ภาษาอาหรับ - วิกิพีเดีย
ข้ามไปเนื้อหา
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บทความนี้ยัง
ต้องการเพิ่ม
แหล่งอ้างอิง
เพื่อ
พิสูจน์ความถูกต้อง
คุณสามารถ
พัฒนาบทความนี้
ได้โดย
เพิ่มแหล่งอ้างอิงตามสมควร
เนื้อหาที่ขาดแหล่งอ้างอิงอาจถูกลบออก
หาแหล่งข้อมูล:
"ภาษาอาหรับ"
ข่าว
หนังสือพิมพ์
หนังสือ
สกอลาร์
JSTOR
เรียนรู้ว่าจะนำสารแม่แบบนี้ออกได้อย่างไรและเมื่อไร
อาหรับ
اَلْعَرَبِيَّةُ
al-ʿarabiyyah
ภาษาอาหรับ
ที่เขียนด้วยอักษรอาหรับ (
แบบอักษรนัสค์
ออกเสียง
ˈʕarabiː
al
ʕaraˈbijːa
ประเทศที่มีการพูด
แอลจีเรีย
บาห์เรน
อียิปต์
อิรัก
จอร์แดน
คูเวต
เลบานอน
ลิเบีย
มอริเตเนีย
โมร็อกโก
โอมาน
ปาเลสไตน์
กาตาร์
ซาอุดีอาระเบีย
ซูดาน
ซีเรีย
ตูนิเซีย
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
เยเมน
; เป็นภาษากลุ่มน้อยในประเทศอื่น ๆ มากมาย
ภูมิภาค
โลกอาหรับ
ผู้พูด
310 ล้านคนในหลายแบบ
(2011–2016)
270 ล้านคน
ผู้พูดภาษาที่สอง
ที่พูดภาษาอาหรับมาตรฐาน (สมัยใหม่)
ตระกูลภาษา
แอโฟรเอชีแอติก
เซมิติก
เซมิติกตะวันตก
เซมิติกกลาง
อาหรับ
รูปแบบก่อนหน้า
ภาษาอาหรับดั้งเดิม
ภาษาอาหรับเก่า
ภาษาอาหรับคลาสสิก
รูปแบบมาตรฐาน
ภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่
ระบบการเขียน
อักษรอาหรับ
Signed forms
Signed Arabic (national forms)
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการของ
ภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่
เป็นภาษาทางการใน
26 รัฐ
และ 1 ดินแดนพิพาท เป็นอันดับสามรองจากภาษาอังกฤษกับฝรั่งเศส
รายการ
แอลจีเรีย
บาห์เรน
คอโมโรส
ชาด
จิบูตี
อียิปต์
อิรัก
จอร์แดน
คูเวต
เลบานอน
ลิเบีย
มอริเตเนีย
โมร็อกโก
โอมาน
ปาเลสไตน์
กาตาร์
ซาอุดีอาระเบีย
โซมาเลีย
ซูดาน
ซีเรีย
ตูนิเซีย
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
เยเมน
แซนซิบาร์
แทนซาเนีย
เวสเทิร์นสะฮารา
(พิพาทเรื่องอาณาเขต)
องค์กร
สหภาพแอฟริกา
สันนิบาตอาหรับ
องค์การความร่วมมืออิสลาม
สหประชาชาติ
ภาษาชนกลุ่มน้อย
ที่รับรองใน
รายการ
บรูไน
เซวตา
ไซปรัส
เอริเทรีย
อินโดนีเซีย
อิสราเอล
มาลี
เมลียา
ไนเจอร์
ปากีสถาน
เซเนกัล
ซูดานใต้
ผู้วางระเบียบ
รายการ
Arabic Language International Council
แอลจีเรีย
Supreme Council of the Arabic language in Algeria
อียิปต์
Academy of the Arabic Language in Cairo
อิสราเอล
Academy of the Arabic Language in Israel
อิรัก
Iraqi Academy of Sciences
จอร์แดน
Jordan Academy of Arabic
ลิเบีย
: Academy of the Arabic Language in Jamahiriya
โมร็อกโก
Academy of the Arabic Language in Rabat
ซาอุดีอาระเบีย
Academy of the Arabic Language in Riyadh
โซมาเลีย
Academy of the Arabic Language in Mogadishu
ซูดาน
Academy of the Arabic Language in Khartoum
ซีเรีย
Arab Academy of Damascus
(เก่าแก่ที่สุด)
ตูนิเซีย
Beit Al-Hikma Foundation
รหัสภาษา
ISO 639-1
ar
ISO 639-2
ara
ISO 639-3
ara
– รหัสรวม
รหัสเอกเทศ:
arq
ภาษาอาหรับแอลจีเรีย
aao
ภาษาอาหรับแอลจีเรียแถบซะฮารา
bbz
ภาษาอาหรับบาบาเลียครีโอล
abv
ภาษาอาหรับบาห์เรน
shu
ภาษาอาหรับชาด
acy
ภาษาอาหรับมาโรไนต์
adf
ภาษาอาหรับโดฟารี
avl
ภาษาอาหรับอาระเบียตะวันตกเฉียงเหนือ
arz
ภาษาอาหรับอียิปต์
afb
ภาษาอาหรับอ่าว
ayh
ภาษาอาหรับฮัฎเราะมี
acw
ภาษาอาหรับฮิญาซ
ayl
ภาษาอาหรับลิเบีย
acm
ภาษาอาหรับเมโสโปเตเมีย
ary
ภาษาอาหรับโมร็อกโก
ars
ภาษาอาหรับนัจญ์ดี
apc
ภาษาอาหรับลิแวนต์เหนือ
ayp
ภาษาอาหรับเมโสโปเตเมียเหนือ
acx
ภาษาอาหรับโอมาน
aec
ภาษาอาหรับเซาะอีดี
ayn
ภาษาอาหรับศ็อนอา
ssh
ภาษาอาหรับชิฮฮี
ajp
ภาษาอาหรับลิแวนต์ใต้
arb
ภาษาอาหรับมาตรฐาน
apd
ภาษาอาหรับซูดาน
pga
ภาษาอาหรับซูดานครีโอล
acq
ภาษาอาหรับตาอิซซี-อะเดนี
abh
ภาษาอาหรับทาจิกิสถาน
aeb
ภาษาอาหรับตูนิเซีย
auz
ภาษาอาหรับอุซเบกิสถาน
Glottolog
arab1395
Linguasphere
12-AAC
บริเวณที่ภาษาอาหรับที่ภาษาท้องถิ่นของชนส่วนใหญ่ (สีเขียวเข้ม) หรือส่วนน้อย (สีเขียวอ่อน)
ประเทศที่ใช้ภาษาอาหรับเป็นภาษาประจำชาติ (เขียว), โดยเป็นภาษาราชการ (น้ำเงินเข้ม), และภูมิภาค/ภาษารอง (น้ำเงินอ่อน)
บทความนี้มีสัญลักษณ์
สัทอักษรสากล
หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระ
ยูนิโคด
ภาษาอาหรับ
อาหรับ
العربية
อังกฤษ
Arabic Language
) เป็น
ภาษากลุ่มเซมิติก
ที่มีผู้พูดมากที่สุด ซึ่งมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดพอควรกับ
ภาษาฮีบรู
และ
ภาษาอราเมอิก
โดยพัฒนามาจากภาษาเดียวกันคือภาษาเซมิติกดั้งเดิม ภาษาอาหรับสมัยใหม่ถือว่าเป็นภาษาขนาดใหญ่ แบ่งเป็นสำเนียงย่อยได้ถึง 27 สำเนียง ในระบบ ISO 639-3 ความแตกต่างของการใช้ภาษาพบได้ทั่วโลกอาหรับ โดยมีภาษาอาหรับมาตรฐานซึ่งใช้ในหมู่ผู้นับถือศาสนาอิสลาม ภาษาอาหรับสมัยใหม่มาจากภาษาอาหรับคลาสสิกซึ่งเป็นภาษาเดียวที่เหลืออยู่ในภาษากลุ่มอาหรับเหนือโบราณ เริ่มพบในพุทธศตวรรษที่ 11 และกลายเป็นภาษาทางศาสนาของ
ศาสนาอิสลาม
ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 12 เป็นภาษาของคัมภีร์
อัลกุรอาน
และภาษาของการ
นมาซ
และบทวิงวอนของชาวมุสลิมทั่วโลก
ชาวมุสลิม
จะเริ่มศึกษาภาษาอาหรับตั้งแต่ยังเด็ก เพื่ออ่านอัลกุรอานและทำการ
นมาซ
ภาษาอาหรับเป็นแหล่งกำเนิดของคำยืมจำนวนมากในภาษาที่ใช้โดย
มุสลิม
และภาษาส่วนใหญ่ในยุโรป ภาษาอาหรับเองก็มีการยืมคำจาก
ภาษาเปอร์เซีย
และ
ภาษาสันสกฤต
ด้วย ในช่วง
ยุคกลาง
ภาษาอาหรับเป็นภาษาหลักในการขับเคลื่อนวัฒนธรรมโดยเฉพาะทาง
วิทยาศาสตร์
คณิตศาสตร์
และ
ปรัชญา
จึงทำให้ภาษาในยุโรปจำนวนมากยืมคำไปจากภาษาอาหรับ โดยเฉพาะ
ภาษาสเปน
และ
ภาษาโปรตุเกส
ทั้งนี้เพราะอารยธรรมอาหรับเคยแผ่ขยายไปถึง
คาบสมุทรไอบีเรีย
ภาษาอาหรับทางศาสนาและสมัยใหม่
แก้
ชาวอาหรับถือว่าภาษาอาหรับที่ใช้ในทางศาสนาเป็นภาษามาตรฐานและรูปแบบอื่นๆถือเป็นสำเนียง ภาษาอาหรับทางศาสนาในปัจจุบันรวมทั้งภาษาที่ใช้ในสื่อปัจจุบันตลอด
แอฟริกาเหนือ
และ
ตะวันออกกลาง
และภาษาในอัลกุรอ่าน ส่วนสำเนียงของภาษาอาหรับหมายถึงภาษาอาหรับที่ต่างจากภาษาอาหรับคลาสสิกและใช้พูดกันในบริเวณต่าง ๆ ของแอฟริกาเหนือและตะวันออกกลาง และใช้เป็นภาษาพูดในปัจจุบัน บางครั้งมีความแตกต่างกันมากพอที่ทำให้ไม่เข้าใจกันได้ สำเนียงเหล่านี้ไม่มีภาษาเขียน มีการใช้บ้างในสื่อแบบไม่เป็นทางการ เช่นละครหรือทอล์กโชว์ ภาษาอาหรับมาตรฐานหรือภาษาอาหรับทางศาสนาเป็นภาษาราชการของประเทศกลุ่มอาหรับทุกประเทศ และเป็นรูปแบบเดียวที่ใช้สอนในโรงเรียน ทำให้ภาษาอาหรับเป็นตัวอย่างหนึ่งของภาษาที่มีรูปแบบสองชนิดและใช้ในสภาพสังคมที่ต่างกัน ชาวอาหรับที่มีการศึกษาในทุกประเทศ จะใช้ได้ทั้งภาษาอาหรับที่ใช้พูดในท้องถิ่นและภาษาอาหรับที่ใช้ในการศึกษา ดังนั้นชาวอาหรับที่มีการศึกษาและมาจากคนละประเทศ เช่น ชาวโมร็อกโกและชาวเลบานอน จะใช้ภาษาอาหรับมาตรฐานในการติดต่อสื่อสาร
เช่นเดียวกับภาษาอื่น ๆ ภาษาอาหรับทางศาสนายังคงมีพัฒนาการ ภาษาอาหรับคลาสสิกอาจแยกได้จากภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ที่ใช้ในปัจจุบัน ภาษาอาหรับคลาสสิกเรียงประโยคตามไวยากรณ์แบบคลาสสิกและใช้ศัพท์จากพจนานุกรมยุคคลาสสิก ในภาษาอาหรับสมัยใหม่ มีโครงสร้างที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาอื่น เช่นการพูดถึงของหลายสิ่ง ภาษาอาหรับมาตรฐานใช้ ก ข ค และ ง ในขณะที่ภาษาอาหรับคลาสสิกใช้ ก และ ข และ ค และ ง มากกว่า ประโยคที่ขึ้นต้นด้วยประธานถือว่าปกติในภาษาอาหรับมาตรฐานมากกว่าภาษาอาหรับคลาสสิก
อิทธิพลของภาษาอาหรับต่อภาษาอื่น
แก้
ภาษาอาหรับมีอิทธิพลมากในโลกอิสลามและเป็นแหล่งของคำศัพท์ ที่ใช้ใน
ภาษาเบอร์เบอร์
ภาษาเคิร์ด
ภาษาเปอร์เซีย
ภาษาสวาฮีลี
ภาษาอูรดู
ภาษาฮินดี
ภาษามลายู
ภาษาอินโดนีเซีย
ภาษาตุรกี
เป็นต้น
ตัวอย่างเช่น คำว่ากิตาบ ซึ่งแปลว่าหนังสือในภาษาอาหรับ มีใช้ในทุกภาษาที่กล่าวมาแล้วข้างต้น ยกเว้นภาษามลายูและภาษาอินโดนีเซียที่ใช้หมายถึงหนังสือทางศาสนา ภาษาสเปนและภาษาโปรตุเกสมีคำยืมจากภาษาอาหรับมาก และมีในภาษาอังกฤษเล็กน้อย ภาษาอื่นๆเช่น
ภาษามอลตา
ภาษากินูบี
ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับทั้งทางด้านคำศัพท์และไวยากรณ์
คำยืมจากภาษาอาหรับมีกว้างขวางทั้งคำจากศาสนา (เช่น ภาษาเบอร์เบอร์ tazallit = ละหมาด) ศัพท์ทางวิชาการ (เช่น ภาษาอุยกูร์ mentiq = วิชา) ศัพท์ทางเศรษฐศาสตร์ (เช่น ภาษาอังกฤษ sugar = น้ำตาล) จนถึงคำสันธานที่ใช้ในการพูดประจำวัน (เช่น ภาษาอูรดู lekin = แต่) ภาษาเบอร์เบอร์ส่วนใหญ่และภาษาสวาฮีลียืมตัวเลขจากภาษาอาหรับ ศัพท์ทางศาสนาอิสลามส่วนใหญ่เป็นคำยืมโดยตรงจากภาษาอาหรับ เช่น salat (
ละหมาด
) และ
อิหม่าม
ในภาษาที่ไม่ได้ติดต่อกับโลกอาหรับโดยตรง คำยืมจากภาษาอาหรับจะถูกยืมผ่านภาษาอื่น ไม่ได้มาจากภาษาอาหรับโดยตรง เช่น คำยืมจากภาษาอาหรับในภาษาอูรดูส่วนใหญ่ รับผ่านทางภาษาเปอร์เซีย และคำยืมจากภาษาอาหรับส่วนใหญ่ใน
ภาษาฮัวซา
ได้รับมาจาก
ภาษากานูรี
คำยืมจากภาษาอาหรับในภาษาอังกฤษและภาษาในยุโรปส่วนใหญ่ได้รับผ่านทางภาษาสเปนและภาษาอิตาลี ตัวอย่างที่มีใช้กันทั่วไป เช่น sugar (มาจาก sukkar) cotton (qutn) และ magazine (mahazin) คำในภาษาอังกฤษที่มีต้นกำเนิดจากภาษาอาหรับ algebra alcohol alchemy alkali และ zenith คำบางคำที่ใช้กันทั่วไปเช่น intention และ information มีต้นกำเนิดมาจากศัพท์ทางปรัชญาของภาษาอาหรับ
ภาษาอาหรับและศาสนาอิสลาม
แก้
ภาษาอาหรับเป็นภาษาที่ใช้ใน
อัลกุรอาน
มุสลิมทุกคนต้องเรียนอ่านอัลกุรอานภาษาอาหรับเพื่อรักษาความหมายดั้งเดิมไว้ไม่ให้ผิดพลาดเพราะการแปล อย่างไรก็ตาม ภาษาอาหรับคงมีการใช้ในกลุ่มชาวอาหรับที่นับถือ
ศาสนาคริสต์
ชาวอาหรับดรูซ
ชาวยิวมิซราฮี
และ
ชาวมันเดียน
ในอิรัก ชาวมุสลิมส่วนใหญ่ไม่ได้ใช้ภาษาอาหรับเป็นภาษาแม่ แต่สามารถอ่านภาษาอาหรับที่เกี่ยวข้องกับศาสนาได้
ประวัติ
แก้
หลายคน เชื่อว่าภาษาอาหรับสมัยใหม่เป็นส่วนหนึ่งของสาขาย่อยอาหรับ-คานาอันไนต์ของ
ภาษากลุ่มเซมิติกตะวันตกกลาง
ในขณะที่ภาษาอาหรับไม่ใช่ภาษาเซมิติกที่เก่าสุด จึงมีลักษณะร่วมกับภาษาบรรพบุรุษของภาษากลุ่มเซมิติกในตระกูลแอฟโฟร-เอเชียติกคือ
ภาษาเซมิติกดั้งเดิม
นักภาษาศาสตร์หลายคนเชื่อว่าภาษาอาหรับเป็นภาษาที่มีความเป็นเซมิติกมากที่สุดในบรรดาภาษากลุ่มเซมิติกสมัยใหม่ด้วยกัน เพราะรักษาลักษณะของภาษาเซมิติกดั้งเดิมไว้ได้มาก
เอกสารของ
ภาษาอาหรับดั้งเดิม
หรือ
ภาษาอาหรับเหนือโบราณ
คือจารึกที่
อาซาเอียน
ที่พบทางตะวันออกของ
ซาอุดีอาระเบีย
มีอายุราว 257 ปีก่อนพุทธศักราช เขียนด้วย
อักษรอาระเบียใต้
ในยุคต่อมาคือเอกสารลิเชียนไนต์ อายุราว 57 ปีก่อนพุทธศักราช พบทางตะวันออกเฉียงใต้ของซาอุดีอาระเบีย และเอกสารทามุด (ษะมูด) ที่พบตลอด
คาบสมุทรอาระเบีย
และ
ไซนาย
หลักฐานในยุคต่อมาคือจารึกซาไฟติกอายุราว 100 ปีก่อนคริสต์ศักราช และชื่อเฉพาะภาษาอาหรับที่พบในจารึก
ภาษานาบาทาเอียน
เมื่อราว ค.ศ. 400 กษัตริย์ของชาวอาหรับแห่งลักมิดในอิรักภาคใต้ กษัตริย์ฆาสซานัดในซีเรียภาคใต้และราชอาณาจักรกินไดต์ (กินดะฮ์) ได้ก่อตัวขึ้นในคาบสมุทรอาระเบียตอนกลาง ในยุคนั้นพบกวีนิพนธ์ภาษาอาหรับยุคก่อนศาสนาอิสลาม และจารึกภาษาอาหรับยุคก่อนอิสลามเขียนด้วยอักษรอาหรับ
สำเนียงและลูกหลาน
แก้
ภาษาอาหรับสนทนาเป็นคำที่ใช้เรียกภาษาอาหรับสำเนียงต่างๆที่เป็นภาษาพูดตลอดโลกอาหรับ และต่างไปจากภาษาอาหรับที่เป็นภาษาเขียน การแบ่งสำเนียงหลักๆคือการแบ่งระหว่างสำเนียงในแอฟริกาเหนือและสำเนียงในตะวันออกกลาง ตามมาด้วยการแบ่งระหว่างสำเนียงประจำถิ่น และสำเนียงที่อนุรักษ์กว่าของ
ชาวเบดูอิน
ผู้พูดบางสำเนียงอาจจะไม่เข้าใจภาษาอาหรับอีกสำเนียงหนึ่งได้ ตัวอย่างเช่น ผู้พูดในตะวันออกกลางอาจจะไม่เข้าใจบางสำเนียงในแอฟริกาเหนือ ความแตกต่างระหว่างสำเนียงได้รับอิทธิพลมาจากภาษาที่ใช้พูดอยู่เดิมในบริเวณนั้น ซึ่งมีอิทธิพลทั้งในด้านคำศัพท์และการเรียงประโยค คำบางคำในแต่ละสำเนียง มีความหมายเหมือนกันแต่มาจากรากศัพท์ในภาษาคลาสสิกที่ต่างกัน เช่นคำว่า “มี” สำเนียงอิรักใช้ aku สำเนียงเลบานอนใช้ fih และแอฟริกาเหนือใช้ kayәn (มาจากภาษาคลาสสิก yakun, fihi และ ka’in ตามลำดับ)
กลุ่มของสำเนียงหลักๆ ได้แก่
ภาษาอาหรับอียิปต์
มีผู้พูด 77 ล้านคนในอียิปต์ และอาจเป็นสำเนียงที่มีผู้เข้าใจมากที่สุดเนื่องจากความนิยมภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์จากอียิปต์
ภาษาอาหรับแบบมักเรบ
ได้แก่ภาษาอาหรับแอลจีเรีย โมร็อกโก ตูนิเซีย มอลตา และลิเบียตะวันตก สำเนียงแอลจีเรียและโมร็อกโกมีผู้พูดราว 20 ล้านคน
ภาษาอาหรับเลอวานต์
ได้แก่ ในซีเรียตะวันตก เลบานอน ปาเลสไตน์ จอร์แดนตะวันตก และ
ภาษาอาหรับมาโรไนต์
ใน
ไซปรัส
ภาษาอาหรับอิรัก
และ
ภาษาอาหรับคูเซสถาน
มีความแตกต่างระหว่างสำเนียงกิสิตทางใต้และสำเนียงบาลตูทางเหนือที่มีลักษณะอนุรักษนิยมมากกว่า
ภาษาอาหรับตะวันออก
ในซาอุดีอาระเบียตะวันออก อิรักตะวันตก ซีเรียตะวันออก จอร์แดน และบางส่วนของโอมาน
ภาษาอาหรับอ่าว
ในบาห์เรน จังหวัดซาอุดีตะวันออก คูเวต สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ กาตาร์และโอมาน
สำเนียงอื่นๆ ได้แก่
อัสซานียะ ในมอริตาเนีย มาลีและสะฮาราตะวันตก
ภาษาอาหรับซูดาน
รวมสำเนียงที่ใช้ใน
ชาด
ด้วย
ฮิญาซี
ในซาอุดีอาระเบียตะวันตก
ภาษาอาหรับนัจญ์ดี
ใช้ในบริเวณนัจญ์ของซาอุดีอาระเบียกลาง
ภาษาอาหรับเยเมน
ใช้ในเยเมนและซาอุดีอาระเบียตอนใต้
ภาษาอาหรับอันดาลูซิอา
เคยใช้ใน
คาบสมุทรไอบีเรีย
จนถึงราวพุทธศตวรรษที่ 22
ภาษามอลตา
ใช้พูดในเกาะมอลตา ใน
ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
เป็นภาษาที่แยกไปเป็นอีกภาษาหนึ่งต่างหาก เมื่อพิจารณาในทางสัทวิทยา ภาษามอลตาใกล้เคียงกับ
ภาษาอาหรับตูนิเซีย
สำเนียงอูร์บัน แต่ในทางประวัติศาสตร์ ภาษามอลตามีการยืมคำ ลักษณะทางสัทวิทยา และรูปแบบทางไวยากรณ์จาก
ภาษาอิตาลี
ภาษาซิซิลี
และภาษาอังกฤษ เป็นภาษาอาหรับเพียงสำเนียงเดียวที่เขียนด้วย
อักษรโรมัน
มีสำเนียงอีกมากมาย
เสียง
แก้
สระ
แก้
ภาษาอาหรับมีสระแท้สามเสียง โดยแต่ละเสียงมีทั้งเสียงสั้นและเสียงยาวคือ อะ-อา อิ-อี อุ-อู แต่เมื่อประสมกับพยัญชนะบางตัวจะออกเป็น เอาะ-ออ มีสระประสมสองเสียงคือ ไอ กับ เอา ที่สำคัญในภาษาอาหรับนั้นจะมีแต่เสียงสระเท่านั้นจะไม่ใส่รูปสระ
พยัญชนะ
แก้
พยัญชนะมี 28 ตัว เสียงพยัญชนะในภาษาอาหรับมีทั้งเสียงสั้นและเสียงยาว โดยเสียงยาวจะแทนด้วย
อักษรละติน
สองตัว เช่น bb หรือแสดงด้วยเครื่องหมาย
ชัดดะหฺ
ในอักษรอาหรับ
โครงสร้างพยางค์
แก้
พยางค์ในภาษาอาหรับมีสองชนิดคือพยางค์เปิด (CV, CVV) และพยางค์ปิด (CVC, CVVC, CVCC) ทุกพยางค์เริ่มด้วยพยัญชนะ หรือพยัญชนะที่ยืมมาจากคำก่อนหน้า โดยเฉพาะในกรณีของคำนำหน้านามชี้เฉพาะ al เช่น baytu-l mudiir (บ้านของผู้กำกับ) ซึ่งจะเป็น bay-tul-mu-diir ถ้าออกเสียงแยกทีละพยางค์ โดยผู้กำกับจะเป็น al mudiir
การเน้นหนัก
แก้
การเน้นหนักในภาษาอาหรับมีความเกี่ยวข้องกับความยาวของเสียงสระและรูปร่างของพยางค์ การเน้นหนักคำที่ถูกต้องช่วยให้เข้าใจได้ง่ายขึ้น กฎพื้นฐานได้แก่
เฉพาะพยางค์สุดท้ายของคำที่มีสามพยางค์ที่ถูกเน้นหนัก
พยางค์ที่มีสระเสียงยาวหรือพยัญชนะคู่จะถูกเน้นหนัก
ถ้าไม่มีพยางค์ดังกล่าว พยางค์ก่อนพยางค์สุดท้ายจะถูกเน้น หรือพยางค์แรกที่ยอมให้เน้นเสียงได้
ในภาษาอาหรับมาตรฐาน เสียงสระเสียงยาวเสียงสุดท้ายมักถูกเน้น แต่ไม่ใช้กับสำเนียงที่ใช้พูดซึ่งสระเสียงยาวสุดท้ายดั้งเดิมถูกทำให้สั้นและสระเสียงยาวอันที่สองถูกยกเสียงขึ้น
ในบางสำเนียงจะมีกฎการเน้นเสียงที่ต่างออกไป
ความแตกต่างระหว่างสำเนียง
แก้
ในบางสำเนียงมีเสียงพยัญชนะที่ต่างไปจากภาษาอาหรับมาตรฐาน เช่น สำเนียงมักเรบมีเสียง v ซึ่งใช้เขียนชื่อที่ยืมจากภาษาอื่นๆ เสียง p ของภาษากลุ่มเซมิติกกลายเป็นเสียง f ก่อนจะมีการเขียน แต่ในสำเนียงสมัยใหม่ของภาษาอาหรับ เช่น ภาษาอาหรับอิรัก มีการแยกระหว่างเสียง p และ b ซึ่งได้รับอิทธิพลจาก
ภาษาเปอร์เซีย
และ
ภาษาตุรกี
เสียง /q/ ยังมีการออกเสียงแบบดั้งเดิมในหลายบริเวณ เช่น เยเมน โมร็อกโก และบริเวณมักเรบรอบนอก แต่กลายเป็นเสียงก้อง เกิดที่เพดานอ่อน /g/ ในภาษาอาหรับอ่าว ภาษาอาหรับอิรัก อียิปต์ตอนบน ส่วนใหญ่ของบริเวณมักเรบ และบางส่วนของบริเวณเลอวานต์ (เช่น จอร์แดน) กลายเป็นเสียงก้อง หดตัว เกิดจากลิ้นไก่ /ʁ/ ในภาษาอาหรับซูดาน และกลายเป็นเสียงจากคอหอย /ʔ/ ในสำเนียงที่เป็นที่รู้จักดีหลายสำเนียง เช่น สำเนียงที่ใช้พูดใน
ไคโร
เบรุต
และ
ดามัสกัส
หมู่บ้านชาวคริสต์พื้นเมืองหลายแห่งในบริเวณเลอวานต์ออกเสียงเสียงนี้เป็นเสียง /k/ เช่นเดียวกับชาวชีอะห์ในบาห์เรน สำเนียงบริเวณอ่าวเปอร์เซียบางสำเนียงเปลี่ยนเสียง /q/ เป็นเสียง /d͡ʒ/ หรือ /ʒ/ หลายสำเนียงที่เปลี่ยนเสียง /q/ ไปแล้ว ยังคงเสียง /q/ ไว้เฉพาะในบางคำ (มักเป็นศัพท์ทางศาสนาหรือการศึกษา) ซึ่งยืมมาจากภาษาคลาสสิก
เสียง /d͡ʒ/ ยังคงรักษาการออกเสียงนี้ในอิรักและบริเวณส่วนใหญ่ของคาบสมุทรอาระเบีย แต่ออกเสียงเป็น /g/ ในไคโรและบางส่วนของ
เยเมน
เป็น /ʒ/ ในโมร็อกโกและ
บริเวณเลอวานต์
และเป็น /j/ ในบางคำของภาษาอาหรับอ่าว
เสียง /k/ ส่วนใหญ่จะคงการออกเสียงดั้งเดิมไว้ได้ แต่เปลี่ยนเป็นเสียง /t͡ʃ/ ในหลายคำของภาษาอาหรับปาเลสไตน์ อิรัก และส่วนใหญ่ใน
คาบสมุทรอาระเบีย
ความแตกต่างมักเกิดระหว่างปัจจัย /-ak/ และ /-ik/ ที่กลายเป็น /-ak/ และ /-it͡ʃ / ตามลำดับ ในภาษาอาหรับซานา /-ik/ ออกเสียงเป็น /-iʃ/
ระบบการเขียน
แก้
อักษรอาหรับพัฒนามาจาก
อักษรอราเมอิก
ผ่านทาง
อักษรซีเรียค
และ
อักษรนาบาทาเอียน
อักษรที่ใช้ในแอฟริกาเหนือและตะวันออกกลางมีความแตกต่างกันบ้าง ตัวอย่างเช่น
ฟาอุ
และ
กอฟ
ที่มีจุดข้างใต้และจุดเดี่ยวข้างบนตามลำดับพบมากในมักเรบและใช้มากในโรงเรียนสอน
อัลกุรอาน
ในแอฟริกาตะวันตก อักษรอาหรับเขียนจากขวาไปซ้าย มีรูปแบบของการเขียนหลายแบบ แบบนัสค์ใช้ในการพิมพ์และคอมพิวเตอร์ และรุกอะห์ที่ใช้ในการเขียนด้วยมือ
การคัดลายมือ
แก้
หลังจากมีการกำหนดรูปแบบของอักษรอาหรับเมื่อราว พ.ศ. 1329 โดยคอลีล อิบนุอะหมัด อัลฟะรอฮีดีย์ มีการเขียนหลายรูปแบบได้ถูกพัฒนาขึ้นมา ซึ่งใช้ทั้งในการเขียนและการจารึก รวมทั้งนำไปใช้เป็นงานศิลปะ เนื่องจากลักษณะของอักษรที่โค้งตามธรรมชาติ ทำให้ประกอบเป็นรูปต่างๆได้ง่าย
การถอดอักษร
แก้
การถอดอักษรอาหรับเป็น
อักษรโรมัน
มีหลายแบบ มีทั้งแบบที่ใช้อักษรคู่แทนเสียงเดี่ยว และระบบที่ใช้อักษรพิเศษแทนเพื่อใช้ 1 อักษรต่อ 1 เสียง ซึ่งเป็นระบบที่นิยมใช้โดยกองทัพสหรัฐ
การถอดอักษรอาหรับเป็นอักษรไทยมีหลายมาตรฐาน แต่ที่มีกำหนดเป็นหลายลักษณ์อักษรคือ
มาตรฐานการถอดรูปอักษรอาหรับเป็นอักษรไทยแบบสยามิค
นอกจากนี้ราชบัณฑิตยสถานได้กำหนดหลักเกณฑ์ทับศัพท์ภาษาอาหรับของราชบัณฑิตยสถาน
ตัวเลข
แก้
ในปัจจุบัน ในแอฟริกาเหนือใช้เลขอาหรับ ส่วนใน
อียิปต์
และตะวันออกกลางใช้
เลขอาหรับตะวันออก
การเขียนตัวเลขเขียนจากซ้ายไปขวา
องค์กรควบคุมมาตรฐานของภาษา
แก้
สถาบันการศึกษาภาษาอาหรับ
เป็นองค์กรควบคุมภาษาอาหรับที่ก่อตั้งขึ้นในประเทศอาหรับ มีกิจกรรมส่วนใหญ่ในดามัสกัสและไคโร มีหน้าที่ตรวจสอบพัฒนาการของภาษา ตรวจคำใหม่ เพื่อเพิ่มเข้าไปในพจนานุกรมมาตรฐาน รวมทั้งการตีพิมพ์เอกสารโบราณและเอกสารทางประวัติศาสตร์ด้วยภาษาอาหรับ
ไวยากรณ์
แก้
คำนามที่ใช้ในภาษาเขียนมี 3
การก
คือประธาน กรรม และความเป็นเจ้าของ มี 3 พจน์ คือ เอกพจน์ ทวิพจน์ และพหูพจน์ มี 2 เพศ คือชายกับหญิง และมี 3 สถานะ คือ ทั่วไป ชี้เฉพาะ และผูกประโยค การกของนามเอกพจน์นอกจากที่ลงท้ายด้วย ā แสดงโดยปัจจัยที่เป็นสระเสียงสั้น (/u/ สำหรับประธาน, /a/ สำหรับกรรม และ /i/ สำหรับความเป็นเจ้าของ) นามสตรีเอกพจน์ มักแสดงด้วย /-at/ ซึ่งมักลดรูปเหลือ /-ah/ หรือ /a/ การแสดงพหูพจน์ใช้ได้ทั้งการลงท้ายและการเปลี่ยนแปลงภายในคำ คำนามทุกคำสามารถนำหน้าด้วย /al/ ซึ่งเป็นคำนำหน้านาม นามเอกพจน์รูปชี้เฉพาะนอกจากที่ลงท้ายด้วย ā เติมเสียงตัวสะกด /-n/ เข้าที่สระท้ายการกเป็น /un/ , /an/ และ /in/ ซึ่งเป็นการผันคำนามแบบหนึ่ง มีการเรียงคำแบบ กริยา-ประธาน-กรรม
ดูเพิ่ม
แก้
อักษรอาหรับ
การเขียนคำทับศัพท์ภาษาอาหรับ
Learn Arabic (with audio)
อ้างอิง
แก้
"Arabic – Ethnologue"
Ethnologue
. Simons, Gary F. and Charles D. Fennig (eds.). 2018. Ethnologue: Languages of the World, 21st edition.
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 5 มกราคม 2016
. สืบค้นเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2018
Wright (2001
:492)
harvcoltxt error: no target: CITEREFWright2001 (
help
แหล่งข้อมูลอื่น
แก้
วิกิพีเดีย
สารานุกรมเสรี ใน
ภาษาภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่
วิกิพีเดีย
สารานุกรมเสรี ใน
ภาษาEgyptian Arabic
วิกิพีเดีย
สารานุกรมเสรี ใน
ภาษาMoroccan Arabic
มีการทดสอบ Algerian Arabic
ของ
วิกิพีเดีย
ที่
วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
มีการทดสอบ South Levantine Arabic
ของ
วิกิพีเดีย
ที่
วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
มีการทดสอบ North Levantine Arabic
ของ
วิกิพีเดีย
ที่
วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
มีการทดสอบ Tunisian Arabic
ของ
วิกิพีเดีย
ที่
วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
สำหรับรายการคำที่เกี่ยวข้องกับ ภาษาอาหรับ ดูที่หมวดหมู่ของ
ภาษาอาหรับ
ใน
วิกิพจนานุกรม
อภิธานศัพท์เสรี
วิกิวิทยาลัยมีแหล่งเรียนรู้เกี่ยวกับ
Arabic
วิกิตำรามีตำราในหัวข้อ
Arabic
วิกิมีเดียคอมมอนส์
มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ
ภาษาอาหรับ
วิกิคำคมมีคำคมเกี่ยวกับ
ภาษาอาหรับ
วิกิท่องเที่ยว มีa phrasebookสำหรับ
Arabic
อิสลาม.in.th
: เพื่อความเข้าใจอิสลาม และมุสลิม
เก็บถาวร
2009-10-02 ที่
เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์มุสลิมไทย
: สาระธรรมอิสลาม
แปลภาษาอาราบิค
เก็บถาวร
2015-08-01 ที่
เวย์แบ็กแมชชีน
ภาษาราชการใน
องค์การสหประชาชาติ
อาหรับ
จีน
อังกฤษ
ฝรั่งเศส
รัสเซีย
สเปน
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน
นานาชาติ
GND
FAST
ประจำชาติ
สหรัฐ
ฝรั่งเศส
BnF data
ญี่ปุ่น
เช็กเกีย
สเปน
สวีเดน
อิสราเอล
อื่น ๆ
IdRef
İslâm Ansiklopedisi
Yale LUX
เข้าถึงจาก "
หมวดหมู่
Language articles with Linguasphere code
ISO language articles citing sources other than Ethnologue
Pages using infobox language with unknown parameters
ภาษาอาหรับ
ภาษาในประเทศซาอุดีอาระเบีย
ตะวันออกกลาง
ภาษาประธาน–กริยา–กรรม
ภาษากริยา–ประธาน–กรรม
หมวดหมู่ที่ซ่อนอยู่:
บทความที่ต้องการอ้างอิงเพิ่ม
บทความทั้งหมดที่ต้องการอ้างอิงเพิ่ม
หน้าที่ใช้โฟนอส
Harv and Sfn no-target errors
บทความที่มีข้อความภาษาอาหรับ
หน้าที่มีสัทอักษรสากลภาษาอาหรับ
Pages including recorded pronunciations
ภาษาที่มีรหัส ISO 639-2
ภาษาที่มีรหัส ISO 639-1
บทความที่มีข้อความภาษาอังกฤษ
แม่แบบคอมมอนส์หมวดหมู่ลิงก์ตรงกับวิกิสนเทศ
Webarchive template wayback links
ภาษาอาหรับ
เพิ่มหัวข้อ