Buenos Aires (stad) - Wikipedia

Buenos Aires (stad) - Wikipedia
Naar inhoud springen
34° 36
ZB, 58° 23
WL
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Buenos Aires
Plaats in
Argentinië
Details
Coördinaten
34° 35
ZB, 58° 23
WL
Algemeen
Oppervlakte
202,04 km²
Inwoners
(2015)
3.090.900
(15.226 inw./km²)
Hoogte
25 m
Bevolkingsgroei
1,0%
Jefe de Gobierno
Jorge Macri
PRO
JxC
(sinds 2023)
Overig
Postcode
(s)
C1000 tot C1499
Netnummer
(s)
0054 - 011
Opgericht
De 1ste:
3 februari
1536
door Pedro de Mendoza;
De 2de:
11 juni
1580
door Juan de Garay
Website
buenosaires.gob.ar
Foto('s)
Een collage van Buenos Aires
Portaal
Zuid-Amerika
Buenos Aires
Spaans
voor:
gunstige winden
) is de hoofdstad van
Argentinië
en ook het economische en culturele hart ervan. Met ruim 3.000.000 inwoners is het de grootste stad van het land. In de
agglomeratie
Groot-Buenos Aires
, liggend aan de
Río de la Plata
(Spaans:
rivier van het zilver
), wonen meer dan 12 miljoen mensen.
Aangezien Groot-Buenos Aires bijna een derde van de Argentijnse bevolking huisvest, overheerst het met zijn
economie
de rest van het land.
Buenos Aires ligt aan de zeer brede Río de la Plata en heeft een haven. De stad wordt aan de landzijde geheel omsloten door de
provincie Buenos Aires
, maar maakt zelf geen deel uit van die provincie. Buenos Aires is een
autonome of zelfstandige stad
en valt buiten de
provinciale indeling van Argentinië
Dankzij haar talloze winkels en boetieks, haar architectuur, haar culturele leven, restaurants en haar kosmopolitische bevolking van overwegend Italiaanse, Spaanse, Franse, Duitse, Engelse, Joodse, Oost-Europese, Arabische en Aziatische herkomst, staat Buenos Aires ook als het Parijs van het zuiden bekend, alhoewel het door vele economische problemen veel van zijn vroegere grandeur heeft verloren. De stad is een van de meest Europees aandoende steden van
Zuid-Amerika
en van het hele
zuidelijk halfrond
. Ooit kon zij met haar noordelijke tegenspelers wedijveren. De stad beleefde haar gouden tijd tussen
1880
en
1920
, toen Argentinië tot de tien welvarendste landen van de wereld behoorde en Buenos Aires nieuwelingen uit
Europa
lokte die hier een beter bestaan probeerden te vinden.
Geschiedenis
bewerken
Illustratie van de eerste nederzetting, ontstaan in 1536
Het Argentijns grondgebied werd in de
precolumbiaanse
tijden bewoond door talrijke inheemse stammen, zoals
Guaraní
, Diaguita's, Pampa's, Ranquele's. De eerste Europese zeevaarder die in het jaar
1516
nabij Buenos Aires voet aan wal zette, was de Spanjaard
Juan Díaz de Solís
. Hij noemde de brede rivier die hij tegenkwam de
Mar Dulce
(Zoete Zee). In 1534 stichtte Pedro de Mendoza in dat gebied de eerste nederzetting, Santa Maria del Buen Aire. De Spanjaarden moesten de kolonie wegens het verzet van de vijandelijk gezinde
Charrúa
- en
Querandí
-indianen enkele jaren later naar
Asunción
in
Paraguay
verplaatsen. De paarden en andere beesten die de Spanjaarden achterlieten vormden de grondslag voor de Argentijnse veeteelt, tegenwoordig de belangrijkste economische basis van het land. Een permanente vestiging ontstond uiteindelijk in
1580
, toen een groep kolonisten naar het gebied terugkeerde.
De stad bleef voor pakweg tweehonderd jaar een onbelangrijke plaats, en smokkelarij diende als broodwinning aangezien de Spaanse regering de voorkeur aan andere havens zoals
Lima
gaf.
Geografie
bewerken
Klimaat
bewerken
Klimaat Buenos Aires
NASA-satellietbeeld van de Río de la Plata, met Gran Buenos Aires aan de rechterkant
Buenos Aires ligt zoals het grootste deel van
Argentinië
in de gematigde zone van het
zuidelijk halfrond
. De gemiddelde jaarlijkse temperatuur is 17,5
°C, de gemiddelde jaarlijkse regenval +/− 1200 millimeter.
Januari
is de warmste maand van het jaar met een gemiddelde van 24,5
°C,(max.40+) terwijl het kwik midden in de winter, in
juli
, tot gemiddeld 11,1
°C daalt. De zomermaanden zijn erg warm en benauwd. Veel porteños verlaten de stad in
januari
en
februari
voor een vakantie aan de kust of in de bergen. De wintermaanden zijn vochtig, maar niet erg koud.
Bestuurlijke indeling
bewerken
Zie
Wijken van Buenos Aires
voor een overzicht van alle barrios.
Bekende stadswijken (barrios)
bewerken
Het
Microcentro
is het zeer drukke stadscentrum. Het is het zenuwcentrum van de Argentijnse zakenwereld en omvat onder andere de bekende winkelstraat Florida, het grote bouwproject van de zakenwijk in de barrio
Puerto Madero
, het centrale plein Plaza de Mayo en het regeringsgebouw, het Casa Rosada.
De wijken
Palermo
Retiro
en
Recoleta
vormen het
noordelijke district
van Buenos Aires. Dit is het welvarendste en ook duurste woongebied en zakendistrict van de Argentijnse hoofdstad. De statige, oude huizen in het gebied zijn omtrent
1900
gebouwd en tonen de sterk Franse invloed op de bouwstijl van dit tijdperk. Tegen de
jaren 70
van de
19e eeuw
, na de uitbraak van een
gele koortsepidemie
in de zuidelijke stadswijken begint de ontwikkeling van het gebied, en het zijn met name de meer welgestelden die zich hier vestigen.
Bosques de Palermo
is een groen eiland in de stad, waar aan verscheidene sporten wordt gedaan, waaronder polo.
Palermo Chico
behoort tot de welvarendste stadswijken van Buenos Aires en wordt gekenmerkt door zijn Frans-geïnspireerde architectonische stijlen, strekkend van neoclassicistisch tot ultramodern. Veel van de oude herenhuizen zijn tot ambassades omgebouwd, aangezien weinig porteños het onderhoud van de luxe gebouwen nog kunnen bekostigen. Naast diplomaten zijn er ook veel bekende Argentijnse filmsterren en sportmensen die huizen in
Palermo Chico
bewonen.
Palermo Viejo
is een rustige woonbuurt en een gewilde woonplaats voor talloze psychologen en psychoanalytici die voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog hier een nieuwe thuisplaats vonden — de buurt heeft daarom de bijnaam "Villa Freud". Palermo Viejo bestaat uit kleinere enclaves zoals Palermo Soho en Palermo Hollywood. Het Parque Tres de Febrero staat bekend om de rozentuin: Paseo El Rosedal Garden.
La Boca
en
San Telmo
maken deel uit van het
zuidelijk district
van Buenos Aires.
La Boca
, gelegen aan de oude haven, bekoort met zijn kleurrijke, van hout en golfplaat gemaakte huizen. Dit is de traditionele woonplaats van de arbeiders, de immigranten uit
Genua
, de vissers — en de plek waar de mensen van Buenos Aires elkaar ontmoeten om te dineren en te dansen. De authentieke tangodans en Argentijns-Italiaanse kookkunst maken dit ook een eersterangs bezienswaardigheid voor de bezoekers. La Boca is eveneens thuishaven van de voetbalclub
Boca Juniors
. Het stadion
La Bombonera
staat midden in deze typische volkswijk.
San Telmo
, met zijn elegante
koloniale architectuur
, is de wijk van de antiquiteitenhandelaren en kunstenaars. De eertijdse achterbuurt trok in de jaren zestig talloze kunstenaars en intellectuelen die het gebied weer lieten opleven. Naast de ateliers en antiekwinkels lokt de barrio met zijn restaurants en een zondagse vlooienmarkt op het plein
Plaza Dorrego
. De stadswijk beschikt ook over de oudste en bekendste tangokroegen zoals
Michelangelo
La Casa Blanca
en
La Casa Rosada
. Talloze statige oude gebouwen zijn nu gerestaureerd en huisvesten nachtclubs, boetieks en ateliers.
Politiek
bewerken
Het Nationaal Congres in 2006
Het centrale deel van de agglomeratie Buenos Aires, de
Capital Federal
, is een zelfbesturende stad (
Ciudad Autónoma
) met aan het hoofd een burgemeester. De huidige burgemeester (sinds 2023) is
Jorge Macri
Cultuur
bewerken
Bezienswaardigheden
bewerken
De
Avenida 9 de Julio
is sinds
1936
de breedste straat ter wereld — de stoepen liggen bijna 140 meter uit elkaar. Talloze oude gebouwen zijn in de
jaren 30
afgebroken om deze avenida te bouwen — behalve de statige
Franse ambassade
die op de hoek van de 9 de Julio en Alvearstraat overgebleven is.
Het
Plaza de Mayo
draagt zijn naam ter ere van de stichters van de Argentijnse Republiek die hier in
mei
1810
de onafhankelijkheid van het land verklaarden. Dit plein met palmen, tuinen, een centraal standbeeld en historische gebouwen uit het koloniale tijdperk rondom ligt er tegenwoordig slecht onderhouden bij. Hier vinden alle belangrijke betogingen plaats (bijvoorbeeld die van de
Dwaze Moeders
van het Plaza de Mayo die tegen de gruweldaden van het militaire bewind in de jaren zeventig protesteerden), en het plein kan als het bezige centrum van
Argentinië
beschouwd worden — hier ligt het
Casa Rosada
, het beroemde lichtrozekleurige gebouw dat in
1894
opgericht is en sinds
1910
als zetel van de Argentijnse regering bekendstaat. Een museum in het huis vertoont antiquiteiten en ander voorwerpen die aan nationale helden hebben toebehoord. Het Casa Rosada wordt door een eregarde bewaakt — om zeven uur 's avonds halen deze soldaten de nationale blauw-witte vlag in. Het
Cabildo
(Raadzaal van Buenos Aires) uit
1751
is de plek waar de onafhankelijkheid van het land beraamd werd; het gebouw beschikt over een museum met meubels en voorwerpen uit het koloniaal verleden. Het centrale zakensdistrict ligt ten zuiden van de Plaza.
Vanaf de heuvel van de
Plaza San Martín
kan men van het uitzicht over de wijk
Retiro
genieten. Drie grote kopstations van de spoorwegen en de grootste busterminal van het land bevinden zich onderaan de heuvel en het is daarmee een zeer hectisch punt van de stad. Het
Kavanagh-gebouw
in Retiro was in
1936
de eerste wolkenkrabber van
Latijns-Amerika
. Andere bekende gebouwen rondom de Plaza zijn het
Sheraton Hotel
, het Pirelli-gebouw en het
Palacio San Martín
, het Argentijnse Ministerie van Buitenlandse Zaken. De moderne
Catalinaswolkenkrabbers
in het zuiden zijn eind
jaren 70
opgericht.
De
begraafplaats van Recoleta
is een kerkhof voor welgestelde burgers. Het graf van
Eva Perón
trekt nog steeds de meeste bezoekers. Het kerkhof is sinds de inwijding in
1882
een soort kleine weergave van Buenos Aires en zijn verschillende bouwstijlen.
Het
Teatro Colón
met zijn Europese bouwstijl is een van de bekendste bakens van de stad en het symbool van haar culturele leven. De wereldwijd bekende instelling heeft goede akoestieke eigenschappen. Het hoofdauditorium, zes verdiepingen hoog, biedt zitplaatsen voor meer dan 3500 bezoekers.
Het
Gemeentelijk Theater San Martín
is een modern gebouw van chroom en glas met zes tonelen. Het theater, dat in
1960
ingewijd is, is de grootste instelling van zijn soort in
Argentinië
en biedt een overdaad aan gratis concerten, feesten, toneelstukken, lezingen en andere activiteiten aan. Achter het theater bevindt zich het
Cultureel Centrum San Martín
, een soortgelijke instelling.
Het
Galileo Galilei-planetarium
in
Parque 3 de Febrero
is in
1966
opgericht en biedt zitplaatsen voor 340 bezoekers. De vertoningen, uitstallingen en conferenties die er worden gehouden behandelen het astronomisch onderzoek. De metaalachtige meteoriet, die voor het gebouw vertoond wordt, is gevonden in de provincie Chaco en weegt bijna 1530 kilogram.
Museo Beatle
, museum over
The Beatles
sinds januari 2011.
De
Avenida 9 de Julio
Plaza de Mayo
met het
Casa Rosada
Het
Cabildo
Het
Recoleta
kerkhof
Teatro Colón
Het Galileo Galilei-planetarium in
Parque 3 de Febrero
Puente de la Mujer
Sport
bewerken
In Argentinië is voetbal de populairste sport. De aartsrivalen
CA Boca Juniors
en
CA River Plate
zijn beiden afkomstig uit Buenos Aires en de meest succesvolle en populairste voetbalclubs van Argentinië. Ook
San Lorenzo de Almagro
, dat speelt in het
Estadio Pedro Bidegain
, wordt gerekend tot
De Grote Vijf van het Argentijnse voetbal
. Andere gerenommeerde voetbalclubs uit Buenos Aires zijn
Argentinos Juniors
Club Atlético Huracán
CA Vélez Sarsfield
en
CA Chacarita Juniors
Buenos Aires was met twee stadions speelstad bij het
WK voetbal
van 1978. De wedstrijden werden gespeeld in
Estadio José Amalfitani
(thuisbasis van CA Vélez Sarsfield) en
Estadio Monumental Antonio Vespucio Liberti
. Het laatstgenoemde is het stadion van River Plate. Daar werd ook de door
Nederland
van Argentinië verloren
WK finale
gespeeld. Dit stadion werd tevens twee keer gebruikt voor de finale van de
Copa América
Buenos Aires heeft zich drie keer kandidaat gesteld voor de organisatie van de
Olympische Zomerspelen
. Echter, in
1956
1968
en
2004
kregen andere steden de voorkeur van het
IOC
Aan de rand van Buenos Aires ligt het autocircuit
Autódromo Oscar Alfredo Gálvez
. Hier is tussen 1953 en 1998 20 keer de
Grand Prix Formule 1 van Argentinië
verreden. Buenos Aires was in 2009, 2010, 2011 en 2015 zowel de start- als aankomstplaats van de
Dakar Rally
. Daarna was het in 2016 nog de startplaats en in 2017 de aankomstplaats van de wereldberoemde rally.
De
Hipódromo Argentino de Palermo
is een van de belangrijkste renbanen van Argentinië.
In 1950 werd het eerste
WK basketbal
voor mannen in Argentinië georganiseerd. Alle wedstrijden werden gespeeld in Buenos Aires. Het thuisland won er meteen haar eerste en tot dusver enige wereldtitel. Het WK basketbal werd in
1990
nogmaals in Argentinië gespeeld. De eindfase van dit toernooi werd afgewerkt in het
Estadio Luna Park
in Buenos Aires.
In 1982 en 2002 werd het
WK volleybal
voor mannen in Argentinië georganiseerd. De finales van beide kampioenschappen werden gespeeld in Estadio Luna Park.
Kookkunst
bewerken
De plaatselijke kookkunst steunt op biefstuk en de
asado
, het traditionele Argentijnse braadvlees. De Argentijnen eten dit meerdere keren per week, en er zijn talloze soorten
bife
zoals de
bife de costilla
(die aan de Noord-Amerikaanse T-bone steak doet denken) en de
bife de chorizo
(een soort ribstuk). Het aanbod aan worsten is groot, met bijvoorbeeld de
chorizo
(kleiner en niet zo kruidig als zijn Spaanse evenknie), de bloedworst
morcilla
en de
salchicha
— een lang, dun worstje.
Empanadas
zijn gevulde pasteitjes met rundvlees, kip of kaas, die gebakken of gebraden worden. Tijdens het eten wordt vaak Argentijnse wijn geschonken.
De internationale restaurants in Buenos Aires hebben een goede reputatie, hoewel een Franse spijskaart niet noodzakelijk een authentieke Franse cuisine betekent — er is bijna altijd een beetje Argentijnse variatie. De immigranten hebben hun eigen kookkunst — eveneens met een sterk Argentijnse invloed — hier bewaard. Naast de kost die in Italiaanse, Chinese, Spaanse, Duitse en Russische restaurants opgediend wordt, is er een verscheidenheid aan specialiteiten vanuit alle delen van de wereld.
Argentijnen eten, vergeleken met Noordwest-Europa erg laat, tegen middernacht zijn restaurants nog steeds vol met veel bezoekers.
Verkeer en vervoer
bewerken
Buenos Aires heeft een internationale luchthaven, genaamd
Ezeiza
. Daarnaast is er een vliegveld voor binnenlands vliegverkeer,
Aeroparque Jorge Newbery
, dat dicht bij het stadscentrum ligt. Het stadsvervoer wordt verzorgd door bussen (
colectivos
), taxi's en
metro
genaamd Subte. In de wijk
Retiro
ligt het belangrijkste station. Sinds het wegvallen van de belangrijke nationale spoorverbindingen in de jaren 90 vertrekken hier alleen nog treinen naar de voorsteden. Naast het station ligt de
Terminal de Ómnibus de Retiro
, het belangrijkste busstation van Argentinië met verbindingen naar alle hoeken van het land.
Stedenbanden
bewerken
Aguas Calientes
(Peru)
Asunción
(Paraguay)
Athene
(Griekenland), sinds 1992
Barcelona
(Spanje)
Barranquilla
(Colombia)
Bangkok
(Thailand)
Belgrado
(Servië), sinds 1990
Bergamo
(Italië)
Berlijn
(Duitsland), sinds 1994
Bilbao
(Spanje), sinds 1992
Bogota
(Colombia), sinds 1986
Brasilia
(Brazilië), sinds 1986
Cádiz
(Spanje), sinds 1975
Cagliari
(Italië)
Caïro
(Egypte), sinds 1992
Caracas
(Venezuela)
Cordoba
(Argentina)
Corrientes
(Argentina)
Chisinau
(Moldavië)
Cuernavaca
(Mexico)
Cuzco
(Peru)
Damascus
(Syrië), sinds 1989
Ferrara
(Italië)
Jerevan
(Armenië)
Genève
(Zwitserland), sinds 1991
Genua
(Italië)
Guadix
(Spanje), sinds 1987
Havana
(Cuba)
Istanboel
(Turkije)
Jeruzalem
(Israël)
Kaapstad
(Zuid-Afrika)
Kiev
(Oekraïne), sinds 1993
La Paz
(Bolivia)
Lima
(Peru), sinds 1983
Lissabon
(Portugal)
Londen
(Verenigd Koninkrijk)
Lucca
(Italië)
Madrid
(Spanje), sinds 1975
Managua
(Nicaragua)
Medellin
(Colombia)
Mexico
(Mexico)
Miami
(Verenigde Staten), sinds 1978
Milaan
(Italië)
Montevideo
(Uruguay), sinds 1975
Moskou
(Rusland), sinds 1990
Napels
(Italië), sinds 1990
New York
(Verenigde Staten)
Osaka
(Japan), sinds 1990
Ottawa
(Canada), sinds 1998
Oviedo
(Spanje), sinds 1982
Panama
(Panama)
Parijs
(Frankrijk)
Peking
(China), sinds 1991
Porto Alegre
(Brazilië)
Praag
(Tsjechië), sinds 1992
Quito
(Ecuador)
Reykjavik
(IJsland)
Rio de Janeiro
(Brazilië), sinds 1996
Rome
(Italië)
Rotterdam
(Nederland), sinds 1990
Gent
(België), sinds 2005
Santiago
(Chili), sinds 1992
Santiago de Compostella
(Spanje), sinds 1975
Santo Domingo
(Dominicaanse Republiek), sinds 1991
São Paulo
(Brazilië), sinds 1999
Seoel
(Zuid-Korea), sinds 1992
Sevilla
(Spanje), sinds 1974
Tarija
(Bolivia)
Tel Aviv
(Israël), sinds 1958
Toulouse
(Frankrijk), sinds 1990
Vigo
(Spanje), sinds 1992
Warschau
(Polen), sinds 1992
Zagreb
(Kroatië)
Bekende personen uit Buenos Aires
bewerken
Lijst van personen uit Buenos Aires
Externe links
bewerken
Mediabestanden
Commons
heeft mediabestanden op de pagina
Buenos Aires
es
Website van
Buenos Aires Ciudad
es
Toeristische informatie
(archive)
Panorama
bewerken
Panorama van de skyline van Buenos Aires genomen vanaf
Vicente López
. Van links naar rechts,
Puerto Madero
Retiro
Recoleta
Palermo
Belgrano
en
Nuñez
Bronnen
Telling van 2001 (via citypopulation.de)
en
Daron Acemoglu & Jamens A. Robinson, Why Nations fail, the Origins of Power, Prosperity and Poverty, Profile Books, 2012, pp. 10-11
Hoofdsteden in
Zuid-Amerika
Onafhankelijke staten:
Asuncion
Bogota
Brasilia
Buenos Aires
Caracas
Georgetown
La Paz
Lima
Montevideo
Paramaribo
Quito
Santiago
Sucre
Afhankelijke gebieden:
Cayenne
King Edward Point
Stanley
Overgenomen van "
Categorieën
Buenos Aires
Hoofdstad in Zuid-Amerika
Verborgen categorie:
Wikipedia:Coördinaten op Wikidata
Buenos Aires (stad)
Onderwerp toevoegen