Papers by Piotr Mazurkiewicz
Ekai, 2024
Do dialogu instytucje Unii Europejskiej zobowiązuje artykuł 17 Traktatu o funkcjonowaniu UE. Tak ... more Do dialogu instytucje Unii Europejskiej zobowiązuje artykuł 17 Traktatu o funkcjonowaniu UE. Tak więc to nie Kościół jest do niego zobowiązany, tylko te unijne instytucje. Dialog prowadzony jest nie tylko z Kościołem katolickim, ale także z innymi Kościołami, których ekumenicznym przedstawicielem w Brukseli jest KEK (Konferencja Kościołów Europejskich), jak również z innymi religiami. Artykuł 17 mówi też o dialogu z podmiotami niewyznaniowymi (głównie chodzi o masonerię), a status takich organizacji z punktu widzenia prawnego jest w zasadzie identyczny jak Kościołów. Dialog odbywa się w formie spotkań, zwłaszcza tzw. szczytu religijnego, w którym raz w roku biorą udział przedstawiciele różnych Kościołów i religii. Ma on charakter symboliczny, tzn. na spotkaniach tych nie zapadają żadne decyzje. Około 70% mieszkańców UE deklaruje się jako
Wszystko Co Najważniejsze, 2024
Polska rakieta Twardowsky 2 z drukarki 3D 17:59 Prof. Michał Kleiber w Polskim Radiu 24 o sytuacj... more Polska rakieta Twardowsky 2 z drukarki 3D 17:59 Prof. Michał Kleiber w Polskim Radiu 24 o sytuacji politycznej we Francji i Europie 17:03 Kongres USA przyznał złoty medal Polakom Aut orzy Tem aty Tygo dnik Miesię cznik Ksią żki Deb aty Posłuch aj nas Ogląda j nas Zapisz się! Ks. prof. Piotr MAZURKIEWICZ: L'Église en Pologne at -elle besoin de saints « désobéissants » ? Ryc. Fabien CLAIREFOND zobacz inne teksty Autora
Wszystko Co Najważniejsze, 2024
Cultural Studies. Social Dictionaries, 2022
DEFINITION OF THE TERM: In this article the Church is understood as the community of all who are ... more DEFINITION OF THE TERM: In this article the Church is understood as the community of all who are baptised in the Catholic Church, while culture is man's effort to achieve the fullness of his humanity and to make social life more human. HISTORICAL ANALYSIS OF THE TERM: throughout its history, Christianity has exerted an impact on a number of different cultures. As a rule, its intention was not to destroy these cultures but to introduce a certain symbiosis to express new Christian content within the existing culture and to eliminate only those of its elements that were openly contrary to this religion. DISCUSSION OF THE TERM: In contemporary academic discussion, the dispute over culture in the singular and cultures in the plural occupies an important place. while recognising the existence of cultures (plural), the Church also defends the existence of culture (singular), the singularity of which results from the existence of a single human nature that is not dependent on time or place. SYSTEMATIC REFLECTION WITH CONCLUSIONS AND RECOMMENDATIONS: In the western world today, the culture based on Christian anthropology is consistently undermined. It is the Church's task to remind the world of the inviolable dignity of the human person, of the moral order rooted in human nature, and of man's call to eternal life. the Church should also search for language in which these truths can be expressed in a way that that is comprehensible to modern man.
Towards a New Creative and Innovative Europe, Wyższa Szkoła Biznesu – National-Louis University, Nowy Sącz, 2007
Christian thinking about time and about the future of the Old Continent Many bitter words can be ... more Christian thinking about time and about the future of the Old Continent Many bitter words can be heard nowadays on the subject of the state of European culture. Some people even go as far as to say that the crisis is so profound that Europe should never recover. Not only are we witnesses of the "dwarfing" of Europe (A. J. Toynbee) but also of the fading away of European civilisation. Noteworthy, the authors of such analyses do not limit themselves to the Old Continent but most often predict the dawn of the West, the decline of technical civilisation or the agony of Christendom. Within the Western world, the worst picture of all is the one of "the effeminate Europe" not capable of any sacrifice in the name of its future. It is much worse a picture than that of America which continues with its hopeless struggles to defend its hegemony. This bitter note is also present in the texts of John Paul II. In the exhortation on the subject of Europe, he writes about a "period of bewilderment", "temptation of dimming of hope", "the loss of Europe's Christian memory and heritage" as a result of which many Europeans are "without spiritual roots and somehow like heirs who have squandered a patrimony entrusted to them by history" 1. The loss of the Christian memory often produces a kind of fear of the future. This results among others in a dramatic decline in the number of births or a difficulty in making definite life choices, including that about marriage. Sinister prophecies are in fact not a recent development. Many of the quoted pessimist statements come from the books first published about a hundred years before. A century has gone down since those visions, full of doom and gloom, were unveiled and yet Western civilisation continues although it experienced, what is often forgotten, two great totalitarianisms and lived through two cruel civil wars. These two premises make us realise that also today an attitude of a pseudo-prophet sowing pessimism all around is not profitable. That being said, given all the painful experience, hope must be invoked with great humility.
Chrześcijaństwo - Świat - Polityka, 2023
Tradycyjnie Kościół katolicki wysuwał cztery zastrzeżenia względem doktryny praw człowieka w jej ... more Tradycyjnie Kościół katolicki wysuwał cztery zastrzeżenia względem doktryny praw człowieka w jej liberalnej wersji: brak odniesienia do Boga jako źródła praw człowieka, indywidualizm, brak listy obowiązków człowieka, towarzyszących jego prawom oraz podatność tej doktryny na multiplikację i twórcze reinterpretacje. Artykuł niniejszy skupia się głównie na pierwszych dwóch obszarach. Z perspektywy laickiego liberalizmu, idea Boga jawi się jako zbędny produkt uboczny procesu ludzkiej ewolucji. Z punktu widzenia chrześcijaństwa, fakt bycia stworzonym na obraz i podobieństwo Boga jest źródłem niezbywalnej godności człowieka, a jednocześnie służy ochronie jego praw przed reinterpretacją ze strony państwa, na wypadek, gdyby państwo uznało się za źródło takich praw. Chrześcijaństwo przedstawia człowieka jako istotę ze swej natury społeczną, tworzącą dwie, uznawane za naturalne, wspólnoty, tj. rodzinę i naród. Indywidualizm liberalny postrzega ludzi jako zbiór cząstek elementarnych, które zderzają się ze sobą, lecz nigdy się nie łączą. Różnica jest zasadnicza, jeśli wziąć pod uwagę stosunek do powinności przed podejmowaniem indywidualnych decyzji, lecz także, jeśli spojrzeć na wsparcie emocjonalne danej osoby. Istota ludzka dąży zatem do tworzenia więzi typu rodzinnego lub tylko takich, które opierają się na dobrowolnym kontrakcie. Jest pewnym paradoksem, że im bardziej zatomizowane jest społeczeństwo, tym niezbędniejsze staje się silne państwo, gwarantujące prawa jednostki i poczucie bezpieczeństwa w czasach kryzysu. W rezultacie powstaje system zwany indywidualizmem etatystycznym. Religia nie tylko ujawnia nadrzędny sens ludzkiego życia i powody, dla których warto być człowiekiem, ale jest także źródłem moralności publicznej. Liberalna koncepcja neutralności i prywatyzacja religii otwierają na nowo kwestię aksjologicznych fundamentów państwa. Z jednej strony, dlaczego właściwie ludzie mieliby przestrzegać praw ustanowionych przez państwo, skoro samo państwo przekonuje ich, że są one moralnie neutralne? Z drugiej zaś strony, nasuwa się pytanie o preferowany model edukacji. Czy z punktu widzenia państwa i społeczeństwa wystarczająca może być edukacja neutralna kulturowo i aksjologicznie, w której dzieci naucza się o tym, co jest dozwolone, a co zabronione przez prawo, ale nie o tym, co jest moralnie dobre, a co złe? Jedna z odpowiedzi wskazuje, że
Une Constitution, pour quoi faire? Entre spécificités nationales et consensus européen, 2014
Pensant aux valeurs dans la vie sociale et politique, nous confondons parfois la notion de neutra... more Pensant aux valeurs dans la vie sociale et politique, nous confondons parfois la notion de neutralité idéologique des institutions d'Etat, sûrement indiquée dans un Etat démocratique de droit et au fait possible d'être réalisée, avec la neutralité axiologique. Cette deuxième, étant une manifestation de polythéisme axiologique, comme certains le disent, ou bien de relativisme éthique, comme le disent d'autres, est non seulement dangereuse pour l'Etat démocratique de droit en le privant d'un durable fondement axiologique, mais aussi impossible d'être maintenue dans la pratique. Car il est difficile de s'imaginer un système de droit quelconque qui ne se rapporterait pas du tout aux valeurs éthiques, voire qui ne reconnaîtrait pas un recueil de valeurs comme fondamentales du point de vue du bien commun, donc méritant d'être défendues. Même si quelqu'un aurait rétrécit le recueil de valeurs qu'il reconnaît fondamentales du point de vue de l'organisation de la vie sociale et politique uniquement à deux: liberté individuelle et droit à la propriété privée, il ne ferait qu'affirmer par son choix la thèse sus-mentionnée.
Chrześcijaństwo - Świat - Polityka, 2006
Christianity - World - Politics, 2023
The Catholic Church has traditionally raised four objections to the doctrine of human rights in i... more The Catholic Church has traditionally raised four objections to the doctrine of human rights in its liberal version: the lack of reference to God as the source of human rights, individualism, the absence of a list of human duties accompanying individual rights, and the doctrine's vulnerability to proliferation and creative interpretation of those rights. The paper mainly focuses on the first two concerns. From the point of view of secular liberalism, the idea of God appears as an unnecessary by-product of the process of human evolution. From the point of view of Christianity, creation in the image and likeness of God is the source of man's inalienable dignity, and serves, at the same time, to safeguard his rights from reinterpretation by the state, should the state consider itself the source of such rights. Christianity presents man as an inherently social being, with two communities, i.e., the family and the nation, that are recognized as natural. Liberal individualism views people as a collection of elementary particles that collide with one another but never connect. The difference is fundamental when it comes to attitudes towards obligations prior to individual decisions, but also when it comes to a person's emotional backing. The human being, therefore, seeks to create either family-type ties, or merely ones based on a voluntary contract. It is a paradox that the more atomized a society is, the more necessary a strong state becomes to guarantee individual rights and a sense of security in times of crisis. As a result, a system called statist individualism comes to existence. Religion not only reveals the ultimate meaning of human life and the reasons for which it is worthwhile to be human, but it has also been a source of public morality. The liberal concept of neutrality and the privatization of religion reopen the question of the axiological foundations of the state. On the one hand, why, in the end, should people obey state laws when the state itself convinces them that they are morally neutral? On the other hand, this raises the question of the preferred model of education. From the point of view of the state and society, can a culturally and axiologically neutral education, in which children are taught about what is allowed and what is forbidden by law, but not about what is morally right and wrong, be sufficient? One answer suggests that a liberal state conceived in this way is unstable, and able to exist only for a while. The alternative would be a liberal state that is imperfect, culturally charged, and open to the presence of the Church as a public and publicly meaningful authority.
Teologia Polityczna , 2023
Skłonność do wiary w utopię "lepszego świata", który znajduje się "przed" nami stale towarzyszy c... more Skłonność do wiary w utopię "lepszego świata", który znajduje się "przed" nami stale towarzyszy człowiekowi. Nawet katastrofa takich projektów jak rewolucja francuska, rewolucja październikowa, narodowy socjalizm czy należąca do nieco innej kategorii rewolucja seksualna, nie są w stanie wyleczyć ludzi z marzenia o doskonałym świecie-pisze ks. Piotr Mazurkiewicz w "Teologii Politycznej Co Tydzień": "Huxley. Nowoczesność jako dystopia". Religia "lepszego świata" Świat nakreślony przez Aldousa Huxleya, co ciekawe, jest światem
Między ojczyzną a synczyzną
https://wszystkoconajwazniejsze.pl/ks-prof-piotr-mazurkiewicz-ojczyzna/
La parola "laico" viene spesso utilizzata per indicare qualcosa che non ha un carattere religioso... more La parola "laico" viene spesso utilizzata per indicare qualcosa che non ha un carattere religioso o addirittura nemico della religione. Nella Chiesa questa parola ha un significato differente. Chiamiamo laici i fedeli Cristiani non appartenenti al clero o agli ordini religiosi, la cui vocazione è la ricerca e l'approssimarsi al Regno dei Cieli trattando le cose temporali e ordinandole secondo Dio (LG 31). Nel linguaggio ecclesiale pertanto laicità è sinonimo di devozione e di impegno per "ordinare effettivamente il mondo intero a Cristo" (AA 2). Il laico è colui che sul modello di Cristo è profeta, sacerdote e re, e il suo compito è tendere alla santità attraverso il cambiamento del mondo secondo la volontà di Dio e l'annuncio del Vangelo (ChL 14). I laici, così come i sacerdoti, sono pertanto chiamati-attraverso il battesimo e la cresima-a partecipare alla missione di Cristo. I fedeli laici, unitamente ai sacerdoti, ai religiosi e alle religiose, formano l'unico Popolo di Dio (ChL 28). Questa importante dichiarazione del Concilio ha bloccato la tentazione di identificare la Chiesa con la gerarchia. Attualmente, però, si sviluppa la tentazione opposta. Perfino nei documenti sinodali Popolo di Dio a volte viene identificato esclusivamente con i laici, escludendo da esso e, per così dire, opponendolo al Papa, ai vescovi e ai presbiteri. E' diverso ma non meno pericoloso per l'identità della Chiesa. Dire che il "Popolo di Dio" si aspetta qualcosa e indirizzare queste aspettative alla gerarchia come "elemento estraneo" probabilmente deriva da un errore teologico del senso della parola 'popolo' inteso nel suo significato politico nell'ambito della teoria della democrazia. Invece Popolo di Dio comprende tutti i fedeli, indipendentemente dallo stato di vita. La missione dei laici e del clero è la stessa, sebbene sia diversa la modalità di realizzazione.
Mission of the Laity, 2023
The word "lay" is often used to denote something which is far from religion if not downright oppo... more The word "lay" is often used to denote something which is far from religion if not downright opposed to it. This term has a totally different meaning within the Church. The term laity is here understood to mean all the faithful except those in holy orders and those in the state of religious life specially approved by the Church. By their very vocation, they seek the kingdom of God by engaging in temporal affairs and by ordering them according to the plan of God (Lumen Gentium 31). In the language of the Church, laity is synonymous with piety and involvement "to establish the right relationship of the entire world to Christ" (Apostolicam Actuositatem 2). The lay faithful participate in the threefold mission of Christ as Priest, Prophet and King, their mission being to seek sanctification through a transformation of the world according to God's will and the preaching of the Gospel (Christifideles Laici 14). The lay faithful, like the clergy, are through Baptism and Confirmation called to partake in Christ's mission. The lay faithful together with the clergy and women and men religious, make up the one People of God and the Body of Christ (Christifideles Laici 28). This major statement of the Council curbed the temptation of identifying the Church with hierarchy. Currently, however, a reverse temptation has developed, as even the synodal documents mistakenly identify the People of God solely with the laity, excluding from and somehow opposing to it the pope, bishops, and presbyters. This is another, if by no means lesser threat for the identity of the Church. Saying that "the People of God" express their wishes and then addressing these wishes to the hierarchs as a "foreign element" is most probably linked to the mistaken identification of the meaning of the word "people" with its political meaning within the framework of the theory of democracy. However, the People of God consists of all the faithful, irrespective of their estate. The mission of the laity and clergy is the same, even if the manner of its implementation differs.
W tytule celowo nie użyto słowa "zagrożenia", ponieważ mogłoby ono sugerować, że bywały w histori... more W tytule celowo nie użyto słowa "zagrożenia", ponieważ mogłoby ono sugerować, że bywały w historii takie czasy (albo też nastaną w przyszłości), gdy nie było żadnych zagrożeń. Jednak taki idealny świat nigdy nie istniał i istnieć nie będzie. Osobiście w czasach komunizmu musiałem uczęszczać w liceum na zajęcia "przygotowujące do życia w rodzinie", choć wyraźnie nie chodziło o rodzinę chrześcijańską. Wyzwania natomiast-choć zmieniają się w czasie-istnieją zawsze. Źródła "problemów" Wyzwania przychodzące ze sfery publicznej, którym rodzina musi dzisiaj stawić czoła, mogą mieć swoje źródło w procesach zachodzących w społeczeństwie, w instytucjach politycznych (polityka, prawo, orzecznictwo, instytucje międzynarodowe) bądź gospodarczych (narzędzia finansowe). Procesy te mogą być postrzegane jako spontaniczne lub jako efekt celowego działania, zmierzającego do przemodelowania życia społecznego. Mogą mieć one charakter oddolny lub od
Miłość ratująca myślenie, 2023
Monizm polityczny a narodziny totalitaryzmu 1 1. Totalitaryzm-perspektywa instytucjonalno-procedu... more Monizm polityczny a narodziny totalitaryzmu 1 1. Totalitaryzm-perspektywa instytucjonalno-proceduralna Analizując totalitaryzm można skupić się na jego aspekcie instytucjonalno-proceduralnym, pytając o odpowiadający mu układ instytucji oraz sposób ich funkcjonowania, lub na jego aspekcie substancjalnym, stawiając pytanie o istotę totalitarnego sposobu sprawowania władzy. Poszukiwanie struktury totalitarnej władzy, analogicznej do struktury ustroju demokratycznego jest utrudnione, gdyż totalność nie wynika z samego układu instytucjonalnego, ale z oddania do dyspozycji tych instytucji dwóch zdobyczy nowoczesności: masowej demokracji i nowoczesnych technologii. Masowy wsparcie dla ustroju totalitarnego jako warunek jego zaistnienia i trwania często umyka analitykom. Jednak-jak zauważa Jakob Talmon czy Hannah Arendtróżnica między demokracją a totalitaryzmem nie wynika z liczby wspierających je osób. Są to wprawdzie nieco inne sektory społeczeństwa masowego, gdyż w przypadku totalitaryzmu znaczą część zwolenników stanowią ludzie wcześniej społecznie wycofani i politycznie bierni, głównie z racji rozczarowania sposobem funkcjonowania systemu politycznego, któremu towarzyszy poczucie własnej bezsilności 2. Podatni są w związku z tym na ideologię, która "wyjaśnia" całość życia ludzkiego, radykalnie odrzuca realnie istniejący świat i stawia sobie za cel budowę doskonałego społeczeństwa. Część z nich angażuje się w strukturach partyjnych, stanowiąc uporządkowany hierarchicznie i oligarchicznie, oddany całkowicie ideologii "twardy rdzeń" społeczeństwa. Hannah Arendt czy Chantal Delsol zwracają jednak uwagę, że totalitaryzm nie byłby możliwy bez przynajmniej częściowego poparcia elit społecznych i kulturalnych, ludzi takich jak np. Martin Heidegger czy Carl Schmitt 3. Wśród motywów skłaniających intelektualistów do zaangażowania po stronie totalitaryzmu Raymond Aron wymienia rozczarowanie skromnymi społecznymi efektami uprawianej przez siebie nauki. Marzą więc o władzy, jaka dostępna jest jedynie "kapłanom najwyższej prawdy" 4. Tworzą ideologie i systemy nowej interpretacji społecznego świata, wzywając do gwałtownej jego przebudowy w imię pewnego zbioru wartości. Poczucie autorstwa powoduje identyfikację. Ponadtozaznacza Aron-komunistyczne państwo potrzebuje dyrektorów, którzy zarządzaliby fabrykami, pisarzy, profesorów i psychologów, którzy rozpowszechnialiby prawdę ideologii w zamian za przywileje i wyższą stopę życiową 5. Upowszechnianiu się totalitarnej ideologii-zauważa Arendttowarzyszą zmiany instytucjonalne w strukturze państwa, które traktowane jest przez partię jak prywatna własność 6. W oparciu o uzasadnienie płynące z "doktryny stanu wyjątkowego", następuje "chwilowe" zawieszenie niektórych praw obywatelskich, likwidacja opozycyjnych partii politycznych, wprowadzenie konstytucyjnego monopolu jednej partii, ustanowienie charyzmatycznego przywódcy partii wodzem państwa, unia realna państwowej administracji i scentralizowanej partyjnej biurokracji. Arendt podkreśla jednak, że charakterystyczne dla totalitaryzmu jest nie tyle przejęcie przez partyjną elitę kluczowych stanowisk w aparacie państwowym, co współistnienie dwóch źródeł władzypartii i państwa, dziwaczne dublowanie stanowisk, oznaczające w praktyce współistnienie rządu konstytucyjnego (pozornego) i partyjnego (rzeczywistego), ciągłe przesuwanie (przez partyjne przywództwo) centrum władzy rzeczywistej między partyjnymi instytucjami 7. Pozornie zatem mamy tu do czynienia z dualizmem politycznym, gdyż wciąż istnieje fasadowy rząd stworzony na użytek zagranicy 8. System terroru fizycznego i psychicznego sprawowany jest przez tajną policję, podczas gdy władza partyjnej biurokracji jest raczej pozorna 9. Zmiany prawne nie odgrywają szczególnie istotnej roli, gdyż ostatecznie decyduje wola Führera 10. Z zasady terror nie jest
Migracje. Historia i teraźniejszość, 2023
Bliski Wschód bez chrześcijan? Migracja a zmiany w strukturze religijnej społeczeństw na Bliskim ... more Bliski Wschód bez chrześcijan? Migracja a zmiany w strukturze religijnej społeczeństw na Bliskim Wschodzie.
Religious Freedom in the Russian Federation in 2022 1 1. Legal framework on freedom of religion a... more Religious Freedom in the Russian Federation in 2022 1 1. Legal framework on freedom of religion and actual application The Russian constitution of 12th December 1993 2 declares in articles 14 and 28 that the Russian Federation is a secular state which guarantees freedom of religion or belief. Article 14 (1) states: "The Russian Federation shall be a secular state. No religion may be established as the State religion or as obligatory." Article 14 (2) says: "Religious associations shall be separate from the State and shall be equal before the law." Article 28 states: "Everyone shall be guaranteed freedom of conscience and religion, including the right to profess individually or collectively any religion or not to profess any religion, and freely to choose, possess and disseminate religious and other convictions and act in accordance with them." Article 19 (2) guarantees the equality of human and civil rights and freedoms regardless of religion or beliefs adding "all forms of limitations of human rights on social, racial, national, linguistic or religious grounds shall be prohibited". Art 13 (5) and art. 29 (2) are banning promotion of hostility based on four different grounds. Art 13 (5) says: "instigating social, racial, national and religious strife shall be prohibited". Art 29 (2) states that "propaganda or agitation which arouses social, racial, national or religious hatred and hostility shall be prohibited" and that propagating supremacy is forbidden on the same grounds. Article 30 (1) asserts that "everyone shall have the right to association". Art. 59 (3) grants the right to conscientious objection in the case of military service. It states: "In the event that their convictions or religious beliefs run counter to military service and in other cases established by federal law, citizens of the Russian Federation shall have the right to replace it with alternative civilian service".