Fransa - Vikipedi

Fransa - Vikipedi
İçeriğe atla
Kontrol Edilmiş
Vikipedi, özgür ansiklopedi
Bu
kararlı sürümüdür
8 Şubat 2026
tarihinde
kontrol edildi
3 bekleyen değişiklik
inceleme bekliyor.
Doğruluk
Görüldü
Fransız Cumhuriyeti
République française
Fransızca
Bayrak
Arma
Slogan
Liberté, Égalité, Fraternité
Türkçe
: "Özgürlük, Eşitlik, Kardeşlik")
Millî marş
La Marseillaise
Avrupa merkezli Dünya üzerinde Fransa
Avrupa'da
Metropolitan Fransa
(Fransa'nın Avrupa kısmı)
Fransa ve komşuları
Fransa, denizaşırı toprakları ve
münhasır ekonomik bölgeleri
Başkent
ve en büyük şehir
Paris
Resmî dil(ler)
Fransızca
(anayasal) - 11 Fransa dili (bölgesel)
Dinler
51%
Dinsizlik
38%
Hristiyanlık
29%
Katoliklik
9% diğer
Hristiyan mezhepleri
10%
İslam
1%
diğer dinler
Demonim
Fransız
Hükûmet
Üniter
yarı başkanlık sistemi
cumhuriyeti
Cumhurbaşkanı
Emmanuel Macron
Başbakan
Sébastien Lecornu
Yasama organı
Fransız Parlamentosu
Üst meclis
Senato
Alt meclis
Ulusal Meclis
Tarihçe
Frank Krallığı
481-843
Verdun Antlaşması
10 Ağustos 843
Fransa Krallığı
843-1792
Capet Hanedanı
987
• Fransa Cumhuriyeti'nin Kuruluşu
22 Eylül 1792
• Mevcut anayasa
4 Ekim 1958 (V. Cumhuriyet)
Yüzölçümü
• Toplam
640.679 km
43
.)
Nüfus
• Ocak 2025 tahminî
68.605.616
21
.)
• Yoğunluk
108/km
(281/mil
) (
106.
• Metropolitan Fransa, 2025 tahmini
66.351.959
21.
• Yoğunluk
122/km
97
.)
GSYİH
SAGP
2025 tahminî
• Toplam
$4.504 trilyon
.)
• Kişi başına
$65,626
25
.)
GSYİH
(nominal)
2025 tahminî
• Toplam
$3.211 trilyon
.)
• Kişi başına
$46,792
22
.)
Gini
(2022)
29.8
düşük
İGE
(2023)
0.920
çok yüksek
26.
Para birimi
Euro
(€, EUR)
Zaman dilimi
UTC
+1
(CET
Telefon kodu
+33
İnternet alan adı
.fr
Resmî site
Fransa
Fransa'ya ait tüm karalar.
Sadece kıta Fransa'sı.
Fransız Millî Coğrafya Kurumu verisi.
Fransız Tapu İdaresi verisi, suları kapsamaz.
INSEE kaynağı
Büyük Okyanus dışındaki tüm Fransız toprakları.
Sadece Büyük Okyanus'taki Fransız toprakları.
.fr
uzantısına ek olarak, bazı Fransız bölgelerinde farklı Internet TLD'leri de kullanılır:
.re
.mq
.gp
.tf
.nc
.pf
.wf
.pm
.gf
ve
.yt
. Fransa ayrıca diğer
AB
üyeleriyle birlikte
.eu
uzantısını da kullanır.
Fransa
, resmî adıyla
Fransız Cumhuriyeti
Fransızca
République française
, Fransızca telaffuz:
[ʁepyblik fʁɑ̃sɛz]
),
Batı Avrupa
'da bulunan ve dünyanın pek çok bölgesinde
denizaşırı toprakları
olan bir ülkedir. Fransa'nın
Avrupa
kıtasındaki komşuları
Belçika
Lüksemburg
Almanya
İsviçre
İtalya
İspanya
Monako
ve
Andorra
'dır.
Akdeniz
'de
İtalya
'ya ait
Sardinya
Adası'ndan sadece 12 km uzaktaki
Korsika
adası da Fransa'ya aittir. Sahip olduğu denizaşırı illerde de,
Fransız Guyanası
aracılığıyla
Brezilya
ve
Surinam
'a,
Saint Martin Adası
aracılığıyla da
Hollanda Antilleri
'ne sınırı vardır. Fransa,
Manş Denizi
'nde deniz yüzeyinin altından geçen
Manş Tüneli
'yle
Birleşik Krallık
'a bağlanmaktadır.
Fransa Cumhuriyeti'nin resmi logosu
Fransa, yönetimde
yarı başkanlık
sisteminin uygulandığı
üniter bir devlettir
. Ülkenin başlıca ilkeleri
İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi
'nde açıklanmıştır.
Fransa, güneyde
Akdeniz
'den kuzeyde
Manş Denizi
ve
Kuzey Denizi
'ne, doğuda
Ren Nehri
'nden batıda
Atlas Okyanusu
'na kadar yayılan topraklarda yer alır.
Fransızlar
, ülkelerini topraklarının biçiminden ötürü
Altıgen
Fransızca
L'Héxagone
, okunuşu: "l'e-gza-gon") olarak adlandırırlar.
Fransa,
17. yüzyılın
ikinci yarısından bu yana dünya genelinde
uluslararası ilişkiler
alanında önde gelen ülkelerden olmuştur.
18
ve
19. yüzyıllar
arasında, Fransa dönemin en büyük
sömürge imparatorluklarından
birini kurmuştur. Bu dönemlerde Fransa'nın sınırları
Batı Afrika
'dan,
Güneydoğu Asya
'ya kadar uzanmış, etki ettiği bölgelerdeki toplumların
kültür
ve siyasetlerinde belirgin izler bırakmıştır.
Dünya sıralamasında 6. sırada bulunan
nominal gayrisafi yurt içi hasılası
ve 7. sırada yer alan
satın alma gücü paritesi
ile ileri bir ekonomiye sahiptir ve gelişmiş ülkeler sınıfında yer almaktadır.
İş gezileri için gelenler dâhil, ülkede yirmi dört saatten az kalanlar hariç tutulmak üzere, yıllık olarak ağırladığı yaklaşık 82 milyon turistle Fransa, dünyada en çok ziyaret edilen ülkedir.
Fransa,
Avrupa Birliği
adlı siyasi ve ekonomik örgütlenmenin kurucu üyelerinden biridir ve birlik üyesi ülkeler içinde yüzölçümü en büyük olanıdır. Ülke, bunun yanında
Birleşmiş Milletler
'in de kurucu üyelerinden;
Frankofon
G8 Zirveleri
Latin Birliği
ve
NATO
'nun da katılımcılarındandır.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin
beş daimî üyesinden biridir. 360 etkin
savaş başlığı
ve 59
nükleer santraliyle
önemli bir nükleer güçtür.
Etimoloji
değiştir
kaynağı değiştir
"Fransa" adı,
Frankların yurdu
anlamına gelen
Francia
sözcüğüne dayanır. Ancak frank sözcüğünün kökeniyle ilgili pek çok farklı iddia vardır. Bunlardan biri, bu sözcüğün kökeninin ön Cermen dillerinde
cirit, kargı, mızrak
gibi anlamlara gelen
frankon
a dayandığı yönündedir.
Bir başka köken varsayımı da frank teriminin eski Cermen dillerinde
özgür
anlamına gelen
frei
sözcüğünden geldiğidir. Frank sözcüğü çağdaş Fransızcada
franc
biçiminde hâlâ yaşamaktadır ve 2000 yılında euro, Fransa'nın resmî para birimi olana dek Fransa'da kullanılan parayı adlandırmak için de kullanılmıştır. Çağdaş
Almancada
Fransa bugün bile
Frankreich
(Türkçe:
Frank İmparatorluğu
) olarak adlandırılır. Ancak bunu
Charlemagne
yani
Şarlman
'ın
Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu
'ndan ayırt edebilmek için eski olan krallığa
Frankenreich
(Türkçe: Frankların İmparatorluğu) denir.
Frank sözcüğü,
Roma İmparatorluğu
'nun çöküşünden
Orta Çağ
'a kadar daha az yaygın biçimde kullanılagelmiş ancak
Hugh Capet
'in Fransa Kralı olarak taç giymesinin ardından yaygın biçimde, gelecekte Fransa olarak anılacak Fransa Krallığı'nı anlatmak için kullanılmaya başlanmıştır.
Tarihi
değiştir
kaynağı değiştir
Ana madde:
Fransa tarihi
Antik ve Orta Çağ
değiştir
kaynağı değiştir
Günümüz Fransa'sının sınırları hemen hemen eskiden
Kelt
Galyalıları
(Fransızca: Celte Gaulois, okunuşu: selt golwa) tarafından yurt edinilen Antik Galya'nın (Fransızca: Gaule, okunuşu: gol) sınırlarıyla aynıdır. Galya,
MÖ 1. yüzyılda
Roma İmparatoru
Julius Caesar
tarafından ele geçirilince Galya halkları yavaş yavaş Roma kültürünü ve
Roma dilini
benimsediler. Daha sonra zamanla bu dil kendi içinde değişerek çağdaş
Fransızcanın
temellerini oluşurdu. Fransa topraklarında
Hristiyanlık
ilk olarak MS
ve
3. yüzyıllarda
görüldü ve sonraki iki yüzyıl içinde öylesine hızlı yayılma olanağı buldu ki,
Aziz Jerome
yazılarında Galya'nın "sapkınlıktan kurtulmuş" olan tek bölge olduğunu yazdı.
Frank Krallığı
'nın genişlemesi
MS 4. yüzyılda, Galya'nın Ren Nehri kıyısındaki doğu sınırları
Cermen boyları
tarafından yönetiliyordu. Bu topluluklar içinde en etkili olanı, Fransa'ya antik
Francie
adını da veren
Franklardı
. Günümüzde kullanılan Fransa adıysa Paris dolaylarında bulunan
Capet krallarının
yönettiği derebeyliğin bulunduğu bölgenin adından gelir. Roma İmparatorluğu'nun düşüşünden sonra, Avrupa topraklarında yayılan Cermen boyları içinde Franklar,
Aryanizm
'e değil de,
Katolikliğe
giren ilk topluluklardı. Bu nedenle Fransa'ya “Kilisenin en büyük kızı” (
La fille ainée de l’Église
) sıfatı verilmiş, Franklar da buna dayanarak kendilerini “Fransa'nın en iyi Hristiyanları” olarak adlandırmışlardır.
Ayrı bir ülke olarak Fransa tarihinin başlamasıysa 843 tarihli
Verdun Antlaşması
uyarınca
Karolenj İmparatorluğu
'nun
Doğu Frank Krallığı
Batı Frank Krallığı
ve
Orta Frank Krallığı
olarak üçe ayrılmasıyla başladı. Batı Frank Krallığı hemen hemen bugünkü Fransa topraklarını kaplıyordu ve nitekim çağdaş Fransa'nın temelleri bu krallık üzerine kuruldu.
Karolenj Hanedanı Fransa'yı 987 yılında Fransa Dükü ve Paris Kontu
Hugh Capet
'nin, Fransa kralı olarak taç giymesine kadar yönetti. Onun soyundan gelenler ile
Valois
ve
Bourbon hanedanları
da aşamalı bir dizi savaşla ülkede birliği sağladılar.
1477'de Fransa, Kırmızı çizgi: Fransa Krallığı'nın sınırları, Açık mavi alanlar: Doğrudan yönetilen kraliyet topraklarıdır.
Erken modern dönem
değiştir
kaynağı değiştir
Krallık yönetimi
17. yüzyılda
ve kral
XIV. Louis
'nin döneminde zirvelerini yaşıyordu. Bu süreçte Fransa,
Avrupa
kıtasının en kalabalık ülkesi hâline geldi ve Avrupa kültürü, politikaları ve
ekonomisi
üzerinde en etkili güçlerden biri oldu. Fransızca dönemin diplomasi dili oldu ve uzun süre bu niteliği koruyarak kaldı.
Aydınlanma
çağı da büyük ölçüde Fransız entelektüel çevrelerinde gerçekleşti. Fransız bilim insanları
18. yüzyılda
büyük bilimsel buluşların altına imzalarını attılar. Ayrıca Fransa bu dönemlerde
Afrika
Amerika
ve
Asya
kıtaların da birçok denizaşırı toprak edindi.
Fransız Devrimi, Cumhuriyet ve Fransız İmparatorlukları (1789-1914)
değiştir
kaynağı değiştir
Bastille hapishanesi baskınının
betimlenmesi
Fransa'da krallık sistemi 1789 yılında gerçekleşen
Fransız Devrimi
'ne dek hüküm sürdü. Fransız Devrimi sırasında dönemin Fransa Kralı
XVI. Louis
ve eşi
Marie Antoinette
ile onlara yakınlığı olduğu düşünülen yüzlerce Fransız vatandaşı öldürüldü. Kısa süreli bir dizi yönetim denemesinden sonra
Napolyon Bonapart
1799'da cumhuriyetin kontrolünü ele aldı ve kendini önce
Birinci Konsül
, daha sonra, günümüzde
Birinci İmparatorluk
(1804-1814) adıyla anılan devletin imparatoru ilan etti.
Napolyon Savaşları
olarak bilinen bir dizi savaşın ardından, Bonaparte ailesinin yardımıyla Napolyon kıta Avrupası'nın büyük bölümünü ele geçirdi. Yeni elde edilen bu topraklara daha sonra Bonaparte ailesinin üyeleri Fransa'ya bağlı kral olarak atandı.
1815 yılında yapılan
Waterloo Savaşı
'nda Napolyon'un son yenilgisinden sonra Fransa'da krallık yönetimine geri dönüldü. Ancak bu kez kralın yetkilerine anayasal kısıtlamalar ve daraltmalar getirildi. 1830 yılında çıkan bir sivil ayaklanma olan
Temmuz Devrimi
ile
Bourbon Hanedanı
tümüyle kaldırılarak anayasal krallığa dayanan
Temmuz Monarşisi
getirildi. Bu yönetim biçimi 1848 yılına dek sürdü. Bu arada kurulan
İkinci Cumhuriyet
oldukça kısa süreli oldu ve 1852 yılında
III. Napolyon
İkinci İmparatorluğu
kurunca yıkıldı. 1870 yılında başlayan
Fransa-Prusya Savaşı
'nda yenilen
III. Napolyon
bunun üzerine tahttan indirildi ve bu yönetim rejimi de
Üçüncü Cumhuriyet
'in kurulmasıyla feshedildi.
Modern dönem (1914-günümüz)
değiştir
kaynağı değiştir
Fransa
17. yüzyıldan
başlayarak 1960'lara dek bir
sömürge devleti
kimliğiyle var oldu. 19. ve 20. yüzyıllarda dünyanın dört bir yanında edindiği sömürge toprakları Fransa'yı
İngiltere
'den sonra ikinci büyük sömürge imparatorluğu haline getirdi. 1919 ve 1939 yılları arasında gücünün doruklarındayken
Fransız Sömürge İmparatorluğu
'nun yüzölçümü 12.347.000 kilometrekareye erişti. Fransa'nın Avrupa'daki toprakları da işin içine katılınca 12.898.000 kilometrekareye ulaşan Fransız egemenlik sahası dünya topraklarının %8.6'sını kaplar durumdaydı.
9 Mayıs 1950 tarihli
Schuman Bildirgesi
Avrupa Birliği
'nin kuruluş atağı olarak tanımlanmaktadır.
I. Dünya Savaşı
'ndan da,
II. Dünya Savaşı
'ndan da galip taraf olarak çıkmasına karşın Fransa büyük bir insan kaybına ve maddi zarara uğramış, Avrupa'daki toprakları her iki savaşta da yer yer ya da tümüyle Alman güçlerince işgal edilmiştir. 1930'lu yıllara Halk Cephesi Hükûmeti'nin yaptığı toplumsal yenilikler Fransa'ya damgasını vurmuştur. II. Dünya Savaşının sonrasında
Dördüncü Cumhuriyet
kurulmuş ve Fransa'nın dünya siyasi ve ekonomik politikalarında etkili bir güç olarak kalabilmesi için ülkenin mevcut durumunun korunmasına çalışılmıştır. Fransa o zamana dek elinde bulundurduğu sömürge topraklarını korumaya çalışmışsa da daha sonra bu konuda sorunlar yaşamıştır. 1946'da
Çinhindi
'nin yönetimini yeniden ele geçirmek için yapılan harekât
Birinci Çinhindi Savaşı
'nın çıkmasına neden olmuş ve 1954 yılında
Dien Bien Phu Çarpışması
'nda Fransız güçleri bölgesel güçlere karşı yenilerek bölgeden çekilmişlerdir. Bundan yalnızca birkaç ay sonra, Fransa
Cezayir halkının başlattığı bağımsızlık savaşında
yine, hatta daha sert bir direnişle karşı karşıya kalmıştır.
Fransız sömürge imparatorluğunun
tarihsel gelişimi.
O dönemde
Pied-noir
adı verilen milyonlarca Avrupa kökenli sakini olan Cezayir'in kontrolünü bırakıp bırakmamak konusunda Fransa'da büyük tartışmalar yaşanmış ve ülke bir iç savaşın eşiğine gelmiştir. 1958 yılında istikrarsız ve zayıf durumda bulunan cumhuriyetin yerine, yeni bir anayasa oluşturulması öngörülerek cumhurbaşkanının yetkilerini artıran ve günümüzde de hâlâ süren
Beşinci Cumhuriyet
'in kurulması kararına varılmıştır. Kurulan bu son cumhuriyetin başkanlığına
Charles de Gaulle
gelmiş ve Gaulle Cezayir'deki savaşı bitirecek önlemleri alırken ülkeyi de birlik içinde tutmayı başarmıştır.
Cezayir Bağımsızlık Savaşı
Cezayir
'in başkenti
Cezayir
'de yapılan barış görüşmeleriyle 1962'de çözümlenmiş ve bu olay Cezayir'in bağımsız bir ülke olmasıyla son bulmuştur.
Son yarım yüzyıl içinde Fransa'nın Almanya'ya karşı yürüttüğü barışçıl tutum ve iş birliği ilişkileri Avrupa Birliği'nin ekonomik bütünleşmesinde esas teşkil etmiştir. Bu olumlu havanın en önemli sonucu Ocak 1999'da
avronun
birlik üyesi ülkeler arasında ortak para birimi olarak kabul edilmesi olmuştur. Avrupa Birliği'nin önde gelen güçlerinden olan Fransa'da seçmenler
Avrupa Birliği Anayasası
oluşturmak için hazırlanan antlaşmayı halkoylamasında reddetmişse de, bu anayasa taslağının kapsadığı hükümleri bir antlaşma içinde uygulamaya sokmayı öngören
Lizbon Antlaşması
, Şubat 2008'de Fransız Parlamentosu'nda kabul edilmiştir.
Coğrafya
değiştir
kaynağı değiştir
Ana madde:
Fransa coğrafyası
Fransa'nın bölgeleri
Bölgeler
Auvergne-Rhône-Alpes
Burgonya-Franche-Comté
Bretonya
Grand Est
Hauts-de-France
Île-de-France
Korsika
Languedoc-Roussillon-Midi-Pyrénées
Merkez-Val de Loire
Normandiya
Pays de la Loire
Provence-Alpes-Côte d'Azur
Yeni Akitanya
Denizaşırı bölgeler
Fransız Guyanası
Guadeloupe
Martinik
Mayotte
Réunion
Denizaşırı kollektif
Clipperton Adası
Fransız Polinezyası
Saint Barthélemy
Saint Martin
Saint Pierre ve Miquelon
Wallis ve Futuna
Yeni Kaledonya
Denizaşırı topraklar
Fransız Güney ve Antarktika Toprakları
100,000'den fazla nüfuslu şehirleri gösteren Metropolitan Fransa'ın kabartma haritası
Mont Blanc
, Batı Avrupa'nın en yüksek zirvesi, İtalya sınırını işaret eder.
Fransa'nın uzaydan görünümü
Metropolitan Fransa
olarak adlandırılan, ülkenin
Avrupa
sınırları içinde bulunan bölümü, kıtanın batı bölümünde yer almaktadır. Ancak Fransa;
Kuzey Amerika
Karayipler
Güney Amerika
Hint Okyanusu
Büyük Okyanus
ve
Antarktika
'ya yayılan geniş bir coğrafyada çok sayıda il ve özel bölgeye de sahiptir. Bunlardan doğrudan Fransa'ya ait olanlar
denizaşırı iller
; kendi içlerinde bağımsız, savunma konusunda Fransa ile anlaşmalı olan ortak ülkeler ise
collectivités d'outre-mer
kısaca
COM
Türkçe
Denizaşırı Topluluklar
) olarak adlandırılır.
Fransa'nın Avrupa kıtasındaki toprakları 547.030 kilometrekarelik
bir alan kaplar. Bu alanla Fransa,
Avrupa Birliği
içinde
İspanya
'dan biraz farkla toprak bakımından en büyük ülke sıfatını taşır. Fransa toprakları, batıda ve kuzeyde kıyı ovalarından, güneydoğuda Alp dağ zincirine, iç Fransa'da
Massif Central
olarak anılan yüksek bölgelere ve güneybatıda
Pirenelere
kadar uzanan değişik bölgelerde, farklı yer şekillerine sahiptir.
Alplerde
yer alan ve Batı Avrupa'yla Avrupa Birliği'nin en yüksek noktası olan 4807 metre yüksekliğindeki
Mont Blanc
, Fransa ile
İtalya
sınırında yer almaktadır.
Kıta Fransası ayrıca
Loire Nehri
Garonne Nehri
Seine Nehri
ve
Rhône Nehri
gibi büyük ve karmaşık bir akarsu ağıyla örülmüştür. En alçak noktası deniz yüzeyinin iki metre altında bulunan
Camargue
deltası içinde yer almaktadır.
Yüzölçümü 8.680 kilometrekare olan Korsika adası ise Akdeniz kıyısındaki Nice kentine 128 deniz mili uzaklıktadır.
Fransız münhasır ekonomik bölgesi tüm dünya sularında 1 milyon km
ye ulaşır.
10
Denizaşırı iller ve ortak topraklar da işin içine katıldığında Fransa'nın toplam yüzölçümü 674.843 kilometrekaredir. (
Antarktika
Adélie Toprağı
hariç) Bu hâliyle Fransa yeryüzünün %0.45'ini kaplar. 11 milyon kilometrekareyle Fransa,
Amerika Birleşik Devletleri
'nin ardından dünyanın en büyük ikinci
münhasır ekonomik bölgesine
de sahiptir.
Kıta Fransası, Avrupa ana karasının batısında, 41 ile 51 kuzey paralelleri arasında yer alır. Kuzey ve kuzeybatı kesimlerinde ılıman iklim egemendir ve denizselliğin etkisi iç bölgelerin de iklimlerini biçimlendirmektedir. Güneydoğuda ise
Akdeniz iklimi
egemendir. Batı kesimler okyanusal iklim etkisi altındadır ve yüksek miktarda yağış alır. Bu bölgelerde kışlar ılık ve yazlar serin geçer. İç kesimlerde sıcak, fırtınalı yazlar ve soğuk ama kurak kışlar görülür.
Alplerde
ve ülkenin diğer yüksek kesimlerinde Alp iklimi yaşanır. Bu soğuk bölgelerde yılın belirli dönemlerinde sıcaklıklar sıfırın altında seyreder ve yağan kar altı ay yerde kalır.
Çevre
değiştir
kaynağı değiştir
Fransa, 1971'de bir çevre bakanlığı kuran ilk ülkelerden biriydi.
11
Dünyanın en sanayileşmiş ülkelerinden biri olmasına rağmen, Fransa, karbondioksit emisyonları açısından Kanada veya Avustralya gibi ülkelerin gerisindedir. Bunun nedeni, şu anda elektrik üretiminin yüzde 75'ini oluşturan ve daha az kirlilikle sonuçlanan 1973 petrol krizinden sonra ülkenin nükleer enerjiye yaptığı ağır yatırımdır.
12
13
14
15
Yale ve Columbia tarafından yürütülen 2020 Çevresel Performans Endeksi'ne göre Fransa, dünyanın çevreye en duyarlı beşinci ülkesiydi.
16
17
Tüm Avrupa Birliği devlet üyeleri gibi, Fransa da karbon emisyonlarını 2020 yılına kadar 1990 seviyelerinin en az %20'si oranında azaltmayı kabul etti,
18
ABD'nin emisyonları 1990 seviyelerinin %4'ü oranında azaltma planına kıyasla.
19
2009 itibarıyla, Fransa'nın kişi başına düşen karbondioksit emisyonları Çin'inkinden daha düşüktü.
20
Ülke, 2009'da salınan ton karbon başına 17 avroluk bir karbon vergisi uygulamaya kararlıydı,
21
bu da yılda 4 milyar avro gelir elde edecekti.
22
Ancak, Fransız işletmelerine yük olacağı korkusuyla plandan vazgeçildi.
23
Ormanlar, Fransa'nın yüzölçümünün yüzde 31'ini oluşturuyor - Avrupa'daki dördüncü en yüksek oran - 1990'dan bu yana yüzde 7'lik bir artışı temsil ediyor.
24
25
26
Fransız ormanları, Avrupa'daki en çeşitli ormanlardan bazılarıdır; Fransa topraklarında 140 tan fazla ağaç türü yaşar.
27
Fransa'nın 2018 Orman Peyzaj Bütünlüğü Endeksi ortalama puanı 4.52/10 olup, 172 ülke arasında küresel olarak 123. sırada yer almaktadır.
28
Fransa'da dokuz
milli park
29
ve 46 doğal park var,
30
hükûmet, Münhasır ekonomik bölgesinin %20'sini 2020 yılına kadar Deniz koruma alanına dönüştürmeyi planlıyor.
31
Bölgesel bir doğa parkı
32
(Fransızca:
parc naturel régional
veya PNR), Fransa'da yerel yönetimler ile ulusal hükûmet arasında manzarayı ve mirası korumak için olağanüstü güzelliğe sahip yerleşik bir kırsal alanı kapsayan bir bölgede sürdürülebilir ekonomik kalkınmayı sağlar.
33
Bir PNR, her parkın benzersiz peyzajı ve mirasına dayalı olarak yönetilen insan yerleşimi, sürdürülebilir ekonomik kalkınma ve doğal çevrenin korunması için hedefler ve yönergeler belirler. Parklar, doğa bilimlerinde ekolojik araştırma programlarını ve halk eğitimini teşvik eder.
34
2019 itibarıyla Fransa'da 54 PNR var.
35
Yönetim birimleri
değiştir
kaynağı değiştir
Fransa
büyük şehir ve merkezleri
2010 İstatistikleri
Sıra
Şehir adı
Fransa'nın bölgeleri
Nüfus
Sıra
Şehir ismi
Fransa'nın bölgeleri
Nüfus
Paris
Marsilya
Paris
Île-de-France
2.243.833
11
Rennes
Bretonya
207.178
Lyon
Toulouse
Marsilya
Provence-Alpes-Côte d'Azur
850.726
12
Reims
Champagne-Ardenne
179.992
Lyon
Rhône-Alpes
484.344
13
Le Havre
Yukarı Normandiya
175.497
Toulouse
Midi-Pyrénées
441.802
14
Saint-Étienne
Rhône-Alpes
171.260
Nice
Provence-Alpes-Côte d'Azur
343.304
15
Toulon
Provence-Alpes-Côte d'Azur
164.532
Nantes
Pays de la Loire
284.970
16
Grenoble
Rhône-Alpes
155.637
Strazburg
Alsas
271.782
17
Dijon
Burgonya
151.212
Montpellier
Languedoc-Roussillon
257.351
18
Angers
Pays de la Loire
147.571
Bordeaux
Akitanya
239.157
19
Villeurbanne
Rhône-Alpes
145.150
10
Lille
Nord-Pas-de-Calais
227.560
20
Saint-Denis
Réunion
145.022
Fransa'nın 22 bölgesi ve 96 departmanı.
Korsika
dâhil ve
Paris
ayrıntılandırılmış.
Fransa, toplamda 26 yönetimsel bölgeye ayrılmıştır. Bunlardan 22'si metropolitan Fransa olarak anılan, Fransa'nın Avrupa'da kalan toprakları içinde yer alır. 22 bölgeden ana kara dışında kalan tek bölge
Korsika Adası
'dır. Geri kalan 4 bölge ise
denizaşırı ildir
. Fransa'da yer alan tüm bu bölgeler ayrıca illere ayrılmıştır. Bu iller genelde alfabetik sıraya göre numaralandırılmıştır. Bu numaralar posta kodlarında ve araç plakalarında kullanılır. Fransa'da
département
adı verilen 100 il vardır ve bu illerde toplam sayıları 342'yi bulan ilçelere (
arrondissement
), bunlar da sayıları 4.032 olan
kantonlara
ayrılmıştır. Fransa'nın en küçük ölçekteki yönetimsel birimi seçilmiş birer başkanca yönetilen ve köy olarak adlandırılabilecek olan
komünlerdir
. Komünler hiyerarşide kantonların ardından gelirler. Fransa'da yer alan komünlerin sayısı 36.680'dir.
Bu bölgeler, iller ve komünler birer yerel meclise sahiplerdir ve bir yönetici tarafından yönetilirler. Arrondissement adı verilen ilçeler ve kantonlar ise yalnızca belediye çapında yönetilmektedir. Ancak durum geçmişte böyle değildi. 1940'a dek ilçelerin de bir meclisi oluyordu ancak bu uygulama
Vichy rejiminde
askıya alındı ve
Dördüncü Cumhuriyet
'in kurulmasıyla 1946 yılında tümüyle ortadan kaldırıldı.
Bölgeler ve iller
değiştir
kaynağı değiştir
Bölge
İller
Alsace
Bas-Rhin
Haut-Rhin
Akitanya
Dordogne
Gironde
Landes
Lot-et-Garonne
Pyrénées-Atlantiques
Auvergne
Allier
Cantal
Haute-Loire
Puy-de-Dôme
Aşağı Normandiya
Calvados
Manche
Orne
Burgonya
Côte-d'Or
Nièvre
Saône-et-Loire
Yonne
Bretanya
Côtes-d'Armor
Finistère
Ille-et-Vilaine
Morbihan
Merkez
Cher
Eure-et-Loir
Indre
Indre-et-Loire
Loiret
Loir-et-Cher
Champagne-Ardenne
Ardennes
Aube
Haute-Marne
Marne
Korsika
Corse-du-Sud
Haute-Corse
Franche-Comté
Doubs
Haute-Saône
Jura
Territoire de Belfort
Yukarı Normandiya
Eure
Seine-Maritime
Île-de-France
Essonne
Hauts-de-Seine
Paris
Seine-et-Marne
Seine-Saint-Denis
Val-de-Marne
Val-d'Oise
Yvelines
Languedoc-Roussillon
Aude
Gard
Hérault
Lozère
Pyrénées-Orientales
Limousin
Corrèze
Creuse
Haute-Vienne
Lorraine
Meurthe-et-Moselle
Meuse
Moselle
Vosges
Midi-Pyrénées
Ariège
Aveyron
Gers
Haute-Garonne
Hautes-Pyrénées
Lot
Tarn
Tarn-et-Garonne
Nord-Pas-de-Calais
Nord
Pas-de-Calais
Pays de la Loire
Loire-Atlantique
Maine-et-Loire
Mayenne
Sarthe
Vendée
Picardie
Aisne
Oise
Somme
Poitou-Charentes
Charente
Charente-Maritime
Deux-Sèvres
Vienne
Provence-Alpes-Côte d'Azur
Alpes-de-Haute-Provence
Alpes-Maritimes
Bouches-du-Rhône
Hautes-Alpes
Var
Vaucluse
Rhône-Alpes
Ain
Ardèche
Drôme
Haute-Savoie
Isère
Loire
Rhône
Savoie
Denizaşırı topraklar
değiştir
kaynağı değiştir
Fransa'nın 100 ili arasından 4'ü;
Fransız Guyanası
Guadeloupe
Martinik
ve
Réunion
denizaşırı topraklardır ve hepsi birlikte Fransa Cumhuriyeti'nin ve aynı zamanda Avrupa Birliği'nin birer parçasıdır. Kıta Fransasında yer alan iller ile eşit durumdadırlar.
26 bölge ve 100 ilin yanı sıra, Fransa Cumhuriyeti'nin 6 adet daha denizaşırı aidiyeti vardır. Bunlar,
Fransız Polinezyası
Mayotte
Saint Barthélemy
Saint Martin
Saint Pierre ve Miquelon
ile
Wallis ve Futuna
'dır. Bağımsız bir ülke ile Fransız toprağı arası bir konumda yer alan ve dünyada başka örneği bulunmayan (
sui generis
Yeni Kaledonya
, Fransa Güney ve Antarktika Toprakları ve Büyük Okyanus'taki Clipperton Adası da büyük Fransa'yı oluşturan topraklardır. Bu yerler Fransız toprağı olmasına karşın, Fransa'nın üyesi olduğu
Avrupa Birliği
'nin dışında yer alırlar. Fransa'nın
Büyük Okyanus
'taki topraklarında para birimi olarak
frank
kullanımı sürmektedir ve değeri euronunkine göre ayarlanmaktadır. Ancak Avrupa Birliği içine dâhil olan 4 denizaşırı il, frank yerine avro kullanmaya geçmiştir.
Siyaset
değiştir
kaynağı değiştir
Ana madde:
Fransa'da siyaset
Fransa Cumhuriyeti,
yarı başkanlık sistemiyle
yönetilen, köklü bir
demokrasi
geçmişine sahip üniter bir devlettir. Beşinci Fransa Cumhuriyeti olan günümüz Fransa'sının Anayasası 28 Eylül 1958 tarihinde yürütülen bir halk oylaması sonucu onaylanmıştır. Bu anayasa parlamentoya oranla devlet başkanının yetkilerini arttıran yasalar içerir. Fransa'da devlet yönetiminin iki kanadı vardır: Fransa Cumhurbaşkanı ve Hükûmet. Ülkenin cumhurbaşkanı ülke çapında 18 yaşını doldurmuş ve oy kullanma hakkı olan tüm seçmenler tarafından beş yıllık dönem için (eskiden yedi yıl) seçilir. Hükûmet ise cumhurbaşkanı tarafından atanan bir başbakan tarafından yönetilir.
Fransız Parlamentosu
iki meclisli bir yasama organıdır:
Fransa Ulusal Meclisi
Assemblée Nationale
) ve
Senato
Sénat
). Ulusal meclisteki milletvekilleri geldikleri yerel seçim bölgesini temsil ederler ulusal seçimlerde 5 yıllık süre için seçilirler. Seçilen 577 milletvekili Bourbon Sarayı'nda toplanır. Ulusal meclisin Bakanlar Kurulunu düşürme yetkisi vardır. Bu nedenle partiler arası koltuk dağılımı hükûmetin kararına doğrudan etki eder. 343 senatör ise tüm Fransa çapında halk tarafından seçilmiş olan belediye meclisi üyelerinden, il (
département
) yerel meclis üyelerinden,
Bölge (Région)
yerel meclis üyelerinden oluşan seçmenler tarafından 6 yıllık bir süre için seçilir ve her üç yılda bir yapılan seçimlerde yarısı yenilenir. Senato
Lüksemburg Sarayı
'nda (Palais du Luxembourg) toplanır. Senatonun yasama gücü sınırlıdır: Senato ile ulusal meclis arasında anlaşmazlık olması durumunda son söz Ulusal Meclise aittir. Meclisin gündemini belirlemede hükûmetin büyük etkisi vardır. Ulusal Meclis ve Senato birlikte,
Versay
Şatosu'nda toplanıp Fransa Parlamentosunu oluştururlar. Yalnızca anayasa değişikliğiyle ilgili olarak ve uluslararası bazı anlaşmaları onaylamak amacıyla toplanırlar.
Fransa politikaları iki ana politik görüş çevresinde şekillenir:
sol görüşlü
politikacılar
Sosyalist Parti
etrafında,
sağ görüşlü
politikacılar
Cumhuriyetçiler
etrafında örgütlenmişlerdir. Meclisin yürütme kanadında Sosyalist Partiye mensup vekiller çoğunluktadır.
Hukuk
değiştir
kaynağı değiştir
Fransa'nın uyduğu temel ilkeler 1789
İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi
'nde yer almaktadır.
Fransa, çoğunluğu yazılı hükümlerden oluşan bir
yazılı hukuk
sistemi kullanır. Hukukun üstünlüğü olgusunun temel ilkeleri,
I. Napoléon
tarafından oluşturulan 1804 tarihli
Fransız Medenî Kanunu
'nda bulunur.
İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi
hükümlerince yasalar yalnızca topluma dokuncası bulunan eylemleri yasaklayabilir. Fransız hukukuna göre yasaklara yalnızca gereksinim duyulması hâlinde başvurulur.
Fransız hukuku;
özel hukuk
ve
kamu hukuku
olmak üzere iki temel doktrinsel ayrımda incelenir. Özel hukuk, özellikle
medenî hukuk
ve
ticaret hukukunu
kapsar. Kamu hukuku ise
idare hukuku
, ceza hukuku ve
anayasa hukuku
konularıyla ilgilenir.
Fransa, dinî hukuk kurallarının devlet yönetiminde referans alınmamasını gerektiren
laik
bir devlet yapılanmasına sahiptir. Bu bağlamda Fransız yasaları hazırlanırken herhangi bir dinî inanç ya da değere göre hareket edilmez. Fransa'da tanrıya ya da dinlere sövmenin ve 1791'de de cinsel eylemleri kısıtlayan yasaların kaldırılmasıyla Fransa hukukunda dinle ilintili herhangi bir yasa kalmamıştır. Ancak genel ahlâk kurallarına aykırı eylemler (
contraires aux bonnes mœurs
) ve kamu düzenini bozacak eylemler zaman zaman yaptırımlara tâbi tutulmaktadır.
Fransa'da makabline şamil yasalar yasaktır ve hazırlanan yasaların yürürlüğe girmesi için
Fransa Resmî Gazetesi
'nde (
Fransızca
Journal Officiel de la République Française
) yayınlanmış olması gerekmektedir.
Dış ilişkiler
değiştir
kaynağı değiştir
Frankofoni'yi simgeleyen bayrak
Fransa,
Birleşmiş Milletler
'in kurucu üyelerindendir ve elinde bulundurduğu koşulsuz veto hakkıyla
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi
'nin de daimi üyelerinden biri konumundadır.
Dünya Ticaret Örgütü
Pasifik Topluluğu
ve
Hint Okyanusu Komisyonu
'nun da üyesidir.
Karayip Ülkeleri Birliği
'nin işbirlikçi üyesi ve tümüyle ya da kısmen
Fransızca
konuşan ülkelerin oluşturduğu
Uluslararası Frankofoni Örgütü
'nün başta gelen katılımcılarındandır.
Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü
'nün (OECD),
UNESCO
'nun,
Interpol
'ün,
Uluslararası Ağırlıklar ve Ölçüler Bürosu
'nun genel merkezlerine ev sahipliği yapar. Fransa 1953 yılında
Birleşmiş Milletler
'den ülkeyi uluslararası düzeyde simgeleyecek bir arma seçmesi için bir talep almış bunun üzerine günümüzde de Fransız pasaportlarının üstünde kullanılmakta olan simge kabul edilmiştir.
Fransa'nın dış ilişkileri büyük ölçüde kurucu üyesi olduğu
Avrupa Birliği
politikalarınca şekillenmektedir. Avrupa'da her zaman etkili bir güç olan Fransa, 1960'larda
Birleşik Krallık
'ın Avrupa Birliği'ne girmemesi için politika gütmüş, 1990'larda ise yeniden birleşen
Almanya
'yla yakın ilişkiler geliştirme yoluna gitmiştir.
NATO
üyesi de olan Fransa, cumhurbaşkanı
Charles de Gaulle
döneminde alınan kararla NATO'nun askerî kanadından çıkmıştır. NATO'nun askeri kanadına
Nicolas Sarkozy
döneminde yeniden katılmıştır. Yine 1990'larda
Fransız Polinezyası
'nda yaptığı yeraltı nükleer denemelerden ötürü uluslararası alanda büyük eleştirilere maruz kalmıştır. Ülke, 2003 yılında
Irak
'ın
Amerika Birleşik Devletleri
'nce işgal edilmesine şiddetle karşı çıkmıştır. Geçmiş dönemde
Afrika
'da bulunan sömürgeleri üzerinde günümüzde de çok büyük etkisi bulunmaktadır ve
Fildişi Sahili
ile
Çad
'a barış gücü askerleri de göndermiştir.
Askeri Gücü
değiştir
kaynağı değiştir
Fransa, askeri alanda hâlen dünyanın ve Avrupa'nın en güçlü ülkelerindendir. Yüzyıllara uzanan bir dönem boyunca yerkürenin dört bir yayındaki askeri mevcudiyetiyle dünyanın en güçlü ülkelerinden biri gözüyle bakılan Fransa'nın
II. Dünya Savaşı
'nda Alman ordusu karşısında yalnızca altı haftalık bir direnişten sonra teslim olması, sadece bu gücün sürekliliğini sekteye uğratmakla kalmamış aynı zamanda Fransa'nın müttefiklerini de korkutmuş ve Fransa'yı işgalden kurtarma seferberliği başlatmalarına önayak olmuştur. Günümüzde Fransa;
ABD
Rusya
ve
Çin
'den sonra dünyanın en büyük dördüncü nükleer gücünü elinde bulundurmaktadır. Fransa, 350 bin kişilik askerî personele sahiptir.
31 Temmuz 2007'de Cumhurbaşkanı
Nicolas Sarkozy
Danıştay
üyelerinden
Jean-Claude Mallet
'e Fransa'nın savunmasına yönelik geniş kapsamlı bir gözden geçirme planı üzerinde çalışacak 35 üyeli bir komisyon kurulması direktifini vermiştir. Komisyon ilk çalışma taslağını 2008 başlarında yayınlamıştır. Komisyonun tavsiyeleri doğrultusunda Cumhurbaşkanı Sarkozy, 2008'in yaz aylarından itibaren Fransız savunma siyaseti ve yapılanmasında kökten değişiklikleri başlatmıştır. Avrupa siyasetinde ve güç dengelerinde Soğuk Savaş sonrası meydana gelen değişimlere ayak uydurmak amacıyla, Fransız ordusunun geleneksel odağındaki bölgesel toprakların savunulması doktrini küresel tehdit ortamındaki sorunların üstesinden gelme gayretlerine yöneltilmiştir. Yeniden yapılanma kapsamında, gerek Fransa'nın kent merkezlerinde gerekse Afrika'nın Fransızca konuşulan bölgelerinde tedhiş ağlarının tanımlanması ve imhası Fransız ordusunun birincil görevi haline getirilmiştir. Aynı kapsamda, Fransız güçlerinin yeniden yapılanması ve küresel müdahale kabiliyetine sahip olması için gerekli mali kaynakların sağlanması amacıyla ihtiyaç fazlası üslerin kapatılması ve yeni silah sistemlerine ilişkin projelerin askıya alınması da gündeme gelmiştir. Ayrıca, Fransa'nın eski Cumhurbaşkanı General Charles de Gaulle'ün Mart 1966 tarihinde ülkeyi NATO'nun komuta yapısından çıkarması ve ABD askerlerinin Fransa topraklarından çekilmesini istemesinden 43 yıl sonra, yürürlüğe konan bu tarihi değişim planı çerçevesinde, Sarkozy Mart 2009'da Fransa'nın ittifakın askeri kanadına tam üye sıfatıyla dönme niyetini de açıklamıştır.
Ekonomi
değiştir
kaynağı değiştir
Ana madde:
Fransa ekonomisi
Fransa, büyük ölçüde nükleer enerjiye bağımlıdır
Fransa, Avrupa'nın iktisadi açıdan güçlü ülkelerinden olmakla birlikte, yakın dönemde uygulanmaya başlanan iktisadi dünya pazarına uygulama siyasetinde güçlüklerle karşılaştığını 1971-1976 dönemi arasında ticaret bilançosunun 1986 yılı dışında sürekli açık vermiş olması da kanıtlamaktadır. Bu olumsuz nokta bir yana bırakılırsa Fransa, tarım ürünleri bolluğu ve çeşitliliği ile
Avrupa Ekonomik Topluluğu
içinde birinci sırada, süt ürünleri açısından da dünyada dördüncü sırada (nitekim Fransa tarım- besin sanayi ürünleri dış satımında dünya ikincisidir) yer almasının yanı sıra, sanayisi de çok güçlü bir ülkedir.
Endüstri, ülke gelirinin çeyreğini ve ticaret kazancının %80'inden fazlasını karşılar. Devlet 1990'ların başından beri Fransa Telecom, Fransız Havayolları ve bankalar gibi diğer endüstrilerdeki hisselerini elden çıkarmaya başlamıştır. Yüksek orandaki işsizlik hâlâ Fransa için sorun işgal etmektedir. Fransa, geniş refah imkânlarını ve muazzam devlet bürokrasisini kesmekten kaçınmış ve bütçe açığını kapatmak için savunma harcamalarını kesmeyi ve vergileri yükseltmeyi tercih etmiştir. Fransa, 1 Ocak 1999'daki Euro sistemi referandumuna diğer on Avrupa ülkesi ile birlikte katılmıştır.
Ülkedeki satın alma gücü paritesi 1.871- trilyon $ olup, reel büyüme oranı %3.1'dir. Ülkenin %3.3'ü tarım, %26.1'i sanayi, %70.6'sı hizmet sektöründe çalışmaktadır. Enflasyon oranının tüketici fiyatlarında %2.3 olduğu ülkede iş gücü 27.88 milyon civarındadır. Ülkedeki işsizlik oranı %9.1'dir. Bununla beraber sanayi, makine, kimyasal ürünler, otomobil, metalürji, uçak, elektronik, tekstil, gıda ürünleri, turizm üzerine dayalıdır. Sanayinin büyüme oranı yaklaşık %1.5'tir. Ülkedeki tarım ürünleri buğday, tahıl, şeker pancarı, patates, üzüm, sığır, süt ürünleri, balık gibi alt bölümlere ayrılmaktadır.
Ülkede ihracat miktarı 490 milyar $ olup, ülke; makine ve taşımacılık araçları, uçak, plastik ürünler, kimyasallar, eczacılık ürünleri, demir-çelik ve meşrubat gibi ürünler satmaktadır. Ülkenin en çok ihracat yaptığı ortakları,
Almanya
%14.7,
İspanya
%9.7,
İtalya
%8.7,
Birleşik Krallık
%8.3,
Belçika
%7.1,
ABD
%7.1 şeklindedir. Aynı şekilde ülkedeki ithalat miktarı 529.1 milyar $ olup, ülke; makine ve parçaları, araçlar, ham petrol, uçak, plastik ürünler, kimyasal ürünler almaktadır. Ülkenin ithalat ortakları
Almanya
%18.9,
Belçika
%10.7,
İtalya
%8.3,
İspanya
%7,
Hollanda
%6.6,
Birleşik Krallık
%5.9,
ABD
%5.1 şeklindedir. Ülkenin dış borç tutarı 3.461 trilyon $ kadardır. Para birimi
Euro
olan ülkenin mali yılı takvim yılına göre hesaplanmaktadır.
Tarım
değiştir
kaynağı değiştir
Montagne de Reims alt bölgesi Verzenay'daki
Şampanya üzüm bağları
Şampanya
, genellikle
lüks
ürün kabul edilir, kökeni Kuzeydoğu Fransa'daki
Şampanya bölgesi
’dir.
Fransa tarihsel olarak büyük bir tarım ürünleri üreticisiydi.
36
Geniş ve verimli toprakları, modern teknolojinin uygulanması ve
AB sübvansiyonları
birleşerek Fransa'yı Avrupa'nın tarımda üçüncü sırada (özellikle tahıllar ve tarım-gıda sektöründe) tarım ürünleri üreticisi ve ihracatçısı
37
(AB'nin tarımsal üretiminin % 20'sini temsil eder)
38
ve dünya'nın en büyük üçüncü tarım ürünleri ihracatçısı yaptı.
39
Buğday, kümes hayvanları, süt ürünleri, sığır eti ve domuz etinin yanı sıra uluslararası kabul görmüş işlenmiş gıdalar Fransa'nın başlıca tarımsal ihracatlarıdır.
Roze
şarapları öncelikle ülke içinde tüketilir ancak şampanya ve
Bordeaux şarabı
dünya çapında tanınan başlıca ihracat ürünleridir. Fransa'ya AB'nin tarım sübvansiyonları son yıllarda azaldı ancak yine de 2007'de 8 milyar $'a ulaştı.
40
Aynı yıl, Fransa 33.4 milyar euro dönüştürülmüş tarım ürünü sattı.
41
Hemen hemen tamamı
Martinik
, Guadeloupe ve
Réunion
gibi denizaşırı bölgelerde bulunan şeker kamışı bazlı içki fabrikaları aracılığıyla Fransa rom üretir.
Fransız romlarının listesi
Tarım, Fransa ekonomisinin önemli bir sektörüdür: Aktif nüfusun% 3,8'i tarımda istihdam edilirken, toplam tarım-gıda endüstrisi 2005 yılında Fransız GSYİH'sinin % 4,2'sini oluşturdu.
38
Turizm
değiştir
kaynağı değiştir
Ana madde:
Fransa'da turizm
Eyfel Kulesi
dünyanın en çok ziyaret edilen ücretli anıtı, hem Paris'in hem de Fransa'nın simgesidir
Fransız Rivierası
'ndaki
Nice
Mont Saint-Michel
ve körfezi, 1979'da
UNESCO
Dünya Mirası Alanları
olarak listelendi
Versay Sarayı, Fransa'daki önemli turistik mekânlardandır.
2024 yılında 102 milyon uluslararası turist ziyaretiyle Fransa,
dünyanın en çok ziyaret edilen turizm destinasyonudur
42
Ancak ziyaretçilerin diğer ülkelere kıyasla kısa kalış süresi nedeniyle turizm geliri açısından üçüncü sırada yer almaktadır.
43
Yıllık ziyaretçi sayısına göre en popüler turistik yerler şunlardır:
Eyfel Kulesi
(6,2 milyon),
Château de Versailles
(2,8 milyon),
Museum national d'Histoire naturelle
(2 milyon),
Pont du Gard
(1,5 milyon),
Zafer Takı
(1,2 milyon),
Saint-Michel Dağı
(1 milyon),
Sainte-Chapelle
(683.000),
Château du Haut-Kœnigsbourg
(549.000), Puy de Dôme (500.000),
Musée Picasso
(441.000) ve
Carcassonne
(362.000).
44
Fransa özellikle de Paris, 5,7 milyon ziyaretçisiyle
dünyanın en çok ziyaret edilen sanat müzesi
Louvre
Musée d'Orsay
(2,1 milyon), çoğunlukla
İzlenimciliğe
adanmış
Musée de l'Orangerie
(1,02 milyon),
Claude Monet
tarafından yapılmış sekiz büyük
Nilüfer
duvar resimlerine ve
çağdaş sanat
'a adanmış
Centre Georges Pompidou Merkezi
(1,2 milyon) de dahil olmak üzere dünyanın en büyük ve en ünlü müzelerinden bazılarına sahiptir.
Disneyland Paris
, 2009'da tatil beldesindeki Disneyland Park ve Walt Disney Studios Park'a 15 milyon toplam ziyaretçi ile Avrupa'nın en popüler tema parkıdır.
45
Yılda 10 milyondan fazla turistle, Güneydoğu Fransa'daki
Fransız Rivierası
(Fransızca:
Côte d'Azur
),
Paris bölgesinden
sonra ülkenin ikinci önde gelen turizm merkezidir.
46
Fransız Rivierası, yılda 300 gün güneş ışığıyla, 115 km sahil şeridi ve plajları, 18 golf sahası, 14 kayak merkezi ve 3.000 restoranıyla çekici turistik bir bölgedir.
47
:31
Her yıl
Côte d'Azur
dünyanın
süper yat
filosunun %50'sini barındırır.
47
:66
Yılda 6 milyon turistle, Loire Vadisi şatoları ve
Loire Vadisi
Fransa'nın önde gelen üçüncü turizm merkezidir
48
49
bu
Dünya Mirası Alanı
, tarihi kentlerindeki mimari mirasıyla ama özellikle
Châteaux
d'Amboise, de
Chambord
, d'Ussé, de Villandry,
Chenonceau
ve
Montsoreau
şatolarıyla dikkat çeker. Üçü de Paris yakınlarında bulunan Château de Chantilly,
Versailles
ve Vaux-le-Vicomte da ziyaretçilerin uğrak yerleridir.
Fransa'da UNESCO'nun Dünya Mirası Listesine kayıtlı 37 sit alanı ve yüksek kültürel önemli şehirleri, plajları ve deniz kenarı tatil köyleri ve kayak merkezlerinin yanı sıra çoğu kişinin güzelliği ve huzuruyla (
yeşil turizm
) keyif aldığı kırsal bölgeleri vardır. Küçük ve pitoresk Fransız köyleri
Les Plus Beaux Villages de France
(kelimenin tam anlamıyla "Fransa'nın En Güzel Köyleri") derneği aracılığıyla tanıtılır. "Remarkable Gardens" etiketi,
Kültür Bakanlığı
tarafından sınıflandırılan 200'den fazla bahçe listesidir. Bu etiket, dikkat çekici bahçeleri ve parkları korumayı ve tanıtmayı amaçlar.
Fransa ayrıca inanç turizmi ile de ön plana çıkar.
Aziz James Yolu
veya
Hautes-Pyrénées
'deki
Lourdes
kasabasını her yıl birkaç milyon hacı ziyaret eder.
Enerji
değiştir
kaynağı değiştir
Belleville Nükleer elektrik santrali. Fransa, dünyadaki en yüksek oranla elektriğinin çoğunu nükleer enerji'den alır
Fransa, dünyanın en büyük onuncu elektrik üreticisidir.
50
Çoğunluğu Fransız hükûmetine ait olan Électricité de France (EDF), ülkenin ana elektrik üreticisi ve dağıtıcısıdır ve dünyanın en büyük elektrik şirketi şirketlerinden biridir ve dünya çapında gelir bakımından üçüncü sıradadır.
51
2018'de EDF,
Avrupa Birliği
'nin elektriğinin yaklaşık beşte birini, esas olarak
nükleer enerji
'den üretti.
52
2021 itibarıyla Fransa, çoğunlukla İngiltere ve İtalya'ya olmak üzere Avrupa'nın en büyük enerji ihracatçısıydı
53
ve dünyanın en büyük net elektrik ihracatçısıydı.
53
Ulaşım
değiştir
kaynağı değiştir
TGV Sud-Est, Fransa Güneydoğu Hızlı Treni
31.840 kilometrelik uzunluğuyla Fransa demiryolu ağı, Batı Avrupa'nın en gelişmişidir. Fransa'da demiryolları
Fransa Ulusal Demiryolları Kurumu
Fransızca
Société Nationale des Chemins de fer français
SNCF
) tarafından işletilir. Fransız yüksek hızlı trenleri
Thalys
Eurostar
ve 320 kilometre hıza çıkabilen
TGV
'dir.
Eurotunnel Shuttle
ile birlikte Eurostar,
Manş Tüneli
'nde işleyerek Fransa ile
Birleşik Krallık
'ı birbirine bağlar. Bunun yanı sıra Fransa, Andorra dışındaki tüm komşularına demiryolu ağıyla bağlıdır. Şehir içi ve şehirlerarası ulaşımda da yeraltı demiryolu sistemleri ve otobüs hatlarını tamamlayan tramvay hatları oldukça gelişmiştir. Demiryollarının bu denli gelişmiş olmasının başlıca nedeni şehirlerarası yolcu taşımacılığının SNCF'in tekelinde olması, yani özel otobüs firmalarının olmamasıdır.
Fransa'da ayrıca uzunluğu toplamda 893.300 kilometreyi bulan bir karayolu ağı da bulunmaktadır. Başkent
Paris
ve çevresi en yoğun yol ve otoyol ağıyla örülmüş durumdadır ve ülkenin hemen her köşesiyle doğrudan bağlantısı bulunmaktadır. Fransa'daki yollarda ayrıca komşu ülkeler
Belçika
İspanya
Andorra
Monako
İsviçre
Almanya
ve
İtalya
'daki kentlerden gelen yoğun bir de uluslararası trafik vardır. Araçlar için yıllık ruhsat kayıt ücreti ya da yol vergisi alınmamaktadır ancak otoyollara girişlerde gişeler aracılığıyla ücret toplanmaktadır. Yeni araba pazarı büyük ölçüde yerli markaların egemenliğindedir:
Renault
%23 (Fransa'da 2003 yılında satılan arabalara oranı),
Peugeot
(%20.1) ve
Citroën
(%13.5).
54
Fransa dünyanın en uzun köprüsü olan
Millau Viyadüğü
'ne ev sahipliği yapmaktadır ve ülkede
Normandiya Köprüsü
gibi pek çok önemli köprü daha bulunur.
Fransa'da yaklaşık olarak 478 adet havaalanı bulunmaktadır. Paris dolaylarındaki
Charles de Gaulle Uluslararası Havalimanı
ülkedeki en işlek ve en önemli hava ulaşım merkezidir. Bu havalimanı ülkenin emtia ve yolcu ulaşımında en yoğun trafiği üstlenen merkezidir ve Paris'i dünyanın hemen hemen tüm büyük kentlerine bağlar.
Air France
, ülkenin ulusal ve resmî havayolu kurumu olmasına karşın ülkede pek çok sayıda yerli ve yabancı ulaşım firması da faaliyet gösterir. 10 adet büyük ölçekli limana sahip olan Fransa'nın en büyük limanı
Marsilya
'da bulunur ve bu liman aynı zamanda
Akdeniz
'deki en büyük liman olma özelliğini taşır. 14.932 kilometre uzunluğundaki su yolu ağı Fransa'da ulaşımın bir başka türüdür.
Midi Kanalı
aracılığıyla
Akdeniz
ve
Atlas Okyanusu
, Garonne Nehri'nden birbirine bağlanır.
Demografi
değiştir
kaynağı değiştir
Ana madde:
Fransa demografisi
1999 nüfus sayımına göre ülkede
nüfus yoğunluğu
Nüfusu 100 binden fazla Fransız şehirleri
Tahminî 65,1 milyonluk nüfusuyla Fransa, dünyada en yüksek nüfusa sahip on dokuzuncu ülke ve Avrupa Birliği içinde Almanya'dan sonra ikinci kalabalık ülkedir. Ülkenin en büyük kentleri,
Paris
Marsilya
Lyon
Lille
Toulouse
Nice
ve
Nantes
'dir.
2004 yılında Fransa'nın yıllık nüfus artış hızı %0,68 olarak belirlenmiş ve doğum ve kadın başına düşen çocuk sayısı oranları 2005 yılında da artmayı sürdürmüştür. 2006 yılında, toplam ölümlere karşın 300 bin yeni doğum olmuştur. 2002 yılında kadın başına düşen çocuk sayısı 1,88 iken, 2008 yılında bu sayı 2,02'ye yükselmiştir.
55
2004 yılında, toplamda 140.033 kişi dış ülkelerden Fransa'ya göç etmiştir. Bunlardan 90.250'si
Afrika
ülkelerinden, 13.710'u ise Avrupa ülkelerinden gelmiştir.
56
Daha sonraki yıl, 2005'te, dışarıdan alınan göç 135.890'a gerileyerek ufak bir azalma göstermiştir.
57
Fransa'da uzun yıllardan beri tartışılagelen bir konu da ülke içinde kırsal bölgelerden büyük kentlere yönelik göçtür. 1960-1999 yılları arasındaki süreçte kırsal kesim illerinden on beşi nüfus kaybı yaşamıştır. Bunun en çarpıcı örneği nüfusunun %24'ünü iç göçle yitiren
Creuse
ili olmuştur.
Etnik gruplar
değiştir
kaynağı değiştir
Fransa, etnik açıdan geniş çeşitlilik gösteren bir ülkedir. Ülkede yaklaşık 6 milyon
Mağripli
ve tahminî 2,5 milyon kadar da siyahî yaşamaktadır.
58
59
Günümüzde, Fransa nüfusunun yaklaşık olarak %40'ının tarihin çeşitli dönemlerinde yaşanan göç dalgalarıyla ülkeye gelenlerden oluştuğu düşünülmektedir.
60
Fransa Ulusal Ekonomik Çalışmalar ve İstatistik Enstitüsü
(kısaca)
INSEE
'nin yaptığı anketlere göre Fransa'da 4,9 milyon yabancı ülkelerde doğmuş göçmen vardır ve bunların 2 milyonu Fransız vatandaşlığı hakkı almışlardır.
61
Fransa ayrıca Batı Avrupa'da en çok
sığınma hakkı
veren ülkedir. 2005 yılında Fransa'ya yaklaşık 50 bin sığınma isteminde bulunulmuştur.
62
Fransa'nın üyesi olduğu Avrupa Birliği'nin serbest dolaşım özgürlüğü, diğer üye ülkeler arasında olduğu gibi Fransa'yı da kapsamaktadır ancak Fransa birlik üyesi
Doğu Avrupa
ülkelerden gelecek göçü frenlemek için bir takım girişimlerde bulunmuştur.
Türkiye Cumhuriyeti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı
Yurt dışı İşçi Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nün resmî verilere göre 31 Aralık 2006 tarihi itibarıyla çifte uyruklu vatandaş sayısı dahil olmak üzere 423.471, Fransa'nın 2006 sayımlarına göre ülkede 400.000 civarında
Türk vatandaşı
yaşamaktadır.
Din
değiştir
kaynağı değiştir
Ana madde:
Fransa'da din
Notre-Dame de Reims
, 1825'e kadar Fransa Krallarının taç giydiği Roma Katolik katedralidir.
Notre Dame Katedrali
, Fransa'da Hristiyanlığın en önemli simgelerinden
Fransa, inanç özgürlüğünün anayasal olarak güvence altına alındığı laik bir ülkedir. Ocak 2007'de yürütülen bir anket çalışmasının sonuçlarına göre Fransızların %51'i kendilerini Hristiyanlığın
Katolik
mezhebi ile ilişkilendirmiş, %31'i
Agnostik
ya da
Ateist
olduğunu belirtmiş, %10 başka dinlere inandığını dile getirmiş, %4'ü
İslam
inancına mensup olduğunu, %3'ü
Protestan
mezhebinden geldiğini, %1'i
Yahudi
, %1'i de
Budist
olduğunu söylemiştir.
63
64
Avrupa ülkelerinde istatistiksel araştırmalar
Avrobarometre
adlı kuruluşun yürüttüğü daha güncel bir çalışmaya göre, Fransız halkının %34'ü bir tanrının varlığına inandığını,%27'si bir tür yaşam gücü ya da kutsal varlığa inandığını, %33'ü ise herhangi bir tanrının varlığına inanmadığını ortaya koymuştur.
65
Paris'de yer alan
Paris Büyük Camii
Fransa'da yaşayan Müslümanların sayısı konusundaki varsayımlar oldukça değişkendir. 1999 yılında yapılan nüfus sayımı verilerine göre Fransa'da yaşayan ve Müslüman olması olası kişilerin sayısı 3,7 milyon olarak hesaplanmıştır. (O dönemki nüfusun %6,3'ü) Ancak 2003 yılında Fransa İçişleri Bakanlığı'nın yayınladığı ülkedeki tahminî Müslüman sayısı 5-6 milyon olarak açıklanmıştır. Müslüman nüfusu çoğunlukla
Arap
, Mağrip, Siyahî kökenliler ve
Türkler
oluşturmaktadır. (Nüfusun %8 ilâ 10'u)
66
67
Fransa'da yaşayan Yahudilerin toplam sayısı ise 600 bindir ve Avrupa'daki en büyük Yahudi diasporasıdır.
Fransa'daki laiklik olgusu 1905 yılından bu yana Fransız hükûmetinin herhangi bir dini tanımasına engel olmaktadır. Bunun yerine Fransız hükûmeti yalnızca dinî kurum, dernek ve örgütlenmeleri tanır ve mevcut yasalar uyarınca bu oluşumların politikaya müdahale etmesine engel olur.
Scientology
Tanrı'nın Çocuğu
Moon Tarikatı
ve
Güneş Tapınağı
gibi dinî akımlar Fransa'da tarikat olarak görülür ve diğer dinler ile aynı eşit statüye sahip değillerdir.
68
Tarikatlar ise Fransa'da hoş karşılanmayan oluşumlardır.
69
Dil
değiştir
kaynağı değiştir
Fransa'da konuşulan değişkeler. Fransızcanın yanında kuzeyde
oïl dillerine
ait lehçeler, güneyde ise
Oksitanca
lehçeleri hakimdir.
Eski bir Fransızca metin örneği
1992 yılında alınan kararla, Fransa Cumhuriyeti anayasasının 2. maddesi uyarınca,
Fransızca
Fransa'nın tek resmî dilidir. Bu durumda Fransa Batı Avrupa'da yalnızca bir resmî dili olan tek ülkedir (
Mikrodevletler
hariç). Fransızca
Hint-Avrupa dil ailesinin
Latin dilleri
koluna bağlıdır.
Latin harfleri
ile yazılır ancak
özel işaret almış
pek çok ekleme harf barındırır. Zengin bir sözcük dağarcığına sahiptir.
Académie française
adıyla anılan
Fransız Akademisi
tarafından düzenlenir. Fransızca
Avrupa Birliği
'nin,
Afrika Birliği
'nin ve
Birleşmiş Milletler
'in de resmî dillerinden biridir.
Toplam sayıları 77'yi bulan pek çok yöresel dil, lehçe ve azınlık dili Kıta Fransası'nda ve denizaşırı illerde konuşulmaktadır. Bu dilleri konuşanlar çoğunlukla Fransızcayı da akıcı biçimde konuşan iki-dilli kimselerdir. Bunlardan pek çoğu Fransızca ile yakın akrabadır. Ancak
Baskça
ve bazı azınlık dilleri tümüyle Fransızcadan farklı olup geniş ölçüde ülkede konuşulmaktadır
Portekizce
İtalyanca
Mağrip
Arapçası
ve
Berber dilleri
en çok konuşulan azınlık dillerindendir.
Yakın zamana dek Fransız hükûmeti ve ulusal eğitim sistemi bu dillerin öğrenimine olanak vermemekteydi ancak günümüzde bu diller kimi okullarda çeşitli düzeylerde öğretilmektedir.
70
INSEE tarafından yürütülen ve 45.762 kişiyle görüşülerek hazırlanmış anket sonuçları
Sıra
Dil
Ana dili
(bu kadar sayıda kişinin)
Yetişkin nüfusun yüzdesi
Fransızca
39.360
%86
(18 yaş altı kişiler araştırmaya dâhil edilmemiştir)
Cermen dilleri
Alsasça
Lorraine Frankçası
, etc.)
970
(Alsasça: 660;
standart Almanca: 210;
Lorraine Frankçası: 100)
%2,12
(Alsasça: %1,44;
standart Almanca: %0,46;
Lorraine Frankçası: %0,22)
Arapça
(özellikle
Mağrip
Arapçası
940
%2,05
Oksitanca
Langedokça
Gaskonca
, vb)
610
%1,33
Portekizce
580
%1,27
Oïl dilleri
Picard dili
Gallo
Poitevin-Saintongeais
vb.)
570
%1,
25%
İtalyanca
(ve lehçeleri)
540
%1,19
İspanyolca
485
%1,06
Bretonca
280
%0,61
10
Diğer diller
Lehçe
Berber dilleri
, Uzakdoğu dilleri,
Katalanca
Franko-Provensal
Korsikaca
Baskça
, etc.)
2.350
%5,12
Toplam
45.762
(iki ana dilli kişiler yine sayılırsa 46.680)
102%
(%2'si hem Fransızca hem başka dili ana dilleri olarak söyledikleri için iki kez sayılmışlardır.)
Sağlık
değiştir
kaynağı değiştir
Fransa'da verilen sağlık hizmetleri, 1997 yılında
Dünya Sağlık Örgütü
tarafından birinci sırada gösterilmiştir.
71
Sağlık hizmetleri,
AIDS
kanser
ve
kistik fibrozis
gibi kronik hastalıkları olan yurttaşlar için genelde ücretsizdir. Fransa'da ortalama
beklenen yaşam süresi
79,73'tür.
2007 yılı itibarıyla Fransa'da yaşayan kişilerin 140 bininde HIV/AİDS virüsü bulunmaktadır. Bu da toplum nüfusun %0,4'üne denk gelmektedir.
72
Tüm diğer
Avrupa Birliği
üyesi ülkeler gibi Fransa da Avrupa Birliği'nin çevre konusunda hazırladığı yönergeler uyarınca hassas bölgelere yapılan kanalizasyon salınımı belli bir düzeye kadar azaltmak durumundadır. Ancak 2006 yılında Fransa ulaşması gereken noktanın yalnızca %40'ını gerçekleştirebilmiş ve Avrupa Birliği içinde bu kriterlere en az uyan ülkelerden biri olmuştur.
73
Fransa'da
ötanazi
yasaktır, ancak kanser hastası Chantal Sébire'in 21 Mart 2008 tarihinde ölümünün ardından otopsi bulgularındaki kuşkular, ülkede ötanazi tartışmalarını yeniden alevlendirmiştir.
Kültür
değiştir
kaynağı değiştir
Ayrıca bakınız:
Fransa'daki müzeler listesi
Fransa kültürü, ülkenin bulunduğu coğrafi konum, komşu uluslarla geliştirilen yoğun ilişkiler ve tarihin çeşitli dönemlerinde yaşanan göç dalgalarıyla şekillenmiştir. Özellikle başkent
Paris
, ülkenin kültür ve sanat merkezi olma görevini üstlenmiş ve gerek Avrupa'nın gerekse dünyanın en önde gelen kültür merkezlerinden biri olmuştur. Fransız sanatçılar, edebiyatçılar, modacılar günümüzde pek çok alanda önemli yapıtlar vermektedirler. Fransa'nın dışarıdan aldığı yoğun göç ve göçmenlerin ülkelerinden taşıdığı kültür ile Fransa'da günlük yaşamda önemli değişiklikler göze çarpmaktadır. Mutfak ve edebiyat alanlarında öne çıkan bu değişikliklerle Fransa her geçen gün daha çeşitli gelenekler doğmaktadır.
Sanat
değiştir
kaynağı değiştir
Genelde dünya'nın en iyi
müzelerinden
biri olarak tanınan
Louvre Müzesi
2019'da hem
en büyük
hem de
dünyanın en çok ziyaret edilen müzesi
idi.
74
Fransız sanatının kökenleri, Rönesans döneminde
Flaman sanatı
ve
İtalyan sanatı
tarafından çok etkilenmiştir. Orta Çağ'ın en ünlü Fransız ressamı
Jean Fouquet
, İtalya'ya ilk seyahat eden ve Erken Rönesans'ı ilk elden deneyimleyen kişi olduğu söylenir. Rönesans resim sanatı
Fontainebleau Okulu
, her ikisi de Fransa'da çalışan
Primaticcio
ve
Rosso Fiorentino
gibi İtalyan ressamlardan doğrudan esinlenmiştir.
Barok
dönem zamanının en ünlü Fransız sanatçılarından ikisi
Nicolas Poussin
ve
Claude Lorrain
İtalya'da yaşıyordu.
Claude Monet
Empresyonist
hareketini (
Femme avec un parasol
) kurdu, 1886,
Orsay müzesi
).
17. yüzyıl, Fransız resminin klasisizm yoluyla öne çıktığı ve kendini bireyselleştirdiği dönemdi. Başbakan
Jean-Baptiste Colbert
, bu sanatçıları korumak için 1648'de Louis XIV himayeleriyle
Kraliyet Resim ve Heykel Akademisi
’ni kurdu; 1666'da İtalyan sanatçılarla doğrudan ilişki kurabilmek için hâlâ aktif olan
Roma'daki Fransız Akademisi
‘ni de oluşturdu.
Fransız sanatçılar 18. yüzyılda
rococo
stilini eski barok tarzın daha samimi bir taklidi olarak geliştirdiler, saray onaylı sanatçılar
Antoine Watteau
François Boucher
ve
Jean -Honoré Fragonard
ülkenin en tanınmış temsilcileridir. Fransız Devrimi büyük değişiklikler getirdi çünkü
Napolyon
Jacques-Louis David
gibi
neoklasik tarz
sanatçıları tercih etti ve son derece etkili
Académie des Beaux-Arts
Akademizm
olarak bilinen tarzı tanımladı. Bu dönemde Fransa bir sanatsal yaratım merkezi haline gelmişti ve 19. yüzyılın ilk yarısında birbirini izleyen iki hareketin egemenliği altındaydı; ilk başta
Théodore Géricault
ve
Eugène Delacroix
ile
Romantizm
ve ardından
Camille Corot
Gustave Courbet
ve
Jean-François Millet
ile
Realizm
ve sonunda
Naturalizm
haline gelen bir stil.
19. yüzyılın ikinci yarısında,
Empresyonizm
ve
Sembolizm
gibi yeni resim stillerinin gelişmesiyle Fransa'nın resim üzerindeki etkisi daha da önemli hale geldi. Dönemin en ünlü empresyonist ressamları
Camille Pissarro
Édouard Manet
Edgar Degas
Claude Monet
ve
Auguste Renoir
idi.
75
İkinci nesil izlenimci tarzda ressamlar
Paul Cézanne
Paul Gauguin
Toulouse-Lautrec
ve
Georges Seurat
‘ın yanı sıra
76
fauvist
sanatçılar
Henri Matisse
André Derain
ve
Maurice de Vlaminck
‘da sanatsal evrimlerin avangardındaydı.
77
78
20. yüzyılın başında Kübizm, Paris'te yaşayan
Georges Braque
ve İspanyol ressam
Pablo Picasso
tarafından geliştirildi.
Vincent van Gogh
Marc Chagall
Amedeo Modigliani
ve
Wassily Kandinsky
gibi diğer yabancı sanatçılar da Paris'e yerleşti ve çalıştı.
Auguste Rodin
tarafından yapılmış
Le Penseur
heykeli (1902),
Rodin müzesi
, Paris.
Fransa'daki birçok müze tamamen veya kısmen heykellere ve resim çalışmalarına ayrılmıştır. 18. yüzyıldan önce veya 18. yüzyıl boyunca yaratılan büyük bir eski başyapıt koleksiyonu, "La Joconde" olarak da bilinen "
Mona Lisa
" gibi devlete ait
Louvre müzesi
‘nde sergilenir.
Louvre Sarayı
uzun süredir müze iken, d'Orsay müzesi 1986 yılında, 19. yüzyılın ikinci yarısından Fransız resimlerini bir araya getirmek için (özellikle Empresyonizm ve Fovizm hareketleri) eski tren istasyonunda
d'Orsay Garı
‘nda ulusal sanat koleksiyonlarının büyük bir yeniden düzenlenmesiyle açıldı.
79
80
D'Orsay müzesi, 2018'de dünyanın en iyi müzesi seçildi.
81
Modern eserler, 1976'da
Centre Georges Pompidou
'ya taşınan
Musée National d'Art Moderne
' de sunulmaktadır. Devlete ait bu üç müze, yılda yaklaşık 17 milyon insanı ağırlar.
82
Resimlere ev sahipliği yapan diğer ulusal müzeler arasında
Grand Palais
(2008'de 1.3 milyon ziyaretçisi oldu ancak aynı zamanda şehirlerin sahip olduğu birçok müze de vardır ve en çok ziyaret edilenler
Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris
(2008'de 0.8 milyon giriş), çağdaş eserlere ev sahipliği yapar.
82
Paris'in dışında, tüm büyük şehirlerde Avrupa ve Fransız resmine ayrılmış bir bölümü olan bir Güzel Sanatlar Müzesi vardır. En iyi koleksiyonlardan bazıları
Liyon Güzel Sanatlar Müzesi
Lille Güzel Sanatlar Sarayı
Rouen Güzel Sanatlar Müzesi
Diyon Güzel Sanatlar Müzesi
Rennes Güzel Sanatlar Müzesi
ve
Grenoble Müzesi
‘dir.
Mimari
değiştir
kaynağı değiştir
Ortaçağ'da Fransa'da feodal soyluları tarafından birçok kale inşa edilmiştir.
Chinon
, Angers, Vincennes ve Kathar kaleleri günümüze kalan önemli örneklerdir. Bu dönemde Fransa, Batı Avrupa'nın çoğu gibi Romanesk mimarisi kullanmıştır.
"Fransız işi" anlamına gelen
Gotik mimari
Île-de-France
bölgesinde doğup Pan-Avrupa mimarisi olmuş ilk Fransız mimari stilidir. Kuzey Fransa, önemli Gotik katedralleri ve bazilikalarının merkezidir. Kraliyet mezarlığı olarak kullanılan
Saint Denis Bazilikası
Notre Dame Katedrali
ve
Amiens Katedrali
önemli Gotik yapıları arasında yer alırken, kraliların taç giydiği
Reims Katedrali
de bu dönemin simgesidir.
Yüzyıl Savaşları Fransa mimarisinde önemli bir dönüm noktası olmuştur.
Fransız Rönesansı
döneminde İtalyan sanatçılar Fransız sarayına davet edilmiş ve Loire Vadisi'nde 1450'den itibaren birçok şato inşa edilmiştir.
Chambord Şatosu
Chenonceau Şatosu
ve
Amboise Şatosu
bu şatoların en meşhur örnekleridir.
Rönesans sonrası,
Barok mimari
, geleneksel Gotik stilinin yerini almıştır.
Versay Sarayı
, Jules Hardouin Mansart ve
Vauban
gibi mimarların eserleriyle Barok dönemin en iyi örneklerini sunarken, Vauban'ın kale tasarımları Avrupa, Amerika, Rusya ve Türkiye'de taklit edilmiştir.
Fransız Devrimi sonrası Cumhuriyetçiler
Neoklasizmi
tercih etmiş, Zafer Takı
Ampir üslubun
en iyi örnekleri haline gelmiştir. III. Napoléon döneminde Palais Garnier ve Haussmann'ın Paris'i yeniden şekillendirmesi gibi büyük kentleşme projeleri gerçekleştirilmiş, Eugène Viollet-le-Duc ile Gotik mimarinin canlanışı yaşanmıştır. 19. yüzyılın sonunda Gustave Eiffel, köprü tasarımıyla tanınmış ve Eiffel Kulesi'yle ölümsüz hale gelmiştir.
20. yüzyılda Le Corbusier gibi mimarlar Fransa'da önemli eserler bırakmıştır. Modern dönemde Louvre Piramidi gibi eski ve yeni mimari stillerinin birleşimi görülmektedir. La Défense finansal bölgesi ve Millau Viaduct'ı gibi yapılar, çağdaş Fransa mimarisinin başarılı örnekleridir. Jean Nouvel, Dominique Perrault, Christian de Portzamparc ve Paul Andreu gibi mimar metin modern Fransa mimarisini şekillendirmişlerdir.
Eyfel Kulesi
Louvre Müzesi
Notre Dame Katedrali
Chartres Katedrali
Sacré-Cœur Bazilikası
Zafer Takı
Panthéon
gibi binalar Fransa'nın en tanınmış mimari yapıtlarıdır.
Paris'in panoramik görüntüsü, şehrin önemli mimari yapıtları
Edebiyat
değiştir
kaynağı değiştir
Fransız edebiyatı
, dünyanın en zengin ve en etkileyici edebiyatlarından biridir. Fransız yazarlar başta epik şiir, lirik şiir, drama ve kurgu olmak üzere yazın türlerinin tümüne katkıda bulunmuşlardır.
Fransız edebiyatı birçok ülkedeki yazarların çalışmalarını derinden etkilemiştir. 1600´larda,
Klasisizm
denilen Fransız kültürel hareketi tüm
Avrupa
edebiyatından önemli etki bırakmıştır. 1700´lerin Fransız yazarları Avrupa edebiyatını kontrol altına almışlardı. 1800´ler boyunca,
Gerçekçilik
Realizm
) ve
Sembolizm
, birçok dilde yazan yazarların çalışmalarını şekillendirmesine yardımcı olmuştur. 1900´lerde ise,
Gerçeküstücülük
Sürrealizm
) ve
Egzistansiyalizm
Varoluşçuluk
) Fransa sınırlarının dışına çıkarak diğer yazarlar, sanatçılar ve düşünürlerin çalışmalarını geniş ölçüde etkilemiştir.
Fransız yazarların birçoğu, biçim, dil, tarz ve geleneğe önem vermiştir ve diğer dillerin yazarlarından daha fazla kurallar ve modellere bağlı kalmıştır. Genelde,
Akılcılık
(rasyonalizm) Fransız yazınını elinde tutmuştur. Akılcılık, insan eylemlerinde nedenselliği temel alır. Akılcılık; temiz, kendi kendini kontrol edebilen ve sanatsal ustalığa ulaşmış bir yazın yaratmıştır.
Her ne kadar akılcılık
Fransız edebiyatında
hayatî bir rol oynadıysa da güçlü bir deneysel nitelik zamanla Fransız yazınında öne çıkmıştır. Örneğin 1800´lerin başındaki
Romantizm
hareketi gibi dönemlerde, bu deneysellik duygu dolu ve bazen de tutkulu bir sanat yaratabilmiştir.
Felsefe
değiştir
kaynağı değiştir
Ana madde:
Fransız felsefesi
Orta Çağ felsefesi, Rönesans'ta Hümanizm ortaya çıkana kadar
Skolastisizm
tarafından yönetildi.
Modern felsefe
17. yüzyılda Fransa'da
René Descartes
Blaise Pascal
ve
Nicolas Malebranche
felsefesiyle başladı. Descartes, antik çağlardan beri seleflerinin çalışmalarını temel almak yerine sıfırdan bir felsefi sistem kurmaya çalışan ilk
Batı filozofu
idi.
83
84
Onun "
İlk Felsefe Üzerine Meditasyonlar" 'ı
felsefi düşüncenin birincil nesnesini değiştirdi ve
Spinoza
Leibniz
Hume
Berkeley
ve
Kant
gibi yabancılar için en temel sorunlardan bazılarını gündeme getirdi.
René Descartes
, modern
Batı felsefesi
'nin kurucusu
85
Fransız filozoflar
Aydınlanma Çağı
'nın en önemli siyasi eserlerinden bazılarını ürettiler. "
Yasaların Ruhu
nda"
Baron de Montesquieu
, ilk olarak Amerika Birleşik Devletleri'nde uygulandığından beri tüm
liberal demokrasilerde
uygulanan
kuvvetler ayrılığı
ilkesini teorize etti.
Voltaire
, özgür yargılanma hakkı ve din özgürlüğü gibi sivil özgürlükleri savunarak Aydınlanma'yı somutlaştırmaya başladı.
19. yüzyıl Fransız düşüncesi, Fransız Devrimi'ni izleyen toplumsal rahatsızlığa yanıt vermeyi hedef alındı. Yeni bir sosyal doktrin çağrısı yapan Victor Cousin ve
Auguste Comte
gibi rasyonalist filozoflara, geleneksel düzenin rasyonalist reddini suçlayan
Joseph de Maistre
, Louis de Bonald ve
Félicité Robert de Lamennais
gibi gerici düşünürler karşı çıktı. De Maistre, İngiliz
Edmund Burke
ile birlikte Avrupa muhafazakarlığının kurucularından biriydi. Comte,
Émile Durkheim
'ın sosyal araştırmanın temeli olarak yeniden formüle ettiği
pozitivizm
'in kurucusuydu.
20. yüzyılda, kısmen pozitivizmin algılanan aşırılıklarına tepki olarak Fransız ruhçuluğu
Henri Bergson
gibi düşünürlerle gelişti ve Amerikan
pragmatizmi
ve
Whitehead
'in proses felsefesi versiyonunu etkiledi.
Bu arada
Jules Henri Poincaré
Gaston Bachelard
, Jean Cavaillès ve Jules Vuillemin ile Fransız epistemolojisi önde gelen düşünce okulu haline geldi. Alman
fenomenoloji
ve
varoluşçuluk
'tan etkilenen
Jean-Paul Sartre
felsefesi, II. Dünya Savaşı'ndan sonra güçlü etki kazandı ve 20. yüzyılın sonlarında Fransa,
Jean-François Lyotard
Jean Baudrillard
Jacques Derrida
ve
Michel Foucault
ile
postmodern felsefe
'nin beşiği oldu.
Eğitim
değiştir
kaynağı değiştir
Paris Üniversitesi
Fransız eğitim sistemi üç ana okul çağına ayrılmıştır:
ilköğretim
enseignement primaire
), ortaöğretim (
enseignement secondaire
) ve yükseköğrenim (
enseignement supérieur
). İlk ve orta derecede öğrenim büyük ölçüde parasızdır ancak ülkede özel okullar da bulunmaktadır. Özellikle ülkenin dört bir yanına yayılmış durumda olan Katolik okulları bu özel okulların başını çekmektedir.
Cumhuriyetçi geleneğin etkisi sonucu eğitim sistemi
Fransız Devrimi
ile ilan edilen dört temel ilke üzerine kuruludur:
Özgürlük, bazı koşullarda (sözleşmeler) özel kuruluşlara faaliyet olanağı tanır.
Kamu kuruluşlarında eğitim ücretsizdir.
Laik eğitim sistemi kamu eğitiminin yansızlığını güvence altına alır.
6-18 yaş arası kız ve erkek çocuklarının eğitimi zorunludur.
Eğitim örgütü, hiyerarşik ve merkezi bir yapıdadır. Eğitim kurumlarının örgütlenişi, ders saatleri, sistem ve programları Fransa Millî Eğitim Bakanlığı tarafından düzenlenir. Fransa'da
okuryazarlık
oranı %99'dur. Kıta Fransası'nda bu oran %100'e yakın seyretmektedir. 6,7 milyonu ilköğretimde ve 4,8 milyonu ortaöğretimde olmak üzere Fransa'da toplam 15 milyon öğrenci bulunmaktadır. Fransa'da her yıl eğitime genel bütçeden 64,6 milyon avro ayrılmaktadır.
Spor
değiştir
kaynağı değiştir
Fransa Bisiklet Turu
Tour de France
Fransa'da spor ilgi odağındadır. Özellikle
futbol
, ülkede en çok tercih edilen spor dalıdır.
FIFA
yüzyılın oyuncuları listesinde, Fransa, ülke olarak
Brezilya
'nın hemen ardında, ikinci sırada yer almaktadır.
Ülke bu sporun dışında hemen hemen her türlü sporda gelişmiştir. Örneğin
ragbi
, özellikle
Paris
ve Fransa'nın güneyinde futbolunkine yakın bir popülerliğe sahiptir.
Millî ragbi takımı
her
Ragbi Dünya Kupası
'na katılmış ve
Altı Ulus Şampiyonası
'na katılmaktadır. Fransa millî takımı on altı kez Altı Ulus Şampiyonası'nı kazanmış ve Ragbi Dünya Kupası'nda bir kez finale ulaşmıştır. Ekim 2007'de Ragbi Dünya Kupası Paris'te sunulmuştur.
Fransa'da düzenlenen ve dünyanın en önemli
bisiklet
yarışlarından biri olan
Tour de France
(Fransa Bisiklet Turu) da ülkenin en çok izlenen spor olaylarından biridir.
Fransa'da
Paris Masters
ve dört
Grand Slam
turnuvasından biri olan
Fransa Açık
dahil olmak üzere birçok büyük tenis turnuvası düzenlenmektedir.
Fransız
dövüş sanatları
arasında
Savate
ve
Eskrim
bulunur
Mutfak
değiştir
kaynağı değiştir
Fransız şarapları genellikle Fransız mutfağına eşlik etmek için yapılır.
Fransız mutfağı dünyanın en iyilerinden biri olarak bilinir.
86
87
Farklı bölgelerin farklı stilleri vardır. Kuzeyde tereyağı ve krema yaygın malzemelerdir, oysa Güney'de
zeytinyağı
daha yaygın olarak kullanılır.
88
Çeşitli Fransız peynirleri ve şarap
Fransız mutfağının
kökeni
Orta Çağlara
uzanır. Fransa mutfağı
Fransız Devrimi
sonrasında
Kolonileşme döneminde
dünya sahnesindeki kazandığı gücüyle orantılı olarak gelişmiştir.
Napolyon Bonapart
döneminde ün kazanmış
Marie-Antoine Carême
(1784-1833) gibi aşçılar
haute cuisine
(yüksek aşçılık sanatı) denilen özenli bir yemek tarzını geliştirerek Fransız mutfağına büyük katkılarda bulunmuşlardır. Fransız mutfağı
Fransa'nın bölgelerine
göre büyük farklılıklar gösterir. Kırmızı etten, deniz ürünlerine ve süt ürünlerine kadar çok değişik türlerde besin Fransız mutfağını biçimlendirir. Fransız mutfağının öne çıkan ögeleri şarap ve peynirdir. Fransa her yıl dünyaca ünlü şaraplarını ihraç ederek ekonomisine katkıda bulunduğu gibi tescillenmiş 1000'i aşkın peynir türüyle de dünyanın en önde gelen peynir üreticilerindendir. Fransa'da bağcılık ve şaraplarıyla ön plana çıkan bölgeler
Alsace
Bordeaux
Burgonya
Champagne
Korsika
Jura
Languedoc-Roussillon
Loire
Provence
Rhône
ve
Savoy
'dur. Fransa'nın en ünlü peynirleriyse
Brie
Camembert
ve
Rokfor
'dur. Fransız mutfağının dünyaya mâl olmuş ya da dünyaca tanınan diğer yemekleri arasında kruvasan, salyangoz yemeği, baget ekmeği,
kaz ciğeri
ve crème brûlée (krem brule) sayılabilir.
Ayrıca bakınız
değiştir
kaynağı değiştir
Fransız milliyetçiliği
Fransa'daki şehirler listesi
Fransa'da COVID-19 pandemisi
Notlar
değiştir
kaynağı değiştir
Son
kutsallık
Charles X'inkiydi, 29 Mayıs 1825.
Kaynakça
değiştir
kaynağı değiştir
Demographic Yearbook—Table 3: Population by sex, rate of population increase, surface area and density
10 Kasım 2014 tarihinde
Wayback Machine
sitesinde
arşivlendi
(PDF). United Nations Statistics Division. 2010.
27 Aralık 2016 tarihinde
Wayback Machine
sitesinde
arşivlendi
. (İngilizce)
"1 Ocak 2025 Nüfus Tahmini - Bölge, İl, Cinsiyet ve Yaşa Göre Seriler"
www.insee.fr
(Fransızca).
INSEE
. 14 Ocak 2025. 12 Ekim 2025 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
26 Ocak
2025
"World Economic Outlook Database, April 2025 Edition. (France)"
www.imf.org
International Monetary Fund
. 22 Nisan 2025. 17 Kasım 2025 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi: 26 Mayıs 2025
"Gini coefficient of equivalised disposable income – EU-SILC survey"
ec.europa.eu
Eurostat
. 9 Ekim 2020 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi: 25 Kasım 2023
"Human Development Report 2025"
(PDF)
United Nations Development Programme
. 6 Mayıs 2025. 6 Mayıs 2025 tarihinde kaynağından
arşivlendi
(PDF)
. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2025
Government of France, Directorate of Tourism.
"Le tourisme international en France en 2007"
(PDF)
. Erişim tarihi:
5 Haziran
2008
ölü/kırık bağlantı
(Fransızca)
"Nuclear Power in France | French Nuclear Energy - World Nuclear Association"
www.world-nuclear.org
. 7 Şubat 2016 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
15 Ocak
2021
CIA
(2007).
"The World Factbook"
. 24 Aralık 2018 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi: 6 Aralık 2007
CIA
(2006).
"The World Factbook: Field Listing - Elevation extremes"
. 23 Kasım 2018 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi: 14 Aralık 2006
Fransa Dışişleri Bakanlığı.
"La France en bref"
. 21 Şubat 2008 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
20 Mart
2008
{(Fransızca)
"Ambassade de France au Canada - Le Coin des Enfants"
ambafrance-ca.org
. 25 Nisan 2011. 20 Mart 2019 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
"Nuclear Power in France | French Nuclear Energy"
web.archive.org
. 19 Temmuz 2011. 20 Mart 2019 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
"Energy profile of France"
eoearth.org
. 29 Nisan 2011. 20 Mart 2019 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
Nouvelle, L'Usine (18 Haziran 2010).
"CO2 : la France moins pollueuse grâce au nucléaire"
(Fransızca). 5 Ekim 2022 tarihinde kaynağından
arşivlendi
5 Ekim 2022.
"L'énergie nucléaire en France - La situation française - La France en Chine"
ambafrance-cn.org
. 1 Temmuz 2010. 20 Mart 2019 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
"2018 EPI Results | Environmental Performance Index"
web.archive.org
. 23 Temmuz 2019. 8 Mart 2021 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
"Wayback Machine"
(PDF)
epi.yale.edu
. 4 Ekim 2017. 31 Ağustos 2018 tarihinde
kaynağından
(PDF)
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
"EU promises 20% reduction in carbon emissions by 2020"
the Guardian
(İngilizce). 21 Şubat 2007. 31 Ağustos 2013 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
"Les quatre enjeux de Copenhague"
La Croix
(Fransızca). 6 Aralık 2009.
ISSN
0242-6056
. 5 Ekim 2022 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
Kanter, James (1 Temmuz 2010).
"Per-Capita Emissions Rising in China"
Green Blog
(İngilizce). 7 Temmuz 2022 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
Reuters (10 Eylül 2009).
"France Sets Carbon Tax at 17 Euros a Ton"
The New York Times
(İngilizce).
ISSN
0362-4331
. 5 Ekim 2022 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
"France set to impose carbon tax"
(İngilizce). 10 Eylül 2009. 11 Mayıs 2011 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
Saltmarsh, Matthew (23 Mart 2010).
"France Abandons Plan for Carbon Tax"
The New York Times
(İngilizce).
ISSN
0362-4331
. 30 Nisan 2011 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
"Why France's forests are getting bigger"
The Economist
ISSN
0013-0613
. 5 Eylül 2022 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
"Countries Compared by Environment > Forest area > % of land area. International Statistics at NationMaster.com"
nationmaster.com
. 8 Ocak 2018. 8 Ocak 2018 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
"IFN : Changes over time"
ifn.fr
. 13 Mayıs 2011. 13 Mayıs 2011 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
"Papier, bois et forêt"
lepapier.fr
. 23 Kasım 2006 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
Grantham, H. S.; Duncan, A.; Evans, T. D.; Jones, K. R.; Beyer, H. L.; Schuster, R.; Walston, J.; Ray, J. C.; Robinson, J. G.; Callow, M.; Clements, T. (8 Aralık 2020).
"Anthropogenic modification of forests means only 40% of remaining forests have high ecosystem integrity"
Nature Communications
11
: 5978.
doi
10.1038/s41467-020-19493-3
ISSN
2041-1723
PMC
7723057
PMID
33293507
. 19 Ekim 2021 tarihinde kaynağından
arşivlendi
5 Ekim 2022.
"Parks.it - Parks and other protected areas in France"
parks.it
. 23 Ağustos 2004 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
"Fédération des Parcs Naturels Régionaux"
parcs-naturels-regionaux.tm.fr
. 12 Temmuz 2010. 20 Mart 2019 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
"La France veut déclarer une zone économique exclusive en Méditerranée"
actu-environnement.com
. 13 Mayıs 2011. 20 Mart 2019 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
"Wayback Machine"
(PDF)
parcs-naturels-regionaux.tm.fr
. 22 Temmuz 2013. 20 Mart 2019 tarihinde
kaynağından
(PDF)
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
Lafferty, William M. (2001).
Sustainable Communities in Europe
(İngilizce). Earthscan.
ISBN
978-1-85383-790-6
"Regional natural parks"
uk.franceguide.com
. 5 Nisan 2012. 5 Nisan 2012 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
"Découvrir les 54 Parcs | Fédération des Parcs naturels régionaux de France"
web.archive.org
. 19 Ağustos 2019. 9 Nisan 2022 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Ekim
2022
"France – Agriculture"
Nations Encyclopedia
. 4 Ocak 2011 tarihinde
kaynağından
arşivlendi.
"Key figures of the French economy"
France Diplomatie
French Ministry of Foreign and European Affairs
. 14 Ocak 2010 tarihinde kaynağından
arşivlendi
France is the world's fifth largest exporter of goods (mainly durables). The country ranks fourth in services and third in agriculture (especially in cereals and the agri-food sector). It is the leading producer and exporter of farm products in Europe.
"A Panorama of the agriculture and agri-food industries"
(PDF)
. Ministère de l'Alimentation, de l'Agriculture et de la Pêche. 21 Eylül 2010 tarihinde
kaynağından
(PDF)
arşivlendi
. Erişim tarihi: 8 Ağustos 2010
"Un ministère au service de votre alimentation"
[A ministry serving your food] (Fransızca). Ministère de l'Alimentation, de l'Agriculture et de la Pêche. 29 Temmuz 2010. 6 Ağustos 2010 tarihinde
kaynağından
arşivlendi.
"Annex 1: Indicative Figures on the Distribution of Aid, by Size-Class of Aid, Received in the Context of Direct Aid Paid to the Producers According to Council Regulation (EC) No 1782/2003 (Financial Year 2007)"
(PDF)
. European Commission. 22 Nisan 2009. 30 Nisan 2011 tarihinde
kaynağından
(PDF)
arşivlendi
. Erişim tarihi:
7 Ekim
2010
"Les enjeux des industries agroalimentaires françaises"
[The stakes of the French agri-food industries] (Fransızca). Panorama des Industries Agroalimentaires. 29 Aralık 2011 tarihinde
kaynağından
arşivlendi.
"World Tourism Barometer"
(PDF)
(İngilizce).
Dünya Turizm Örgütü
. Mayıs 2024. s. 19. 21 Eylül 2025 tarihinde
kaynağından
(PDF)
arşivlendi
. Erişim tarihi:
5 Temmuz
2024
Dilorenzo, Sarah (18 Temmuz 2013).
"France learns to speak 'touriste
. Associated Press. 22 Ağustos 2013 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
20 Temmuz
2013
"Fréquentation des musées et des bâtiments historiques"
[Frequentation of museums and historic buildings] (Fransızca). 2003. 24 Aralık 2007 tarihinde
kaynağından
arşivlendi.
Judith Rubin, (Ed.) (2009).
"TEA/AECOM Attraction Attendance Report for 2009"
(PDF)
. Themed Entertainment Association. 2 Haziran 2010 tarihinde
kaynağından
(PDF)
arşivlendi
. Erişim tarihi:
7 Ekim
2010
"The French Riviera Tourist Board"
CÔTE D'AZUR
. 25 Nisan 2011 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
23 Ocak
2011
"Présentation de la Côte d'Azur"
[Presentation of the French Riviera]
(PDF)
(Fransızca). Côte d'Azur Economic Development Agency. 4 Temmuz 2010 tarihinde
kaynağından
(PDF)
arşivlendi.
Foucher.
"Tourism: The Loire Valley, an intoxicating destination for visitors"
TourMaG.com, 1er journal des professionnels du tourisme francophone
(Fransızca). 10 Ekim 2018 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
10 Ekim
2018
"Chateaux deluxe: 5 best Loire Valley castles"
. CNN. 12 Temmuz 2017. 10 Ekim 2018 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
10 Ekim
2018
"BP Statistical Review of World Energy July 2021
. 8 Temmuz 2021 tarihinde
kaynağından
arşivlendi.
"The ten biggest power companies in 2018"
Power Technology
(İngilizce). 19 Mart 2019. 20 Mart 2019 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi: 5 Şubat 2022
Electricity production, consumption and market overview
25 Şubat 2021 tarihinde
Wayback Machine
sitesinde
arşivlendi
.,
Eurostat
"Nuclear Power in France | French Nuclear Energy - World Nuclear Association"
world-nuclear.org
. 7 Şubat 2016 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi: 5 Şubat 2022
L'automobile magazine, hors-série 2003/2004 page 294
INSEE, Government of France.
"Tableau 44 - Taux de fécondité générale par âge de la mère"
. 19 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
13 Ocak
2009
(Fransızca)
"Inflow of third-country nationals by country of nationality"
. 2004.
"Immigration and the 2007 French Presidential Elections"
(PDF)
. 15 Kasım 2020 tarihinde kaynağından
arşivlendi
Europe's Minority Politicians in Short Supply
6 Mayıs 2016 tarihinde
Wayback Machine
sitesinde
arşivlendi
.. The Washington Post. April 24, 2005.
In officially colorblind France, blacks have a dream - and now a lobby
27 Ağustos 2016 tarihinde
Wayback Machine
sitesinde
arşivlendi
.. Csmonitor.com. January 12, 2007.
Paris Riots in Perspective
31 Ocak 2010 tarihinde
Wayback Machine
sitesinde
arşivlendi
.. ABC News. November 4, 2005.
INSEE (25 Ocak 2005).
"Enquêtes annuelles de recensement 2004 et 2005"
. 12 Aralık 2006 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi: 14 Aralık 2006
(Fransızca)
UNHCR
(2006).
"UNHCR Global Report 2005: Western Europe"
(PDF)
. 20 Haziran 2016 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi: 14 Aralık 2006
CNA - Catholic News Agency (12 Ocak 2007).
"Poll: France no longer Catholic"
. 15 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
11 Ocak
2007
Franţa nu mai e o ţară catolică
29 Ocak 2009 tarihinde
Wayback Machine
sitesinde
arşivlendi
.,
Cotidianul
2007-01-11 (Rumence)
"Eurobarometer on Social Values, Science and technology 2005 – page 11"
(PDF)
. 11 Nisan 2023 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi: 5 Mayıs 2007
France to train imams in 'French Islam'
11 Ağustos 2011 tarihinde
Wayback Machine
sitesinde
arşivlendi
., The Guardian
"France - International Religious Freedom Report 2005"
. 13 Mayıs 2025 tarihinde
kaynağından
arşivlendi.
"Commission d'enquête sur les sectes"
ölü/kırık bağlantı
"Society2 ; religion in France ; beliefs ; secularism (laicité)"
. Understandfrance.org. 16 Eylül 2009 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi: 20 Eylül 2009
"Jeanjean, Henri. "Language Diversity in Europe: Can the EU Prevent the Genocide of French Linguistic Minorities?
. 12 Aralık 2019 tarihinde
kaynağından
(PDF)
arşivlendi.
"the ranking, see spreadsheet details for a whole analysis"
. 5 Ocak 2010 tarihinde kaynağından
arşivlendi
"CIA – The World Factbook – France"
. CIA. 24 Aralık 2018 tarihinde kaynağından
arşivlendi
"epaedia – Welcome"
. Epaedia.eea.europa.eu. 6 Haziran 2008 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
22 Ekim
2008
"Art's Most Popular: here are 2019's most visited shows and museums"
. The Art Newspaper. 31 Mart 2020. 20 Mayıs 2020 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
25 Haziran
2020
"Guide to Impressionism"
. National Gallery. 16 Temmuz 2009 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
22 Temmuz
2011
(Fransızca) RFI,
Le néo-impressionnisme de Seurat à Paul Klee
10 Ekim 2017 tarihinde
Wayback Machine
sitesinde
arşivlendi
. 15 March 2005
National Gallery of Art (United States),
The Fauves (dossier)
5 Kasım 2010 tarihinde
Wayback Machine
sitesinde
arşivlendi
(Fransızca) RFI,
Vlaminck, version fauve
10 Ekim 2017 tarihinde
Wayback Machine
sitesinde
arşivlendi
., 25 February 2008
Musée d'Orsay (official website), History of the museum –
From station to museum
20 Mart 2018 tarihinde
Wayback Machine
sitesinde
arşivlendi
"History of the painting collection"
. Musee-orsay.fr. 31 Temmuz 2007. 15 Ekim 2007 tarihinde
kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
22 Temmuz
2011
The top 10 museums in the world
7 Şubat 2021 tarihinde
Wayback Machine
sitesinde
arşivlendi
.,
The Independent
, 6 September 2018
(Fransızca) Ministry of Tourism,
Sites touristiques en France
11 Mayıs 2011 tarihinde
Wayback Machine
sitesinde
arşivlendi
. page 2 "Palmarès des 30 premiers sites culturels (entrées comptabilisées)" [Ranking of 30 most visited cultural sites in France]
Russell, Bertrand (2004) [1945].
A History of Western Philosophy
. Routledge. p. 511
Kenny, Anthony (2006).
The Rise of Modern Philosophy: A New History of Western Philosophy, vol. 3
. Oxford University Press. pp. 40
René Descartes
28 Mart 2023 tarihinde
Wayback Machine
sitesinde
arşivlendi
.,
Encyclopædia Britannica
Trubek, Amy B. (2000).
Haute Cuisine: How the French Invented the Culinary Profession
. University of Pennsylvania Press.
ISBN
978-0-8122-1776-6
. 3 Nisan 2024 tarihinde kaynağından
arşivlendi
. Erişim tarihi:
18 Temmuz
2024
Ferguson, Priscilla Parkhurst (2006).
Accounting for Taste: The Triumph of French Cuisine
. University of Chicago Press.
ISBN
978-0-226-24327-6
Véronique MARTINACHE (30 Kasım 2009).
"La France du beurre et celle de l'huile d'olive maintiennent leurs positions"
[France butter and olive oil maintain their positions].
Agence France-Presse
. 25 Nisan 2011 tarihinde
kaynağından
arşivlendi.
Dış bağlantılar
değiştir
kaynağı değiştir
Vikipedi'nin kardeş projelerinden
hakkında daha fazla bilgi edinin
Vikisözlük
'te tanımlar
Commons
'ta dosyalar
Vikihaber
'de haberler
Vikisöz
'de alıntılar
Meta-Wiki
'de tartışma
Fransa haritası
16 Mayıs 2006 tarihinde
Wayback Machine
sitesinde
arşivlendi
Fransa Ülke Profili DTM Dış Ticaret ve Ekonomisi
Hava tahmini
ölü/kırık bağlantı
46°57′K
2°53′D
 / 
46.950°K 2.883°D
 /
46.950; 2.883
Fransa
konuları
Tarihçe
Dönemler
Zaman çizgisi
Tarihöncesi
Kelt Galya
Roma Galyası
Vizigot Krallığı
Frank Krallığı
Batı Frank Krallığı
Orta Çağ
Erken modern dönem
19. yüzyılın sonu
Fransız Devrimi
Napolyon dönemi
20. yüzyıl
Devletler
Ancien Régime
Fransa Krallığı
Fransız Krallığı
Birinci Cumhuriyet
Birinci İmparatorluk
Restorasyon
Temmuz Monarşisi
İkinci Cumhuriyet
İkinci İmparatorluk
Üçüncü Cumhuriyet
II. Dünya Savaşı sırasında Fransa
Özgür Fransa
Vichy Fransası
Geçici Cumhuriyet
Dördüncü Cumhuriyet
Beşinci Cumhuriyet
Coğrafya
İdari yapılanma
Şehirler
İklim
Uç noktalar
Adalar
Göller
Dağlar
Nehirler
Siyaset
Anayasa
Seçimler
Dış ilişkiler
İnsan hakları
LGBT
Yargı
Hukuk
Kolluk kuvvetleri
Ordu
Meclis
Siyasi partiler
Ekonomi
Tarım
Bankacılık
Merkez bankası
Ekonomik tarihçe
Enerji
Euro
İhracat
Frank
(eski para birimi)
GSYİH'ya göre bölgeler
Borsa
Vergilendirme
Telekomünikasyon
Turizm
Sendikalar
Ulaşım
Toplum
Suç
Demografi
Eğitim
Sağlık
Halk
Yoksulluk
Din
Toplumsal sınıf
Refah
Kültür
Mimari
Sanat
Sinema
komedi
Mutfak
Moda
Bahçeler
Dil
Edebiyat
Medya
Müzik
Felsefe
Resmî tatiller
Spor
Semboller
Tiyatro
Anahatlar
Kategori
Portal
VikiProje
Coğrafi konum
Fransa'nın bölgeleri
Bölgeler
Auvergne-Rhône-Alpes
Burgonya-Franche-Comté
Bretonya
Grand Est
Hauts-de-France
Île-de-France
Korsika
Languedoc-Roussillon-Midi-Pyrénées
Merkez-Val de Loire
Normandiya
Pays de la Loire
Provence-Alpes-Côte d'Azur
Yeni Akitanya
Denizaşırı bölgeler
Fransız Guyanası
Guadeloupe
Martinik
Mayotte
Réunion
Denizaşırı kollektif
Clipperton Adası
Fransız Polinezyası
Saint Barthélemy
Saint Martin
Saint Pierre ve Miquelon
Wallis ve Futuna
Yeni Kaledonya
Denizaşırı topraklar
Fransız Güney ve Antarktika Toprakları
Fransa
'nın
bölgeleri
ve
illeri
Alsace-Champagne-Ardenne-Lorraine
08.
Ardennes
10.
Aube
51.
Marne
52.
Haute-Marne
54.
Meurthe-et-Moselle
55.
Meuse
57.
Moselle
67.
Bas-Rhin
68.
Haut-Rhin
88.
Vosges
Aquitaine-Limousin-Poitou-Charentes
16.
Charente
17.
Charente-Maritime
19.
Corrèze
23.
Creuse
24.
Dordogne
33.
Gironde
40.
Landes
47.
Lot-et-Garonne
64.
Pyrénées-Atlantiques
79.
Deux-Sèvres
86.
Vienne
87.
Haute-Vienne
Auvergne-Rhône-Alpes
63.
Puy-de-Dôme
03.
Allier
15.
Cantal
43.
Haute-Loire
Bretonya
35.
Ille-et-Vilaine
29.
Finistère
56.
Morbihan
22.
Côtes-d'Armor
Bourgogne-Franche-Comté
21.
Côte-d'Or
25.
Doubs
39.
Jura
58.
Nièvre
70.
Haute-Saône
71.
Saône-et-Loire
90.
Territoire de Belfort
89.
Yonne
Centre-Val de Loire
45.
Loiret
18.
Cher
28.
Eure-et-Loir
36.
Indre
37.
Indre-et-Loire
41.
Loir-et-Cher
Île-de-France
75.
Paris
77.
Seine-et-Marne
78.
Yvelines
91.
Essonne
92.
Hauts-de-Seine
93.
Seine-Saint-Denis
94.
Val-de-Marne
95.
Val-d'Oise
Korsika
2A.
Corse-du-Sud
2B.
Haute-Corse
Languedoc-Roussillon-Midi-Pyrénées
09.
Ariège
11.
Aude
12.
Aveyron
30.
Gard
31.
Haute-Garonne
32.
Gers
34.
Hérault
46.
Lot
48.
Lozère
65.
Hautes-Pyrénées
66.
Pyrénées-Orientales
81.
Tarn
82.
Tarn-et-Garonne
Nord-Pas-de-Calais-Picardie
01.
Ain
02.
Aisne
07.
Ardèche
26.
Drôme
38.
Isère
42.
Loire
59.
Nord
60.
Oise
62.
Pas-de-Calais
69.
Rhône
73.
Savoie
74.
Haute-Savoie
80.
Somme
Normandiya
14.
Calvados
27.
Eure
50.
Manche
61
Orne
76.
Seine-Maritime
Pays de la Loire
44.
Loire-Atlantique
49.
Maine-et-Loire
53.
Mayenne
72.
Sarthe
85.
Vendée
Provence-Alpes-Côte d'Azur
13.
Bouches-du-Rhône
04.
Alpes-de-Haute-Provence
05.
Hautes-Alpes
06.
Alpes-Maritimes
83.
Var
84.
Vaucluse
971.
Guadeloupe
972.
Martinik
973.
Fransız Guyanası
974.
Réunion
Fransa Portalı
Tırnak içindeki numara
INSEE
numarasıdır.
Avrupa ülkeleri
Egemen devletler
Almanya
Andorra
Arnavutluk
Avusturya
Azerbaycan
Belarus
Belçika
Birleşik Krallık
Bosna-Hersek
Bulgaristan
Çekya
Danimarka
Ermenistan
Estonya
Finlandiya
Fransa
Gürcistan
Hırvatistan
Hollanda
İrlanda
İspanya
İsveç
İsviçre
İtalya
İzlanda
Karadağ
Kazakistan
Kıbrıs Cumhuriyeti
Kuzey Makedonya
Letonya
Lihtenştayn
Litvanya
Lüksemburg
Macaristan
Malta
Moldova
Monako
Norveç
Polonya
Portekiz
Romanya
Rusya
San Marino
Sırbistan
Slovakya
Slovenya
Türkiye
Ukrayna
Vatikan
Yunanistan
Sınırlı tanınmış
olan devletler
Abhazya
Güney Osetya
Kosova
Kuzey Kıbrıs
Transdinyester
Bağımlı
ve
diğer bölgeler
Birleşik Krallık
Ağrotur ve Dikelya
Cebelitarık
Guernsey
Man Adası
Jersey
Danimarka Krallığı
Faroe Adaları
Finlandiya
Åland
Akdeniz
'e kıyısı olan ülkeler
Egemen devletler
Arnavutluk
Bosna-Hersek
Cezayir
Fas
Fransa
Hırvatistan
İspanya
İsrail
İtalya
Karadağ
Kıbrıs
Mısır
Lübnan
Libya
Malta
Monako
Slovenya
Suriye
Tunus
Türkiye
Yunanistan
Sınırlı tanınan devletler
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti
Filistin
Bağımlı topraklar
Ağrotur ve Dikelya
BK
Cebelitarık
(BK)
Adriyatik Denizi
'ne kıyısı olan ülkeler
Arnavutluk
Bosna-Hersek
Hırvatistan
İtalya
Karadağ
Slovenya
Uluslararası örgütler
G8 ülkeleri
Üyeler
Almanya
ABD
Birleşik Krallık
Fransa
İtalya
Japonya
Kanada
Rusya
(Üyeliği askıda)
Temsil Edilenler
Avrupa Birliği
Birleşmiş Milletler
Güvenlik Konseyi
Güç
V. Bölüm
VII. Bölüm
Veto
Karar
Yapı
Askeri Gözlemci
Barışı Tesis Komisyonu
Terörle Mücadele Komitesi
Barışı koruma
Askerî Personel Komitesi
Görevler
Birleşmiş Milletler Komutanlığı
Birleşik Görev Kuvveti
Üyeler
Daimi üyeler
Amerika Birleşik Devletleri
Birleşik Krallık
Çin
Fransa
Rusya
2025-2026
Danimarka
Pakistan
Panama
Somali
Yunanistan
2026-2027
Bahreyn
Kolombiya
Kongo Demokratik Cumhuriyeti
Letonya
Liberya
Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü
(OECD)
Üyeler
ABD
Almanya
Avustralya
Avusturya
Belçika
Birleşik Krallık
Çekya
Danimarka
Estonya
Finlandiya
Fransa
Güney Kore
Hollanda
İrlanda
İspanya
İsveç
İsviçre
İsrail
İtalya
İzlanda
Japonya
Kanada
Kolombiya
Kosta Rika
Letonya
Litvanya
Lüksemburg
Macaristan
Meksika
Norveç
Polonya
Portekiz
Slovakya
Slovenya
Şili
Türkiye
Yunanistan
Yeni Zelanda
Avrupa Konseyi
Kurumlar
Genel Sekreterlik
Bakanlar Komitesi
Parlamenterler Meclisi
Yerel ve Bölgesel Yönetimler Kongresi
İnsan Hakları Mahkemesi
İnsan Hakları Komisyonu
Adaletin Etkinliği Komisyonu
Irkçılığa ve Hoşgörüsüzlüğe Karşı Avrupa Komisyonu
Venedik Komisyonu
Üyeler
Almanya
Andorra
Arnavutluk
Avusturya
Azerbaycan
Belçika
Birleşik Krallık
Bosna-Hersek
Bulgaristan
Çekya
Danimarka
Ermenistan
Estonya
Finlandiya
Fransa
Gürcistan
Hırvatistan
Hollanda
İrlanda
İspanya
İsveç
İsviçre
İtalya
İzlanda
Karadağ
Kıbrıs Cumhuriyeti
Kuzey Makedonya
Letonya
Lihtenştayn
Litvanya
Lüksemburg
Macaristan
Malta
Moldova
Monako
Norveç
Polonya
Portekiz
Romanya
San Marino
Sırbistan
Slovakya
Slovenya
Türkiye
Ukrayna
Yunanistan
Adaylar
Belarus
Gözlemciler
Amerika Birleşik Devletleri
İsrail
Japonya
Kanada
Meksika
Vatikan
AB ile ilişkileri
Eski üyeler
Çekoslovakya (1991-1993)
Rusya (1996-2022)
Saar (1950-1956 ortaklık)
Sırbistan-Karadağ (2003-2006)
G20
Afrika Birliği
Almanya
Amerika Birleşik Devletleri
Arjantin
Avrupa Birliği
Avustralya
Birleşik Krallık
Brezilya
Çin
Endonezya
Fransa
Güney Afrika Cumhuriyeti
Hindistan
İtalya
Japonya
Kanada
Kore Cumhuriyeti
Meksika
Rusya
Suudi Arabistan
Türkiye
Avrupa Birliği
üyesi ülkeler
Almanya
Avusturya
Belçika
Bulgaristan
Çekya
Danimarka
Estonya
Finlandiya
Fransa
Hırvatistan
Hollanda
İrlanda
İspanya
İsveç
İtalya
Kıbrıs Cumhuriyeti
Letonya
Litvanya
Lüksemburg
Macaristan
Malta
Polonya
Portekiz
Romanya
Slovakya
Slovenya
Yunanistan
Ayrıca bakınız:
Potansiyel genişleme
ve
Eski üyeler
Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü (NATO)
Tarihçe
Kuzey Atlantik Antlaşması
Zirve
Harekâtlar
Genişleme
Yapı
Kuzey Atlantik Konseyi (NAC)
Avrupa Müttefik Kuvvetleri Yüksek Karargâhı (SHAPE)
Müttefik Deniz Komutanlığı
Müttefik Hava Komutanlığı
Müttefik Kara Komutanlığı
Müttefik Dönüşüm Komutanlığı (ACT)
Kişiler
Genel Sekreter
NATO Askerî Komite Başkanı (CMC)
Avrupa Müttefik Kuvvetleri Yüksek Komutanı (SACEUR)
Yüksek Müttefik Dönüşüm Komutanı (SACT)
Üyeler
ABD
Almanya
Arnavutluk
Belçika
Birleşik Krallık
Bulgaristan
Çek Cumhuriyeti
Danimarka
Estonya
Finlandiya
Fransa
Hırvatistan
Hollanda
İspanya
İsveç
İtalya
İzlanda
Kanada
Karadağ
Kuzey Makedonya
Letonya
Litvanya
Lüksemburg
Macaristan
Norveç
Polonya
Portekiz
Romanya
Slovakya
Slovenya
Türkiye
Yunanistan
Avrupa Güvenlik ve İş Birliği Teşkilatı
(OSCE)
Üyeler
Almanya
Amerika Birleşik Devletleri
Arnavutluk
Andorra
Avusturya
Azerbaycan
Belçika
Belarus
Birleşik Krallık
Bosna-Hersek
Bulgaristan
Çekya
Danimarka
Ermenistan
Estonya
Finlandiya
Fransa
Gürcistan
Hırvatistan
Hollanda
İrlanda
İspanya
İsveç
İsviçre
İtalya
İzlanda
Letonya
Lihtenştayn
Litvanya
Lüksemburg
Kanada
Karadağ
Kazakistan
Kıbrıs
Kırgızistan
Macaristan
Makedonya
Malta
Moldova
Monako
Norveç
Özbekistan
Polonya
Portekiz
Romanya
Rusya
San Marino
Sırbistan
Slovakya
Slovenya
Tacikistan
Türkiye
Türkmenistan
Ukrayna
Vatikan
Yunanistan
Ortaklar
Afganistan
Avustralya
Cezayir
Fas
Mısır
İsrail
Güney Kore
Japonya
Moğolistan
Tayland
Ürdün
Uluslararası Frankofoni Örgütü
'ne üye ve gözlemci ülkeler
Üyeler
Arnavutluk
Andorra
Belçika
Fransız Topluluğu
Benin
Bulgaristan
Burkina Faso
Burundi
Cibuti
Çad
Kongo Demokratik Cumhuriyeti
Dominika
Ekvator Ginesi
Ermenistan
Fas
Fildişi Sahili
Fransa
Fransız Guyanası
Guadeloupe
Martinik
St. Pierre ve Miquelon
Gabon
Gana
Gine
Gine-Bissau
Haiti
İsviçre
Kanada
New Brunswick
Québec
Kamboçya
Kamerun
Kıbrıs Cumhuriyeti
Komorlar
Kongo Cumhuriyeti
Kuzey Makedonya
Laos
Lüksemburg
Lübnan
Madagaskar
Mali
Mauritius
Mısır
Moritanya
Moldova
Monako
Nijer
Orta Afrika Cumhuriyeti
Romanya
Ruanda
St. Lucia
São Tomé ve Príncipe
Senegal
Seyşeller
Togo
Tunus
Vanuatu
Vietnam
Yeşil Burun Adaları
Yunanistan
Gözlemciler
Avusturya
Çekya
Gürcistan
Hırvatistan
Letonya
Litvanya
Macaristan
Mozambik
Polonya
Sırbistan
Slovakya
Slovenya
Tayland
Ukrayna
Ortak üye.
Otorite kontrolü
BIBSYS
90292000
BNF
cb152383070
(data)
CiNii
DA00567886
GND
4018145-5
HDS
003354
kulturenvanteri.com:
3737
KulturNav
029e1223-8805-4fc9-af42-c20bdb27523d
LCCN
n79006404
LNB
000040596
MusicBrainz
08310658-51eb-3801-80de-5a0739207115
NARA
10035788
NDL
00563689
NGV
19862
NKC
ge129152
NLA
35098056
NLI
987007552533205171
RERO
A000064760
SUDOC
026378329
TDVİA
fransa
Trove
825932
VIAF
264091107
WorldCat
(LCCN):
n79-006404
" sayfasından alınmıştır
Kategoriler
Fransa
1792'de Fransa'da kurulan oluşumlar
1792'de kurulan bölgeler ve ülkeler
Gizli kategoriler:
Webarşiv şablonu wayback bağlantıları
Ölü dış bağlantıları olan maddeler
Tanımlanmamış parametreler içeren ülke bilgi kutusu kullanan sayfalar
Sembol açıklaması ya da türü parametresi içeren ülke bilgi kutusu kullanan sayfalar
Kırmızı bağlantıya sahip ana madde şablonu içeren maddeler
BIBSYS tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
BNF tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
CINII tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
GND tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
HDS tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
Kulturenvanteri taksonomi tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
KULTURNAV tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
LCCN tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
LNB tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
MusicBrainz area tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
NARA tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
NDL tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
NGV tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
NKC tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
NLA tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
NLI tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
RERO tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
SUDOC tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
TDVİA tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
Trove tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
VIAF tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
WorldCat-LCCN tanımlayıcısı içeren Vikipedi maddeleri
Fransa
Konu ekle