🎬

มองดูฤดูใบไม้ผลิ

春望
Views
45

Synopsis

บทกวีห้าคำสี่บทของตู้ฝู่ที่ประพันธ์ขึ้นในช่วงกบฏอันสือ โดยใช้ภาพฤดูใบไม้ผลิในฉางอันเพื่อแสดงความโศกเศร้าต่อประเทศที่แตกสลายและการพลัดพรากจากครอบครัว

ต้นฉบับ

ประเทศแตกสลาย ภูเขาแม่น้ำยังอยู่
เมืองในฤดูใบไม้ผลิ ต้นไม้หญ้าขึ้นรก
รู้สึกถึงกาลเวลา ดอกไม้ราวกับกระเซ็นน้ำตา
เกลียดการจากลา นกเสียงร้องทำให้ใจหวาดหวั่น
ไฟสงครามลุกโชนติดต่อสามเดือน
จดหมายจากบ้านมีค่าถึงหมื่นตำลึงทอง
ผมขาวเกามันยิ่งสั้น
แทบจะไม่สามารถปักปิ่นได้แล้ว

ภาพรวม

"ชุนหวัง" (春望 - มองดูฤดูใบไม้ผลิ) เป็นบทกวีห้าคำแปดบรรทัด (อู่หยันลวี่ซือ) ที่แต่งโดยตู้ฝู่ กวีแห่งราชวงศ์ถัง ในเดือนมีนาคม ปีที่ 2 ของรัชศกจื้อเต๋�องจักรพรรดิถังซู่จง (ค.ศ. 757) ในขณะนั้น กบฏอันฉื่อได้ปะทุขึ้น ฉางอานถูกกองทัพกบฏยึดครอง ตู้ฝู่ถูกกักขังอยู่ในฉางอาน ได้เห็นภาพความพินาศของเมืองหลวงหลังจากถูกยึดครอง ด้วยความรู้สึกอันลึกซึ้ง จึงได้เขียนบทกวีอมตะชิ้นนี้ขึ้น

ประวัติผู้แต่ง

รายการ เนื้อหา
ชื่อ ตู้ฝู่ (ค.ศ. 712—770)
ชื่อรอง จื่อเหม่ย, ฉายา เซ่าหลิงเย่เหล่า (เฒ่าป่าช้าเซ่าหลิง)
ราชวงศ์ ถัง
สมญา "ปราชญ์แห่งกวี" (ซือเชิ่ง)
ผลงาน代表作 "ชุนหวัง", "เติงเกา", "เหมาอู๋เหวยชิวเฟิงโพ่เกอ" ฯลฯ

ตู้ฝู่เป็นกวีสัจนิยมผู้ยิ่งใหญ่แห่งราชวงศ์ถัง คู่กับหลี่ไป๋ เรียกว่า "หลี่-ตู้" บทกวีของเขาถูกเรียกว่า "ประวัติศาสตร์แห่งบทกวี" (ซือฉื่อ) บันทึกประวัติศาสตร์การเปลี่ยนผ่านของราชวงศ์ถังจากความรุ่งเรืองสู่ความเสื่อมโทรมอย่างแท้จริง

การวิเคราะห์

สองบรรทัดแรก "ประเทศแตกสลาย ภูเขาแม่น้ำยังอยู่ / เมืองในฤดูใบไม้ผลิ ต้นไม้หญ้าขึ้นรก" เปิดเรื่องด้วยเทคนิคการเปรียบเทียบ — แม้ประเทศจะพังทลาย แต่ภูเขาแม่น้ำยังคงอยู่; แม้ฤดูใบไม้ผลิจะมาถึง แต่ในเมืองกลับมีเพียงหญ้าป่าขึ้นรก ภูเขาแม่น้ำยังเหมือนเดิม แต่ผู้คนและเรื่องราวเปลี่ยนไปหมด นำมาซึ่งความรู้สึกอันลึกซึ้ง

สองบรรทัดต่อมา "รู้สึกถึงกาลเวลา ดอกไม้ราวกับกระเซ็นน้ำตา / เกลียดการจากลา นกเสียงร้องทำให้ใจหวาดหวั่น" เป็นประโยคอมตะตลอดกาล เผชิญหน้ากับสถานการณ์ในเวลานั้น แม้แต่การมองดอกไม้ก็ทำให้คนหลั่งน้ำตาได้; คิดถึงครอบครัว แม้แต่เสียงนกร้องก็ทำให้ใจหวาดหวั่น ดอกไม้และนกตามปกติเป็นสิ่งที่ชวนให้เพลิดเพลินใจ แต่ภายใต้ปากกาของกวีกลับก่อให้เกิดความโศกเศร้าที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

สองบรรทัดกลาง "ไฟสงครามลุกโชนติดต่อสามเดือน / จดหมายจากบ้านมีค่าถึงหมื่นตำลึงทอง" บอกเล่าความปรารถนาที่แท้จริงที่สุดของผู้คนในยามสงคราม — สงครามดำเนินมาหลายเดือนแล้ว จดหมายจากบ้านหนึ่งฉบับล้ำค่ากว่าทองคำหมื่นตำลึง

สองบรรทัดสุดท้าย "ผมขาวเกามันยิ่งสั้น / แทบจะไม่สามารถปักปิ่นได้แล้ว" ด้วยรายละเอียดที่ผมขาวบางเบาจนแทบจะปักปิ่นไม่ติด แสดงถึงความทุกข์โศกอันหนักหน่วงของกวีที่ห่วงใยประเทศและประชาชน

บทกวี คำอธิบาย
ประเทศแตกสลาย ภูเขาแม่น้ำยังอยู่ / เมืองในฤดูใบไม้ผลิ ต้นไม้หญ้าขึ้นรก ประเทศพังทลายแต่ภูเขาแม่น้ำยังคงเดิม ฤดูใบไม้ผลิมาถึงแต่ในเมืองกลับมีหญ้าป่าขึ้นรก
รู้สึกถึงกาลเวลา ดอกไม้ราวกับกระเซ็นน้ำตา / เกลียดการจากลา นกเสียงร้องทำให้ใจหวาดหวั่น รู้สึกถึงสถานการณ์ เห็นดอกไม้ราวกับกระเซ็นน้ำตา คิดถึงครอบครัวได้ยินเสียงนกทำให้ใจหวาดหวั่น
ไฟสงครามลุกโชนติดต่อสามเดือน / จดหมายจากบ้านมีค่าถึงหมื่นตำลึงทอง ไฟสงครามลุกโชนติดต่อกันสามเดือน จดหมายจากบ้านหนึ่งฉบับมีค่าถึงหมื่นตำลึงทอง
ผมขาวเกามันยิ่งสั้น / แทบจะไม่สามารถปักปิ่นได้แล้ว ผมขาวยิ่งเกายิ่งสั้น เกือบจะปักปิ่นไม่ติดแล้ว

พื้นหลังการสร้างสรรค์

กบฏอันฉื่อเป็นจุดเปลี่ยนของราชวงศ์ถังจากความรุ่งเรืองสู่ความเสื่อมโทรม ปี ค.ศ. 755 อันลู่ชานยกทัพก่อกบฏ ปีต่อมายึดครองฉางอานได้ ตู้ฝู่ระหว่างหลบหนีถูกกองทัพกบฏจับกุม ถูกกักขังอยู่ในฉางอาน ในเมืองหลวงที่เคยรุ่งเรืองนี้ เขาได้เห็นซากปรักหักพังและความทุกข์ยากที่สงครามนำมา จึงได้เขียนบทกวีอันลือเลื่องที่เต็มไปด้วยความเศร้าหมองและหนักแน่นนี้ขึ้น

ข้อมูลอ้างอิง

  1. วิกิพีเดีย: https://zh.wikipedia.org/wiki/春望
  2. กู่สื่อเหวินหวัง: https://www.gushiwen.cn/
  3. ไป่ตู้ไป๋เคอ: https://baike.baidu.com/item/春望

Available in other languages

Comments (0)