ปล่อยให้กระสุนบิน

Synopsis

กำกับโดย เจียง เหวิน นำแสดงโดย 3 นักแสดงชายยอดเยี่ยม เจียง เหวิน เกอ โหยว และ โจว เหยินฟา ปลอมตัวเป็นนายอำเภอเพื่อต่อสู้กับอำนาจมืด ทำรายได้ 659 ล้านหยวน คะแนน Douban 9.0 ถือเป็นหนึ่งในภาพยนตร์เชิงพาณิชย์ที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์จีน

ภาพรวม

"ให้กระสุนบิน" (Let the Bullets Fly) เป็นภาพยนตร์แอ็กชันคอมเมดี้ที่ออกฉายในปี 2010 กำกับโดยเจียง เหวิน ดัดแปลงจากนวนิยายเรื่อง "บันทึกสิบเรื่องราวยามราตรี" (夜谭十记) ของหม่า ซื่อถู โดยเฉพาะตอน "บันทึกขโมยตำแหน่งขุนนาง" (盗官记) นำแสดงโดยเจียง เหวิน, เกอ ยู, โจว เหวินฟะ, เลา เจียหลิง, เฉิน คุน, โจว ยฺหวิน, เลี่ยว ฟาน, เจียง อู่ และอื่นๆ ภาพยนตร์ออกฉายเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 2010 ความยาว 132 นาที งบประมาณการผลิตประมาณ 150 ล้านหยวน

เรื่องราวเกิดขึ้นในเมืองหงซือ (鹅城) เมืองเล็กๆ ทางใต้ในช่วงสมัยสาธารณรัฐจีน โจรชื่อจาง ม่าจื่อ (张麻子) แอบอ้างเป็นนายอำเภอคนใหม่เข้ามาเมือง และเข้าไปพัวพันกับการต่อสู้แย่งชิงอำนาจอันเข้มข้นกับฮวง ซื่อลัง (黄四郎) เจ้าพ่อท้องถิ่น เจียง เหวินใช้การเสียดสีประชดประชันแบบแบล็คคอมเมดี้ที่เฉียบคม บทพูดที่รวดเร็ว และการเล่าเรื่องที่เต็มไปด้วยความตึงเครียด สร้างผลงานภาพยนตร์เชิงพาณิชย์ที่ทั้งให้ความบันเทิงและเต็มไปด้วยนัยทางการเมือง

"ให้กระสุนบิน" ประสบความสำเร็จทั้งในแง่รายได้และคำวิจารณ์ รายได้รวมในประเทศประมาณ 659 ล้านหยวน ติดอันดับ 2 ของภาพยนตร์จีนในเวลานั้น ได้เรตติ้งบน Douban 9.0 คะแนน ซึ่งดีกว่าคอมเมดี้ 98% และดีกว่าดราม่า 96% ติดอันดับภาพยนตร์ Top250 ของ Douban อย่างมั่นคง ภาพยนตร์สร้างกระแสการพูดถึงอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน บทพูดและมุกต่างๆ ยังคงถูกอ้างอิงอย่างกว้างขวางจนถึงปัจจุบัน ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในภาพยนตร์เชิงพาณิชย์ที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์จีน และยังเป็นผลงานที่ได้รับการวิจารณ์ดีที่สุดและทำรายได้สูงสุดในอาชีพการกำกับของเจียง เหวิน

เรื่องย่อ

ในช่วงสมัยสาธารณรัฐจีน หม่า ปังเต๋อ (เกอ ยู) ที่ซื้อตำแหน่งนายอำเภอมาพร้อมกับภรรยา (เลา เจียหลิง) และลูกน้อง กำลังเดินทางไปเข้ารับตำแหน่ง แต่ถูกโจรจาง ม่าจื่อ (เจียง เหวิน) ซุ่มโจมตีระหว่างทาง จาง ม่าจื่อฆ่าลูกน้องของหม่า ปังเต๋อ แต่ไว้ชีวิตเขาไว้ จาง ม่าจื่อตัดสินใจแอบอ้างเป็นนายอำเภอไปเข้ารับตำแหน่งที่เมืองหงซือ โดยพาหม่า ปังเต๋อไปเป็นที่ปรึกษา

เมืองหงซือเป็นดินแดนของฮวง ซื่อลัง (โจว เหวินฟะ) เจ้าพ่อผู้กุมเส้นทางเศรษฐกิจของเมืองหงซือ กดขี่ประชาชนมานานหลายปี และเป็นผู้ปกครองตัวจริงของท้องถิ่น หลังจากจาง ม่าจื่อเข้ารับตำแหน่ง เขาปฏิเสธที่จะก้มหัวให้ฮวง ซื่อลัง การประลองระหว่างทั้งสองจึงทวีความรุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว ตั้งแต่เรื่องภาษี ฝิ่น การลอบสังหาร ไปจนถึงการเผชิญหน้าอย่างเปิดเผย จาง ม่าจื่อใช้ปัญญาและความกล้าทำลายอำนาจของฮวง ซื่อลังลงทีละขั้น

ความขัดแย้งหลักของภาพยนตร์ไม่ใช่เพียงเรื่อง恩怨ส่วนตัว แต่ยังเป็นนิทานเปรียบเทียบเกี่ยวกับอำนาจ ความยุติธรรม และการตื่นรู้ของประชาชน ในที่สุดจาง ม่าจื่อปลุกระดมชาวเมืองหงซือล้มล้างการปกครองของฮวง ซื่อลัง เปิดเผยความเป็นจริงอันโหดร้ายที่ว่า "ใครชนะ พวกเขาก็ช่วยคนนั้น"

นักแสดงนำ

ลักษณะพิเศษในการผลิต

ลักษณะพิเศษในการผลิตของ "ให้กระสุนบิน" ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้มีความโดดเด่นในวงการภาพยนตร์จีน:

ศิลปะการพูด: ภาพยนตร์มีความหนาแน่นของบทพูดสูงมาก บทพูดเกือบทุกประโยคได้รับการขัดเกลาอย่างประณีต เต็มไปด้วยการเล่นคำ นัย และแบล็คคอมเมดี้ ตั้งแต่ "ยืนหยัดหาเงิน" ไปจนถึง "ให้กระสุนบินสักพัก" บทพูดจำนวนมากกลายเป็นคำพูดติดปากบนอินเทอร์เน็ต ถูกอ้างอิงและตีความซ้ำแล้วซ้ำเล่า

จังหวะและตัดต่อ: ภาพยนตร์มีจังหวะการเล่าเรื่องที่รวดเร็วมาก การดำเนินเรื่องกระชับและรัดกุม เกือบจะไม่มี镜头ที่ฟุ่มเฟือยเลย เจียง เหวินใช้สไตล์ "สุนทรียศาสตร์แห่งความรุนแรง" ที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา ผสมผสานฉากแอ็กชันและองค์ประกอบคอมเมดี้เข้าด้วยกันอย่างแนบเนียน สร้างประสบการณ์การรับชมที่ไม่เคยมีมาก่อน

ศิลปะการแสดง: การที่สามพระเอกแห่งวงการอย่างเจียง เหวิน, เกอ ยู และโจว เหวินฟะ มาร่วมแสดงในเรื่องเดียวกัน ได้รับการยกย่องว่าเป็น "การเผชิญหน้าสามเส้า" ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์จีน ความเกรียงไกรของเจียง เหวิน ความฉลาดแกมโกงของเกอ ยู และความโหดเหี้ยมของโจว เหวินฟะ สไตล์การแสดงของนักแสดงทั้งสามแตกต่างกันแต่กลับเติมเต็มกันได้อย่างสมบูรณ์แบบ เกิดเป็นประกายไฟที่เจิดจ้า

นัยทางการเมือง: ภาพยนตร์ดูเผินๆ เป็นเพียงเรื่องราวพื้นบ้านของโจรสู้กับเจ้าพ่อ แต่ในระดับลึกกลับเต็มไปด้วยนัยอันลึกซึ้งเกี่ยวกับโครงสร้างอำนาจ แก่นแท้ของการปฏิวัติ และจิตวิทยามวลชน ความเป็นไปได้ในการตีความหลายระดับนี้เป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ภาพยนตร์ยังคงได้รับความนิยมอย่างยาวนาน

สองเวอร์ชัน: ภาพยนตร์ออกฉายพร้อมกันทั้งเวอร์ชันภาษาจีนกลางและเวอร์ชันภาษาซีชวน (เสฉวน) เวอร์ชันภาษาซีชวนได้รับการยอมรับว่ามีอารมณ์ขันมากกว่า เนื่องจากเสน่ห์ของภาษาถิ่นที่เป็นเอกลักษณ์และการแสดงออกที่ใกล้ชิดกับชีวิตจริงมากขึ้น

อิทธิพลทางวัฒนธรรม

อิทธิพลทางวัฒนธรรมของ "ให้กระสุนบิน" นับได้ว่าเป็นปรากฏการณ์ระดับ:

ปรากฏการณ์วัฒนธรรมออนไลน์: บทพูดและมุกต่างๆ ของภาพยนตร์ยังคงถูกพูดถึงบนอินเทอร์เน็ตจีนมากว่าสิบปี "ยืนหยัดหาเงิน" "ให้กระสุนบินสักพัก" "ฉันอยากยืน แล้วก็หาเงินด้วย" "คุณช่วยแปลให้ฉันฟังหน่อยว่าอะไรคือเซอร์ไพรส์" บทพูดคลาสสิกเหล่านี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของภาษาประจำวัน ถูกนำไปใช้อย่างกว้างขวางในการวิจารณ์สังคม การอภิปรายทางธุรกิจ และการเปรียบเทียบทางการเมือง

การตีความทางวัฒนธรรมอย่างต่อเนื่อง: นับตั้งแต่ภาพยนตร์ออกฉายมากว่าสิบปี ผู้ชมและนักวิชาการยังคงค้นพบมุมมองการตีความใหม่ๆ จากภาพยนตร์เรื่องนี้ ตั้งแต่การเปรียบเทียบทางการเมืองไปจนถึงนัยแห่งการปฏิวัติ จากการวิเคราะห์โครงสร้างอำนาจไปจนถึงการวิจารณ์ชนชั้นทางสังคม "ให้กระสุนบิน" ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมชนิดหนึ่ง ที่รับอารมณ์ความรู้สึกทางสังคมในยุคสมัยต่างๆ

มาตรฐานของภาพยนตร์เชิงพาณิชย์จีน: ภาพยนตร์พิสูจน์ให้เห็นว่าภาพยนตร์เชิงพาณิชย์สามารถมีความเป็นศิลปะและความคิดในระดับสูงได้ในเวลาเดียวกัน ทำลายการต่อต้านระหว่างพาณิชย์และศิลปะ สร้างมาตรฐานใหม่ให้กับภาพยนตร์เชิงพาณิชย์จีน

จุดสูงสุดของเจียง เหวิน: ภาพยนตร์ได้รับการยอมรับว่าเป็นผลงานชิ้นเอกในอาชีพการกำกับของเจียง เหวิน ผสมผสานข้อดีทั้งหมดจากผลงานก่อนหน้าของเขา - การกำกับที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพรสวรรค์ การแสดงที่เต็มไปด้วยความเกรียงไกร บทพูดที่เฉียบคมและเต็มไปด้วยอารมณ์ขัน และแก่นความคิดอันลึกซึ้ง

อ้างอิง

1. Douban Movie - ให้กระสุนบิน https://movie.douban.com/subject/3742360/
2. Baidu Baike - ให้กระสุนบิน https://baike.baidu.com/item/让子弹飞/5358
3. Wikipedia - ให้กระสุนบิน https://zh.wikipedia.org/wiki/让子弹飞