อาคารดินแห่งฝูเจี้ยน

Synopsis

ภาพรวม

ต้าหลู่ฝูเจี้ยน เป็นสถาปัตยกรรมที่อยู่อาศัยแบบดั้งเดิมขนาดใหญ่ที่สร้างด้วยดินอัดอันเป็นเอกลักษณ์ กระจายอยู่ตามพื้นที่ภูเขาทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน ตั้งอยู่ principalmente ในเขตหย่งติ้งของเมืองหลงเหยียน และในอำเภอหนานจิง อำเภอหัวอานของเมืองจางโจว เป็นต้น พวกมันมีชื่อเสียงในด้านขนาดอันยิ่งใหญ่ รูปลักษณ์ที่แปลกตา โครงสร้างที่ประณีต และเนื้อหาทางวัฒนธรรมอันลึกซึ้ง...

ภาพรวม

อาคารดินฝูเจี้ยน เป็นสถาปัตยกรรมบ้านเรือนดินอัดขนาดใหญ่เฉพาะตัวที่กระจายอยู่ตามพื้นที่ภูเขาทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน ตั้งอยู่หลักๆ ในเขตหย่งติ้งของเมืองหลงเหยียน และอำเภอหนานจิง อำเภอฮวาอาน ของเมืองจางโจว เป็นต้น อาคารเหล่านี้มีชื่อเสียงไปทั่วโลกจากขนาดอันยิ่งใหญ่ รูปร่างอันแปลกตา โครงสร้างอันประณีต และเนื้อหาทางวัฒนธรรมอันลึกซึ้ง ในปี 2008 อาคารดินฝูเจี้ยนจำนวน 46 หลัง ในกลุ่ม "หกกลุ่ม สี่หลัง" ได้รับการขึ้นทะเบียนอย่างเป็นทางการเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก ได้รับการขนานนามว่าเป็น "ปราสาทโบราณตะวันออก" และ "อัศจรรย์แห่งสถาปัตยกรรมโลก"

อาคารดินเหล่านี้ไม่ได้สร้างขึ้นเพื่อการชมความงามเพียงอย่างเดียว แต่ก่อนอื่นคือบ้านเรือนที่ใช้สำหรับการอยู่อาศัย การดำรงชีวิต และการป้องกันภัยของชาวแคะและชาวหมิ่นหนานรุ่นแล้วรุ่นเล่า รูปแบบสถาปัตยกรรมหลักมีทั้งทรงกลม ทรงสี่เหลี่ยม ทรงรี และทรงโค้ง เป็นต้น ในนั้นอาคารดินทรงกลม (หรือที่เรียก "หยวนจ้าย") เป็นทรงคลาสสิกและน่าตื่นตาตื่นใจที่สุด กำแพงด้านนอกของอาคารดินมีความหนามากกว่าหนึ่งเมตร สร้างขึ้นจากการอัดดินด้วยดินเหลือง ปูนขาว กรวดทราย ฯลฯ แข็งแรงเป็นพิเศษ และมีประสิทธิภาพในการป้องกันอย่างสูง ภายในอาคารคือสังคมขนาดเล็กที่สมบูรณ์ ห้องเรียงรายเป็นวงกลมตามแนวผนังด้านใน ใจกลางเป็นศาลบรรพบุรุษ สะท้อนให้เห็นวัฒนธรรมครอบครัวของการอยู่รวมกันเป็นกลุ่มเครือญาติ ความเสมอภาค และความสามัคคี

ประวัติศาสตร์

ต้นกำเนิดของอาคารดินฝูเจี้ยนมีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับการอพยพครั้งใหญ่ของชาวฮั่นจากที่ราบกลางไปทางใต้หลายครั้งในประวัติศาสตร์ (หรือที่เรียกว่า "อี้กวานหนานตู้") เพื่อหลบหนีความวุ่นวายจากสงคราม ชาวจีนที่อพยพลงใต้เข้ามาตั้งรกรากในพื้นที่ภูเขาบริเวณรอยต่อของมณฑลฝูเจี้ยน กวางตุ้ง และเจียงซี ถูกเรียกว่า "ชาวแคะ" ในการเผชิญกับสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย เงื่อนไขทางธรรมชาติที่โหดร้าย และการแข่งขันทรัพยากรกับชาวบ้านดั้งเดิม พวกเขาต้องการรูปแบบที่อยู่อาศัยที่สามารถใช้ทั้งการอยู่รวมกันและการป้องกันภัย อาคารดินจึงเกิดขึ้นตามความจำเป็นนี้ โดยมีประวัติศาสตร์ย้อนไปถึงสมัยซ่งและหยวน และรุ่งเรืองถึงขีดสุดในช่วงปลายสมัยหมิงถึงต้นสมัยชิง

การก่อสร้างอาคารดินเป็นโครงการใหญ่ของครอบครัว มักต้องใช้เวลาหลายปีหรือแม้กระทั่งหลายสิบปีจึงจะแล้วเสร็จ มันไม่เพียงเป็นผลงานอันเลอค่าของฝีมือเชิงสถาปัตยกรรมเท่านั้น แต่ยังเป็นพาหะสำคัญของวัฒนธรรมแคะ เป็นพยานต่อประวัติศาสตร์การอพยพและการพัฒนาของชาวแคะที่แสดงถึงความอดทนไม่ย่อท้อ ความมุ่งมั่นบุกเบิก และความสามัคคีช่วยเหลือเกื้อกูลกัน อาคารดินแต่ละหลังมีชื่อของตัวเอง ซึ่งแสดงถึงความปรารถนาดีของครอบครัว ส่วนคู่คำขวัญและคำสอนบรรพบุรุษภายในอาคารก็สืบทอดจริยธรรมลัทธิขงจื๊อและปรัชญาการบริหารครอบครัว

จุดท่องเที่ยวหลัก

อาคารดินฝูเจี้ยนมีจำนวนมากและกระจายตัวค่อนข้างกว้าง กลุ่มอาคารต่อไปนี้เป็นกลุ่มที่มีความโดดเด่นและมีคุณค่าทางการท่องเที่ยวมากที่สุด:

1. กลุ่มอาคารดินหงเคิง อ.หย่งติ้ง (หมู่บ้านวัฒนธรรมพื้นบ้าน): ที่นี่มีอาคารดินหลากหลายประเภท ทั้ง "เจ้าชายแห่งอาคารดิน" อันงดงามตระการตา นั่นคือ เจิ้นเฉิงโหลว (ทรงกลม) คุ้ยจู้โหลว อาคารดินทรงสี่เหลี่ยมสไตล์วัง palace-style square building และ หรูเซิงโหลว อาคารดินทรงกลมขนาดเล็ก เป็นต้น เจิ้นเฉิงโหลวออกแบบตามแนวคิดปากัว (แปดทิศ) มีวงแหวนสองชั้น อาคารภายในอาคาร เป็นแบบอย่างของการผสมผสานระหว่างจีนและตะวันตก
2. กลุ่มอาคารดินเกาเป่ย์ อ.หย่งติ้ง: มี เฉิงฉี่โหลว "ราชาแห่งอาคารดิน" เป็นศูนย์กลาง เฉิงฉี่โหลว "สูงสี่ชั้น สี่วงกลม ขึ้นลงสี่ร้อยห้อง วงกลมในวงกลม วงกลมซ้อนวงกลม เคยผ่านร้อนหนาวสามร้อยปี" เป็นหนึ่งในอาคารดินทรงกลมที่มีจำนวนวงกลมมากที่สุดและมีผู้อยู่อาศัยมากที่สุด ขนาดใหญ่โตและมีพลังอำนาจ
3. กลุ่มอาคารดินเทียนหลัวเคิง อ.หนานจิง: หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า "สี่ผัดหนึ่งต้ม" ประกอบด้วยอาคารดินทรงสี่เหลี่ยมหนึ่งหลัง (ปู้หยุนโหลว) อาคารดินทรงกลมสามหลัง (เหอชางโหลว เจิ้นชางโหลว รุ่ยหยุนโหลว) และอาคารดินทรงรีหนึ่งหลัง (เหวินชางโหลว) เรียงรายตามภูมิประเทศเชิงเขา เมื่อมองจากจุดชมวิวด้านบนคือภาพคลาสสิกที่สุดของอาคารดินฝูเจี้ยน
4. เมืองโบราณหยุนสุ่ยเหยา อ.หนานจิง: เดิมชื่อหมู่บ้านฉางเจี้ยว มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์ "หยุนสุ่ยเหยา" (Cloudy Water Romance) ที่นี่มีทางเดินโบราณที่ยาวเหยียด ต้นไทรอายุร้อยปี ภูเขาอันงดงามและน้ำอันใสสะอาด รวมถึง เหอเก้ยโหลว อันงดงาม (อาคารดินทรงสี่เหลี่ยมที่สูงที่สุด สร้างบนพื้นที่บึง) และ หฺวายหยวนโหลว (หนึ่งในอาคารดินทรงกลมสองวงแหวนที่มีฝีมือการก่อสร้างประณีตที่สุดและได้รับการอนุรักษ์ดีที่สุด) ซึ่งผสมผสานระหว่างทิวทัศน์ธรรมชาติและวัฒนธรรมได้อย่างสมบูรณ์แบบ
5. กลุ่มอาคารดินต้าตี้ อ.ฮวาอาน: มี เอ้ออี๋โหลว เป็นตัวแทน ซึ่งหมายถึง "เหมาะสมทั้งภูเขาและน้ำ เหมาะสมทั้งบ้านและเรือน" มันเป็นแบบอย่างของอาคารดินฝูเจี้ยนที่ผสมผสานองค์ประกอบวัฒนธรรมต่างชาติมากขึ้น การตกแต่งด้วยภาพวาดฝาผนัง ภาพสี และนาฬิกาตะวันตก มีลักษณะเฉพาะตัว ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ราชาแห่งอาคารดิน" และ "อาคารดินอันดับหนึ่งของจีน"

ข้อมูลที่เป็นประโยชน์

การท่องเที่ยวชมอาคารดินฝูเจี้ยนมักใช้เมืองหย่งติ้งหรือหนานจิงเป็นฐาน จุดท่องเที่ยวทั้งสองแห่งกระจายตัว แนะนำให้ท่องเที่ยวด้วยรถส่วนตัวหรือรถเช่า ต่อไปนี้เป็นข้อมูลสรุปที่เป็นประโยชน์สำหรับบางจุดท่องเที่ยวหลัก:

คำแนะนำเพิ่มเติม:
* ราคาตั๋วและเวลาเปิด-ปิดอาจมีการปรับเปลี่ยนตามฤดูกาล โปรดตรวจสอบข้อมูลล่าสุดจากแหล่งทางการก่อนออกเดินทาง
* ถนนในพื้นที่ภูเขามีโค้งมาก การขับรถส่วนตัวต้องระมัดระวังความปลอดภัย
* ภายในอาคารดินยังมีผู้อยู่อาศัย โปรดเคารพธรรมเนียมท้องถิ่นขณะเยี่ยมชม เก็บความเงียบ และอย่าเข้าไปถ่ายภาพในห้องพักของชาวบ้านโดยไม่ได้รับอนุญาต
* อาจพิจารณาพักค้างคืนหนึ่งคืนในโฮมสเตย์อาคารดินท้องถิ่น เพื่อสัมผัสยามค่ำคืนและยามเช้าอันเงียบสงบของชนบท

ข้อมูลอ้างอิง

1. ศูนย์มรดกโลก ยูเนสโก - หน้าคำอธิบายอาคารดินฝูเจี้ยน:
   https://whc.unesco.org/en/list/1113/
2. เว็บไซต์ทางการของกรมวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวมณฑลฝูเจี้ยน - หัวข้อพิเศษอาคารดิน:
   http://wlt.fujian.gov.cn/ztzl/zt/fjtldyz/
3. กรมวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยวอำเภอหนานจิง เมืองจางโจว (เผยแพร่ข้อมูลทางการ):
   http://www.fjnj.gov.cn/zfxxgkzl/zfxxgkml/zfgzbm/wtlyj/