ถ้ำมั่วเกา เมืองตุนหวง

Synopsis

สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 366 ผ่านการก่อสร้างมาหลายพันปี ปัจจุบันมีถ้ำ 735 ถ้ำ ภาพฝาผนัง 45,000 ตารางเมตร และรูปปั้นสี 2,415 องค์ ตั้งอยู่บนหน้าผาของภูเขาทรายดังที่ตงหวง มณฑลกานซู่ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี 1987 เป็นคลังศิลปะพุทธศาสนาที่ใหญ่ที่สุดและสมบูรณ์ที่สุดในโลกที่ยังหลงเหลืออยู่

ภาพรวม

ถ้ำมั่วเกาคู หรือที่รู้จักกันในชื่อ ถ้ำพันพระพุทธเจ้า ตั้งอยู่บนหน้าผาของภูเขามิ่งซาซานฝั่งตะวันออกและริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำตังชวน ห่างจากเมืองตุนหวง มณฑลกานซูไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 25 กิโลเมตร เริ่มสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 366 (ปีที่ 2 แห่งรัชศกเจี้ยนหยวนของราชวงศ์ฉินยุคก่อน) และมีการสร้างอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาประมาณ 1,000 ปี ตลอดยุคสิบหกราชอาณาจักร ราชวงศ์เป่ยเฉา ราชวงศ์สุย ราชวงศ์ถัง ยุคห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร ราชวงศ์ซีเซี่ย และราชวงศ์หยวน นับเป็นคลังสมบัติศิลปะพุทธศาสนาที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีประวัติศาสตร์ยาวนานที่สุด มีเนื้อหาอุดมสมบูรณ์ที่สุด และได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างสมบูรณ์ที่สุดในจีนและของโลก

ปัจจุบันมีถ้ำที่หลงเหลืออยู่ 735 ถ้ำ พื้นที่จิตรกรรมฝาผนัง 45,000 ตารางเมตร ประติมากรรมปูนปั้นสี 2,415 ชิ้น และชายคาถ้ำโครงสร้างไม้สมัยราชวงศ์ถัง-ซง 5 แห่ง ในปี ค.ศ. 1987 ถ้ำมั่วเกาคูได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก และเป็นหนึ่งในมรดกโลกแห่งแรกของจีน

ประวัติศาสตร์

ในปี ค.ศ. 366 พระชื่อเล่อจุนเดินทางผ่านภูเขามิ่งซาซาน ทันใดนั้นก็เห็นแสงสีทองส่องประกายราวกับมีพระพุทธเจ้าหลายพันองค์ปรากฏขึ้น จึงได้เริ่มขุดเจาะถ้ำแห่งแรกของมั่วเกาคู หลังจากนั้นเป็นเวลาหนึ่งพันปี ช่างฝีมือ พระสงฆ์ และผู้ศรัทธานับไม่ถ้วนได้ร่วมกันสร้างถ้ำและรูปเคารพบนหน้าผาที่ยาวต่อเนื่อง 2 กิโลเมตรแห่งนี้ เปลี่ยนความศรัทธาให้กลายเป็นศิลปะอันเป็นนิรันดร์

ยุคราชวงศ์ถังเป็นยุคเฟื่องฟูสูงสุดในการสร้างถ้ำมั่วเกาคู ปัจจุบันมีถ้ำสมัยถังหลงเหลืออยู่มากที่สุดและมีผลงานศิลปะที่ยอดเยี่ยมที่สุด หลังจากราชวงศ์ซ่ง ด้วยความเสื่อมโทรมของเส้นทางสายไหม ถ้ำมั่วเกาคูค่อยๆ ถูกทรายกลบฝังและเงียบหายไปเป็นเวลาหลายร้อยปี

ในปี ค.ศ. 1900 เต๋ออ๋วงหยวนลู่ บังเอิญค้นพบถ้ำเก็บคัมภีร์ (ถ้ำที่ 17) ซึ่งพบโบราณวัตถุประมาณ 50,000 ชิ้น เช่น ม้วนคัมภีร์ เอกสาร จิตรกรรมบนผ้าไหม ตั้งแต่ศตวรรษที่ 4 ถึงศตวรรษที่ 11 การค้นพบโบราณวัตถุล้ำค่านี้สร้างความตื่นตะลึกไปทั่วโลก และดึงดูดนักสำรวจชาวตะวันตก เช่น เซอร์มาร์ค เอาเรล สไตน์ ของอังกฤษ และ ปอล เปลลิโอต์ ของฝรั่งเศส โบราณวัตถุจำนวนมากสูญหายไปต่างประเทศ นับเป็นหน้าหนึ่งที่น่าเจ็บปวดที่สุดในประวัติศาสตร์การอนุรักษ์มรดกวัฒนธรรมของจีน

ถ้ำหลักและศิลปะ

ข้อมูลการเยี่ยมชม

ความสำคัญทางวัฒนธรรม

ถ้ำมั่วเกาคูเป็นพยานอันยิ่งใหญ่ของการแลกเปลี่ยนอารยธรรมบนเส้นทางสายไหม ณ ที่แห่งนี้ อารยธรรมจีนหลอมรวมกับวัฒนธรรมอินเดีย เอเชียกลาง กรีก และอื่นๆ ก่อให้เกิดศิลปะตุนหวงอันเป็นเอกลักษณ์ ภาพเทวดาบินบนจิตรกรรมฝาผนัง นักเต้นดีดพิพาทย้อนหลัง ลวดลายเพดานที่วิจิตรสวยงาม ไม่เพียงแต่เป็นผลงานชิ้นเอกของศิลปะพุทธศาสนาเท่านั้น แต่ยังเป็นภาพสะท้อนชีวิตสังคมจีนโบราณที่มีชีวิตชีวาอีกด้วย

ตุนหวงวิทยาได้กลายเป็นศาสตร์สากลที่สำคัญ นักวิจัยจากทั่วโลกศึกษาจิตรกรรมฝาผนังเพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับเครื่องแต่งกาย ดนตรี การเต้นรำ สถาปัตยกรรม ดาราศาสตร์ การแพทย์ และแม้กระทั่งแง่มุมต่างๆ ของชีวิตประจำวันในสมัยโบราณ ถ้ำมั่วเกาคูคือมรดกทางวัฒนธรรมร่วมของมนุษยชาติ

อ้างอิง

1. สถาบันวิจัยตุนหวง: https://www.dha.ac.cn/
2. องค์การยูเนสโก: https://whc.unesco.org/en/list/440
3. วิกิพีเดีย: https://zh.wikipedia.org/wiki/莫高窟