ฉันไม่ใช่เทพเจ้ายา

Synopsis

กำกับโดยเหวิน มู่เหย่ นำแสดงโดยสวี เจิ้ง และหวัง ฉวนจวิน ดัดแปลงจากเหตุการณ์จริง เล่าถึงเรื่องราวของคนธรรมดาที่สั่งซื้อยาเลียนแบบจากอินเดียเพื่อช่วยเหลือผู้ป่วยมะเร็งเม็ดเลือดขาว ทำรายได้ 3.1 พันล้านหยวน คะแนน Douban 9.0 ถือเป็นภาพยนตร์สัจนิยมที่ดีที่สุดในรอบเกือบ 20 ปี

ภาพรวม

"ผมไม่ใช่เทพเจ้ายา" เป็นภาพยนตร์แนวดราม่าเรียลลิสต์ของจีนที่ออกฉายในปี 2018 กำกับโดยเหวิน มู่เย่ บทภาพยนตร์โดยหาน เจียหนี่ ผลิตโดยหนิง เฮ่า และสวี เจิ้ง นำแสดงโดยสวี เจิ้ง, หวัง ฉวนจวิน, โจว อีเหว่ย, ถาน จั๋ว, จาง อวี่ ภาพยนตร์ออกฉายเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2018 ความยาว 117 นาที งบประมาณการผลิตประมาณ 70 ล้านหยวน

ภาพยนตร์ดัดแปลงจากเหตุการณ์จริง เล่าถึงเรื่องราวของเฉิง หยง เจ้าของร้านขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารธรรมดาๆ คนหนึ่ง ที่ก้าวขึ้นมาเป็น "เทพเจ้ายา" จากการนำเข้ายาสามัญจากอินเดีย ภาพยนตร์ใช้วิธีการเรียลลิสต์ทางสังคมที่แหลมคม เปิดเผยความยากลำบากในการดำรงชีวิตของผู้ป่วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวเรื้อรังกลุ่มหนึ่งในจีน ที่ต้องเผชิญหน้ากับยาราคาแพงลิ่วตามกฎหมาย พร้อมทั้งแสดงให้เห็นถึงความขัดแย้งอันลึกซึ้งระหว่างกฎหมายและมนุษยธรรม

"ผมไม่ใช่เทพเจ้ายา" ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ทั้งในแง่รายได้และเสียงวิจารณ์ รายได้รวมในประเทศประมาณ 3,100 ล้านหยวน ด้วยทุนสร้าง 70 ล้าน ได้ผลตอบแทนที่น่าทึ่ง เรตติ้งบน Douban 9.0 คะแนน สร้างสถิติเรตติ้งสูงสุดสำหรับภาพยนตร์จีนในรอบ 16 ปี และติดอันดับภาพยนตร์ Top250 ของ Douban ภาพยนตร์ไม่เพียงเป็นผลงานภาพยนตร์ชั้นเลิศ แต่ยังช่วยขับเคลื่อนการอภิปรายสาธารณะเกี่ยวกับการปฏิรูประบบสุขภาพของจีน ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในภาพยนตร์เรียลลิสต์จีนที่ยอดเยี่ยมที่สุดในรอบยี่สิบปีที่ผ่านมา

เรื่องย่อ

เฉิง หยง (แสดงโดยสวี เจิ้ง) เป็นชายวัยกลางคนธรรมดาเจ้าของร้านขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร ธุรกิจซบเซา ภรรยาต้องการหย่า พ่อป่วยหนักต้องการค่าใช้จ่ายในการผ่าตัด โอกาสบังเอิญ ลวี่ โช่วอี้ (แสดงโดยหวัง ฉวนจวิน) ผู้ป่วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวเรื้อรังมาหาเขา ขอให้ช่วยสั่งซื้อยาสามัญต้านมะเร็งชื่อ "Gleevec" จากอินเดีย ยาต้นแบบตามกฎหมายในประเทศขวดละ 23,500 หยวน ในขณะที่ยาสามัญจากอินเดียขายเพียงขวดละ 500 หยวน

ตอนแรกเฉิง หยง ทำเพียงเพื่อเงิน แต่เมื่อเขาเห็นผู้ป่วยดิ้นรนอย่างหมดหวังเพราะไม่สามารถซื้อยาได้ ใจของเขาค่อยๆ ถูกสะกิด เขาเริ่มนำเข้ายาสามัญจากอินเดียในปริมาณมาก ขายให้ผู้ป่วยในราคาต่ำ กลายเป็น "เทพเจ้ายา" ในใจของผู้ป่วย อย่างไรก็ตาม ความเสี่ยงทางกฎหมายของการกระทำเช่นนี้เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ภายใต้การติดตามของตำรวจและแรงกดดันจากบริษัทยา เฉิง หยง ถูกบังคับให้หยุดนำเข้า ผู้ป่วยกลับสู่ความสิ้นหวังอีกครั้ง

ฉากที่สะเทือนใจที่สุดของภาพยนตร์เกิดขึ้นหลังจากลวี่ โช่วอี้ฆ่าตัวตาย เฉิง หยง ได้เห็นการตายของเพื่อน จึงเริ่มนำเข้ายาอีกครั้ง ครั้งนี้เขาไม่ได้ทำเพื่อเงินอีกต่อไป แต่จัดหายาให้ผู้ป่วยในราคาต้นทุนหรือแม้แต่ขาดทุน ในที่สุด เฉิง หยง ถูกจับกุมและติดคุกด้วยข้อหาลักลอบนำเข้า ในศาล อัยการไม่ได้ขอลงโทษหนัก ผู้พิพากษาก็ลดโทษให้ ในตอนจบของภาพยนตร์ เมื่อเฉิง หยง ออกจากคุก ภรรยาของลวี่ โช่วอี้พาลูกมารับเขา และในเวลานั้น ยา Gleevec ได้ถูกรวมอยู่ในประกันสุขภาพแล้ว

นักแสดงนำ

ความสำคัญทางสังคม

ความสำคัญทางสังคมของ "ผมไม่ใช่เทพเจ้ายา" เกินกว่าภาพยนตร์เรื่องหนึ่ง:

ขับเคลื่อนการปฏิรูประบบสุขภาพ: หลังภาพยนตร์ออกฉาย ได้จุดประกายความสนใจของสังคมต่อปัญหายาต้านมะเร็งราคาแพงอย่างกว้างขวาง ในปี 2018 รัฐบาลจีนเร่งผลักดันนโยบายยกเว้นภาษีศุลกากรสำหรับยาต้านมะเร็ง รวมยาต้านมะเร็งหลายชนิดไว้ในบัญชียาหลักแห่งชาติประกันสุขภาพ แม้นโยบายจะไม่ได้เกิดจากภาพยนตร์โดยตรง แต่ภาพยนตร์ก็มีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนความเห็นสาธารณะอย่างไม่ต้องสงสัย

ดัดแปลงจากเหตุการณ์จริง: ต้นแบบของภาพยนตร์คือ "คดีลู่ หยง" ลู่ หยง เป็นผู้ป่วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวเรื้อรัง ถูกจับกุมเนื่องจากนำเข้ายาสามัญจากอินเดีย ผู้ป่วยหลายพันคนร่วมลงนามในคำร้องขอให้ลดโทษ ในที่สุดสำนักงานอัยการตัดสินใจไม่ฟ้องคดี ภาพยนตร์ได้ปรับปรุงเหตุการณ์จริงทางศิลปะ เพิ่มความขัดแย้งทางดราม่า

การสำรวจกฎหมายและมนุษยธรรม: แกนกลางของความตึงเครียดในภาพยนตร์อยู่ที่ความขัดแย้งระหว่างกฎหมายและมนุษยธรรม การลักลอบนำเข้ายาสามัญเป็นอาชญากรรมตามกฎหมาย แต่สำหรับผู้ป่วยที่ซื้อยาต้นแบบตามกฎหมายไม่ได้ นี่คือความหวังเดียวที่จะมีชีวิตอยู่ ภาพยนตร์ไม่ได้วาดภาพผู้บังคับใช้กฎหมายเป็นปีศาจอย่างง่ายๆ แต่แสดงให้เห็นความยากลำบากของทุกคนที่อยู่ภายใต้ระบบ

ความก้าวหน้าทางศิลปะการแสดง: หวัง ฉวนจวิน เพื่อรับบทลวี่ โช่วอี้ ลดน้ำหนัก 20 กิโลกรัมในเวลาอันสั้น; เผิง เฮ่า ที่แสดงโดยจาง อวี่ แม้จะเงียบขรึมแต่ก็น่าเอ็นดู สวี เจิ้ง ก้าวข้ามภาพลักษณ์ตลกเดิมของตัวเอง แสดงพลังทางดราม่าอันลึกซึ้ง

อิทธิพลทางวัฒนธรรม

อิทธิพลทางวัฒนธรรมของ "ผมไม่ใช่เทพเจ้ายา" ปรากฏในหลายระดับ:

การฟื้นคืนชีพของภาพยนตร์เรียลลิสต์จีน: ความสำเร็จของภาพยนตร์พิสูจน์ว่าผู้ชมจีนยินดีจ่ายเงินสำหรับเนื้อหาหัวข้อจริงจัง ทลายรูปแบบเดิมที่ภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์เชิงพาณิชย์ผูกขาดตลาด ปูทางสู่ความสำเร็จของผลงานเรียลลิสต์เช่น "The Wandering Earth" และ "No More Bets"

"เขาอายุแค่ 20 ปี เขาแค่อยากมีชีวิต เขามีความผิดอะไร?": บทพูดนี้กลายเป็นหนึ่งในบทพูดภาพยนตร์ที่มีอิทธิพลมากที่สุดในปี 2018 กระตุ้นการใคร่ครวญอย่างลึกซึ้งของสังคมต่อความยุติธรรมทางสุขภาพและสิทธิในการมีชีวิต

รูปแบบการผลิตของหนิง เฮ่า + สวี เจิ้ง: โครงการภาพยนตร์ "Bad Monkey 72 Transformations" ของหนิง เฮ่าและสวี เจิ้ง พิสูจน์ผ่านภาพยนตร์เรื่องนี้ว่า รูปแบบผู้กำกับรุ่นใหม่ + ผู้ผลิตภาพยนตร์อาวุโส สามารถประสบความสำเร็จทั้งในเชิงพาณิชย์และศิลปะได้ มอบประสบการณ์ความสำเร็จที่สามารถทำซ้ำได้ให้กับอุตสาหกรรม

ความสนใจระดับนานาชาติ: ภาพยนตร์ได้รับการคัดเลือกเข้าฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติหลายแห่ง แสดงให้โลกเห็นถึงความกล้าหาญและมาตรฐานศิลปะของภาพยนตร์จีนที่เผชิญหน้ากับปัญหาสังคม

อ้างอิง

1. 豆瓣电影 - 我不是药神 https://movie.douban.com/subject/26752088/
2. 维基百科 - 我不是药神 https://zh.wikipedia.org/wiki/我不是药神
3. 百度百科 - 我不是药神 https://baike.baidu.com/item/我不是药神/22485219