Luwian Culture by Eberhard Zangger
Nature Scientific Data, 2025
This dataset offers a comprehensive digital catalogue of 483 archaeological settlement sites in w... more This dataset offers a comprehensive digital catalogue of 483 archaeological settlement sites in western Anatolia dating to the Middle and Late Bronze Age (c. 2000-1200 BCE). Compiled over a decade, it brings together evidence from excavation reports, systematic surveys, historical sources, and remote sensing. Each site is georeferenced and described through a standardized set of metadata, including chronological attribution, site function, material culture, bibliographic references, and associated ancient mineral resources. The dataset is published on Zenodo as a collection of openly accessible files, structured with consistent keys that ensure integration across records. To enhance semantic interoperability, settlement entries are linked to external reference datasets such as open knowledge bases, enabling opportunities for comparative, geospatial, and interdisciplinary research spanning archaeology, digital humanities, and historical geography. By combining standardized metadata with semantic linking, the resource facilitates reuse within broader digital infrastructures. It thereby provides a transparent, openly licensed foundation for analyzing regional settlement systems and encourages more comprehensive approaches to the study of Bronze Age Anatolia.
The Ancient Near East Today, 2025
This study presents LuwianSiteAtlas, a comprehensive geospatial database of 483 Middle and Late B... more This study presents LuwianSiteAtlas, a comprehensive geospatial database of 483 Middle and Late Bronze Age settlements in western Anatolia, created through a rigorous ETL workflow that standardised, validated, and structured previously heterogeneous archaeological data. The resulting SQL-based relational model supports complex multi-parameter queries and efficient integration of site attributes, chronological information, and geographic coordinates. Complementing the database, the interactive web GIS platform LuwianSiteMap offers dynamic visualisation, chronological filtering, spatial measurements, and multiple basemap options, enabling researchers to explore settlement patterns with high analytical flexibility. Together, these tools form the most advanced digital infrastructure currently available for studying Bronze Age western Anatolia.
The Ancient Near East Today, 2023
Troy stands out in the popular imagination thanks to Homer's Iliad. However, in archaeological te... more Troy stands out in the popular imagination thanks to Homer's Iliad. However, in archaeological terms Troy may seem like an isolated outpost in the northeastern Aegean at a time when the cultural powerhouses were far to the south, in the Mycenaean and Minoan cultures. But Troy was hardly alone; who were its neighbors? What was the nature of the Anatolian side of the Aegean during the Middle and Late Bronze Age (c. 2000-1200 BCE)? Did it have an independent culture or was it an economic and political wilderness? These are some of the questions addressed by our recent study of Middle and Late Bronze Age Western Anatolia. And what is the role of the still not fully understood Luwian culture?
Popular Archaeology, 2022
A recently published scientific study argues that Troy was not an isolated outpost on the wrong –... more A recently published scientific study argues that Troy was not an isolated outpost on the wrong – non-European – side of the Aegean Sea. Instead, the study claims, the city was embedded in a long-lasting and influential culture, which, however, has hardly been investigated so far. An international team of archaeologists, geoarchaeologists and experts in geographic information systems (GISs) spent a full twelve years combing through the almost exclusively Turkish archaeological literature to find out which settlements from Troy’s heyday in the second millennium BCE are already known today. For this purpose, 33 archaeological excavations in western Turkey were recorded and evaluated, as far as they touched the Late Bronze Age (ca. 1700–1200 BCE). The results of 30 archaeological surveys in an area equivalent to twice the size of Ireland were also evaluated. This has resulted in a catalog of 477 settlements known today, all of which are more than 100 meters in diameter. For each of these 477 sites, 30 physio-geographical parameters were determined to perform quantitative analyses with the help of GIS. The research confirms the existence of the Luwian culture, already postulated in 2016 in a preliminary publication, a culture that until today is not indicated on maps. In addition, the study allows quantifiable statements about site selection and economic practices at that time.
The Political Geography of Western Anatolia in the Late Bronze Age, 2022
This article gives an overview of archaeological research regarding the settlements of the Middle... more This article gives an overview of archaeological research regarding the settlements of the Middle and Late Bronze Age (approx. 2000–1190 BCE) in western Asia Minor. Most of the 33 excavations and 30 surface surveys outlined here are based on initiatives by Turkish researchers and were carried out between 1950 and 2021. The resulting catalog currently includes 477 large (>100 m diameter) settlement sites in the region west of an imagined north-south line between Eskişehir and Antalya which we have recorded with their geographic coordinates. The second millennium BCE states in western Anatolia, to which these settlements belonged, have thus far been considered to be culturally, economically, and politically less important than the contemporary Minoan, Mycenaean, and Hittite cultures on Crete, mainland Greece, and in Central Asia Minor. The size and number of these settlements, however, in combination with the fact that a distinct script, Luwian hieroglyphic, was maintained over a period of well over a millennium, prove the existence of a rich indigenous Anatolian culture, one that differs considerably from its well-studied neighbors. Future efforts to reconstruct the economic and political developments at the time of the Hittite Kingdom (approx. 1650–1190 BCE) should give greater consideration to western Asia Minor. The subsequent kingdoms of Lydia and Phrygia are likely to have based their economic wealth and political influence to some extent on the preceding Late Bronze Age resources, infrastructures, and cultural achievements in this region.
Archaeolingua Series Minor 45, 2022
This book contains most of the papers presented at the session of the same title held during the ... more This book contains most of the papers presented at the session of the same title held during the annual meeting of the European Association of Archaeologists in Bern in September 2019. Although we know of numerous Bronze Age archaeological sites in western Asia Minor, including some very large ones, remarkably little archaeological fieldwork has been done to uncover these sites and to illuminate their role in relation to their surroundings and other sites. Contemporary texts also suggest that the region was of great political and military importance, and that associations and states such as Assuwa, Arzawa and, toward the end of the thirteenth century BCE, Tarhuntassa seriously challenged Hittite hegemony over Anatolia.
“This volume aims to present a major step forward in our understanding of Late Bronze Age western Anatolia; its peoples, languages and cultures and the region’s position vis-a-vis contemporary states in the Near East and the eastern Mediterranean.” From the foreword by Jorrit Kelder
Ege Yayınları, Istanbul, May 2016
Aegean protohistory suffered from a bias when the field was conceived 100 years ago and subsequen... more Aegean protohistory suffered from a bias when the field was conceived 100 years ago and subsequent research has never questioned the fundamental paradigms of the discipline. As a consequence, only one third of the Aegean coasts have thus far been attributed to well-defined ancient cultures. This leaves tremendous opportunities for current and future generations of archaeologists – on the somewhat neglected eastern side of the Aegean. Practically all contemporary sources indicate that Late Bronze Age petty states used to form military alliances. The Assuwa league, mentioned in Hittite texts from around 1400 BCE, is a good example, but so are the mercenary forces mustered by Muwatalli and the various accounts of united tribes from the Aegean (aka “Sea Peoples”) and even – in later recollections of past events – Homer’s catalogues of ships and Trojan contingents. "The Luwian Civilization" argues that such a coalition of the petty states in western Asia Minor may have succeeded in bringing down the Hittite hegemony over central Asia Minor.
Ege Yayınları, Istanbul, November, 2021
“Cretan hieroglyphic is very much influenced by Luwian hieroglyphic – almost 75 percent of the si... more “Cretan hieroglyphic is very much influenced by Luwian hieroglyphic – almost 75 percent of the signary of Cretan hieroglyphic consists of Luwian hieroglyphic.”
“There is no question about the values of the signs in Linear A – they are almost the same as in Linear B. It is indeed very easy to read Linear A, there are no challenges: you fill in the signs, look up the Semitic words and then you are able to translate the text.”
“In Byblos, people invented a new provincial style of writing Egyptian hieroglyphic. It was these newly invented signs which were then also adapted for the Byblos script. Byblos script documents were written in a pure Semitic dialect closely related to Ugaritic.”
“The cylinder seals in Cypro-Minoan script reflect economic registration since the Hittite overlords were anxious to charge taxes. The system used for economic registration is the same that we already know from the lead strip with Luwian hieroglyphic inscription that was found in Kayseri-Kululu in central Anatolia.”
“Etruscan is basically a seventh century Luwian dialect. The Liber Linteus, a whole book in Etruscan, is a manual for priests. The language of the enigmatic Lemnos Stele is closely related to Etruscan, but it is not identical; it has dialectal features.”
“Carian, Etruscan and Lycian are all Luwian dialects! Etruscan is indeed very closely related to the Carian language, and both are ultimately derived from Luwian hieroglyphic."
TALANTA – Proceedings of the Dutch Archaeological and Historic Society, 2018
In addition to numerous fabricated documents the estate of the British prehistorian James Mellaar... more In addition to numerous fabricated documents the estate of the British prehistorian James Mellaart (1925–2012) also contained Mellaart’s tracing of several Luwian hieroglyphic inscriptions, including a particular prominent one. Mellaart said this inscription was found in 1878 in the village of Beyköy, approximately 34 kilometers north of Afyonkarahisar in western Turkey. A number of stones made up a frieze about 29 meters in length and 35 centimeters in height. It evidently took a few attempts until the correct sequence of the elements was established. The inscription contains 50 phrases and would thus rank as the longest known Bronze Age hieroglyphic document. It says that it had been commissioned by great king Kupantakuruntas of Mira to commemorate his deeds, and in so doing it provides a detailed account of his realm and conquests. The text dates back to the upheavals of the Sea Peoples, ca. 1190–1180 BC. It relates the maritime conquests in the eastern Mediterranean under the command of great prince Muksus from the Troad. The western Anatolian naval forces proceeded all the way to Ashkelon in southern Palestine, bordering on Egypt.
Talanta, Proceedings of the Dutch Archaeological and Historical Society 50, 2018
Given that James Mellaart forged numerous documents which he claimed were of Late Bronze Age orig... more Given that James Mellaart forged numerous documents which he claimed were of Late Bronze Age origin, the authenticity of the Luwian hieroglyphic texts retrieved from his estate inevitably has to be re-examined. However, the inspection of Mellaart’s study (see Zangger’s contribution “Mellaart’s Fantasies”, this volume, pp. 125-182) yielded no proof that Mellaart had fabricated these Luwian hieroglyphic texts, the most prominent of which was Beyköy 2. The complexity of the grammar, the many idiosyncrasies and the severity of Mellaart’s misunderstandings of the text virtually rule out the possibility that he himself fabricated this document. It never changed in appearance while it was in Mellaart’s possession. He did not alter even a single letter of the attempted translation that he attributed to Alkım. On the other hand, four different stages of arrangements were needed before the order of the blocks was correct. If the document was falsified, there are a number of idiosyncrasies suggesting that the forger must have been a fool; at the same time there are intricacies that would have required the forger to have been a highly-skilled linguist. What is more, the text contains expressions which were not known in 1989, when Beyköy 2 was first publicly presented. For instance, the title of “great prince” was discovered only much later in the rock reliefs at Latmos. Among the most important indications that Beyköy 2 was not a fake created by Mellaart are his utter misinterpretations of the contents. Mellaart lacked the skills to interpret the texts, translated a number of phrases wrongly, and missed even the gist of the document. As a consequence, there is enough reason to assume that the Luwian hieroglyphic inscriptions from the Mellaart files, and particularly the Beyköy 2 text, are not falsifications but genuine discoveries.
archäologie-online.de, 2022
Warum erscheint Troja wie ein isolierter Außenposten ganz oben im Nordosten der Ägäis, wenn sich ... more Warum erscheint Troja wie ein isolierter Außenposten ganz oben im Nordosten der Ägäis, wenn sich doch damals das kulturelle Geschehen viel weiter im Süden abspielte, nämlich im minoischen Kreta und innerhalb der mykenischen Kultur am südlichsten Ende des Balkans? Wen zählten die Trojaner eigentlich zu ihren Nachbarn? Wie muss man sich die Besiedlung auf der anatolischen Seite der Ägäis um 1200 vor Christus vorstellen? Gab es dort eine eigenständige Kultur oder handelte es sich in wirtschaftlicher und politischer Hinsicht sozusagen um Brachland? Welche Voraussetzungen müssen überhaupt erfüllt sein, um von einer eigenständigen Kultur zu sprechen, und unter welchen Umständen darf eine solche auch auf einer Karte eingetragen werden? Fragen dieser Art wirft eine soeben veröffentlichte Studie über das mittel- und spätbronzezeitliche Westanatolien auf.
Mitteilungen aus dem Heinrich Schliemann Museum, Ankershagen, 2016
A catalogue of Middle and Late Bronze Age sites in western Asia Minor is currently established in... more A catalogue of Middle and Late Bronze Age sites in western Asia Minor is currently established in the framework of a project supported by the University of Zurich. By the end of 2016, information about at least 340 sites will be available online and thus accessible to researchers and the general public. The sites’ coordinates have been entered into a Geographic Information System to analyze human-landscape interrelations. The sites are systematically registered for the first time and brought into context with rivers, lakes, arable floodplains, ore deposits, and trade routes. These settlements provide evidence that western Asia Minor was densely inhabited during the 2nd millennium BCE. A network of petty states and cities existed between the Mycenaean civilization on mainland Greece and the Hittite civilization in central Anatolia.
Ege Yayinlari, Istanbul, Nov 7, 2016
Als vor rund einem Jahrhundert die Ägäische Frühgeschichte als Forschungsdisziplin entstand, war ... more Als vor rund einem Jahrhundert die Ägäische Frühgeschichte als Forschungsdisziplin entstand, war das Denken der Protagonisten in der Archäologie noch stark von eurozentrischen Vorurteilen geprägt. Die anschliessende Forschung hat diese grundlegenden Lehrmeinungen nie hinterfragt. So kommt es, dass heute nur etwa ein Drittel der Ägäisküsten frühgeschichtlichen Kulturen zugewiesen werden – der Rest ist nur wenig erforscht. Dadurch bieten sich heute hervorragende Möglichkeiten für Archäologen, wenn sie ihr Augenmerk auf das kaum untersuchte Ostufer der Ägäis richten. Viele Quellen weisen darauf hin, dass die spätbronzezeitlichen Kleinstaaten hin und wieder militärische Bündnisse eingingen. Das in hethitischen Texten um 1400 v. Chr. erwähnte Assuwa-Bündnis wäre ein Beispiel, ebenso wie die vom hethitischen Grosskönig Muwatalli versammelten Söldnerheere und die Berichte über als "Seevölker“ vereinte Stämme aus der Ägäis. Selbst in späteren literarischen Erinnerungen an vergangene Ereignisse, wie Homers Ilias, spielen solche Bündnisse (die Schiffskataloge und die trojanischen Kontingente) eine wichtige Rolle. Das Buch "Die luwische Kultur“ argumentiert, dass es einer solchen Koalition von Königreichen in Westkleinasien gelungen sein könnte, die hethitische Hegemonie zu brechen.
Haber Sol online, 2022
Geçtiğimiz eylül ayının başında (2 ve 3 Eylül 2022) Muğla-Milas’ta sessiz sedasız bir sempozyum y... more Geçtiğimiz eylül ayının başında (2 ve 3 Eylül 2022) Muğla-Milas’ta sessiz sedasız bir sempozyum yapıldı: 13. Karia, Karialılar ve Mylasa Sempozyumu. Aslında, adından da anlaşılacağı gibi bu, konusunda yıllık toplantı serisine dönüşmüş, her yıl Milas’ta toplanan bir tür çalışma serisinin on üçüncüsüydü. Bu yılki toplantıya ağırlıklı olarak Türkiye’den olmak üzere, 14 ülkeden, 40’tan fazla bilim insanı katıldı ve bildiri sundu.
Sempozyuma bildiri sunan bilim insanlarından biri de, Almanya’nın ünlü Der Spiegel haftalık politik dergisi tarafından Antikitenin Einstein’ı ilan edilmiş olan, jeoarkeolog Dr. Eberhard Zangger’di. Dr. Zangger’in bu sembolik unvanı alması, Antik Ege’ye olan hayranlığı değil, aslını Antik Yunan ve Roma dünyasına bağlayan Avrupamerkezci ideolojiyi derinden sarsan, efsanevi metropol Atlantis’in, Bronz Çağı Troyası’ndan başka bir yer olamayacağı tezi. Türkçede, “Atlantis Troya’dır” başlığıyla yayımlanmış olan kitabında bu tezini oldukça detaylı bir biçimde anlatıyor.
Dr. Zangger aynı zamanda kendi olanaklarıyla 2014 yılında kurduğu, Luvi Çalışmaları Vakfı’nın başında ve büyük bir özveriyle arkeoloji dünyasına farklı bir bakış açısı veren çalışmalarını dünyanın dört bir yanında sürdürüyor. Dr. Zangger’in Atlantis efsanesinden yola çıkarak Troya’da somutlaştırdığı tezi, son 30 yılda, Batı Anadolu’da yaptığı jeolojik ve arkeolojik (jeoarkeolojik) çalışmalarla, daha önce hiç üzerinde durulmamış, görmezden gelinmiş derin bir Bronz Çağı kültürü üzerinde ısrarla durmaya evrilmiş. Bunun politik ve ideolojik yanları üzerinde ayrıca kafa yormayı ihmal etmemiş. Bizim de, Milas sempozyumunu fırsat bilip kendisine ulaşarak -ki, “Atlantis Troya’dır”ın Türkçede yayımlanmasından itibaren kendisini izlemekteyiz- yaklaşık üç saatlik bir söyleşi koparmamızın asıl nedeni bu.
Dr. Zangger’in Luviler üzerine yaptığı çalışmaların sonuçları kesinlikle politik olarak nitelenecek verilere bağlanıyor ve bizce, emperyalizmin kültür üzerinde hegemonya kurma hamlesine karşı son derece değerli bir direnç noktasını bize kazandırıyor. Söyleşi dışı sohbetimizde zaten kendisi de marksist dünya görüşünü benimsediğini ifade etmiş ancak politik söylemi, üzerinde çalıştığı bilimsel disipline karıştırmamaya olabildiğince özen gösterdiğini vurgulamıştı.
Biz de bu ilkesine saygı gösterip söyleşiyi politik bir zemine çekerek bundan kendi savlarımızı destekleyen sonuçları öne çıkartmak yerine, söyleşide de izleneceği gibi, bulgular üzerindeki politik saptamaları kendi adımıza ifade ettik ve kendisi de bunlara itiraz etmeyerek bir bakıma kendi bulgularının ve tezlerinin bizim önermelerimizle uyum içerisinde olduğunu onaylamış oldu.
Söyleşinin akışını engellememek için, söyleşide geçen önemli kavramları, adları kutular içerisinde kısa bilgilendirmeler şeklinde ayrıca verdik. Elbette ana metinde olup da okur açısından açıklık kazanmamış detaylar kalmıştır. Bunları da bu söyleşinin başlatacağını düşündüğümüz tartışma zeminine gelecek sorular, talepler ışığında, “Emperyalist Kültür Hegemonyası ve Mücadelemiz” başlığı altında ilerletmeyi planladığımız dosyalar serisinde karşılamayı hedefliyoruz.
Arkeoloji ve Sanat, 2023
Kültürel güç merkezinin çok daha güneyde, Balkanlar'ın en güneyindeki Miken kültüründe ve Girit’t... more Kültürel güç merkezinin çok daha güneyde, Balkanlar'ın en güneyindeki Miken kültüründe ve Girit’teki Minos uygarlığında olduğu bir zamanda, Troya neden Kuzeydoğu Ege’de ıssız bir karakol gibi görünüyor? Troya’nın gerçek komşuları kimlerdi? Orta ve Son Tunç Çağı’nda (MÖ 2000-1200) Ege’nin Anadolu yakasındaki bölgenin yapısı nasıldı? Bağımsız bir kültürü var mıydı, yoksa ekonomik ve politik açıdan ıssız bir bölge miydi? Bir kültürün özellikleri nelerdir ve onu mesela bir harita üzerinde belirtmek ne zaman gereklidir? Bunlar, Orta ve Son Tunç Çağı’ndaki Batı Anadolu hakkındaki yeni bir çalışmanın ele aldığı sorulardan bazılarıdır.
Ege Yayınları, Istanbul, 2019
ISBN 9786059680875
İdil Sanat ve Dil Dergisi, Sep 8, 2016
Batı Anadolu'da Orta ve Geç Bronz Çağı’na tarihlendirilen yerleşim merkezleri ile ilgili bir kata... more Batı Anadolu'da Orta ve Geç Bronz Çağı’na tarihlendirilen yerleşim merkezleri ile ilgili bir katalog oluşturmak amacıyla Zürih Üniversitesi tarafından desteklenen bir proje hazırlanmıştır. Bu en az 340 yerleşim merkezi ile ilgili bilgilere herkesin ulaşabileceği bir websitesi 2016 yılı sonu itibariyle hazır olacaktır. Batı Anadolu’da Orta ve Geç Bronz Çağı’na tarihlendirilen yerleşim merkezleri ilk defa olarak sistematik bir şekilde kaydedilirken, bunların akarsular, göller, ekilebilir alanlar, maden yatakları ve ticaret yolları ile bağlantılarıda ortaya konulacaktır. İnsan ve çevre ilişkilerini en iyi şekilde analiz etmek amacıyla yerleşim merkezlerinin koordinatları ile ilgili bir Coğrafi Bilgi Sistemi oluşturulacaktır. Bu yerleşim merkezleri Batı Anadolu’da MÖ. 2. binyıl boyunca yoğun olarak yaşanıldığı konusunda en önemli kanıtdırlar. Bunlar aynı zamanda Yunanistan anakarasında kurulu Miken Uygarlığı ile Orta Anadolu'da bulunan Hitit Uygarlığı arasında kalan bölgede, bölgesel küçük devletler ve şehirlerden oluşan siyasi bir ağın varlığınada işaret etmektedirler.
TALANTA – Proceedings of the Dutch Archaeological and Historic Society, 2018
İngiliz prehistoryen James Mellaart’ın (1925–2012) evinde, içlerinde özgün çizimi Fransız arkeolo... more İngiliz prehistoryen James Mellaart’ın (1925–2012) evinde, içlerinde özgün çizimi Fransız arkeolog Georges Perrot tarafından 1878 yılında yapılmış olan büyük yazıtın kopyası da olan, çeşitli Luvi hiyeroglif yazıtlarına ilişkin Mellaart’ın kopya çizimleri bulunuyordu. Batı Anadolu’daki Afyonkarahisar’ın 34 kilometre kuzeyindeki Beyköy’de, yapı malzemesi arayışındaki köylüler tarafından yerden bazı taşlar bulunmuştu. Bu taşlar birleştirildiklerinde 29 metre genişliğinde ve yaklaşık 35 santimetre yüksekliğinde bir friz oluşturmaktaydılar. Perrot henüz üzerlerindeki simgeleri okuyamadığı için, taşları yanlış sırada yerleştirdi. Perrot yazıtı kayıt ettikten sonra, köylüler taşları yeni inşa edilen caminin temeline yerleştirdiler. Luvi hiyeroglifleri deşifre edildikten sonra, Perrot’un çizimlerinin 19. yüzyılda Osmanlı Devleti’nin sahip olduğu yayınlanmamış belgelere odaklanmış olan bir Türk-Amerikan araştırma projesi kapsamında ele alınması planlanıyordu. Türk arkeolog Uluğ Bahadır Alkım ölümünden kısa süre önce (1981) yazıtın içeriğinin taslak çevirisini yaptı ve taşları doğru sırasına göre dizdi. – Beyköy yazıtı 50 cümlecik içerir ve böylece bilinen en uzun Tunç Çağı hiyeroglif belgesi durumundadır. Batı Anadolu kaynaklı bilinen tüm belgelerden daha önemli bir konumdadır. Yazıt Mira’nın büyük kralı Kupantakuruntas tarafından yazdırılmıştır. Yazıt kralın kahramanlıklarını kutlamakta ve böylece bölgesine ve fetihlerine ilişkin ayrıntılı bilgiler vermektedir. Metnin yazılış tarihi yaklaşık MÖ 1190-1180 arasında, Deniz Kavimlerinin yarattığı kargaşa dönemine denk gelir. Yazıt Troadlı büyük prens Muksus’un komutasında Doğu Akdeniz’de yürütülen fetihlerden söz etmektedir. Batı Anadolulu deniz güçleri güney Filistin’deki Aşkelon’a, Mısır sınırına kadar ilerlemişlerdir. Bu seferlerin hatırası Yunan edebi geleneğinde Mopsos’la ilgili efsanevi hikayelerde korunmuştur. Özetle, Beyköy’de bulunmuş olan Luvi hiyeroglif metni bize bölgenin tarihinde şu ana kadar karanlıkta kalmış bir döneme ilişkin büyüleyici bir içgörü kazandırmaktadır. Yazıt Mellaart’ın evinde bulunmuş olan üç önemli Luvi hiyeroglif belge ve dört kısa parça ile birlikte çoğaltılmıştır. Makalede bu belgeler bir arada tartışılacaktır.
Cosmology by Eberhard Zangger
JEOL – Journal of the Ancient Near Eastern Society ‘Ex oriente lux’, 2025
The ˁAin Samiya goblet, an 8 cm tall silver goblet from the Intermediate Bronze Age (2650–1950 BC... more The ˁAin Samiya goblet, an 8 cm tall silver goblet from the Intermediate Bronze Age (2650–1950 BCE), was discovered in the tomb of a high-ranking individual in the Judean Hills. Its unique decoration features two mythological scenes involving chimeras, snakes, and celestial symbols. This study challenges the prevailing interpretation linking these scenes to Enuma Elish. By comparing the goblet’s iconographic elements with known motifs from neighboring cultures, we propose that the goblet’s decoration represents the creation and maintenance of cosmic order, a recurring theme in ancient Near Eastern cosmology. The scenes depict a transition from chaos to a structured universe, protected from chaotic disturbances by deities. There is a particular focus on the birth of the sun deity and its subsequent journey through the cosmos, which in the context of the tomb may serve to facilitate the rebirth of the soul of the dead. Our interpretation is supported by another cosmological depiction that has not been published until now: the Lidar Höyük prism.
Megalithic Monuments and Cult Practices - Proceedings of the Fourth International Symposium Blagoevgrad, 10–14 October 2024, 2025
This paper brings together recent cosmological interpretations of the silver goblet of ˁAin Samiy... more This paper brings together recent cosmological interpretations of the silver goblet of ˁAin Samiya, the Hittite rock sanctuary of Yazılıkaya, the Hittite spring sanctuary of Eflatunpınar and the Hittite ivory plague from Megiddo, which help to establish a geographical and chronological connection between the Near Eastern cultures of third millennium BCE Mesopotamia and second millennium BCE Anatolia. It contextualizes the newly recognized cosmogonic character of these well-known but thus far largely enigmatic iconographic representations within the broader Framework of creation myths, from Sumerian sources and Genesis to Plato’s cosmology in classical Greece.
Uploads
Luwian Culture by Eberhard Zangger
“This volume aims to present a major step forward in our understanding of Late Bronze Age western Anatolia; its peoples, languages and cultures and the region’s position vis-a-vis contemporary states in the Near East and the eastern Mediterranean.” From the foreword by Jorrit Kelder
“There is no question about the values of the signs in Linear A – they are almost the same as in Linear B. It is indeed very easy to read Linear A, there are no challenges: you fill in the signs, look up the Semitic words and then you are able to translate the text.”
“In Byblos, people invented a new provincial style of writing Egyptian hieroglyphic. It was these newly invented signs which were then also adapted for the Byblos script. Byblos script documents were written in a pure Semitic dialect closely related to Ugaritic.”
“The cylinder seals in Cypro-Minoan script reflect economic registration since the Hittite overlords were anxious to charge taxes. The system used for economic registration is the same that we already know from the lead strip with Luwian hieroglyphic inscription that was found in Kayseri-Kululu in central Anatolia.”
“Etruscan is basically a seventh century Luwian dialect. The Liber Linteus, a whole book in Etruscan, is a manual for priests. The language of the enigmatic Lemnos Stele is closely related to Etruscan, but it is not identical; it has dialectal features.”
“Carian, Etruscan and Lycian are all Luwian dialects! Etruscan is indeed very closely related to the Carian language, and both are ultimately derived from Luwian hieroglyphic."
Sempozyuma bildiri sunan bilim insanlarından biri de, Almanya’nın ünlü Der Spiegel haftalık politik dergisi tarafından Antikitenin Einstein’ı ilan edilmiş olan, jeoarkeolog Dr. Eberhard Zangger’di. Dr. Zangger’in bu sembolik unvanı alması, Antik Ege’ye olan hayranlığı değil, aslını Antik Yunan ve Roma dünyasına bağlayan Avrupamerkezci ideolojiyi derinden sarsan, efsanevi metropol Atlantis’in, Bronz Çağı Troyası’ndan başka bir yer olamayacağı tezi. Türkçede, “Atlantis Troya’dır” başlığıyla yayımlanmış olan kitabında bu tezini oldukça detaylı bir biçimde anlatıyor.
Dr. Zangger aynı zamanda kendi olanaklarıyla 2014 yılında kurduğu, Luvi Çalışmaları Vakfı’nın başında ve büyük bir özveriyle arkeoloji dünyasına farklı bir bakış açısı veren çalışmalarını dünyanın dört bir yanında sürdürüyor. Dr. Zangger’in Atlantis efsanesinden yola çıkarak Troya’da somutlaştırdığı tezi, son 30 yılda, Batı Anadolu’da yaptığı jeolojik ve arkeolojik (jeoarkeolojik) çalışmalarla, daha önce hiç üzerinde durulmamış, görmezden gelinmiş derin bir Bronz Çağı kültürü üzerinde ısrarla durmaya evrilmiş. Bunun politik ve ideolojik yanları üzerinde ayrıca kafa yormayı ihmal etmemiş. Bizim de, Milas sempozyumunu fırsat bilip kendisine ulaşarak -ki, “Atlantis Troya’dır”ın Türkçede yayımlanmasından itibaren kendisini izlemekteyiz- yaklaşık üç saatlik bir söyleşi koparmamızın asıl nedeni bu.
Dr. Zangger’in Luviler üzerine yaptığı çalışmaların sonuçları kesinlikle politik olarak nitelenecek verilere bağlanıyor ve bizce, emperyalizmin kültür üzerinde hegemonya kurma hamlesine karşı son derece değerli bir direnç noktasını bize kazandırıyor. Söyleşi dışı sohbetimizde zaten kendisi de marksist dünya görüşünü benimsediğini ifade etmiş ancak politik söylemi, üzerinde çalıştığı bilimsel disipline karıştırmamaya olabildiğince özen gösterdiğini vurgulamıştı.
Biz de bu ilkesine saygı gösterip söyleşiyi politik bir zemine çekerek bundan kendi savlarımızı destekleyen sonuçları öne çıkartmak yerine, söyleşide de izleneceği gibi, bulgular üzerindeki politik saptamaları kendi adımıza ifade ettik ve kendisi de bunlara itiraz etmeyerek bir bakıma kendi bulgularının ve tezlerinin bizim önermelerimizle uyum içerisinde olduğunu onaylamış oldu.
Söyleşinin akışını engellememek için, söyleşide geçen önemli kavramları, adları kutular içerisinde kısa bilgilendirmeler şeklinde ayrıca verdik. Elbette ana metinde olup da okur açısından açıklık kazanmamış detaylar kalmıştır. Bunları da bu söyleşinin başlatacağını düşündüğümüz tartışma zeminine gelecek sorular, talepler ışığında, “Emperyalist Kültür Hegemonyası ve Mücadelemiz” başlığı altında ilerletmeyi planladığımız dosyalar serisinde karşılamayı hedefliyoruz.
Cosmology by Eberhard Zangger