Lenin - Wikipedia

Lenin - Wikipedia
Saltar al conteníu
De Wikipedia
Lenin
Voz
president of the Council of Labour and Defence of the USSR
(en)
17 xunetu 1923
- 21 xineru 1924
ensin valor -
Lev Kamenev
Chairman of the Council of People's Commissars
(en)
6 xunetu 1923
- 21 xineru 1924
ensin valor -
Alexei Rykov
Member of the Politburo of the CPSU Central Committee
(en)
25 marzu 1919
- 21 xineru 1924
Member of the Politburo of the CPSU Central Committee
(en)
29 payares 1917
(Xulianu)
- 25 marzu 1919
Chairman of the Council of People's Commissars of the Russian SFSR
(en)
27 ochobre 1917
(Xulianu)
- 21 xineru 1924
ensin valor -
Alexei Rykov
Member of the Politburo of the CPSU Central Committee
(en)
10 ochobre 1917
(Xulianu)
- 23 ochobre 1917
(Xulianu)
Vida
Nacimientu
Uliánovsk
22 d'
abril
de
1870
Nacionalidá
Xunión Soviética
(1922–)
Rusia Soviética
(1918–1922)
Imperiu Rusu
(1870–1918)
Residencia
Podolsk
San Petersburgu
Moscú
Shushenskoe
(en)
Schwabing
Londres
Llingua materna
rusu
Muerte
Bolshiye Gorki
(en)
21 de
xineru
de
1924
(53 años)
Sepultura
Lenin's Mausoleum
(en)
Causa de la muerte
hemorraxa cerebral
Familia
Padre
Ilya Ulyanov
Madre
Maria Ulyanova
Casáu con
Nadezhda Krúpskaya
(1898 – 1924)
Hermanos/es
Maria Ulyanova
(en)
Olga Ulyanova
(en)
Alexander Ulyanov
(en)
Dmitry Ulyanov
(en)
Anna Ulyanova
(en)
Pueblu
Blank family
(en)
Q4475235
Estudios
Estudios
Imperial St. Petersburg University
(en)
Simbirsk Classical Gymnasium
(en)
Kazan Imperial University
(en)
1888)
xurisprudencia
Faculty of Law, Saint Petersburg State University
(en)
(1890 -
law degree
(en)
xurisprudencia
Llingües falaes
rusu
francés
inglés
alemán
Oficiu
Oficiu
políticu
revolucionariu
escritor
economista
abogáu
periodista
filósofu
teóricu políticu
communist
(en)
Participante
Revolución rusa
2nd Congress of the Russian Social Democratic Labor Party
(en)
3rd Congress of the Russian Social Democratic Labor Party
(en)
4th Congress of the Russian Social Democratic Labor Party
(en)
5th Congress of the Russian Social Democratic Labor Party
(en)
7th Congress of the Russian Communist Party
(en)
8th Congress of the Russian Communist Party
(en)
9th Congress of the Russian Communist Party
(en)
10th Congress of the Russian Communist Party
(en)
11th Congress of the Russian Communist Party
(en)
Altor
165 cm
Llugares de trabayu
San Petersburgu
Moscú
Emplegadores
Universidá Estatal de San Petersburgu
Conseyu de Comisarios del Pueblu
Trabayos destacaos
Imperialism, the Highest Stage of Capitalism
(en)
Premios
ver
honorary citizen of Kazan
Work order of Corasmia
(1922)
Influyencies
Karl Marx
Friedrich Engels
Gueorgui Plejánov
Aleksandr Herzen
Georg Wilhelm Friedrich Hegel
Karl Kautsky
Joseph Dietzgen
John A. Hobson
Miembru de
All-Union Society of Old Bolsheviks
(en)
Movimientu
antimperialismu
anticapitalismu
Marxismu
Llucha de clases
Seudónimos
Ленин, Ильин, Н. Ленин, Старик, К. Тулин y Lenin
Serviciu militar
Lluchó en
Revolución rusa
Revolución d'Ochobre de 1917
Guerra civil rusa
Primer Guerra Mundial
Allied intervention in the Russian Civil War
(en)
Guerra polacu-soviética
Creencies
Relixón
ateísmu
cristianismu ortodoxu
Partíu políticu
Partíu Comunista de la Xunión Soviética
(de 1918 a 1924)
Russian Social Democratic Labour Party (bolshevik)
(en)
(de 1917 a 1918)
Partíu Obreru Socialdemócrata de Rusia
(hasta 1917)
IMDb
nm0501924
Lenin
rusu
Ленин
22 d'
abril
de
1870
Uliánovsk
21 de
xineru
de
1924
Bolshiye Gorki
(en)
ye'l seudónimu de
Vladímir Ilich Uliánov
rusu
Владимир Ильич Ульянов
) un dirixente revolucionariu
rusu
y líder del partíu
bolxevique
. Foi'l primer mandatariu de la
Xunión Soviética
y el fundador de la ideoloxía conocida como
leninismu
, que posteriormente derivó nel
marxismu-leninismu
de la mano d'
Josif Stalin
Lenin foi ún de los sos pseudónimos
revolucionarios
. Supónse qu'elixó esti nome como oposición a
Georgi Plekhánov
, quien usaba'l pseudónimu
Volgin
, pol ríu
Volga
. Ulyanov, según esta tesis, elixó'l ríu
Lena
, que ye más llargu y circula na direición opuesta. En cualesquier caso, Plekhánov paez que tuvo una influyencia significativa sobro Lenin naquella etapa de la so vida, de forma que la veracidá d'esta esplicación entá ta suxeta a dubies. Esisten otres teoríes sobro l'orixe del so nome, yá que'l mesmu Lenin enxamás nun desplicó porqué lu escoyó.
N'occidente nomóse delles vegaes de forma errónea como Nikolai Lenin, anque enxamás nun foi nomáu asina en
Rusia
ensin
referencies
Los sos primeros años
editar
editar la fonte
Vladimir Ulyanov (Lenin)
1887
Ñacíu en
Simbirsk
Rusia
, Lenin yera fíu d'
Ilya Nikolaevich Ulyanov
1831
1886
), un funcionariu civil rusu, direutor d'escueles, y más sero Conseyeru d'Estáu del Zar
Nicolás II
, puestu nel que trabayó pa medrar la democracia y espardir la educación de baldre en Rusia, y de la so muyer
Maria Aleksandrovna Blank
1835
1916
), d'idees lliberales.
Tenía munchos hermanos, ente ellos un hermanu nomáu Aleksandr, que foi executáu en
1887
por atentar escontra'l zar
Alexandru III
Como munchos rusos, foi un mestu ente la etnia y les tradiciones relixoses. Tenía ancestros
Kalmyk
por ascendencia paterna, d'alemanes del Volga por parte de la so güela materna que yeren luteranos, y ascendencia
xudía
pol so güelu maternu (convertíu al
cristianismu
). El mesmu Vladimir Ulianov foi bautizáu pol ritu de la
Ilesia Ortodoxa Rusa
De pequeñu nomábase-y
Volodia
y amosó don de pensamientu ellaboráu y fonderu, asertivu, poco afeutivu y sarcástico. De mente perlóxica, amosóse perbón estudiante dende la más tienra neñez, los sos profesores declararon sobro él:
-"Perdotáu, siempres llimpiu ya estudiosu, primeru en toles materies, cierta tendencia a aisllase y a la reserva"-
Robláu por Fiodor Kerensky (
1890
).
Fiodor Kerensky yera'l pá d'Alexander Kerensky quien diba ser el so compañeru revolucionariu más alantre.
Vladimir rescampló nel estudiu del
llatín
y el
griegu
. Pasó por dos traxedies na so mocedá: en
1886
, el so pá morrió d'una hemorraxa celebral. Al añu siguiente, en mayu de
1887
, el so hermanu mayor,
Aleksandr Ulianov
, foi deteníu y fusiláu pola so participación nun complot escontra'l Zar
Alexandru III
. Esto radicalizó les postures de Vladimir (los sos biógrafos oficiales consideren esti asocedíu como'l motivu cimeru de l'aición revolucionaria de Lenin), y él mesmu foi arrestáu al añu siguiente ya espulsáu de la
Universidá de Kazan
por participar en protestes estudiantiles. Continuó estudiando de forma independiente y sobro
1891
consiguió la llicencia pa la práutica de l'
abogacía
Semeya de Lenin, avientu de
1895
El revolucionariu
editar
editar la fonte
En llugar d'exercer la carrera llegal, Lenin foi implicándose nos esfuercios de propaganda revolucionaria y nel estudiu del
marxismu
, en gran parte en
San Petersburgu
. El
7 d'avientu
de
1895
foi arrestáu ya encarceláu poles autoridaes demientres tou un añu, y posteriormente exiliáu al pueblu de
Shushenskoye
, en
Siberia
El so contautu col marxismu foi na Universidá de Kazan, au foi espulsáu por activista pa desesperanza de la so vilva ma.
En 1893, Lenin colos sos 23 años, xunióse a un grupu d'activistes y conoció nuna cena a Nadezhda Krupskaya, un añu mayor qu'él.
En 1895, conoció a Plekhánov en
Xinebra
Suiza
, que yera'l pá del marxismu y un ideariu pa Lenin y permaneció ellí hasta avientu, cuando tornó a San Petersburgu y foi arrestáu y deportáu a
Siberia
, ehí escomenzó'l so primer llibru nomáu
Развитие капитализма в России
(El desendolcu del capitalismu en Rusia).
En xunetu de
1898
casóse con
Nadezhda Krupskaya
, una activista del
socialismu
. N'abril de
1899
espublizó'l llibru avandichu
. En
1900
terminó'l so exiliu.
Termináu l'exiliu viaxó a Europa y dende Suiza, unvió una serie de cartafueyos de marcáu sesgu antizarista, roblando por primer vez como
Lenin
Viaxó dende Rusia y haza Rusia dende otros llugares d'
Europa
y asoleyó'l periódicu
Iskra
, ansí como otros trataos y llibros relativos al
movimientu revolucionariu
Foi mui activu nel
Partíu Obreru Social Demócrata de Rusia
(POSDR), y en
1903
lideró la faición
bolxevique
tres dixebrase ésta de los
menxeviques
, parcialmente inspiraos pol so cartafueyu
Что делать?
(¿Qué facer?)
10
. En
1906
foi elixíu pa la presidencia del POSDR. En
1907
treslladóse a
Finlandia
por razones de seguridá. Continuó viaxando per Europa y participando en munchos mítines y actividaes socialistes, incluyendo la
Conferencia de Zimmerwald
de
1915
. Cuando
Inessa Armand
dexó Rusia y se mudó a
París
, conoció a Vladimir Lenin y otros bolxeviques que vivíen nel exiliu.
Inessa Armand
convirtióse na amante de Lenin.
El
16 d'abril
de
1917
tornó a
Petrográu
dende
Suiza
, persiguiendo'l derrocamientu del
Zar
Nicolás II
, y tuvo un papel relevante dientro'l movimientu bolxevique espublizando les
Апрельские тезисы
(Tesis d'abril)
11
. Tres una sulevación fallida d'obreros en xunetu, Lenin fuxó a Finlandia por seguridá. Tornó n'ochobre, inspirando una revolución armada col eslogan "Tol poder pa los sóviets" escontra'l gobiernu provisional rusu. Les sos idees sobro'l gobiernu esprésense nel so ensayu
Государство и революция
(Estáu y Revolución)
12
, que llamaba a una nueva mena de gobiernu sofitada nos conseyos d'obreros (
sóviets
).
Suxirióse que Lenin llegó a Petrográu dende Suiza cola aida del
Imperiu Alemán
. Testigos oculares aseguren que Lenin foi tresportáu nun
vagón de tren
selláu ya escoltáu por alemanes. Atalántase que'l mesmu
Kaiser
Guillermu II
esperaba paralizar d'esta mena al exércitu rusu y algamar la fin de la guerra nel frente oriental, y que vio a Lenin como un personaxe que ceo perdería influyencia.
N'efeutu, Guillermu II dixo al respective:
"-Introduzo en Rusia'l xerme del virus pal so esfarrape-"
Xefe del Estáu Soviéticu
editar
editar la fonte
El
8 de payares
Lenin foi elixíu
Premier
de la
Xunión Soviética
pol
Congresu del Soviet Rusu
. Énte'l peligru d'una invasión alemana, Lenin argumentó que Rusia había roblar de secute un tratáu de paz. Otros líderes bolxeviques como
Bukharin
abogaben pola continuación de la guerra como mena d'alitar la revolución n'Alemaña.
Lev Trotsky
, que lideraba les negociaciones, optaba por una postura intermedia, postulando un tratáu de paz que nun implicara ganancies territoriales pa denguna de les partes. Cuando les negociaciones se colapsaron, Alemaña llanzó una invasión que resultó na perda de munchos territorios del oeste de Rusia. Como resultáu d'esti xiru de los asocedíos, les posiciones de Lenin algamaron el sofitu de la mayoría de los líderes bolxeviques, y Rusia robló'l
Tratáu de Brest-Litovsk
en términos desventayosos (marzu de
1918
).
Aceutando que los sóviets yeren la única forma d'un gobiernu d'obreros llexítimu, Lenin abolió l'
Asamblea Constituyente Rusa
. Los
bolxeviques
perdieron la votación entóncenes, ganando les eleiciones el
Partíu Socialista Revolucionariu
, anque más sero franóse en faciones pro y anti sóviets. Los bolxeviques teníen el sofitu mayoritariu nel
Congresu de los Sóviets
, y formaron coalición de gobiernu col ala izquierda del Partíu Socialista Revolucionariu. Sicasí, la coalición fundióse tres la oposición de los Social Revolucionarios al
Tratáu de Brest-Litovsk
, y xunieron a otros partíos guetando derrocar al gobiernu soviéticu. La situación dexeneró con tolos partíos non bolxeviques (incluyendo los grupos socialistes) guetando de mena activa'l derrocamientu del gobiernu soviéticu. Lenin retrucó tratando infructuosamente d'aparar les sos actividaes.
El
30 d'agostu
de
1918
Fanya Kaplan
, un miembru del Partíu Socialista Revolucionariu, averóse a Lenin depués de qu'ésti falara nun mitin y mentanto s'empobinaba al so coche. Llamó-y l'atención y cuando Lenin se tornó p'aresponder, disparó-y trés tiros, dos d'ellos impautaron nun costín y nun pulmón. Lenin foi tresportáu a los sos apartamentos privaos nel
Kremlin
y refugó ser ingresáu nun
hospital
, creyendo qu'otros asesinos podríen esperalu ellí. Llamóse a varios doctores, pero estos decidieron que yera demasiao peligroso estrayer les bales. Lenin recuperóse, pero la so salú resintióse de magar esti asocedíu y se creye qu'esti incidente contribuyó a los sos últimos infartos.
..."La verdá ye siempre revolucionaria"...
En marzu de
1919
, Lenin ya otros líderes
bolxeviques
reuniéronse colos socialistes revolucionarios de tol mundu y crearon la
Internacional Comunista
. Los miembros de la Internacional Comunista, incluyendo a Lenin y a los mesmos bolxeviques escindiéronse del más ampliu movimientu socialista. De magar esti momentu seríen conocíos como
comunistes
. En
Rusia
, el partíu bolxevique foi renomáu como
Partíu Comunista Rusu
, que darréu se convirtió nel
Partíu Comunista de la Xunión Soviética
Mentanto, una
guerra civil
asolaba Rusia. Un bayura movimientos políticos y los sos siguidores tomaron les armes pa sofitar o derrocar al gobiernu soviéticu. Magar qu'había munches faciones estremaes involucraes na guerra civil, les dos fuercies cimeres foron l'
Exércitu Bermeyu
(comunista) y l'
Exércitu Blancu
(monárquicos). Les potencies foriates como
Francia
Gran Bretaña
Estaos Xuníos
Xapón
intervinieron tamién nesta guerra (n'aida del Exércitu Blancu). L'Exércitu Bermeyu ganó la guerra, derrotando a les fuercies de la Rusia Blanca y a los sos aliaos en
1920
(magar qu'esto, delles tropes pequeñes continuaron la llucha demientres munchos años más).
Nos caberos meses de
1919
, los ésitos escontra les fuercies del Exércitu Blancu comencieron a Lenin de que yera'l momentu d'estender la revolución haza l'oeste, pola fuercia si fuere necesariu. Cuando la recién independizada
Segunda República de Polonia
escomenzó afitar los sos territorios orientales, anexonaos por
Rusia
nes
particiones de Polonia
a fines del
sieglu XVIII
, engarróse coles fuercies bolxeviques pola dominación d'estes árees, lo que contribuyó al españíu de la
guerra Polaco-Soviética
de
1919
. Cola revolución alemana y la
Lliga Espartaquista
en plenu auxe, Lenin vio esto como la oportunidá perfeuta pa caltrizar n'Europa coles bayonetes del Exércitu Bermeyu. Lenin vía a
Polonia
como la ponte que l'Exércitu Bermeyu había cruciar pa xunir la Revolución Rusa colos siguidores comunistes de la
Revolución Alemana
, y p'aidar a otros gobiernos comunistes n'
Europa Occidental
. La derrota de la Rusia soviética na guerra polaco-soviética, sicasí, invalidó estos planes.
Los llargos años de guerra cobráronse'l so tributu en Rusia, y gran parte del país taba en ruines. En marzu de
1921
, Lenin reemplazó la política económica denomada
comunismu de guerra
(que fuera emplegada demientres la guerra civil) cola
Nueva Política Económica
(NEP), nun intentu de reconstruyir la
industria
y especialmente l'
agricultura
, pero'l mesmu mes vio la represión d'una protesta de marineros en
Kronstadt
(La
Rebelión de Kronstadt
).
La so prematura muerte
editar
editar la fonte
La salú de Lenin fora severamente dañada pol intolerable
estrés
de la revolución y la guerra. L'intentu d'asesinatu xunióse a los sos problemes de salú. Entá llevaba la bala nel cuellu, demasiao a la veriquina del
espinazu
pa ser estrayida poles téuniques quirúrxiques d'aquella dómina. En mayu de
1922
, Lenin tevo un primer
infartu
. Quedóse parcialmente paralizáu (nel so llau drechu) y el so papel nel gobiernu declinó. Tres el so segundu infartu n'avientu del mesmu añu, retiróse de l'actividá política. En marzu de
1923
, tres sufrir el tercer infartu quedó postráu na cama ensin posibilidá de falar.
Lenin morrió'l
21 de xineru
de
1924
. Tres la so muerte orixináronse rumores sobro que sufría de
sífilis
. La causa oficial que se dio sobro la muerte de Lenin foi
arterioesclerosis
o infartu cerebral (el cuartu), pero de los 27 médicos que lu trataron, namái ocho roblaron les conclusiones de l'
autopsia
. D'esta mente diose pie pa que xurdieren otres teoríes sobro la so muerte. Por exemplu, un analís postmortem fechu por dos psiquiatres y un neurólogu recientemente espublizáu na
Revista Europea de Neuroloxía
afirmaba amosar que Lenin morrió realmente de sífilis.
Póster informativu soviéticu sobro la muerte de Vladimir Lenin.
Documentos desclasificaos tres la cayida de la
Xunión Soviética
, xunto coles alcordances de los médicos de Lenin, suxeren que foi tratáu de sífilis yá en
1896
; estos documentos tamién suxeren qu'a
Alexi Abrikosov
, el patólogu a cargu la autopsia, se-y ordenó probar que Lenin nun morrió de sífilis. Abrikosov nun mencionó la sífilis na autopsia, sicasí, el dañu
vascular
, la paralís y otres incapacitaciones que citó yeren típiques de la sífilis. Tres un segundu asoleyamientu del informe de l'autopsia, nengún de los
muérganos
arteries
principales o árees del
cerebru
usualmente afeutaes pola sífilis yeren citaes.
En
1923
, los doctores trataron a Lenin con
arsénicu
, la única droga usada entós de mena específica pa tratar la sífilis, y con
ioduru de potasiu
, que tamién yera típicu nel tratamientu d'esta enfermedá.
Anque probablemente tevo la sífilis, tamién la tenía per entós una considerable parte de la población rusa de la dómina. Tamién ye cierto que nun tenía les llesiones visibles nel so cuerpu qu'acompanguen a les caberes fases de la enfermedá. La mayor parte de los historiadores entá tán d'alcuerdu en que la causa más probable de la so muerte foi un infartu producíu pola bala allugada nel cuellu dende'l so intentu d'asesinatu.
La ciudá de
Petrográu
foi renomada
Leningráu
na so alcordanza; nome que la ciudá conservó hasta la cayida de la Xunión Soviética en
1991
, cuando se tornó a poner el vieyu nome de la dómina imperial,
San Petersburgu
Tres el so primer infartu, Lenin espublizó una serie papeles indicando les direutrices futures pal gobiernu. El más famosu d'ellos ye'l
Testamentu de Lenin
, nel que, ente otres coses, critica a comunistes d'altu rangu como
Lev Trotski
Josif Stalin
. De Stalin, que yera Secretariu Xeneral del Partíu Comunista dende abril de
1922
, Lenin dicía que tenía l'«autoridá illimitada concentrada nes sos manes» y suxería a los camaraes sacar a Stalin d'esti puestu. Sobro Trotski dixo: "quiciabes seya l'home más capaz del actual Comité Central, pero ta demasiao ensoberbecíu y demasiao atrayíu pol aspeutu puramente alministrativu de los asuntos". Tamién alvierte del peligru de que les engarradielles ente los dirixentes yá citaos conducieren a una escisión. Tamién pidía un mayor respetu haza les naciones non ruses federaes na XRSS, afirmando que nun facer esto podría conducir a una actitú imperialista y, poro, incoherente. La vilva de Lenin descubrió'l papel nel estudiu de Lenin y lleólu al
Comité Central
que, anque tando d'alcuerdu con delles de les sos partes, nun lu tuvieron en cuenta, y d'esta mena, estes incisives crítiques sobro'l partíu foron llargamente tapecíes.
A la escontra de los naguamientos espresaos por Lenin enantes de la so muerte de que nun se construyeren memoriales nel so nome, dellos políticos trataron d'ameyorar la so propia posición asociando la so imaxe a la de Lenin tres la so muerte. El personax foi eleváu a un estatus cuasi místicu, construyéndose estatues, monumentos y memoriales nel so honor.
Na Plaza Bermeya de Moscú edificóse en 1924 el nomáu
Mausoléu de Lenin
xunto a los muros del
Kremlin
onde reposen los sos restos mortales embalsamaos. El mausoléu ta abiertu al públicu y, demientres décades, yeren frecuentes les coles pa rindir visita al calabre momificáu del fundador de la Xunión Soviética. Por mor de la desapaición de la
XRSS
, dellos partíos políticos y delles personalidaes ruses -
Mikhaíl Gorbachov
, ente elles-, tienen pidíu'l desmantelamientu del mausoléu y que los restos de Lenin seyan enterraos. Estes iniciativas nun recibieron hasta la data'l sofitu del Gobiernu de la
Federación Rusa
y el mausoléu sigue abiertu a les visites.
L'estudiu del cerebru de Lenin
editar
editar la fonte
El
cerebru
de Lenin foi estrayíu enantes d'embalsamar el so cuerpu. Los gobernantes soviéticos contrataron a un conocíu neurocientíficu alemán,
Oskar Vogt
, pa estudiar el cerebru de Lenin y llocalizar les célules cerebrales responsables del so xeniu. Con esti envís creóse l'Institutu del Cerebru en Moscú. Vogt espublizó un artículu sobro'l cerebru en 1929 onde esponía que delles neurones piramidales na tercer capa del tueru cerebral de Lenin yeren perllargues. Pesie eso, la conclusión de la so relevancia nel xeniu de Lenin foi mal recibida. El trabayu de Vogt foi consideráu poco satisfactoriu polos soviéticos. A lo postrer l'equipu soviéticu continuó efectuando investigaciones, pero estos trabayos sobro'l cerebru de Lenin yá nun foron asoleyaos.
Los anatomistes contemporáneos nun creyen que la morfoloxía del cerebru por sí mesma seya quien pa determinar la so funcionalidá.
Predecesor:
primeru nel cargu
Presidente del Comité Central del
Partíu Comunista de la Xunión Soviética
1922
1924
Socesor:
Josif Stalin
Ver tamién
editar
editar la fonte
Leninismu
Topónimos de Lenin
Mausoléu de Lenin
Historia de la Xunión Soviética
Llista de gobernantes de la Xunión Soviética
Palaciu de los Sóviets
Referencies
editar
editar la fonte
Paul Vinogradoff.
EB-12 / Lenin, Vladimir Ilich
».
The Encyclopædia Britannica. Volume XXXI, 1922
Afirmao en:
autoridaes BNF
. Identificador BnF:
11912439p
. Data de consulta: 10 ochobre 2015. Autor: Biblioteca Nacional de Francia. Llingua de la obra o nome: francés.
Testu regulador principal:
Tratáu de Creación de la XRSS
Sección, versículu o párrafu:
Ленин Владимир Ильич
. Afirmao en:
Gran Enciclopedia Soviética (1969–1978)
. Data de consulta: 27 setiembre 2015. Editorial: The Great Russian Encyclopedia. Llingua de la obra o nome: rusu. Data d'espublización: 1969.
Identificador GND:
118640402
. Afirmao en:
Catalog of the German National Library
. Data de consulta: 20 marzu 2025. Llingua de la obra o nome: alemán.
Lenin
(3 avientu 1905
(Xulianu)
).
Socialism and religion
(en rusu)
Novaya Zhizn
URL de la referencia:
Esti términu apaez nel
Diccionariu de l'Academia de la Llingua Asturiana
. Ver:
leninismu
».
Enllaces esternos
editar
editar la fonte
Archivu V. I. Lenin
Control d'autoridaes
Proyeutos Wikimedia
Datos:
Q1394
Multimedia:
Vladimir Lenin
Cites famoses:
Lenin
Testos:
Autor:Lenin
Identificadores
WorldCat
VIAF
7393146
ISNI
0000000120988915
BNA
000023423
BNE
XX1124861
BNF
11912439p
(data)
BNC
000041848
CANTIC
a10444063
GND
118640402
LCCN
n80067085
NCL
002267873
NDL
00447347
NKC
jn19981001737
NLA
35300014
BER
000083509
CiNii
DA00160222
NARA
10581755
SNAC
w6w37w7g
S2
84216092
SUDOC
026983184
ULAN
500321338
BIBSYS
90066588
UB
a1147597
ICCU
CFIV057903
Open Library
OL1104A
PARES
141138
KulturNav
id
Diccionarios y enciclopedies
HDS
028375
Britannica
url
Almacenes dixitales
Proyeutu Gutenberg
37547
Patrimoniu históricu
FMIS
SMVK-EM/name/1551296
Datos:
Q1394
Multimedia:
Vladimir Lenin
Cites famoses:
Lenin
Testos:
Autor:Lenin
Sacáu de «
Categoríes
1000 artículos que toa Wikipedia habría de tener
Homes
Persones nacíes en 1870
Persones finaes en 1924
Persones de Rusia
Comunismu
Marxistes
Xunión Soviética
Categoríes anubríes:
Wikipedia:Páxines con etiquetes de Wikidata ensin traducir
Wikipedia:Páxines con etiquetes de Wikidata ensin traducir/Q
Wikipedia:Artículos con datos ensin referencies
Wikipedia:Artículos con identificadores VIAF
Wikipedia:Artículos con identificadores ISNI
Wikipedia:Artículos con identificadores BNA
Wikipedia:Artículos con identificadores BNE
Wikipedia:Artículos con identificadores BNF
Wikipedia:Artículos con identificadores BNC
Wikipedia:Artículos con identificadores CANTIC
Wikipedia:Artículos con identificadores GND
Wikipedia:Artículos con identificadores LCCN
Wikipedia:Artículos con identificadores NLA
Wikipedia:Artículos con identificadores SNAC
Wikipedia:Artículos con identificadores ULAN
Wikipedia:Artículos con identificadores BIBSYS
Wikipedia:Artículos con identificadores UB
Wikipedia:Artículos con identificadores SBN
Wikipedia:Artículos con identificadores Open Library
Wikipedia:Artículos con identificadores PARES
Wikipedia:Artículos con identificadores Proyeutu Gutenberg autor
Wikipedia:Artículos con identificadores FMIS
Lenin
Amestar seición