🎬

ปฏิทินจันทรคติ: ผลงานแห่งภูมิปัญญาของปฏิทินแบบดั้งเดิมจีน

农历是中国传统历法
Year
2024
Views
30

Synopsis

ปฏิทินจันทรคติเป็นปฏิทินสุริยจันทรคติที่สร้างขึ้นในสมัยจีนโบราณ มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 4,000 ปี โดยอ้างอิงการเปลี่ยนแปลงของดวงจันทร์เป็นหลัก ร่วมกับกฎการเคลื่อนที่ของดวงอาทิตย์ ไม่เพียงชี้นำการผลิตทางการเกษตร แต่ยังสืบทอดเนื้อหาทางวัฒนธรรมอันหลากหลาย

ต้นกำเนิดและการพัฒนาของปฏิทินจันทรคติ

ปฏิทินจันทรคติ หรือที่เรียกอีกอย่างว่าปฏิทินจันทรคติ (阴历) หรือปฏิทินเซี่ย (夏历) เป็นส่วนสำคัญของระบบปฏิทินดั้งเดิมของจีน ต้นกำเนิดของปฏิทินนี้สามารถย้อนกลับไปถึงราชวงศ์ชาง (ประมาณ 1600 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งในขณะนั้นมีบันทึกเอกสารเกี่ยวกับการบันทึกปฏิทินแล้ว ในช่วงยุคชุนชิวและจ้านกั๋ว ระบบปฏิทินค่อยๆ พัฒนาสมบูรณ์ขึ้น และเมื่อมีการกำหนด "ปฏิทินไท่ชู" (太初历) ในราชวงศ์ฮั่น (ประมาณ 104 ปีก่อนคริสตกาล) ระบบปฏิทินจันทรคติก็ถือว่าสุกงอมโดยพื้นฐานแล้ว

โครงสร้างพื้นฐานของปฏิทินจันทรคติ

ปฏิทินจันทรคติใช้การขึ้นและแรมของดวงจันทร์เป็นมาตรฐานสำหรับหนึ่งเดือน โดยหนึ่งเดือนจันทรคติ (朔望月) มีค่าเฉลี่ย 29.5306 วัน ดังนั้น เดือนในปฏิทินจันทรคติจึงแบ่งออกเป็นเดือนใหญ่ (30 วัน) และเดือนเล็ก (29 วัน) ทั้งปีมี 12 เดือน รวมเป็น 354 หรือ 355 วัน เพื่อให้สอดคล้องกับปีสุริยคติ (365.2422 วัน) ปฏิทินจันทรคติใช้วิธีการเพิ่มเดือนอธิกมาส โดยประมาณทุกๆ 19 ปีจะเพิ่ม 7 เดือนอธิกมาส เพื่อให้ปฏิทินจันทรคติและสุริยคติประสานกันโดยพื้นฐาน

24 สารท

อีกส่วนประกอบสำคัญของปฏิทินจันทรคติคือ 24 สารท (二十四节气) ซึ่งเป็นการแบ่งช่วงเวลาตามตำแหน่งของดวงอาทิตย์บนสุริยวิถีออกเป็น 24 ช่วง สะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาล ลักษณะภูมิอากาศ และปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ 24 สารท ได้แก่: 立春 (ลี่ชุน), 雨水 (อวี่สุ่ย), 惊蛰 (จิงเจ๋อ), 春分 (ชุนเฟิน), 清明 (ชิงหมิง), 谷雨 (กู๋อวี่), 立夏 (ลี่เซี่ย), 小满 (เสี่ยวหม่าน), 芒种 (หมางจ้ง), 夏至 (เซี่ยจื้อ), 小暑 (เสี่ยวสู่), 大暑 (ต้าสู่), 立秋 (ลี่ชิว), 处暑 (ชู่สู่), 白露 (ไป๋ลู่), 秋分 (ชิวเฟิน), 寒露 (หานลู่), 霜降 (ซวงเจี้ยง), 立冬 (ลี่ตง), 小雪 (เสี่ยวเสวี่ย), 大雪 (ต้าเสวี่ย), 冬至 (ตงจื้อ), 小寒 (เสี่ยวหาน), 大寒 (ต้าหาน)

24 สารทเป็นแนวทางการเกษตรกรรม เพื่อให้กิจกรรมทางการเกษตรสอดคล้องกับกฎธรรมชาติ

ปฏิทินจันทรคติกับเทศกาลดั้งเดิม

เทศกาล วันที่ตามปฏิทินจันทรคติ ธรรมเนียมหลัก
ตรุษจีน (春节) วันที่ 1 เดือน 1 ติดคู่คำอวยพรปีใหม่ (春联), จุดประทัด, อวยพรปีใหม่ (拜年)
เทศกาลโคมไฟ (元宵节) วันที่ 15 เดือน 1 ชมโคมไฟ, กินขนมบัวลอย (元宵)
เช็งเม้ง (清明节) ราววันที่ 5 เมษายน ตามปฏิทินสากล เยี่ยมสุสานและเซ่นไหว้บรรพบุรุษ
เทศกาลไหว้บ๊ะจ่าง (端午节) วันที่ 5 เดือน 5 แข่งเรือมังกร, กินบ๊ะจ่าง
เทศกาลไหว้พระจันทร์ (中秋节) วันที่ 15 เดือน 8 ชมจันทร์, กินขนมไหว้พระจันทร์
เทศกาลฉงหยาง (重阳节) วันที่ 9 เดือน 9 ปีนเขา, ชมดอกเบญจมาศ

ความสำคัญในยุคปัจจุบันของปฏิทินจันทรคติ

แม้ว่าสังคมสมัยใหม่จะใช้ปฏิทินสากล (ปฏิทินเกรกอเรียน) กันอย่างแพร่หลาย แต่ปฏิทินจันทรคติยังคงมีสถานะสำคัญในแวดวงวัฒนธรรมจีน เทศกาลดั้งเดิมต่างๆ เช่น ตรุษจีน เทศกาลไหว้พระจันทร์ ยังคงจัดตามวันที่ในปฏิทินจันทรคติ กิจกรรมสำคัญต่างๆ เช่น งานแต่งงาน งานศพ เปิดกิจการ เริ่มก่อสร้าง ก็มักอ้างอิงปฏิทินจันทรคติในการเลือกวันมงคล นอกจากนี้ ปฏิทินจันทรคติยังมีการใช้อย่างกว้างขวางในด้านต่างๆ เช่น การแพทย์แผนจีน เกษตรกรรม การเดินเรือ

เอกสารอ้างอิง

  1. หอดูดาวแห่งชาติ สถาบันวิทยาศาสตร์จีน - การศึกษาปฏิทินจันทรคติ
  2. สำนักพิมพ์ Zhonghua Book Company - หนังสือวิชาการเรื่อง "24 สารท"
  3. สถาบันวิจัยประวัติศาสตร์ สถาบันวิทยาศาสตร์สังคมจีน - ประวัติศาสตร์ปฏิทินโบราณของจีน
  4. ภาควิชาดาราศาสตร์ มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศจีน - การศึกษาการคำนวณทางดาราศาสตร์ของปฏิทินดั้งเดิม

Available in other languages

Comments (0)