیک کردن بر روی لینک زیر در هرکجای جهان می‌توانید برنامه‌های تلویزیون‌های آلترناتیو شورایی را به‌طور زنده و مستقیم و ۲۴ ساعته مشاهده کنید.
https://alternative-shorai.tv
کانال یوتیوب تلویزیون دموکراسی شورایی
https://www.youtube.com/user/TVshora1349
برنامه های پیشین تلویزیون دمکراسی شورایی
آخرین مطالب
هلند (آمستردام و روتردام)- زنده باد اول ماه مه، روز جهانی کارگر
گرامی باد اول ماه مه روز جهانی کارگر
مطالب زیر را در کار شماره ۱۱۶۵– سال چهل و هشتم –  ۳۱ فروردین ۱۴۰۵ می خوانید:
توقف جنگ و احتمال آتش‌بس درازمدت
تنگه هرمز؛ در تعلیق میان مهار و انفجار
Other Languages
English ►
Deutsch ►
French ►
Intrenational Kaar
INTERNATIONAL KAAR – März 2026
INTERNATIONAL KAAR _ March 2026
جستجو
ما در تلگرام
به ما در تلگرام بپیوندید
ما در اینستاگرام
مقالات موضوعی
منوها
نظرات شما
مجید
on
اعدام‌ها را باید متوقف کرد!
سیامک
on
جاودان باد یاد جان فشاندگان فدایی
یاشار روشن
on
ویترین آلترناتیوهای رنگارنگ بورژوازی ایران
یاشار روشن
on
درماندگان سیاسی امروز در هراس از سیاست توده‌ای
Afi
on
شقایق ها
Share on Facebook
Share on Twitter
Share on Google+
در دومین هفته جنگ ارتجاعی بین جمهوری اسلامی، ایالات متحده و اسرائیل، جنگ دیگری- عمدتاً در پشت پرده-  در جریان است. جنگ قدرت و رقابت بین بدیل‌های رنگارنگ طبقه حاکم ایران که یکی پس از دیگری در داخل و خارج کشور سر بیرون می‌آورند.
امروز مسئله آلترناتیو و تعیین بدیلی برای جمهوری اسلامی بیش از هر زمان دیگر به یکی از موضوعات حاد و تعیین‌کننده تبدیل شده و تحرکات فراوان و عاجلی را در میان گرایشات مختلف بورژوازی ایران به دنبال داشته است.
این تکاپو تصادفی نیست. بحران‌های عمیق و لاینحل سیاسی و اقتصادی و جنگی که با حمله مشترک ایالات متحده و اسرائیل به ایران آغاز شد و به سرعت ابعاد آن به کشورهای منطقه کشیده شد، گرایشات و بخش‌های مختلف نمایندگان سیاسی بورژوازی اپوزیسیون را به تکاپو انداخته است تا حتی اگر با پوست‌اندازی هم که شده، در قامتی دیگر به میدان آیند و منافع طبقه حاکم را تضمین و تثبیت کنند. در داخل نیز بدیل‌های ارتجاعی که یک چشم به قدرت و چشم دیگر به حمایت ایالات متحده بسته‌اند، یکی پس از دیگری اعلام موجودیت می‌کنند. با این که نام و چهره‌شان برای توده‌های مردم ایران مخفی است، اما فهرست نام و مشخصات خود را برای وزارت خارجه ایالات متحده ارسال کرده‌اند تا از حمایت آن برخوردار شوند.
بازار آلترناتیوسازی و اعلام موجودیت بدیل‌ها چنان گرم است که حتی ترامپ هر چند روز یکبار در سیرک‌های مطبوعاتی خود از احتمال تقویت یکی از آلترناتیوهای مدنظر این کشور سخن می‌گوید. آلترناتیوسازی ترامپ نیز گرچه ابتدا با حمایت دو پهلو از رضا پهلوی آغاز شد، اما واقعیات جامعه ایران او را بر آن داشت که در مدت کوتاهی چشم امید به نیروهایی ببندد که دارای توان نسبی میدانی نیز باشند که بتوانند نقش پیاده نظام را ایفا کنند. عجالتاً قرعه به نام برخی نیروهای مسلح کرد متحد ایالات متحده افتاده است و ممکن است در آینده جریانات مشابه دیگری را نیز در برگیرد.
مجموعه این اقدامات و تلاش‌ها در واقع بازتاب بحرانی است که طبقه حاکم و متحدان بین‌المللی‌اش با آن روبه‌رو هستند. طبقه‌ای که برای جایگزینی جمهوری اسلامی، ویترینی از آلترناتیوهای رنگارنگ را به نمایش گذاشته است.
در مقابل، طبقه کارگر ایران و جنبش‌های انقلابی و متحدین آن، از دی‌ماه ۹۶ تاکنون با مبارزات شجاعانه خود، با نشانه گرفتن بساط فریب و نیرنگ گرایشات و جریانات به‌اصطلاح رفرمیست و اصلاح‌طلب، کلیت رژیم را نشانه گرفته‌اند و ضرورت انجام تحولات رادیکال و انقلابی را بیش از پیش عریان ساخته‌اند. طبقه‌ای که توهمی به جمهوری اسلامی و اعوان و انصار درونی و پیرامونی آن ندارد.
از همین رو از دی‌ماه ۱۳۹۶ تاکنون جامعه ایران شاهد موج‌های پی‌درپی اعتراضات توده‌ای،  در آبان ۹۸، شهریور ۱۴۰۱ و دی‌ماه ۱۴۰۴ بوده است. موج‌هایی که هر بار گسترده‌تر و رادیکال‌تر از امواج پیشین بوده‌اند و به همین دلیل نیز هر بار با سرکوب خونین‌تر، کشتار و قتل‌عام از سوی رژیم جمهوری اسلامی مواجه شده‌اند.
این اعتراضات تنها مورد خشم و غضب جمهوری اسلامی نبوده، بلکه اپوزیسیون بورژوایی که در رؤیای کسب قدرت و بازگشت به استبداد رژیم پیشین است نیز با تکیه به امپریالیسم آمریکا و دولت جنایتکار اسرائیل کوشیده است بر این موج‌های اعتراضی توده‌ای سوار شود. این گروه تلاش کرده است از مبارزات توده‌های مردم برای پیشبرد اهداف و پروژه‌های سیاسی خود بهره‌برداری کند و مانع از ابتکار عمل طبقه کارگر و اقشار زحمتکش و جنبش‌های انقلابی شود و اعتراضات و اعتصابات را مختل کند و به تأخير بیاندازد  و در عوض برای تغییر در بالا به دولت‌ها و بمب‌ها و تسلیحات جنگی آنان دخیل ببندد.
واقعیت این است که جمهوری اسلامی در آستانه سقوط و فروپاشی قرار دارد و قادر نیست به شیوه گذشته حکومت کند، ولو این‌که هنوز توان سرکوب دارد.  اگرچه با سرکوب، کشتار و قتل‌عام کوشیده است این جنبش‌های اعتراضی را درهم بشکند، اما قادر نبوده حتی راه حل‌های ولو موقتی برای بحران‌های لاینحل خود ارائه دهد.
برعکس، روند تحولات نشان می‌دهد که فاصله میان موج‌های جدید اعتراضات هر بار کوتاه‌تر شده و در همان حال مطالبات مطرح‌شده در آن‌ها رادیکال‌تر و صریح‌تر گردیده است. این واقعیت خود بیانگر تعمیق بحران سیاسی و اجتماعی در ایران است. از همین رو طبقه حاکم در هراس از گسترش این اعتراضات به تکاپو افتاده است تا راهی برای تضمین تداوم قدرت خود بیابد و با مهار این جنبش‌ها از گسترش روند انقلابی در جامعه جلوگیری نماید.
در چنین شرایطی پروژه‌های گوناگون آلترناتیوسازی و تلاش برای مهندسی انتقال قدرت از بالا، چه در داخل و چه در خارج کشور، به میدان آورده می‌شوند. هدف این تلاش‌ها نه پاسخ به مطالبات توده‌های کارگر و زحمتکش، بلکه مهار جنبش‌های انقلابی و جلوگیری از گسترش مبارزات توده‌ای است.
از سوی دیگر،‌تحرکاتی از جمله گرم شدن بساط آلترناتیوسازی چه در خارج و چه در داخل کشور بیش از هر چیز بیانگر تعمیق و لاینحل بودن بحران همه‌جانبه‌ای است که طبقه حاکم در ایران با آن مواجه است. فقر، ورشکستگی، ویرانی و فلاکتی که جامعه ایران را همچون اختاپوسی دربرگرفته، نیازمند تحولات و دگرگونی‌های ریشه‌ای و ساختاری است. هیچ‌یک از آلترناتیوهای دست‌ساز و مورد نظر امپریالیست‌ها و یا گروه‌ها و ائتلافاتی که هر روز مانند قارچ اعلام موجودیت می‌کنند و قد علم می‌کنند، قادر نخواهند بود مطالبات تلنبار شده توده‌های کارگر و زحمتکش ایران را پاسخ گویند. جناح‌های مختلف طبقه حاکم چه آنانی که در قدرت‌اند و چه آنانی که برای کسب قدرت از بالا خیز برداشته‌اند در یک نقطه مشترک‌اند: مهار و سرکوب انقلاب!
اما طبقه کارگر ایران و متحدین طبیعی آن نظیر جنبش دانشجویی، زنان، معلمان و بیکاران‌، دیر یا زود، وسیع‌تر و سازمانیافته‌‌تر از قبل به میدان خواهند آمد. آن‌ها نه از طریق دفاع از جنگ و مداخله نظامی قدرت‌های خارجی و نه همدستی با فاشیسم، بلکه با اتکا به نیروی مستقل خود و از طریق گسترش مبارزات توده‌ای، سازمان‌یابی و تشکل، و برگزاری اعتصابات عمومی سراسری و برپایی قیام مسلحانه توده‌‌ای علیه نظم حاکم وارد عرصه سیاسی خواهند شد. طبقه بالنده و متحدانش اینگونه نقش و مشارکت تعیین‌کننده خویش را در تحولات انقلابی و آتی جامعه ایران رقم خواهند زد.
متن کامل نشریه کار شماره ۱۱۶۰ در فرمت پی دی اف:
Website Comments
وقتی در جهان فرو رفته در سلطه وقدرت سرمایه ان هم با انواع واقسام و حتی با رنگ های گونه به گونش چه انتظاری از طبقه جوانه زن وجان گرفته از درون ان که با هزاران شیوه و سلطه هایی برداغونیش نه در تیوری بلکه با روبات و جنگها و ویران سازیهایی که توسط سلطه گران دانشی ( گویا تز ویرانسازی کامل و با سازندگی های خلاقانه توسط برندگان نوبل اقتصادی ارایه شده) تزریق نمایندگان و سامان دهنگان و پردایش گران الگوریتم ها میشود اری دیگر از ان طبقه جز نامی باقیست و ان چهره جهانی را در ایران درب وداغون گشته در زیر ویرانسازی با شیوه ولاییش می توان اینده ایی با دستان تمییز را نشان داد از همان لحظه ایی که پشتبانی طلا را از دلار ربودند این داغون گری پوشیده سرمایه با چهره بزگ کرده ویرهنه به ویرانسازی دست یازید و قدر قدرتی خود را بر ان جوانه جان گرفته رخ کشید قشر میانی ار ان خواب وخیالهای خوش بورزوازی خود را در کنار رانندگان اوبر واسناپ و کارهای موقت یافت و این چهره قدر قدرتی در جامعه پیرامونی فاجعه ها افرید بر داغونی و ویرانسازی ان طبقه اینده ساز با رنگ مذهب حمله ور شد و شاخه های اردوی شرق را یکی یکی به خاک سیاه نشاند و ان اردو نیز از درون فرو ریخت حال جهان جلونگاه ابر قدرتی شد که امروز در میهن خویش شاهدیم با طرح های بظاهر کوتاه مدت وبدون برنامه با استرازیکی بغرنج ومخفی نه بر انسان تو بگو بر مام نوع ان رحم نکرده ویران میکند مام طبیعت بین فاشیست ولایی و سرمایه اپدیدت شده به خاک سیاه بدل میشود حال ایا با دستان تمییز می توان ان جوانه های رشد یابنده جان دوباره داد انچه عیان هست جان سایی این جوانه خنده سحر را از پس شب خبر می دهد ولی ولی نه با محکوم کردن هر جریان خلاف نظر ما نه رم دادنهای انچنانی که بعد از قیام نسل قیام عاشق قلم بدست گرفتن وصاحب نظر شدن وغرق گشتن در متون انچنانی غرب شد و اخر سر خود وقلم را یافت نه یاری ونه دلداری فقط قلم ماند و وازگان به عاریه گرفته از فیلسوفان ونظریه پردازانی که خود درعمل در محیط خویش سترون شده بودند نسل قیام یا چو من در سیاه چالها پوسیدند ویا در ان زندان بی دیوار در ترجمه وسلطه دانش ورزی اینده را در محاف فرو کشتند و حال هر جریانی به جز طبفه کارگر را با انگی از خود دور ویا نام هایی چون تجزیه طلب و یا با ابتنی دادن ان با وازه گانی چون ناسیونالیسم ( که به باور من از منصور حکمت این دمیدن بر ان شدت گرفته ) در کنج رینگ می گذارند ان منطقه اییکه راهبران را از ان تونل وحشت با زخمها و تنگ نا هایی سالم به ساحل رساند امروز وقتی دست در دستان می نهند از هر گوشه ایی با انواع واقسام انگ هایی(گاهن ضد انقلاب) معرفی می شوند (پرسیدنیست رفقا درکنار همین ها بود که سالیانی به نبرد علیه ولاییها جنگیدید وبرای ان امر مشترک جان سایی کردید حال شما دستنان تمیبیز وانان ضد انقلاب شده اند؟؟) از من می پرسند لطف کنید سری به منطقه کوردستان ایران وکوردستان عراق سر به زنید و خود قضاوت کنید در زیر پرچمهای دول غرب جا خوش کردن وبر ان ازادیهای تزریقی تاختن دقیق است ولی دقیق تر انست که نفس کشیدن را ادامه حیات دانستن است ( بیاد دارم دهمین سال زندان را میگذراندیم ان چثه کوتاه قد بر دعا خواندن مراسم صبحگاهی با جملات بریده بریده اش و شکسته اش اعتراض کرد و نتجه اش قرار گرفتن در ان سلولهای بغایت کثیف و مملوح از محتویات بیرون ریخته شده از شکم زندانیان معتاد شدیم در کنارم ان رفیق نارنینم چنین گفت >یاشار من حاضرم نامم در UN باشد تا خندان در جوخه به ایستم > حال ما بر ان یو ان چگونه می تازیم همه اش با ارزو ها و ان چیزی که دلبستگی پیدا کرده ایم وقایع و اینده را تحلیل میکنیم اخر نه اینست که با امکانها ما سر وکار داریم و این واقعیت هاست که ما را میکشد ولی در ارزوها شناگریم مگر اقای هجری کودک است ؟ و کاک علی زاده در سیاست ضغییر است؟ واقای مهتدی در تنگنا ها جان سایی کم کرده اند ( بیاد بیاوریم ان گروه هشت نفره رهبری خود ساخته را در ان جلسه کانادا وقتی اخر سر نوبت به مهتدی رسید با ان شیوایی خاص کوردی خود نارنجکی را پر ان جلسه پرتاب کرد که در ان واحد شاه خود خوانده ترک محل کرد ) پس با دستان پاک فاشیسیم ریشه کن نمی شود امر مشترک جمع مشترک را لازم دارد البته نه حل شدن در جمع صد البته سخت ومحکم در استرازکی خود و نرم چون ماهی در تاکتیک ( البته من از ۱۹۹۸ که به امریکا امده ام با کورد ها از انواع واقسام انها نشست وبرخواست داشته واز نزدیک رفت وامد های سران انها را در دلانهای کنگره > اقای هجری واقای مهتدی اقای ایلخانی شاهد و حتی با سخنگوی حزب دمکرات درگیری لفظی نیز داشته ام در همان جریان خاتمی که ان موقع انها جدا بودند با این همه این ها باورم این است که منطقه کورستان همان گورستان فاشیستان بوده وهست ) بزی ازربایجان. یاشاسین کوردستان
POST A COMMENT.
Cancel reply
تماس با ما
پست الکترونیک: info@fadaian-minority.org
تلویزیون دموکراسی شورایی – پنج شنبه ۳ اردیبهشت
https://youtu.be/VkNPvAQAbbQ
بینندگان تلویزیون دمکراسی شورایی، رفقا و همراهان
از هم اکنون با کلیک کردن بر روی لینک زیر در هرکجای جهان می‌توانید برنامه‌های تلویزیون‌های آلترناتیو شورایی را به‌طور زنده و مستقیم و ۲۴ ساعته مشاهده کنید.
https://alternative-shorai.tv
کانال یوتیوب تلویزیون دموکراسی شورایی
https://www.youtube.com/user/TVshora1349
برنامه های پیشین تلویزیون دمکراسی شورایی
آخرین مطالب
هلند (آمستردام و روتردام)- زنده باد اول ماه مه، روز جهانی کارگر
گرامی باد اول ماه مه روز جهانی کارگر
مطالب زیر را در کار شماره ۱۱۶۵– سال چهل و هشتم –  ۳۱ فروردین ۱۴۰۵ می خوانید:
توقف جنگ و احتمال آتش‌بس درازمدت
تنگه هرمز؛ در تعلیق میان مهار و انفجار
Other Languages
English ►
Deutsch ►
French ►
Intrenational Kaar
INTERNATIONAL KAAR – März 2026
INTERNATIONAL KAAR _ March 2026
جستجو
ما در تلگرام
به ما در تلگرام بپیوندید
ما در اینستاگرام
مقالات موضوعی
منوها
نظرات شما
مجید
on
اعدام‌ها را باید متوقف کرد!
سیامک
on
جاودان باد یاد جان فشاندگان فدایی
یاشار روشن
on
ویترین آلترناتیوهای رنگارنگ بورژوازی ایران
یاشار روشن
on
درماندگان سیاسی امروز در هراس از سیاست توده‌ای
Afi
on
شقایق ها