Biyolojik tarımsal mücadele - Vikipedi

Biyolojik tarımsal mücadele - Vikipedi
İçeriğe atla
Vikipedi, özgür ansiklopedi
Biyolojik mücadele
, zararlıların popülasyonlarını düşürmek için kimyasal maddeler yerine popülasyonlarını düşürecek diğer canlıların kullanılması. Kültür bitkilerinde zararlılar ve yabancı otlar aleyhine yaşayan organizmaları kullanmak suretiyle zararlı popülasyonu ekonomik zarar eşiği altında tutmak amacıyla yapılan çalışmalardır.
Predatör
: Zararlı
böcekleri
yiyenler.
Parazitoid
: Zararlı böceklerin yumurta, larva, pupa ve erginleri üzerine ya da içerisine yumurta bırakan ve ergin öncesi dönemini onların içerisinde beslenmek suretiyle devam ettiren ve böylece ölümlerine neden olan canlılar.
Patojen
: Zararlı böcekleri hastalandıranlar.
Vektör
: Genel olarak taşıyıcı anlamına gelir. Hastalığın taşınmasını sağlayan böcekler.
Syrphus
sineği larvası (aşağıda)
yaprak biti
ile beslenmesi (yukarıda) onları doğal biyolojik mücadele etmenleri yapar.
Pupa evresindeki kozaları ile Parazitik bir
yaban arısı
Cotesia congregata
); kozalarını bir tütün zararlısı olan (
Manduca sexta
, yeşil arka plan) üzerine bırakmış; bir hymenopteran biyolojik mücadele etmeni örneği
Biyolojik mücadele veya biyokontrol,
böcekler
maytlar
yabancı otlar
ve
bitki hastalıkları
gibi zararlılarla başka organizmaları kullanarak mücadele yöntemidir.
Av-avcı ilişkisi,
parazitlik
otoburluk
ve diğer doğal mekanizmalara dayanır ama genelde aktif bir insan idare rolünü içerir. Bütünleşik Zararlı Yönetimi programlarının önemli bir bileşeni olabilir.
Biyolojik zararlı mücadelesi ile ilgili üç temel strateji vardır: Klasik (dışarıdan getirme), zararlının doğal bir düşmanı yerleşip kontrolü sağlaması umuduyla salınır; Çoğaltma, hızlı zararlı kontrolü için büyük miktarda doğal düşmanlar üretilir ve salınır; ve koruma, doğada zaten mevcut düşmanların normal süreçlerle yaşamasını sağlayacak önlemler alınır.
Biyolojik mücadele etmenleri olarak da bilinen, zararlı böceklerin doğal düşmanları, avcılar,
parazitoitler
, patojenler ve rakipleri içerir. Bitki hastalılarının biyolojik mücadele etmenleri genelde "antagonistler" olarak adlandırılır. Yabancı otların biyolojik kontrol ajanları tohum avcıları,
otoburlar
ve bitki patojenlerini içerir.
Özellikle bir mücadele etmeni, olası sonuçlar tam olarak anlaşılmadan olmadan salınırsa, biyolojik mücadelede kullanılan yöntemin hedef olmayan türlere saldırması gibi biyoçeşitlilik üzerinde yan etkilere neden olabilir.
Tarihçe
değiştir
kaynağı değiştir
"Biyolojik mücadele" kavramı, ilk olarak
Kaliforniya
'da 1919 yılında gerçekleşen Amerikan Ekonomik Entomologlar Birliği toplantısında
Harry Scott Smith
tarafından ortaya atılmıştır.
Hayatı boyunca
narenciye
bitki zararlıları üzerinde çalışan bir entomolog olan Paul H. DeBach (1914-1993) tarafından daha yaygın bir şekilde kullanılmaya başlanmıştır.
Ancak, aslında bu yöntem yüzyıllardır kullanılmaktadır. Bir zararlı ile mücadele etmek için bir böcek türünün kullanımına ilişkin yayınlanmış ilk rapor
Çin Hanedanlığı
(265-420) zamanında
botanist
Ji Han tarafından yazılmış "Güney Bölgelerinin Bitkileri" başlıklı eserdir. Eserde bu durumdan "Jiaozhi halkının ince pamuktan yapılmış zarflar gibi görünen çalıya asılı şekilde, normalden daha büyük kırmızı-sarı karıncaları yuvalarıyla beraber satarlar. Bu tür karıncalar olmadan, güney narenciye meyveleri büyük zarar görecek." şeklinde bahsedilir.
Kullanılan karıncalar "huang gan" (
huang
=sarı,
gan
=turunçgil) karıncaları olarak bilinir. Uygulama daha sonra Ling Biao Lu Yi (geç Tang hanedanı veya erken Beş hanedanlık) tarafından rapor edildi. Ayrıca,
Zhuang Jisu
Song hanedanı
) tarafından
Ji Le Pia
'da,
Yu Zhen Mu
Ming Hanedanı
) tarafından
Ağaç Dikme Kitabı
'nda,
Guangdong Xing Yu
(17. yüzyıl) kitabında,
Wu Zhen Fang
(Qing Hanedanı) tarafından
Lingnan
'da ve
Li Diao Yuan
tarafından
Nanyue Derlemeler
'nde ve diğerlerinde rapor edilmiştir.
Biyolojik kontrol teknikleri bugün bildiğimiz şekliyle 1870'lerde ortaya çıkmaya başladı. Bu on yıl boyunca, ABD'de Missouri Eyalet Entomologu C. V. Riley ve Illinois Eyalet Entomologu W. LeBaron mahsul zararlılarını kontrol etmek için parazitoidlerin eyalet içi yeniden dağıtılmasına başladı. Bir böceğin biyolojik kontrol ajanı olarak ilk uluslararası nakliyesi, 1873'te Charles V. Riley tarafından yapıldı ve Fransa'ya, yırtıcı akar “Tyroglyphus phylloxera” ı, Fransa'daki asma üzümlerini yok eden "asma phylloxera"sı (
Daktulosphaira vitifoliae
) ile savaşmaya yardımcı olmak için gönderdi. Amerika Birleşik Devletleri Tarım Bakanlığı (USDA), 1881'de Entomoloji Anabilim Dalı'nın kurulmasını takiben klasik biyolojik kontrol alanında araştırmalara başlamış ve C. V. Riley Şef olarak görev yapmıştır.
Parazitoidal arının Amerika Birleşik Devletleri'ne ilk ithalatı, 1883-1884 yıllarında, istilacı lahana beyaz kelebeği
Pieris rapae
'i kontrol etmek için Avrupa'dan ithal edilen
Cotesia glomerata
'dır. 1888-1889'da bir uğur böceği olan
Rodolia cardinalis
Icerya purchasi
(torbalı koşnil) mücadelesi için Avustralya'dan Kaliforniya'ya getirildi. Bu, Kaliforniya'da yeni gelişen narenciye endüstrisi için büyük bir sorun haline geldi, ancak 1889'un sonunda torbalı koşnil popülasyonu zaten azalmıştı. Bu büyük başarı, ABD'ye faydalı böceklerin tanıtılmasının devamını sağlamıştır.
1905 yılında USDA, ilk geniş çaplı biyolojik kontrol programını başlattı ve çingene güvesi, "Lymantria dispar dispar" ve ağaç ve çalılıkların istilacı zararlısı, kahverengi kuyruklu güve, "Euproctis chrysorrhoea"'nın doğal düşmanlarını aramak üzere Avrupa ve Japonya'ya entomologlar gönderdi. Sonuç olarak, ABD'de dokuz adet çingene güvesinin parazitoidi, yedi kahverengi kuyruklu güve parazitoidi ve iki adet her iki güvenin mücadele etmeni yerleştirildi. Çingene güvesi bu doğal düşmanlar tarafından tam olarak kontrol edilmese de, salgınlarının sıklığı, süresi ve şiddeti azaltılmış ve program başarılı olarak kabul edilmiştir. Bu program aynı zamanda biyolojik kontrol programlarının uygulanması için birçok kavram, ilke ve prosedürün geliştirilmesine de yol açtı.
Cactoblastis cactorum
larvaları "
Opuntia
kaktüsü ile beslenirken
Opuntia
, 1788'den başlayarak Avustralya, Queensland'e süs bitkileri olarak tanıtıldı. Yılda 1 milyon hektar artarak 1920'ye kadar Avustralya'nın 25 milyon hektardan fazlasını kapsayacak şekilde hızla yayıldılar. Kazmak, yakmak ve ezmek tümüyle etkisiz kalmıştı. Bitkinin yayılmasını kontrol etmek için iki kontrol ajanı, kaktüs güvesi
Cactoblastis cactorum
ve torbalı böcek
Dactylopius
salımı yapıldı. 1926-1931 yılları arasında Queensland çevresine büyük bir başarı ile on milyonlarca kaktüs güvesi yumurtası dağıtıldı ve 1932 yılına gelindiğinde kaktüslerin çoğu tahrip edildi.
10
Kanada'da klasik bir biyolojik kontrol girişiminin ilk bildirilen vakası parazitoidal yaban arısı
Trichogramma minutum
ile ilgilidir. 1882'de etmenler New York Eyaletinden alınıp Ontario bahçelerine saldıran kuş üzümü kurdu
Nematus ribesii
mücadelesi için eğitimli kimyager ve ilk Dominion Deneysel Çiftlikleri Müdürü William Saunders tarafından serbest bırakıldılar. 1884 ve 1908 arasında, ilk Dominion Entomolog, James Fletcher, Kanada'daki zararlıların kontrolü için diğer parazitoid ve patojenlerin tanıtımına devam etti.
11
Biyolojik Mücadele Türleri
değiştir
kaynağı değiştir
Üç temel biyolojik mücadele stratejisi vardır: dışarıdan getirme (klasik biyolojik kontrol), büyük miktarda zararlı düşmanının üretilip salınması ve konservatif yani doğal düşmanların kalmasını sağlayacak önlemler alınır.
12
Klasik Mücadele Yöntemi
değiştir
kaynağı değiştir
Rodolia cardinalis
,vedalya böceği, Avustralya'dan Kaliforniya'ya 19. yüz yılda getirilmiştir ve
Icerya Purchasi
adlı zararlıyı başarılı şekilde kontrol altına almıştır.
Dışarıdan getirme ya da klasik biyolojik mücadele bir zararlının doğal düşmanlarını normal olarak mevcut olmayan bir yere getirilmesi ile yapılır. İlk denemeler sıklıkla resmi değildi ve araştırmaya dayanmıyordu ve bazı türlerin kendileri ciddi zararlı haline geldi.
13
Bir haşereyi kontrol etmede en etkili olabilmek, bir biyolojik mücadele etmeninin, zaman ve mekandaki habitat değişikliklerine ayak uydurabilecek şekilde kolonileşme yeteneği olmasını gerektirir. Eğer kontrol etmeni dayanıklı bir tür ise, mücadele en etkili halini alır çünkü hedef türlerin eksikliğinde bile popülasyonu koruyabilir. Aynı şekilde etmen fırsatçı bir tür ise, kısa sürede zararlı popülasyonu kontrol altına alacaktır.
14
Joseph Nedham portakal ağaçlarının, zararlılara saldırıp öldüren kırmızı-sarı karıncalar tarafından korunduğunu mandarin dilinde açıklayan Hsi Han tarafından yazılmış bir Çin metninden bahseder. Turunçgil karıncası (
Oecophylla smaragdina
15
20.yüzyılda tekrar keşfedilmiş ve 1958'den beri Çin'de portakal bahçelerini korumak için kullanılmıştır.
16
En erken elde edilen başarılardan biri Avustralya'da bir tür uğurböceği olan
Rodolia cardinalis
i kullanarak
Icerya purchasi
nin (torbalı koşnil) kontrol edilmesidir. Aynı başarı Kaliforniya'da, uğurböceği ve bir parazitik sinek olan
Cryptochaetum iceryae
kullanılarak tekrar edilmiştir.
17
Diğer başarılı sonuçlardan biri 1960'lı yıllarda Teksas ta
Antonina graminis
in
Neodusmetia sangwani
kullanılarak kontrol edilmesidir.
18
Alfalfa da görülen bir buğday biti olan
Hypera Postica
kaynaklı zarar, doğal düşmanlarının salınması ile büyük oranda azaltılmıştır. Bu mücadele etmenlerinin salınmasından 20 yıl sonra, Kuzeydoğu ABD'de, buğday biti zararlısına karşı ilaçlanan alfalfa ekilen arazi yüzde 75 oranında azalmıştır.
İstilacı bir tür olan
Alternanthera philoxeroides
, Florida da (ABD)
Agasicles hygrophila'
nın bölgeye salınması ile kontrol altına alınmıştır.
Alternanthera philoxeroides ABD'ye
Güney Amerika
'dan getirilmiştir. Sığ suda köklenir ve navigasyon, sulama ve su baskını kontrolü işlemlerini olumsuz etkiler.
Agasicles hygrophila ve iki diğer biyolojik etmenin Florida'da salınması ile bu tür tarafından kaplanmış alan büyük ölçüde azalmıştır.
19
Başka bir suda yaşayan bitki olan
Salvinia molesta
çok ciddi bir zararlıdır, su yollarını kapatır ve su akışını azaltır yerel türlere zarar verir.
Cyrtobagous salviniae
ve
Samea multiplicalis
kullanarak yapılan mücadele ılıman iklimlerde etkilidir,
20
21
ve Zimbabwe de, iki yıl süre içerisinde zararlı otun % 99 oranında kontrolu gerçekleşmiştir.
22
Ticari olarak yetiştirilen parazitik yaban arıları
12
Trichogramma ostriniae
, ciddi bir zararlı olan
Ostrinia nubilalis'
e karşı sınırlı ve düzensiz bir kontrol sağlar.
Bacillus thuringiensis
bakterisinin dikkatli yapılmış formülasyonları daha etkilidir.
23
Fiji
'de, ciddi bir hindistancevizi zararlısı olan
Levuana iridescens
güvesi popülasyonu klasik biyolojik kontrol programı ile 1920'li yıllarda kontrol altına alınmıştır.
24
Büyütme
değiştir
kaynağı değiştir
Uğur böceği olarak bilinen
Hippodamia convergens
yaprak biti
biyolojik kontrolü için satışı yapılan bir türdür.
Büyütme bölgede doğal olarak bulunan popülasyonları artırmak için bölgeye doğal düşmanların ek olarak salınmasını içerir. İnokülatif bırakma, belli aralıklarla küçük miktarlarda mücadele etmeninin bölgede üremeleri için, tamamen tedaviden ziyade önleyici olarak, zararlıları düşük seviyede tutarak uzun vadede kontrol sağlama ümidiyle, salınmasını içerir. Aksine, "Inundative" bırakma ise, zaten ortaya çıkmış olan bir problemi çözmek üzere, büyük miktarların kısa sürede zararlı popülasyonunu etkisiz hale getirmesi umuduyla bırakılmasıdır. Büyütme etkilidir ancak işe yarayacağı garanti edilemez ve her zararlı ile mücadele etmeninin arasındaki etkileşimin kesin detaylarına bağlıdır.
25
İnokülatif bırakmanın bir örneği bahçecilik üretimindeki birçok ekinin büyütüldüğü
seralarda
olur. Belirli aralıklarla parazitik yaban arısı
Encarsia formosa
'nın salınması sera beyazsineğini,
26
avcı mayt
Phytoseiulus persimilis
salınması ise iki benekli kırmızı örümceğin kontrolünde kullanılır.
27
Yumurta paraziti
Trichogramma
sıklıkla inundatif olarak zararlı güveleri kontrol etmek için bırakılır. Aynı şekilde,
bacillus thuringiensis
ve diğer mikrobik böcek öldürücüler hızlı bir etki için bol miktarda kullanılırlar.
25
Sebze ve Tarla ekinlerinde
Trichogramma
için tavsiye edilen salınacak miktar haftalık olarak zararlı istilasının boyutlarına göre dönüm başına 5,000 ile 200,000 arasında değişir.
28
Aynı şekilde böcekleri öldüren
nematodlar
, toprakta yaşayan bazı zararlı böceklere karşı dönüm başına milyonlar ve hatta milyarlarca adet bırakılır.
29
Koruma
değiştir
kaynağı değiştir
Bir çevrede bulunan doğal düşmanları korumak biyolojik mücadelenin üçüncü yöntemidir.
30
Doğal düşmanlar zaten
habitata
ve hedef zararlıya adapte olmuş durumdadır ve nektar üreten ekinlerin pirinç tarlalarının kenarında büyütülmesi gibi korumaları basit ve düşük maliyetli olabilir. Bunlar zıplayan zararlılara karşı parazitoit ve avcıları beslerler ve o kadar etkilidirler ki, çiftçilerin % 70 daha az böcek öldürücü ilaç kullanmasına rağmen verimde % 5 artış gözlenmiştir.
31
İngiltere'de yaprak bitleri düşmanlarının, tarlaların kenarlarındaki otlarda bulunduğu ancak çok yavaş yayıldıklarından ortalara doğru gelemediği gözlemlenmiştir. Tarlaların ortasına 1 metre genişliğinde bant şeklinde otlardan dikilmiştir ve yaprak biti düşmanlarının kışı geçirebileceği ortam sağlanıp ortalara yayılması kolaylaştırılmıştır.
Dermapteraları
çekmek için ters çevirilip içine saman konmuş bir çiçek saksısı.
Ekin sistemleri doğal düşmanlara avantaj sağlayacak şekilde modifiye edilebilir ve bu bazen habitat manipülasyonu olarak adlandırılır. Bir rüzgâr siperi, genellikle rüzgârı kesecek ve toprağı erozyona karşı koruyacak şekilde ekilmiş bir veya daha fazla sıra ağaç veya çalılıktan oluşan yapıdır. Bir çit bariyer oluşturmak veya bir alanın sınırlarını işaretlemek için dikilmiş veya eğitilmiş, yakın aralıklı çalılar ve bazen ağaçlardan oluşan bir yapıdır. Tarım ve bahçecilikte bir böcek bankası, biyolojik haşere kontrolünün bir şeklidir. Bitkileri ya da bahçeleri içine alan (ya da bitki çimleri) ve/veya çok yıllık bitkilerle ekilmiş, zararlı böcekler, kuşlar ve zararlı böcekleri avlayan diğer faunalar için habitat sağlayan bir şerit de kullanılabilir. Bu gibi yerler parazitik yaban arısı gibi faydalı böceklerin yaşaması için uygun ortamı sağlayarak doğal düşmanların popülasyonunun korunmasını mümkün kılar. Dökülmüş yapraklar veya "mulch" kullanmak gibi basit şeyler solucanlar için besin kaynağı olurken böcekler için barınak sağlar ve bunlarda
kirpiler
ve
sivri fareler
gibi faydalı memelilere besin kaynağı olur. Kompost yığınları ve ağaç dizileri omurgasız canlılar ve küçük memeliler için barınak imkânı sağlar. Uzun otlar ve
göletler
amfibi hayvanları destekler. Cansız yıllık bitkileri ve sert olmayan bitkileri sonbaharda temizlememek, böceklerin kış aylarında içi boş gövdelerinden faydalanmalarını sağlar.
32
Kaliforniya da erik ağaçları bazen üzüm bağlarına ekilir çünkü bu çok önemli bir zararlı düşmanına kışı geçirebileceği ortamı sağlar.
33
Özellikle bahçelerde biçilmiş alanları doğal düşmanlara daha cazip hale getirmek için ahşap sandıklar, kutular ve
çiçeksaksıları
gibi yapay barınaklarda kullanılır. Örneğin
dermapteralar
, içi
ahşap yünü
ya da
saman
dolu saksıların ters çevrilip asılması ile bahçelere çekilebilen doğal düşmanlardır. Yeşil "lacewingler" içine karton yuvarlanıp konmuş ve altı açık plastik şişelerle çekilebilir. Kuşevleri böcek yiyen kuşlar için yuvalama imkânı sağlar; en faydalı kuşlar sadece o türün geçebileceği kadar bir büyüklük bırakılırsa çekilebilir.
Pamuk üretiminde, antibiyotikleri, "Bt Pamuk" gibi seçici kontrol önlemleri ile değiştirmek, pamuk zararlılarının doğal düşmanları için, böcek ilacına maruz kalma riskinin azalmasından dolayı daha elverişli bir ortam sağlayabilir. Bu tip avcı ve
parazitoitler
"Bacillus thuringiensis"den etkilenmeyen zararlıları kontrol altına alabilir. Azaltılmış av kalitesi ve azaltılmış sayıya bağlı olarak, Bt pamuktan dolayı artan kontrol ayrıca bazı durumlarda doğal düşman popülasyonlarını dolaylı olarak azaltabilir, ancak Bt ve Bt olmayan pamukta yenen veya parazitlenen zararlıların yüzdesi genellikle benzerdir.
34
Biyolojik mücadele etmenleri
değiştir
kaynağı değiştir
Avcılar
değiştir
kaynağı değiştir
Avcı
zarkanat
biyolojik mücadele sağlayıcılarında bulunabilir.
Avcılar genellikle bütün hayatları boyunca büyük miktarlarda av tüketen özgür-yaşayan türlerdir. Birçok ekin için temel zararlının böcekler olduğu düşünülürse, biyolojik mücadelede kullanılan birçok avcı, böcek tüketen türlerdendir. Uğurböcekleri ve özellikle bunların kuzey yarımkürede Mayıs ve Temmuz ayları arasında aftik olan larvaları
yaprak bitlerinin
vahşi avcılarıdır ve aynı zamanda
maytlar
, kabuklu böcekler ve küçük
tırtıllarla
da beslenirler. Benekli uğurböceği (
Coleomegilla maculata
), Colorado patates böceğinin (
Leptinotarsa decemlineata
) yumurta ve larvalarıyla da beslenebilir.
35
Birçok
çiçek sineği
türünün larvaları, temel olarak yaprak bitleriyle beslenir. Bir larva yaşamı boyunca 400 adete kadar tüketebilir. Ticari ürünlerdeki verimliliği ile ilgili henüz çalışma yapılmamıştır.
36
Avcı
Polistes
arısı bir pamuk bitkisinde pamukkurdu veya diğer tırtıllar ararken.
Entomopatojenik nematod
türlerinden birçoğu, böcek ve diğer omurgasız zararlıların önemli avcılarıdır.
37
Phasmarhabditis hermaphrodita
, sümüklü böcekleri öldüren mikroskobik bir
nematoddur
. Karmaşık yaşam döngüsü, toprakta
Moraxella osloensis
gibi patojenik bir bakteri ile bağlantılı hale geldiği, serbest yaşayan, enfektif bir aşamayı içerir. Nematod sülük içine "posterir mantle" bölgesinden girip burada beslenir ve ürer ancak sülük aslında bakteriler tarafından öldürülür. Nematod Avrupa'da ticari olarak mevcuttur ve nemli toprağa sulama yaparak uygulanır.
38
Örümcek akarlarını kontrol etmek için kullanılan türler arasında mayt türü
Phytoseiulus persimilis
39
Neoseilus californicus
40
ve
Amblyseius cucumeris
, avcı "midge"
Feltiella acarisuga
40
ve bir uğurböceği türü olan
Stethorus punctillum
vardır.
40
Böcek türü
Orius insidiosus
Tetranychus urticae
ve
Frankliniella occidentalis
e karşı başarıyla kullanıldı.
41
Cactoblastis cactorum
(yukarıda belirtilen) 'de dahil avcılar, istilacı bitki türlerini yok etmek için de kullanılabilir. Başka bir örnek olarak,
zehirli baldıranotu güvesi
Agonopterix alstroemeriana
zehirl baldıranotunu
Conium maculatum
) kontrol etmek için kullanılabilir. Larva safhasında, güve sadece ev sahibi bitkisini, zehirli baldraotunu tüketir. Her bir bitkide yüzlerce larva var olabilir ve bu da baldıranın büyük bölümünü tahrip eder.
42
Parazitoit arı
Aleiodes indiscretus
ormancılıkta ciddi bir zararlı olan güve tırtılını parazite ederken
43
Kemirgen zararlılar için
kediler
sığınakları azaltma yöntemi ile beraber kullanıldığında etkili bir biyolojik mücadele etmenidir.
44
45
46
Kediler kemirgenlerin popülasyonunda patlamaları engellesede, daha önceden var olan ciddi istilaları ortadan kaldırmada etkili değillerdir.
46
Baykuşlar
da bazen biyolojik kemirgen mücadelesinde kullanılır.
47
Baykuşların bu amaçla kullanılmasının verimliliğine ilişkin niceliksel bir çalışma mevcut olmasa da,
48
kedilerin yerine ya da kedilerle beraber kullanılabilecek kemirgen avcıları oldukları bilinir.
49
50
Yuva kutuları kullanarak bir bölgeye gelmeleri teşvik edilebilir.
51
52
Parazitoitler
değiştir
kaynağı değiştir
Ana madde:
Parasitoid
Parazitoitler yumurtalarını bir konukçu böceğin gövdesinin üzerine ya da gövdesinin içine bırakır, bu da larvaları geliştirmek için yiyecek olarak kullanılır. Konukçu sonuçta öldürülür. Böcek parazitoitlerinin çoğu arılar veya sineklerdir ve birçoğunun sınırlı konukçu portföyü vardır. En önemli gruplar çoğunlukla tırtılları konukçu olarak kullanan ichneumonid arıları; tırtıllar ve aphidlerde dahil olmak üzere birçok farklı böceğe saldıran braconid arıları; birçok böcek türünün yumurtasını ve larvalarını parazite eden chalcid arıları; tırtıllar yetişkin böcekler ve larvaları ve hemiptera dahil birçok farklı böceği parazite eden tachinid sinekleridir.
53
Parazitoitler ençok konukçu organizmaların sınırlı sığınma yeri bulunduğunda zararlı nüfusunu azaltmada etkilidirler.
54
Sera bahçeciliğinde sıklıkla kullanılan
Encarsia formosa
, ilk geliştirilen biyolojik mücadele etmenlerinden biridir.
Parazitoitler en yaygın olarak kullanılan biyolojik mücadele etmenleri arasındadır. Günlük olarak büyük miktarda parazitoit çıkaran kısa-dönem, günlük düşük miktar çıktılı uzun-dönem sistemler vardır.
55
Çoğunluk uygulamalarda, üretimin, şüpheli konukçunun gelişmesinin uygun bir safhada olduğu uygun salım tarihleri ile denk getirilmesi gerekir.
56
Daha büyük üretim tesisleri yıl boyunca üretim yaparken bazıları sadece sezonluk üretim yapar. Yetiştirme tesisleri genel olarak etmenlerin kullanılacağı arazilerden uzak olur ve parazitoitleri üretim yerinden kullanılacakları yere taşımak problemlere sebep olabilir.
57
Taşımacılık şartları çok sıcak olabilir ve hatta uçak ve kamyonlardan kaynaklanan titreşimler parazitoitleri olumsuz yönde etkileyebilir.
55
Encarsia formosa
küçük bir avcı
chalcid arısıdır
ve
beyazsineğin
bir parazitoitidir. Beyazsinek bitki özsuyu ile beslenen bir böcektir ve sera sebzelerinde ve süs bitkilerinde solmaya ve is hastalığına neden olur. Uzun bir süre koruma sağlayarak en çok küçük çaptaki istilalara karşı etkilidir. Arı yumurtalarını beyazsineğin pullarının içine bırakır ve parazit larvaları pupa safhasına geçtiğinde pullar kararmaya başlar.
26
Gonatocerus ashmeadi
, Fransız Polinezyası'nda
Homalodisca vitripennis
adlı zararlıyı kontrol etmek için bırakılmıştır ve zararlı popülasyonunun % 95'ini kontrol etmeyi başarmıştır.
58
Choristoneura fumiferana
, fir ve
ladin
ormanlarında zararlı bir böcek örneğidir. Kuşlar doğal bir biyolojik mücadele etmenidir ancak bir çeşit parazitik arı olan
Trichogramma minutum'
un konvansiyonel kimyasal etmenlere alternatif olarak kullanılması araştırılmıştır.
59
Parazitik arı kullanarak kentsel hamamböceği mücadelesi için sürdürülebilir yöntemler izleyen bir dizi yeni çalışma vardır.
60
61
Hamamböceklerinin çoğu, ilaçların ulaşamayacağı şekilde, kanalizasyon sistemleri ve korunaklı yerlerde saklandıklarından aktif-avcı tipi arıların kullanılması uygun bie strateji olabilir.
Patojenler
değiştir
kaynağı değiştir
Patojenik mikroorganizmalar
bakteri
mantar
ve
virüsleri
içerir. Konukçularını öldürür ya da zayıflatırlar ve göreceli olarak her konukçuya özelleşmiş mikroorganizma vardır. Çeşitli mikrobik böcek hastalıkları doğal olarak gerçekleşir ancak biyolojik pestisit olarak da kullanılabilirler.
62
Doğal olarak gerçekleştiğinde bu tip salgınlar zararlı yoğunluğuna bağımlıdır ve genellikle böcek popülasyonu yoğunlaştıkça gerçekleşir.
Bakteriler
değiştir
kaynağı değiştir
Biyolojiik mücadele için kullanılan etmenler böcekleri onların sindirim yollarından enfekte eder, bu yüzden yaprak bitleri ve kabuklu bitler gibi emici ağız yapısına sahip sınırlı sayıdaki zararlı için mücadele seçeneği sunarlar.
63
Bacillus thuringiensis
en geniş kullanım alanına sahip toprak kaynaklı bir bakteridir ve en azından dört alt türü;
Lepidopteran
güvesi
kelebek
),
Coleoptera
(böcek) ve
Diptera
'ya (sinek) karşı kullanılır. Bakteri organik çiftçilere, kurutulmuş sporları poşetlenmiş şekilde, suyla karıştırılıp, brassicalar ve meyve ağaçları gibi hassas bitkilerin üzerine püskürtülmek üzere verilir.
64
65
B. thuringiensis
bakterisinin bazı
genleri
, söz konusu bitkinin, bakterinin bir tür protein olan bazı toksinlerini de üretecek şekilde bazı GDO'lara eklenmiştir. Bunlar böcek zararlılarına karşı direnç gösterir ve böylece böcek ilacı kullanımına olan ihtiyacı azaltır.
66
Eğer zararlılar bu ekinlere karşı direnç kazanırsa,
B. thuringiensis
organik tarım içinde işe yaramaz hale gelecektir.
65
67
Beyaz nokta hastalığına neden olan
Paenibacillus popilliae
bakterisinin,
japon böceğinin
mücadelesinde, larvasını öldürerek faydalı olduğu bulunmuştur. Konukçusuna spesifik bir bakteridir ve omurgalılara ve diğer omurgasızlara zararsızdır.
68
Funguslar
değiştir
kaynağı değiştir
Kendi de zaten bir zararlı ve bitki virüslerinin dağıtıcısı olan yeşil şeftali biti,
Pandora neoaphidis
(Zygomycota: Entomophthorales) mantarı tarafından öldürülmüş halde, Ölçek çizgisi = 0.3 mm
Böceklerde hastalığa sebep olan
Entomopatojenik funguslar
, yaprak bitlerine saldıran en az 14 tür içerir.
69
Beauveria bassiana
beyaz sinekler
kirpikkanatlı böcekler
yaprak bitleri
ve diğer
böcekler
dahil olmak üzere çok çeşitli zararlılar ile mücadele için seri üretilir ve kullanılır.
70
Lecanicillium
türleri beyaz sineklere,
kirpikkanatlı böcekler
ve
yaprak bitlerine
karşı kullanılır.
Metarhizium
türü böcekler,
çekirgeler
yarımkanatlılar
ve
kırmızı örümceğe
karşı kullanılır.
Paecilomyces fumosoroseus
beyazsinekler
kirpikkanatlı böcekler
ve
yaprak bitlerine
karşı etkilidir;
Purpureocillium lilacinus
kök-budak nematodlarına
karşı kullanılır; ve 89
Trichoderma
türü belirli bitki patojenlerine karşı kullanılır.
Trichoderma viride
elm hastalığına
karşı kullanılmıştır ve
Chondrostereum purpureum
adında patojenik bir mantardan kaynaklanan çekirdekli meyve hastalığı olan
Chondrostereum purpureumu
bastırma konusunda bir miktar etki göstermiştir.
71
Cordyceps
ve
Metacordyceps
mantarları geniş bir eklembacaklı spektrumuna karşı kullanılır.
72
Entomophaga mantarı
Myzus persica
(yeşil şeftali biti) gibi zararlılara karşı etkilidir.
73
Chytridiomycota
ve
Blastocladiomycota
nın birkaç üyesi biyolojik kontrol etmenleri olarak araştırıldı.
74
75
Chytridiomycota'dan
Synchytrium solstitiale
Amerika Birleşik Devletleri'nde,
sarı yıldız devedikeninin
Centaurea solstitialis
) bir kontrol etmeni olarak düşünülüyor.
76
Virüsler
değiştir
kaynağı değiştir
Baculoviridae
virüsleri her konukçu böcek türüne özgüdür ve biyolojik mücadelede faydalı oldukları gösterilmiştir. Örneğin
Lymantria dispar multicapsid nuclear polyhedrosis virus
Lymantria dispar disparın
(çingene güvesi) larvalarının ciddi yaprakdökümüne neden olduğu Kuzey Amerika'da büyük ormanlık bölgelere püskürtmek için kullanılmıştır. Güve yediği virüsler tarafından öldürülür ve çürüyen gövdeleri başka larvaları enfekte etmek üzere yaprakların üzerine virüs parçacıkları bırakır.
77
Bir memeli virüsü olan
Tavşan hemorajik hastalık virüsü
Avustralya'daki
Avrupa tavşanı
popülasyonlarını kontrol altına almak için getirildi.
78
Karantinadan sızıntı ile ülke geneline yayıldı ve çok sayıda tavşan öldürdü. Çok genç hayvanlar hayatta kalmayı başardı ve bağışıklığı yavrularına geçirip virüse dayanıklı bir popülasyon ürettiler.
79
Yeni Zelanda'da aynı şekilde ilk başlarda başarılı olan mücadelede, onyıl sonra bağışıklığın kazanılması ile tavşan nüfusu virüs öncesi seviyelere yükseldi.
80
Protozoalar
değiştir
kaynağı değiştir
Lagenidium giganteum
sivrisinekleri larva safhasında parazite eden su kaynaklı bir küftür. Suya uygulandığında, hareketli sporlar uygun olmayan konukçu türlerden kaçınır ve uygun sivrisinek larva konukçularını araştırır. Bu küf türünün, kurumaya dayanıklı, birkaç yıl boyunca devam eden yavaş salım özelliği ile pasif safha avantajları vardır. Ne yazık ki, sivrisinekle mücadele programlarında kullanılan birçok kimyasala karşı hassastır.
81
Rakipler
değiştir
kaynağı değiştir
Baklagil
sarmaşığı
Mucuna pruriens
Imperata cylindrica
zararlı ot türüne karşı biyolojik mücadele etmeni olarak
Benin
ve
Vietnam
'da kullanılır: sarmaşık aşırı kuvvetlidir ve komşu bitkileri alan ve ışık açısından rekabette ekarte ederek bastırır.
Mucuna pruriens
için ekili alanın dışında istilacı olmadığı söyleniyor.
82
Desmodium uncinatum
tarımda itme-çekme tekniği kullanılarak parazitik ot
striga'
yı durdurmak için kullanılabilir.
83
Avustralya çalı sineği
Musca vetustissima
sıkıntı yaratan temel zararlılardandır ancak Avustralya'da bulunan yerel ayrıştırıcılar çalı sineğinin büyüdüğü inek dışkısı ile beslenmeye alışık değillerdir. Bu nedenle,
Commonwealth Bilimsel ve Endüstriyel Araştırma Örgütü
nün
George Bornemissza
başkanlığındaki
Avustralya Dışkı Böceği Projesi
(1965-1985) dışkı miktarını ve dolayısıyla sineklerin potansiyel üreme alanlarını azaltmak için kırk dokuz tür
dışkı böceği
salımı yaptılar.
84
Parazitoid ve patojenlerin beraber kullanımı
değiştir
kaynağı değiştir
İstilacı zararlıların masif ve ağır enfeksiyonu durumunda, biyolojik mücadele teknikleri sıklıkla bir arada kullanılır. İyi bir örnek bırakıldığı Kuzey Amerika bölgesinde milyonlarca
kül ağacı
'nı yok eden Çin kaynaklı istilacı bir tür olan
Agrilus planipennis
'dir. Buna karşı yürütülen kampanya çerçevesinde 2003 yılında Amerikalı bilim insanları ve Çin Ormancılık Akademisi üyeleri yaban hayat içerisinde doğal düşmanlarını aramışlar ve bu araştırma birkaç parazitik arı çeşidi olan; larva endoparazitoidi
Tetrastichus planipennisi
, soliter, partojenik bir yumurta parazitoidi
Oobius agrili
, büyük bir larva ektoparasitoidi
Spathius agrili
nin keşfi ile sonuçlanmıştır. Bunlar "emerald ash borer" (
Agrilus planipennis
) hastalığına karşı olası biyolojik mücadele etmeni olarak ABD'ye tanıtılıp salımları yapılmıştır.
Tetrastichus planipennisi
için ilk sonuçlar umut vericidir ve günümüzde böcek öldürücü özellikleri ile bilinen bir mantar patojeni olan
Beauveria bassiana
ile beraber salımları yapılmaktadır.
85
86
87
Zorluklar
değiştir
kaynağı değiştir
En önemli zararlıların çoğu, tarımı, bahçeciliği, ormancılığı ve kent ortamını ciddi şekilde etkileyen egzotik, istilacı türlerdir. Genelde birlikte evrimleştikleri parazitler, patojenler ve avcılar olmadan taşındıkları popülasyonlar hızla artabilir. Bu zararlıların doğal düşmanlarını getirmek mantıklı bir hamle olarak görülebilir ancak bunun istenmeyen etkileri olabilir; yönetmelikler yetersiz kalabilir ve biyoçeşitlilik üzerinde beklenmedik etkiler olabilir, tekniklerin benimsenmesi çiftçiler ve yetiştiriciler arasındaki bilgi eksikliğinden dolayı zorlayıcı olabilir.
88
Yan Etkiler
değiştir
kaynağı değiştir
Biyolojik mücadele, asıl hedef olmayan türlerle ilgili avcılık, parazitsellik, patojenlik, rekabet ve diğer saldırma şekilleri ile biyoçeşitlilik
14
üzerinde etki oluşturabilir.
89
Salınımı yapılan bir etmen sadece niyet edilen zararlı türünü hedef almayabilir; yerel türleride hedef alabilir.
90
Hawaii'de 1940'lı yıllarda lepidopteran zararlısı için salınımı yapılan parazitik arılar hala oradalar. Bunun yerel ekosistem üzerinde olumsuz etkisi olabilir. Ancak herhangi bir sonucu ilan etmeden önce zararlıların çeşitlerinin ve etkinin araştırılması gerekir.
91
Dev Karakurbağası (Avustralya'ya 1935'te getirildi) 1940'tan 1980'e kadar yayıldı: biyolojik mücadele etmeni olarak etkisizdi. Yayılması 1980'den beri devam etti.
Omurgalı hayvanlar genel tüketici olma eğilimindedirler ve nadiren iyi biyolojik mücadele etmeni olurlar. Geçmişte ters giden biyolojik mücadele vakalarının birçoğu omugalıları içerir. Örneğin
Rhinella marina
kurbağası Avustralya'ya
Dermolepida albohirtum
böceğini ve diğer şeker kamışı zararlılarını kontrol etmek için getirilmiştir
92
1935 yılında Hawaii'den 102 kurbağa getirilmiştir, sayıları bırakılmadan önce çoğaltılmıştır ve 1935 yıllarının tropik kuzeyindeki şeker kamışı tarlalarına salımları yapılmıştır. Daha sonra, kurbağaların çok yükseğe zıplayamadıkları ve böylece bitkilerinin üst kısımlarında kalan kamış böceklerini yiyemedikleri keşfedildi. Ancak, kurbağa diğer böceklerle beslenerek büyüdü ve kısa sürede çok hızlı bir şekilde yayıldı; yerli amfibik habitatı bastırdı ve yerli kurbağalara yabancı hastalıklar getirerek sayılarının azalmasına neden oldu. Aynı zamanda tehdit edildiğinde veya ele alındığında, kurbağa omuzlarındaki parotoid bezlerinden zehir salgılar. Kurbağayı yemeye çalışan "goannalar", "tiger yılanları", "dingolar" ve "kuzey quolları" gibi Avustralya'nın yerli türleri zarar görmüş ya da ölmüşlerdir. Ancak, yakın zamanda bulunan kanıtlara göre yerli avcılar, hem fizyolojik olarak hem de davranış değişiklikleri ile adapte olmaktadırlar ve uzun vadede popülasyonları iyileşebilir.
93
Rhinocyllus conicus
Kuzey Amerika'da egzotik
Carduus nutans
ve
Cirsium arvense
türleri ile mücadele için bırakılmış tohum ile beslenen bir tür yaprak bitidir. Ancak bit yerli türlere de saldırır ve endemik
Cirsium neomexicanum
gibi türlere de zarar verir, tohum üretimini azaltır ve sonuç olarak türün hayatta kalmasını tehdit eder.
94
Benzer şekilde
Larinus planus
, "kanada devedikeni" ile mücadelede kullanılmış ancak diğer devedikeni türlerine de zarar vermiştir.
95
96
Bu tehlikede olan bir türüde içerir.
97
Herpestus javanicus
Hawaii'de fare popülasyonunu kontrol altına almak için bırakılmıştır. Ancak mongo gündüz avlanan bir hayvandı ve fareler geceleri ortaya çıkar; bu yüzden mongolar endemik Hawaii kuşları, özellikle de yumurtalarından, sıçanlardan daha sık tüketir ve günümüzde hem sıçanlar hem de mongolar kuşları tehdit eder hale geldi. Bu durum mücadele denemesinin sonuçları tam anlaşılmadan gerçekleştirildi. Zamanında bu yönde bir yönetmelik yoktu ve bundan sonra önceden yapılacak dikkatli değerlendirmeler bu tip sonuçları önleyecek şekle gelmelidir.
98
Sivrisinek balığı
Gambusia holbrooki
güneydoğu Amerika'nın bir yerlisidir ve dünya genelinde 1930 lar ve 1940 larda sivrisinek larvaları ile beslenmesinden dolayı "sıtma"'ya karşı mücadele için kullanılmıştır. Ancak yöresel kurbağa ve balıklarla rekabet ederek ve onların yumurta ve larvalarını yiyerek sayılarının azalmasına sebep olmuştur.
99
Avustralya'da sivrisinek balıklarının kontrolü tartışma konusudur; 1989'da araştırmacılar A. H. Arthington ve L. L. Lloyd, “biyolojik popülasyon kontrolünün mevcut yeteneklerinin çok ötesinde” olduğunu belirtmiştir.
100
Yetiştiricilerin Eğitimi
değiştir
kaynağı değiştir
Biyolojik haşere kontrol önlemlerinin benimsenmesinin önündeki olası bir engel, üreticilerin, böcek ilaçlarının bilinen kullanımı ile kalmayı tercih etmeleridir. Bununla birlikte, pestisitlerin, zararlı böcekler arasında direncin gelişmesi ve doğal düşmanların imhası dahil istenmeyen etkileri vardır; Bunlar, başlangıçta hedeflenenden başka türlerin zararlılarının istilasına yol açabilir ve bu pestisit ile ilaçlanan bölgeden uzaktaki ekinlerin başına gelebilir.
101
Biyolojik mücadele yöntemlerini yetiştiricilerin benimsemesini arttırmanın bir yöntemi, yaparak öğrenmelerini sağlamaktır. Basit saha çalışmalarını göstermek, canlı olarak zararlıların etkisiz hale getirilişlerini ve parazite edilmiş zararlıları gözlemlemek buna örnek olabilir. Filipinler'de yaprak tırtıllarına karşı erken sezon ilaçlama bilinen bir uygulamaydı ancak temel kural olarak ekimden ilk 30 gün içinde ilaçlama yapmamaları istendi. Bu uygulamaya katılım ilaç kullanım miktarında 1/3 oranında bir düşüş sağladı ve yetiştiricilerin ilaç kullanım algısında değişikliğe yol açtı.
102
Kaynakça
değiştir
kaynağı değiştir
Flint, Maria Louise; Dreistadt, Steve H. (1998). Clark, Jack K. (Ed.).
Natural Enemies Handbook: The Illustrated Guide to Biological Pest Control
. University of California Press.
ISBN
978-0-520-21801-7
. 15 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
30 Temmuz
2019
Unruh, Tom R. (1993).
"Biological control"
Orchard Pest Management Online, Washington State University
. 6 Aralık 2018 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi: 8 Kasım 2017
"Biological Control: Harry Smith Fund"
. 21 Nisan 2017 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
2 Mart
2017
"Inventory of the Paul H. DeBach Papers, 1921–1989 (bulk 1955–1980)"
. Online Archive of California. 8 Nisan 2017 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
7 Nisan
2017
DeBach P., Hagen K. S. (1964). P. DeBach (Ed.).
Manipulation of entomophagous species
Biological control of insect pests and weeds
. Reinhold. ss. 429-458.
Peng, Shijiang (1983).
"Biological Control – One Of The Fine Traditions Of Ancient Chinese Agricultural Techniques"
Scientia Agricultura Sinica
. Cilt 1. ss. 92-98. 20 Aralık 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi12 Eylül 2019.
Coulson, J. R.; Vail, P. V.; Dix M.E.; Nordlund, D.A.; Kauffman, W.C.; Eds. 2000. 110 years of biological control research and development in the United States Department of Agriculture: 1883–1993. U.S. Department of Agriculture, Agricultural Research Service. pages=3–11
"History and Development of Biological Control (notes)"
(PDF)
. University of California Berkeley. 24 Kasım 2015 tarihinde
kaynağından
(PDF)
arşivlendi
. Erişim tarihi:
10 Nisan
2017
Reardon, Richard C.
"Biological Control of The Gypsy Moth: An Overview"
Southern Appalachian Biological Control Initiative Workshop
. 5 Eylül 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
10 Nisan
2017
"The Prickly Pear Story"
(PDF)
. Department of Agriculture and Fisheries, Queensland. 10 Haziran 2016 tarihinde
kaynağından
(PDF)
arşivlendi
. Erişim tarihi:
7 Haziran
2016
McLeod J. H., McGugan B. M., Coppel H. C. (1962).
A Review of the Biological Control Attempts Against Insects and Weeds in Canada. Technical Communication No. 2
. Reading, England: Commonwealth Agricultural Bureau.
KB1 bakım: Birden fazla ad: yazar listesi (
link
"What is Biological Control?"
. Cornell University. 13 Haziran 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
7 Haziran
2016
"Classical Biological Control: Importation of New Natural Enemies"
. University of Wisconsin. 13 Haziran 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
7 Haziran
2016
Follett, P. A.; Duan, J. J. (2000).
Nontarget effects of biological control
. Kluwer.
Huang, H. T.; Yang, Pei (Ekim 1987).
"The Ancient Cultured Citrus Ant"
BioScience
37
(9). ss. 665-671.
doi
10.2307/1310713
JSTOR
1310713
"The Chinese Scientific Genius. Discoveries and inventions of an ancient civilization: Biological Pest Control"
(PDF)
The Courier
. Ekim 1988. s. 24. 4 Mart 2016 tarihinde
kaynağından
(PDF)
arşivlendi5 Haziran 2016.
"How to Manage Pests. Cottony Cushion Scale"
. University of California Integrated Pest Management. 30 Nisan 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Haziran
2016
Caltagirone, L. E. (1981).
"Landmark Examples in Classical Biological Control"
Annual Review of Entomology
. Cilt 26. ss. 213-232.
doi
10.1146/annurev.en.26.010181.001241
"Indian River Lagoon Species Inventory: Alternanthera philoxeroides"
. Smithsonian Marine Station at Fort Pierce. 1 Aralık 2007. 28 Mart 2017 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
9 Nisan
2017
"Salvinia (Salvinia molesta)"
(PDF)
. CRC Weed Management. 24 Eylül 2015 tarihinde kaynağından
arşivlendi
(PDF)
. Erişim tarihi:
7 Haziran
2016
"A summary of research into biological control of salvinia in Australia"
(PDF)
. 25 Ekim 2017 tarihinde kaynağından
arşivlendi
(PDF)
Chikwenhere, Godfrey P.; Keswani, C. L. (1997). "Economics of biological control of Kariba weed (
Salvinia molesta
Mitchell) at Tengwe in north-western Zimbabwe: a case study".
International Journal of Pest Management
43
(2). ss. 109-112.
doi
10.1080/096708797228780
"Featured Creatures. European corn borer"
. University of Florida IFAS. 30 Mayıs 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Haziran
2016
Kuris, Armand M. (Mart 2003). "Did biological control cause extinction of the coconut moth, Levuana iridescens, in Fiji?".
Biological Invasions
(1). ss. 133-141.
doi
10.1023/A:1024015327707
"Augmentation: The Periodic Release of Natural Enemies"
. University of Wisconsin. 17 Mart 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
7 Haziran
2016
Hoddle, M. S.; Van Driesche, R. G.; Sanderson, J. P. (1998).
"Biology and Use of the Whitefly Parasitoid Encarsia Formosa"
Annual Review of Entomology
. Cilt 43. ss. 645-669.
doi
10.1146/annurev.ento.43.1.645
PMID
15012401
"Biological control. Phytoseiulus persimilis (Acarina: Phytoseiidae)"
. Cornell University. 15 Kasım 2015 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
7 Haziran
2016
Peter, K. V. (2009).
Basics Of Horticulture
. New India Publishing. s. 288.
ISBN
978-81-89422-55-4
. 7 Nisan 2017 tarihinde kaynağından
arşivlendi
Shapiro-Ilan, David I; Gaugler, Randy.
"Biological Control. Nematodes (Rhabditida: Steinernematidae & Heterorhabditidae)"
. Cornell University. 15 Aralık 2015 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
7 Haziran
2016
"Conservation of Natural Enemies: Keeping Your "Livestock" Happy and Productive"
. University of Wisconsin. 18 Mart 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
7 Haziran
2016
Gurr, Geoff M. (22 Şubat 2016). "Multi-country evidence that crop diversification promotes ecological intensification of agriculture".
Nature Plants
(İngilizce).
(3). s. 16014.
doi
10.1038/nplants.2016.14
PMID
27249349
Ruberson, John R. (1999).
Handbook of Pest Management
. CRC Press. ss. 428-432.
ISBN
978-0-8247-9433-0
. 10 Nisan 2017 tarihinde kaynağından
arşivlendi
Wilson, L. Ted; Pickett, Charles H.; Flaherty, Donald L.; Bates, Teresa A.
"French prune trees: refuge for grape leafhopper parasite"
(PDF)
. University of California Davis. 23 Eylül 2016 tarihinde
kaynağından
(PDF)
arşivlendi
. Erişim tarihi:
7 Haziran
2016
Naranjo, Steven E. (8 Haziran 2011). "Impacts of Transgenic Cotton on Integrated Pest Management".
Journal of Agricultural and Food Chemistry
59
(11). ss. 5842-5851.
doi
10.1021/jf102939c
PMID
20942488
Acorn, John (2007).
Ladybugs of Alberta: Finding the Spots and Connecting the Dots
. University of Alberta. s. 15.
ISBN
978-0-88864-381-0
. 26 Şubat 2017 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
30 Temmuz
2019
"Know Your Friends. Hover Flies"
. University of Wisconsin. 4 Haziran 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
7 Haziran
2016
Kaya, Harry K.; ve diğerleri. (1993).
"An Overview of Insect-Parasitic and Entomopathogenic Nematodes"
. Bedding, R.A. (Ed.).
Nematodes and the Biological Control of Insect Pests
. CSIRO Publishing. ss. 8-12.
ISBN
978-0-643-10591-1
. 12 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından
arşivlendi
"Biological control:
Phasmarhabditis hermaphrodita
. Cornell University. 18 Haziran 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
15 Haziran
2016
"Glasshouse red spider mite"
Royal Horticultural Society
. 14 Haziran 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
7 Haziran
2016
"Biological Control of Two- Spotted Spider Mites"
. University of Connecticut. 7 Ağustos 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
7 Haziran
2016
Xuenong Xu (2004).
Combined Releases of Predators for Biological Control of Spider Mites
Tetranychus urticae
Koch and Western Flower Thrips
Frankliniella occidentalis
(Pergande)
. Cuvillier Verlag. s. 37.
ISBN
978-3-86537-197-3
. 2 Mart 2017 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
30 Temmuz
2019
Castells, Eva; Berenbaum, May R. (Haziran 2006).
"Laboratory Rearing of Agonopterix alstroemeriana, the Defoliating Poison Hemlock (Conium maculatum L.) Moth, and Effects of Piperidine Alkaloids on Preference and Performance"
Environmental Entomology
35
(3). ss. 607-615.
doi
10.1603/0046-225x-35.3.607
"European Gypsy Moth (Lymantria dispar)"
(PDF)
. 17 Mayıs 2013 tarihinde
kaynağından
(PDF)
arşivlendi
. Erişim tarihi: 3 Aralık 2017
Davis, David E. (20 Kasım 1957).
"The Use of Food as a Buffer in a Predator-Prey System"
Journal of Mammalogy
38
(4). ss. 466-472.
doi
10.2307/1376399
JSTOR
1376399
Lambert, Mark (September 2003).
Control Of Norway Rats In The Agricultural Environment: Alternatives To Rodenticide Use
(PDF)
(PhD). University of Leicester. ss. 85–103. 11 Kasım 2017 tarihinde
kaynağından
(Thesis)
arşivlendi
. Erişim tarihi:
30 Temmuz
2019
Wodzicki, Kazimierz (11 Kasım 1973). "Prospects for biological control of rodent populations".
Bulletin of the World Health Organization
48
(4). ss. 461-467.
PMC
2481104
PMID
4587482
Charter, Motti.
"Using barn owls (
Tyto alba erlangeri
) for biological pest control in Israel"
(PDF)
. World Owl Trust. 11 Kasım 2017 tarihinde
kaynağından
(PDF)
arşivlendi
. Erişim tarihi: 11 Kasım 2017
Labuschagne, Lushka; Swanepoel, Lourens H.; Taylor, Peter J; Belmain, Steven R.; Keith, Mark (1 Ekim 2016). "Are avian predators effective biological control agents for rodent pest management in agricultural systems?".
Biological Control
101
(Supplement C). ss. 94-102.
doi
10.1016/j.biocontrol.2016.07.003
Zadoks, Jan C. (16 Ekim 2013).
Crop Protection in Medieval Agriculture: Studies in pre-modern organic agriculture
. Sidestone Press.
ISBN
9789088901874
. Erişim tarihi: 11 Kasım 2017
– Google Books vasıtasıyla.
"How can I control rodents organically?"
. ATTRA - National Sustainable Agriculture Information Service. 24 Eylül 2018 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi: 11 Kasım 2017
Kross, Sara M.; Bourbour, Ryan P.; Martinico, Breanna L. (1 Mayıs 2016). "Agricultural land use, barn owl diet, and vertebrate pest control implications".
Agriculture, Ecosystems & Environment
223
(Supplement C). ss. 167-174.
doi
10.1016/j.agee.2016.03.002
"Barn Owl home range"
. The Barn Owl Trust. 11 Kasım 2017 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi: 11 Kasım 2017
"Parasitoid Wasps (Hymenoptera)"
. University of Maryland. 27 Ağustos 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
6 Haziran
2016
Hawkins, B. A.; Thomas, M. B.; Hochberg, M. E. (1993).
"Refuge Theory and Biological Control"
Science
262
(5138). ss. 1429-1432.
doi
10.1126/science.262.5138.1429
PMID
17736826
Smith, S.M. (1996). "Biological control with Trichogramma: advances, successes, and potential of their use".
Annual Review of Entomology
. Cilt 41. ss. 375-406.
doi
10.1146/annurev.en.41.010196.002111
PMID
15012334
Knoll, Valery; Ellenbroek, Thomas; Romeis, Jörg; Collatz, Jana (2017). "Seasonal and regional presence of hymenopteran parasitoids of
Drosophila
in Switzerland and their ability to parasitize the invasive
Drosophila suzukii
".
Scientific Reports
(40697). s. 40697.
doi
10.1038/srep40697
PMC
5241644
PMID
28098183
Sithanantham, S.; Ballal, Chandish R.; Jalali, S.K.; Bakthavatsalam, N. (2013).
Biological Control of Insect Pests Using Egg Parasitoids
. Springer. s. 246.
ISBN
978-81-322-1181-5
. 10 Nisan 2017 tarihinde kaynağından
arşivlendi
Hoddle M. S.; Grandgirard J.; Petit J.; Roderick G. K.; Davies N. (2006). "Glassy-winged sharpshooter Ko'ed – First round – in French Polynesia".
Biocontrol News and Information
27
(3). ss. 47N-62N.
Smith, S. M.; Hubbes, M.; Carrow, J. R. (1986). "Factors affecting inundative releases of
Trichogramma
minutum
Ril
. Against the Spruce Budworm".
Journal of Applied Entomology
101
(1–5). ss. 29-39.
doi
10.1111/j.1439-0418.1986.tb00830.x
Bressan-Nascimento, S.; Oliveira, D.M.P.; Fox, E.G.P. (Aralık 2008). "Thermal requirements for the embryonic development of Periplaneta americana (L.) (Dictyoptera: Blattidae) with potential application in mass-rearing of egg parasitoids".
Biological Control
47
(3). ss. 268-272.
doi
10.1016/j.biocontrol.2008.09.001
Paterson Fox, Eduardo Gonçalves; Bressan-Nascimento, Suzete; Eizemberg, Roberto (Eylül 2009). "Notes on the Biology and Behaviour of the Jewel Wasp, Ampulex compressa (Fabricius, 1781) (Hymenoptera; Ampulicidae), in the Laboratory, Including First Record of Gregarious Reproduction".
Entomological News
120
(4). ss. 430-437.
doi
10.3157/021.120.0412
Encouraging innovation in biopesticide development.
15 Mayıs 2012 tarihinde
Wayback Machine
sitesinde
arşivlendi
. European Commission (2008). Accessed on 9 January 2017
Swan, L.A. (1964).
Beneficial Insects
. s.
249
Lemaux, Peggy G. (2008).
"Genetically Engineered Plants and Foods: A Scientist's Analysis of the Issues (Part I)"
Annual Review of Plant Biology
. Cilt 59. ss. 771-812.
doi
10.1146/annurev.arplant.58.032806.103840
PMID
18284373
McGaughey, W. H.; Gould, F.; Gelernter, W. (1998).
"Bt resistance management"
Nat. Biotechnol
16
(2). ss. 144-6.
doi
10.1038/nbt0298-144
PMID
9487517
Kumar, PA; Malik, VS; Sharma, RP (1996).
Insecticidal proteins of Bacillus thuringiensis
Advances in Applied Microbiology
42
. ss. 1-43.
doi
10.1016/S0065-2164(08)70371-X
ISBN
9780120026425
PMID
8865583
Neppl, Camilla (26 Mayıs 2000).
"Management of Resistance to Bacillus thuringiensis Toxins"
. 21 Nisan 2017 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
30 Temmuz
2019
"Biological control:
Paenibacillus popilliae
. Cornell University. 21 Haziran 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
15 Haziran
2016
Hall, I.M.; Dunn, P.H. (1957). "Entomophthorous Fungi Parasitic on the Spotted Alfalfa Aphid".
Hilgardia
27
(4). ss. 159-181.
doi
10.3733/hilg.v27n04p159
McNeil, Jim (2016).
"Fungi for the biological control of insect pests"
. eXtension.org. 26 Mayıs 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
6 Haziran
2016
Fry, William E. (2012).
Principles of Plant Disease Management
. Academic Press. s. 187.
ISBN
978-0-08-091830-3
. 2 Mart 2017 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
30 Temmuz
2019
Santhosh, Kumar T.; Aparna, N. S. (2014).
"Cordyceps Species as a Bio-Control Agent against Coconut Root Grub, Leucopholis coneophora Burm"
Journal of Environmental Research and Development
(3A). ss. 614-618. 4 Ekim 2018 tarihinde kaynağından
arşivlendi
30 Temmuz 2019.
Capinera, John L. (Ekim 2005).
"Featured creatures: Peach Aphid"
University of Florida – Department of Entomology and Nematology
. University of Florida. 26 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
7 Haziran
2016
Li, Z.; Dong, Q.; Albright, T.P.; Guo, Q. (2011). "Natural and human dimensions of a quasi-natural wild species: the case of kudzu".
Biological Invasions
13
(10). ss. 2167-2179.
doi
10.1007/s10530-011-0042-7
Beard, Karen H.; O'Neill, Eric M. (2005).
"Infection of an invasive frog
Eleutherodactylus coqui
by the chytrid fungus
Batrachochytrium dendrobatidis
in Hawaii"
Biological Conservation
126
(4). ss. 591-595.
doi
10.1016/j.biocon.2005.07.004
Voigt K.; Marano, A. V.; Gleason, F. H. (2013).
Ecological & Economical Importance of Parasitic Zoosporic True Fungi
The Mycota: A Comprehensive Treatise on Fungi as Experimental Systems for Basic & Applied Research Vol. 11 Agricultural Applications
(2.2editör=K. Esser & F. Kempken bas.). Springer. ss. 243-270.
D'Amico, Vince.
"Biological control: Baculoviruses"
. Cornell University. 1 Haziran 2016 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
15 Haziran
2016
Abrantes, Joana; van der Loo, Wessel; Le Pendu, Jacques; Esteves, Pedro J. (2012). "Rabbit haemorrhagic disease (RHD) and rabbit haemorrhagic disease virus (RHDV): a review".
Veterinary Research
43
(12). s. 12.
doi
10.1186/1297-9716-43-12
PMC
3331820
PMID
22325049
Strive, Tanja (16 Temmuz 2008).
"Rabbit Calicivirus Disease (RCD)"
Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation
. 15 Nisan 2014 tarihinde
kaynağından
(pdf)
arşivlendi
. Erişim tarihi:
8 Nisan
2017
Williams, David (26 Mayıs 2009).
"Plan for 1080 drops in MacKenzie Basin"
The Press
. 25 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
8 Nisan
2017
Kerwin, James L.
"Biological control:
Lagenidium giganteum
. Cornell University. 20 Haziran 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
15 Haziran
2016
name="tropical">
"Factsheet – Mucuna pruriens"
. Tropical Forages. 15 Mayıs 2008 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi: 21 Mayıs 2008
Khan, Z.; Midega, C. A. O.; Amudavi, D. M.; Hassanali, A.; Pickett, J. A. (2008). "On-farm evaluation of the 'push–pull' technology for the control of stemborers and striga weed on maize in western Kenya".
Field Crops Research
106
(3). ss. 224-233.
doi
10.1016/j.fcr.2007.12.002
Bornemissza, G. F. (1976). "The Australian dung beetle project 1965–1975".
Australian Meat Research Committee Review
. Cilt 30. ss. 1-30.
Gould, Juli; Bauer, Leah.
"Biological Control of Emerald Ash Borer (
Agrilus planipennis
)"
(PDF)
. United States Department of Agriculture. 10 Ocak 2011 tarihinde
kaynağından
(PDF)
arşivlendi28 Nisan 2011.
Bauer, L.S.; Liu, H.-P.; Miller, D.; Gould, J. (2008).
"Developing a classical biological control program for Agrilus planipennis (Coleoptera: Buprestidae), an invasive ash pest in North America"
(PDF)
Newsletter of the Michigan Entomological Society
53
(3&4). ss. 38-39. 4 Ekim 2011 tarihinde kaynağından
arşivlendi
(PDF)
29 Nisan 2011.
"Biocontrol: Fungus and Wasps Released to Control Emerald Ash Borer"
Science News
. ScienceDaily. 26 Nisan 2011. 4 Mayıs 2011 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
27 Nisan
2011
Messing, Russell H.; Wright, Mark G. (2006).
"Biological control of invasive species: solution or pollution?"
Frontiers in Ecology and the Environment
(3). ss. 132-140.
doi
10.1890/1540-9295(2006)004[0132:bcoiss]2.0.co;2
. 10 Nisan 2017 tarihinde kaynağından
arşivlendi
(PDF)
30 Temmuz 2019.
National Research Council (1996).
Ecologically Based Pest Management:New Solutions for a New Century
. The National Academies Press.
doi
10.17226/5135
ISBN
978-0-309-05330-3
. 25 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
30 Temmuz
2019
"Biocontrol backfires again"
. Society for Conservation Biology. 2002. 16 Temmuz 2011 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
31 Temmuz
2009
Wright, M. G.; Hoffmann, M. P.; Kuhar, T. P.; Gardner, J; Pitcher, SA (2005). "Evaluating risks of biological control introductions: A probabilistic risk-assessment approach".
Biological Control
35
(3). ss. 338-347.
doi
10.1016/j.biocontrol.2005.02.002
"Cane Toad"
Exotic Animals – Major Pests
. Northern Territory Government, Australia. 15 Mart 2011 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
14 Mart
2011
"The cane toad (
Bufo marinus
)"
. Australian Government: Department of the Environment. 2010. 12 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
2 Temmuz
2016
Rose, K. E.; Louda, S. M.; Rees, M. (2005).
"Demographic and evolutionary impacts of native and invasive insect herbivores: a case study with Platte thistle,
Cirsium canescens
Ecology
86
(2). ss. 453-465.
doi
10.1890/03-0697
. 4 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından
arşivlendi
30 Temmuz 2019.
Operational Field Guide to the Propagation and Establishment of the Bioagent Larinus Planus
(PDF)
. Province of British Columbia, Ministry of Forests. Mayıs 2001. 13 Kasım 2018 tarihinde
kaynağından
(PDF)
arşivlendi
. Erişim tarihi:
30 Temmuz
2019
Louda, Svaa M.; O'Brien, Charles W. (Haziran 2002).
"Unexpected Ecological Effects of Distributing the Exotic Weevil, Larinus planus (F.), for the Biological Control of Canada Thistle"
(PDF)
Conservation Biology
16
(3). ss. 717-727.
doi
10.1046/j.1523-1739.2002.00541.x
ölü/kırık bağlantı
Havens, Kayri; Jolls, Claudia L.; Marik, Julie E.; Vitt, Pati; McEachern, A. Kathryn; Kind, Darcy (Ekim 2012).
"Effects of a non-native biocontrol weevil, Larinus planus, and other emerging threats on populations of the federally threatened Pitcher's thistle, Cirsium pitcheri"
Biological Conservation
. Cilt 155. ss. 202-211.
doi
10.1016/j.biocon.2012.06.010
"Moving on from the mongoose: the success of biological control in Hawai'i"
Kia'i Moku
. MISC. 18 Nisan 2012. 19 Haziran 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
2 Temmuz
2016
National Research Council (U.S.). Board on Agriculture and Natural Resources (Haziran 2000).
Incorporating science, economics, and sociology in developing sanitary and phytosanitary standards in international trade: proceedings of a conference
. National Academies Press. s. 97.
ISBN
978-0-309-07090-4
. 11 Haziran 2013 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi: 12 Ağustos 2011
"Gambusia Control"
. 16 Temmuz 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
2 Temmuz
2016
Charlet, Larry.
"The Impact of Pesticides on Natural Enemies"
. University of Wisconsin Department of Entomology. 14 Ekim 2014 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
9 Nisan
2017
Heong, K. L.; Escalada, M. M. (1998). "Changing rice farmers' pest management practices through participation in a small-scale experiment".
International Journal of Pest Management
44
(4). ss. 191-197.
doi
10.1080/096708798228095
Otorite kontrolü
GND
4006862-6
LCCN
sh85066646
NDL
00570277
NKC
ph118899
NLI
987007553128005171
" sayfasından alınmıştır
Kategoriler
Biyolojik mücadele (tarım)
Bitki koruma
Gizli kategoriler:
KB1 bakım: Birden fazla ad: yazar listesi
Webarşiv şablonu wayback bağlantıları
Ölü dış bağlantıları olan maddeler
Kırmızı bağlantıya sahip ana madde şablonu içeren maddeler
GND tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
LCCN tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
NDL tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
NKC tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
NLI tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
Biyolojik tarımsal mücadele
Konu ekle