Pierogi

Synopsis

Pierogi są najbardziej reprezentatywnym tradycyjnym daniem mącznym w Chinach, z historią liczącą ponad 1800 lat. Ciasto zawija różnorodne farsze, a pierogi można gotować w wodzie, gotować na parze lub smażyć. Najsłynniejsza legenda głosi, że święty lekarz Zhang Zhongjing wynalazł pierogi, aby leczyć odmrożone uszy. W północnych Chinach pierogi są obowiązkowym daniem w wigilię Nowego Roku, a ich kształt przypominający starożytne złote sztabki symbolizuje przyciąganie bogactwa i skarbów. Klasyczne farsze to wieprzowina z kapustą pekińską, wieprzowina z szczypiorkiem oraz mieszanka trzech składników. To pierwsze narodowe danie Chin, niezbędne w chińskich restauracjach za granicą.

Przegląd

Jiaozi to najbardziej popularne i reprezentatywne tradycyjne danie mączne w Chinach, a także potrawa o najgłębszym znaczeniu emocjonalnym dla Chińczyków. Dla Chińczyków miska gorących jiaozi to nie tylko posiłek, ale także smak domu i symbol rodzinnego zjednoczenia. Mieszkańcy północnych Chin szczególnie uwielbiają jiaozi – jiaozi je się w Wigilię Nowego Roku, na początku zimy, przed wyjazdem z domu i po powrocie do domu. Jiaozi towarzyszą Chińczykom w każdym aspekcie życia.

Przygotowanie jiaozi wydaje się proste – farsz zawija się w ciasto, skleja brzegi i gotuje. Ale właśnie ta prosta forma kryje w sobie nieskończone możliwości zmian – farsz może być niezwykle różnorodny, metody gotowania obejmują gotowanie w wodzie, gotowanie na parze, smażenie, a sosy dipingowe różnią się w zależności od osoby. Według niepełnych statystyk, w Chinach istnieje ponad 200 rodzajów jiaozi, a różne regiony mają zupełnie odmienną kulturę i smaki jiaozi.

Pochodzenie historyczne

Najsłynniejsza legenda o pochodzeniu jiaozi mówi, że wynalazł je święty lekarz Zhang Zhongjing. Podobno pod koniec dynastii Han, słynny lekarz Zhang Zhongjing zobaczył zimą wielu biednych ludzi z odmrożonymi uszami. Użył więc ciasta do zawinięcia baraniny i ziół leczniczych, tworząc jedzenie w kształcie ucha, które po ugotowaniu rozdał ludziom, lecząc ich odmrożone uszy. To jedzenie nazwano "jiao'er", co później ewoluowało w "jiao'er", a ostatecznie ustaliło się jako "jiaozi".

Odkrycia archeologiczne pokazują, że jiaozi mają w Chinach bardzo długą historię. W 1972 roku archeolodzy odkryli kompletne, fizyczne jiaozi w grobowcu z czasów dynastii Tang w Turpanie w Xinjiang, liczące około 1300 lat, których kształt jest bardzo podobny do współczesnych jiaozi. Jest to obecnie najwcześniejszy fizyczny dowód na istnienie jiaozi.

Klasyczne farsze

Techniki przygotowania

Formowanie jiaozi to jedna z najważniejszych wspólnych aktywności chińskich rodzin. Szczególnie na północy, w Wigilię Nowego Roku, cała rodzina zasiada razem do lepienia jiaozi, co jest najcieplejszym rodzinnym czasem. Starsze pokolenie rozwałkowuje skórki, rodzice nadziewają, a dzieci uczą się lepić krzywe jiaozi – ta ciepła scena z udziałem kilku pokoleń to najcenniejsze wspomnienie Nowego Roku dla niezliczonych Chińczyków.

Regionalne jiaozi

Znaczenie kulturowe

W chińskiej kulturze jiaozi mają znaczenie znacznie głębsze niż tylko jedzenie. Po pierwsze, jiaozi kształtem przypominają starożytne sztabki złota (yuanbao), symbolizując bogactwo i szczęście. Podczas lepienia jiaozi w Wigilię Nowego Roku niektórzy wkładają monetę lub cukierka do jednego z jiaozi – osoba, która na niego trafi, będzie miała szczęście w nadchodzącym roku. Po drugie, jiaozi symbolizują zjednoczenie – sam proces wspólnego lepienia i jedzenia jiaozi przez całą rodzinę jest zjednoczeniem. Ponadto, jiaozi oznaczają również "przekroczenie" (jiaozi) – moment przejścia ze starego roku do nowego, dlatego jedzenie jiaozi w Wigilię Nowego Roku ma znaczenie pożegnania starego i powitania nowego.

Źródła

1. Baidu Baike: https://baike.baidu.com/item/饺子
2. Wikipedia: https://zh.wikipedia.org/zh-cn/饺子
3. Chińska kultura kulinarna: https://baike.baidu.com/item/中国饮食文化
4. Zhang Zhongjing i jiaozi: https://baike.baidu.com/item/张仲景