รัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์ - วิกิพีเดีย
ข้ามไปเนื้อหา
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บทความนี้อ้างอิง
คริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ
ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา
รัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์
الخلافة الفاطمية
Al-Khilafah al-Fāṭimīyah
ค.ศ. 909–ค.ศ. 1171
ธงของราชวงศ์ฟาฏิมียะฮ์เป็นสี
ขาว
ซึ่งตรงข้ามกับธงของ
รัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์
ที่เป็นสีดำ ในขณะที่ธงสีแดงกับเหลืองเป็นธงต่อเคาะลีฟะฮ์แต่ละพระองค์
ระยะเวลาการขยายตัวของรัฐฟาฏิมียะฮ์
เมืองหลวง
ร็อกกอดะฮ์
(ค.ศ. 909–921)
อัลมะฮ์ดียะฮ์
(ค.ศ. 921–948)
อัลมันศูรียะฮ์
(948–973)
ไคโร
(ค.ศ. 973–1171)
ภาษาทั่วไป
ภาษาอาหรับคลาสสิก
(ทั่วไป)
กลุ่มภาษาเบอร์เบอร์
ภาษาคอปติก
กลุ่มภาษายูโด-อะราบิก
ศาสนา
อิสลาม
ชีอะฮ์อิสมาอิลี
การปกครอง
รัฐเคาะลีฟะฮ์
เคาะลีฟะฮ์
ค.ศ. 909–934 (องค์แรก)
อับดัลลอฮ์ อัลมะฮ์ดีบิลลาฮ์
ค.ศ. 1160–1171 (องค์สุดท้าย)
อัลอาฎิด
ยุคประวัติศาสตร์
ต้นสมัยกลาง
โค่นล้มพวก
อัฆลาบิด
5 มกราคม ค.ศ. 909
พิชิตอียิปต์
และก่อตั้งกรุงไคโร
ค.ศ. 969
ถูกโค่นล้มโดยเศาะลาฮุดดีน
17 กันยายน ค.ศ. 1171
พื้นที่
ค.ศ. 969
4,100,000 ตารางกิโลเมตร (1,600,000 ตารางไมล์)
สกุลเงิน
ดินาร์
ก่อนหน้า
ถัดไป
รัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์
อัฆลาบิด
อิคชิดีด วิลายะฮ์
เอมิเรตแห่งตะฮ์เอิร์ต
รัฐสุลต่านอัยยูบิด
รัฐนักรบครูเสด
เอมิเรตแห่งซิซิลี
ราชวงศ์ซีริด
ราชวงศ์ฮัมมาดีด
จักรวรรดิเซลจุค
ราชวงศ์ศุลัยฮิด
รัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์
อาหรับ
الخلافة الفاطمية
) เป็น
รัฐเคาะลีฟะฮ์
แบบ
ชีอะฮ์อิสมาอิลียะฮ์
ที่ปกครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของ
แอฟริกาเหนือ
ตั้งแต่
ทะเลแดง
ทางฝั่งตะวันออก ถึง
มหาสมุทรแอตแลนติก
ทางฝั่งตะวันตก เป็นราชวงศ์ของ
ชาวอาหรับ
ที่ปกครองแถวชายฝั่ง
ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
ของแอฟริกาและทำให้
อียิปต์
เป็นศูนย์กลางของรัฐเคาะลีฟะฮ์ โดยครอบครองตั้งแต่
มัฆริบ
ซูดาน
ซิซิลี
ลิแวนต์
และ
ฮิญาซ
พวก
ฟาฏิมิด
อาหรับ
الفاطميون
อักษรโรมัน:
al-Fāṭimīyūn
) อ้างว่าตนสืบเชื้อสายมาจาก
ฟาฏิมะฮ์
ลูกสาวของศาสดา
มุฮัมมัด
รัฐของพวกฟาฏิมิดเริ่มก่อร่างแถวชายฝั่งทางภาคตะวันตกของแอฟริกาเหนือ (ใน
ประเทศแอลจีเรีย
) ในปีค.ศ. 909 ได้มีการยึดครอง
ร็อกกอดะฮ์
เมืองหลวงของ
อัฆลาบิด
ในปีค.ศ. 921 พวกฟาฏิมิดได้ก่อตั้งเมืองหลวงของตนที่ตูนีเซียของ
อัลมะฮ์ดียะฮ์
ในปีค.ศ. 948 พวกเขาได้ย้ายเมืองหลวงไปที่
อัลมันศูรียะฮ์
ใกล้กับ
ก็อยเราะวาน
ใน
ตูนีเซีย
ในปีค.ศ. 969 พวกเขาได้
ยึดครองอียิปต์
และตั้งเมือง
ไคโร
เป็นเมืองหลวง จึงทำให้เอียิปต์เป็นศูนย์กลางทางการเมือง, วัฒนธรรม และศาสนาของชาวอาหรับ
หลังจากการพิชิตครั้งแรก รัฐเคาะลีฟะฮ์ได้ยอมรับความต่างทางศาสนาต่อลัทธิที่ไม่ใช่ชีอะฮ์ของอิสลาม เช่นเดียวกันกับ
ชาวยิว
ชาวมอลตา
ที่นับถือศาสนาคริสต์ และ
คอปติก
อย่างไรก็ตาม ผู้นำของรัฐนี้ไม่ได้ดำเนินการจูงใจประชากรในอียิปต์ไปมากเสียเท่าไหร่
ในช่วงปลายศตวรรษที่ 11 และศตวรรษที่ 12 รัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์เสี่อมถอยลงเรื่อย ๆ และในปีค.ศ. 1171
เศาะลาฮุดดีน
ได้โจมตีรัฐนี้ และก่อตั้ง
ราชวงศ์อัยยูบิด
กับรวมรัฐของฟาฏิมียะฮ์ให้เป็นส่วนหนึ่งของ
รัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์
ราชวงศ์
แก้
เคาะลีฟะฮ์
แก้
บทความหลัก:
รายพระนามเคาะลีฟะฮ์แห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์
อบูมุฮัมมัด อับดุลลอฮ์ อัลมะฮ์ดี บิลลาฮ์
(ค.ศ. 909–934) ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฟาฏิมียะฮ์
อบูลกอซิม มุฮัมมัด อัลกออิม บิอัมริลลาฮ์
(ค.ศ. 934–946)
อบูฏอฮิร อิสมาอิล อัลมันศูร บิลลาฮ์
(ค.ศ.946–953)
อบูตะมีม มะอัดด์ อัลมุอิซซ์ ลิดีนัลลอฮ์
(ค.ศ. 953–975) อียิปต์ถูกครอบครองในรัชสมัยนี้
อบูมันศูร นิซาร์ อัลอะซีซ บิลลาฮ์
(ค.ศ. 975–996)
อบูอะลี อัลมันศูร อัลฮากิม บิอัมริลลาฮ์
(ค.ศ.996–1021) ศาสนา
ดรูซ
ถูกก่อตั้งในรัชสมัยนี้
อบูลฮะซัน อะลี อัซซอฮิร ลิอิอ์ซาซ ดีนัลลอฮ์
(ค.ศ. 1021–1036)
อบูตะมีม มะอัดด์ อัลมุสตันศิร บิลลาฮ์
(ค.ศ. 1036–1094) การทะเลาะในเรื่องผู้สืบทอด นำไปสู่การแยกตัวของ
นิซารี
อัลมุสตะอ์ลี บิลลาฮ์
(ค.ศ.1094–1101)
อบูอะลี มุนศูร อัลอามิร บิอะฮ์กามัลลอฮ์
(ค.ศ. 1101–1130) ผู้ปกครองฟาฏิมียะฮ์หลังจากพระองค์ไม่ถือว่าพระองค์เป็นอิหม่ามโดย
อิสมาอิลี
สาย
มุสตะอ์ลี
ฏ็อยยะบียะฮ์
อับดุลมะญีด อัลฮาฟิซ
(ค.ศ. 1130–1149) ลัทธิ
ฮาฟิซี
ถูกก่อตั้งโดยมี
อัลฮาฟิซ
เป็นอิหม่าม
อัซซอฟิร
(ค.ศ. 1149–1154)
อัลฟาอิซ
(ค.ศ. 1154–1160)
อัลอาฎิด
(ค.ศ. 1160–1171)
10
ดูเพิ่ม
แก้
รายชื่อราชวงศ์อิสลามนิกายชีอะฮ์
อ้างอิง
แก้
Hathaway, Jane (2012).
A Tale of Two Factions: Myth, Memory, and Identity in Ottoman Egypt and Yemen
. SUNY Press. p.
97.
ISBN
9780791486108
Turchin, Peter; Adams, Jonathan M.; Hall, Thomas D (December 2006).
"East-West Orientation of Historical Empires"
Journal of World-systems Research
12
(2): 222.
ISSN
1076-156X
. สืบค้นเมื่อ
12 September
2016
Rein Taagepera
(September 1997).
"Expansion and Contraction Patterns of Large Polities: Context for Russia"
International Studies Quarterly
41
(3): 495.
doi
10.1111/0020-8833.00053
JSTOR
2600793
Ilahiane, Hsain
(2004).
Ethnicities, Community Making, and Agrarian Change: The Political Ecology of a Moroccan Oasis
. University Press of America. p.
43.
ISBN
978-0-7618-2876-1
Julia Ashtiany; T. M. Johnstone; J. D. Latham; R. B. Serjeant; G. Rex Smith, บ.ก. (30 March 1990).
Abbasid Belles Lettres
. Cambridge University Press. p.
13.
ISBN
978-0-521-24016-1
Wintle, Justin (May 2003).
History of Islam
. London: Rough Guides Ltd. pp.
136
–7.
ISBN
978-1-84353-018-3
Pollard;Rosenberg;Tignor, Elizabeth;Clifford;Robert (2011).
Worlds together Worlds Apart
. New York, New York: Norton. p.
313.
ISBN
9780393918472
{{
cite book
}}
: CS1 maint: multiple names: authors list (
ลิงก์
Baer, Eva (1983).
Metalwork in Medieval Islamic Art
SUNY Press
. p.
xxiii.
ISBN
9780791495575
In the course of the later eleventh and twelfth century, however, the Fatimid caliphate declined rapidly, and in 1171 the country was invaded by
Ṣalāḥ ad-Dīn
, the founder of the
Ayyubid dynasty
. He restored Egypt as a political power, reincorporated it in the
Abbasid caliphate
and established Ayyubid suzerainty not only over Egypt and Syria but, as mentioned above, temporarily over northern Mesopotamia as well.
al-Mustanṣir
Encyclopædia Britannica
Wilson B. Bishai (1968).
Islamic History of the Middle East: Backgrounds, Development, and Fall of the Arab Empire
. Allyn and Bacon.
Nevertheless, the Seljuqs of Syria kept the Crusaders occupied for several years until the reign of the last Fatimid Caliph al-Adid (1160–1171) when, in the face of a Crusade threat, the caliph appointed a warrior of the Seljuq regime by the name of Shirkuh to be his chief minister.
สารานุกรม
แก้
Brett, Michael (2001).
The Rise of the Fatimids: The World of the Mediterranean and the Middle East in the Fourth Century of the Hijra, Tenth Century CE
. The Medieval Mediterranean. Vol.
30. Leiden: BRILL.
ISBN
978-9004117419
{{
cite book
}}
ref=harv
ไม่ถูกต้อง (
help
Canard, Marius
(1965).
"Fāṭimids"
. ใน
Lewis, B.
Pellat, Ch.
Schacht, J.
(บ.ก.).
The Encyclopaedia of Islam, Second Edition
. Volume II: C–G
. Leiden: E. J. Brill. pp.
850–862.
OCLC
495469475
Cortese, Delia, "Fatimids", in Muhammad in History, Thought, and Culture: An Encyclopedia of the Prophet of God (2 vols.), Edited by C. Fitzpatrick and A. Walker, Santa Barbara, ABC-CLIO, 2014, Vol I, pp.
187–191.
Daftary, Farhad
(2007).
The Ismāʿı̄lı̄s: Their History and Doctrines
(Second
ed.). Cambridge: Cambridge University Press.
ISBN
978-0-521-61636-2
Daftary, Farhad (1999).
"FATIMIDS"
Encyclopaedia Iranica, Vol. IX, Fasc. 4
. pp.
423–426.
{{
cite encyclopedia
}}
ref=harv
ไม่ถูกต้อง (
help
Halm, Heinz (1996).
The Empire of the Mahdi: The Rise of the Fatimids
. Handbook of Oriental Studies. Vol.
26. แปลโดย Michael Bonner. Leiden: BRILL.
ISBN
978-9004100565
{{
cite book
}}
ref=harv
ไม่ถูกต้อง (
help
แม่แบบ:The Prophet and the Age of the Caliphates
Halm, Heinz (2014).
"Fāṭimids"
. ใน Fleet, Kate;
Krämer, Gudrun
; Matringe, Denis; Nawas, John;
Rowson, Everett
(บ.ก.).
Encyclopaedia of Islam
(3rd
ed.). Brill Online.
ISSN
1873-9830
Lev, Yaacov (1987).
"Army, Regime, and Society in Fatimid Egypt, 358–487/968–1094"
International Journal of Middle East Studies
19
(3): 337–365.
doi
10.1017/S0020743800056762
JSTOR
163658
{{
cite journal
}}
ref=harv
ไม่ถูกต้อง (
help
Walker, Paul E. (2002).
Exploring an Islamic Empire: Fatimid History and its Sources
. London: I.B. Tauris.
ISBN
9781860646928
{{
cite book
}}
ref=harv
ไม่ถูกต้อง (
help
แม่แบบ:Encyclopaedia Islamica
แหล่งข้อมูลอื่น
แก้
วิกิมีเดียคอมมอนส์
มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ
รัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์
Fatimids entry in the
Encyclopaedia of the Orient
เก็บถาวร
2010-11-01 ที่
เวย์แบ็กแมชชีน
The Institute of Ismaili Studies, London.
The Shia Fatimid Dynasty in Egypt
ประวัติศาสตร์
ของ
จักรวรรดิ
โบราณ
อียิปต์โบราณ
(ก.ค.ศ. 3150+)
เอลาไมต์
(ก.ค.ศ. 3000+)
มิโนอัน
(ก.ค.ศ. 2700+)
แอกแคด
(ก.ค.ศ. 2400+)
อัสซีเรีย
(ก.ค.ศ. 2000+)
บาบิโลเนีย
(ก.ค.ศ. 1696)
อียิปต์
(ก.ค.ศ. 1600+)
ฮิตไทต์
(ก.ค.ศ. 1800+)
ฟินิเชีย
(ก.ค.ศ. 1200)
อัสซีเรียใหม่
(ก.ค.ศ. 934)
มาเกโดนีอา
(ก.ค.ศ. 800)
มคธ
(ก.ค.ศ. 684)
มีเดีย
(ก.ค.ศ. 625)
อคีเมนียะห์
(ก.ค.ศ. 550)
นันทะ
(ก.ค.ศ. 424)
โจฬะ
(ก.ค.ศ. 300)
ทอเลมี
(ก.ค.ศ. 305)
โมริยะ
(ก.ค.ศ. 322)
ซิลูซิด
(ก.ค.ศ. 312)
พาร์เธีย
(อาร์ซาซิด)
(ก.ค.ศ. 247)
สาตวาหนะ
(ก.ค.ศ. 230)
ฉิน
(ก.ค.ศ. 221)
ฮั่น
(ก.ค.ศ. 202)
ชังกา
(ก.ค.ศ. 185)
กุษาณะ
(ก.ค.ศ. 60)
โรมัน
(ก.ค.ศ. 27)
โรมันตะวันตก
โรมันตะวันออก
อัคซูไมท์
(ค.ศ. 50)
ซาสซานิยะห์
(ค.ศ. 224)
พาลไมรีน
(ค.ศ. 260)
จิน
(ค.ศ. 265)
คุปตะ
(ค.ศ. 280)
ฮัน
(ค.ศ. 370)
ยุคกลาง
แฟรงก์
(ราว ค.ศ. 481)
จาลุกยะ
(ค.ศ. 543)
เตอร์กิก
(ค.ศ. 552)
เตอร์กิกที่หนึ่ง
เตอร์กิกตะวันตก
เตอร์กิกตะวันออก
เตอร์กิกที่สอง
สุย
(ค.ศ. 581)
ถัง
(ค.ศ. 618)
บัลแกเรีย
(ค.ศ. 632)
บัลแกเรียที่หนึ่ง
บัลแกเรียที่สอง
อาหรับ
(ค.ศ. 632)
รอชิดีน
อุมัยยะฮ์
อับบาซียะฮ์
ฟาติมียะห์
ศรีวิชัย
(ราว ค.ศ. 660)
เวนิส
(ค.ศ. 697)
คาเน็ม
(ค.ศ. 700)
ปาละ
(ค.ศ. 750)
ราษฏฺรกูฏ
(ค.ศ. 753)
อิดรีสิด
(ราว ค.ศ. 789)
กานา
(ราว ค.ศ. 790)
การอแล็งเฌียง
(ราว ค.ศ. 800)
ทิเบต
(ค.ศ. 800?)
เขมร
(ราว ค.ศ. 802)
จักรวรรดิเกรตโมราเวีย
(ราว ค.ศ. 833)
พม่าที่ 1
(ค.ศ. 849)
ซาฟฟาริยะห์
(ค.ศ. 861)
ไบแซนไทน์
(ค.ศ. 873)
รุสเคียฟ
(ราว ค.ศ. 880)
เหลียว
(ราว ค.ศ. 907)
ตูอีโตงา
(ราว ค.ศ. 950)
ซ่ง
(ราว ค.ศ. 960)
โรมันอันศักดิ์สิทธิ์
(ราว ค.ศ. 962)
กาสนาวิยะห์
(ราว ค.ศ. 963)
ได่เวียด
(ค.ศ. 968)
ฮังการี
(ราว ค.ศ. 1000)
จอร์เจีย
(ค.ศ. 1007)
ฮอยซารา
(ราว ค.ศ. 1026)
เซลจูก
(ราว ค.ศ. 1037)
อัลโมราวิด
(ราว ค.ศ. 1040)
ควาเรซเมีย
ฆวอแรซม์
(ค.ศ. 1077)
อัลโมฮาด
(ราว ค.ศ. 1124)
อองชู
(ราว ค.ศ. 1154)
เบนิน
(ค.ศ. 1170)
อัยยูบิด
(ค.ศ. 1171)
ละติน
(ค.ศ. 1204)
เดลี
(ค.ศ. 1205)
มองโกล
(ค.ศ. 1206)
สิงหะส่าหรี
(ค.ศ. 1222)
ชากาทาย
(ค.ศ. 1225)
มาลี
(ราว ค.ศ. 1230)
โกลเดนฮอร์ด
(ราว ค.ศ. 1240)
มะรีนิด
(ค.ศ. 1244)
มัมลูก
(ค.ศ. 1250)
อิลข่าน
(ค.ศ. 1256)
เอธิโอเปีย
(ค.ศ. 1270)
หยวน
(ค.ศ. 1271)
มัชปาหิต
(ค.ศ. 1293)
ออตโตมัน
(ค.ศ. 1299)
แอซเท็ก
(ค.ศ. 1325)
วิชัยนคร
(ค.ศ. 1336)
ยุคใหม่
ซองไฮ
(ค.ศ. 1340)
เซอร์เบีย
(ค.ศ. 1346)
หมิง
(ค.ศ. 1368)
บรูไน
(ค.ศ. 1368)
ตีมูร์
(ค.ศ. 1370)
โอโย
(ค.ศ. 1400)
บอร์นู
มะละกา
(ค.ศ. 1400)
โปรตุเกส
(ค.ศ. 1415)
อินคา
(ค.ศ. 1438)
คาซัค
(ค.ศ. 1465)
เดมัก
(ค.ศ. 1475)
อาเจะฮ์
(ค.ศ. 1480)
สเปน
(ค.ศ. 1492)
อิหร่านสมัยซาฟาวี
(ค.ศ. 1501)
พม่าที่ 2
(ค.ศ. 1510)
โมกุล
(ค.ศ. 1526)
ยะโฮร์
(ค.ศ. 1528)
อาณานิคมฝรั่งเศส
(ค.ศ. 1534)
อาณานิคมเดนมาร์ก
(ค.ศ. 1536)
ซะอะดี
(ค.ศ. 1549)
ไอบีเรีย
(ค.ศ. 1580)
มะตะรัม
(ค.ศ. 1585)
ดัตช์
(ค.ศ. 1605)
โกวา
(ค.ศ. 1607)
สวีเดน
(ค.ศ. 1611)
ชิง
(ค.ศ. 1636)
อาณานิคมสวีเดน
(ค.ศ. 1638)
อะละวี
(ค.ศ. 1666)
มราฐา
(ค.ศ. 1674)
โอมาน
(ค.ศ. 1696)
บริติช
(ค.ศ. 1707)
รัสเซีย
(ค.ศ. 1721)
อิหร่านสมัยอัฟชาร์
(ค.ศ. 1736)
อัฟกัน
(ค.ศ. 1747)
ซันด์
(ค.ศ. 1751)
พม่าที่ 3
(ค.ศ. 1752)
อิหร่านสมัยกอญัร
(ค.ศ. 1789)
ซิกข์
(ค.ศ. 1799)
เหงียน
(ค.ศ. 1802)
ฝรั่งเศสที่ 1
(ค.ศ. 1804)
ออสเตรีย
(ค.ศ. 1804)
เฮติที่ 1
(ค.ศ. 1804)
เม็กซิโกที่ 1
(ค.ศ. 1821)
บราซิล
(ค.ศ. 1822)
เฮติที่ 2
(ค.ศ. 1849)
ฝรั่งเศสที่ 2
(ค.ศ. 1852)
อินเดีย
(ค.ศ. 1858)
เม็กซิโกที่ 2
(ค.ศ. 1864)
ออสเตรีย-ฮังการี
(ค.ศ. 1867)
ญี่ปุ่น
(ค.ศ. 1868)
เยอรมัน
(ค.ศ. 1871)
อิตาลี
(ค.ศ. 1882)
อาณานิคมเยอรมัน
(ค.ศ. 1884)
อาณานิคมญี่ปุ่น
(ค.ศ. 1895)
เกาหลี
(ค.ศ. 1897)
อาณานิคมเบลเยียม
(ค.ศ. 1908)
จีน
(ค.ศ. 1915)
อิหร่านสมัยปาห์ลาวี
(ค.ศ. 1925)
นาซีเยอรมนี
(ค.ศ. 1933)
แมนจู
(ค.ศ. 1934)
เวียดนาม
(ค.ศ. 1945)
แอฟริกากลาง
(ค.ศ. 1976)
หมายเหตุ:
เรียงลำดับตามปีการก่อตั้ง เลขในวงเล็บหลังชื่อแสดงปีการก่อตั้ง
บทความ
ประวัติศาสตร์
นี้ยังเป็น
โครง
คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการ
เพิ่มเติมข้อมูล
เข้าถึงจาก "
หมวดหมู่
อดีตประเทศในยุโรป
ประวัติศาสตร์ของแอฟริกาเหนือ
ประวัติศาสตร์ของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
อียิปต์ในยุคกลาง
ประวัติศาสตร์ของประเทศมอลตา
ประวัติศาสตร์ของปาเลสไตน์ (แคว้น)
ประวัติศาสตร์ของซาอุดีอาระเบีย
ซิซิลีในยุคกลาง
อิสมาอิลียะฮ์
ชีอะฮ์
อดีตประเทศในตะวันออกกลาง
อดีตกษัตริย์ของแอฟริกา
อดีตกษัตริย์ของเอเชีย
อดีตกษัตริย์ของยุโรป
ราชวงศ์ตะวันออกกลาง
ราชวงศ์มุสลิม
รัฐเคาะลีฟะฮ์
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
ประวัติศาสตร์ศาสนาอิสลาม
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 10
สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 12
บทความเกี่ยวกับ ประวัติศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์
หมวดหมู่ที่ซ่อนอยู่:
บทความที่มีข้อความภาษาอาหรับ
Pages using infobox country or infobox former country with the flag caption or type parameters
CS1 maint: multiple names: authors list
บทความที่มีแม่แบบแฮตโน้ตที่กำหนดเป้าหมายไปยังหน้าที่ไม่มีอยู่
CS1 errors: invalid parameter value
แม่แบบคอมมอนส์หมวดหมู่ลิงก์ตรงกับวิกิสนเทศ
Webarchive template wayback links
บทความทั้งหมดที่ยังไม่สมบูรณ์
รัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์
เพิ่มหัวข้อ