Szanghajski Bund

Synopsis

Bund położony jest na zachodnim brzegu rzeki Huangpu w Szanghaju i stanowi najbardziej ikoniczny miejski krajobraz miasta. Około 1,5-kilometrowy pas zabytkowych budynków, zwany "Wystawą Architektury Świata", skupia 52 historyczne budowle w stylach gotyckim, romańskim, barokowym i innych, będących świadectwem stuletnich przemian Szanghaju od otwarcia portu po metropolię międzynarodową. Po przeciwnej stronie rzeki, w dzielnicy finansowej Lujiazui, drapacze chmur stoją naprzeciw klasycznej architektury Bundu, tworząc najbardziej spektakularną panoramę miejską Szanghaju.

Przegląd

Bund znajduje się na zachodnim brzegu rzeki Huangpu w centrum Szanghaju, rozciągając się na długości około 1,5 km od mostu Waibaidu na północy do nabrzeża Shiliupu na południu. Jest to najbardziej ikoniczny miejski krajobraz i najsłynniejsza atrakcja turystyczna Szanghaju. Najbardziej charakterystyczną cechą Bundu jest 52 historycznych budynków o różnorodnych stylach architektonicznych, ustawionych wzdłuż rzeki. Zbudowane między końcem XIX a początkiem XX wieku, budynki te reprezentują różne zachodnie style architektoniczne, takie jak gotycki, rzymski, barokowy, neoklasycystyczny i art déco, dzięki czemu kompleks ten nazywany jest "Wystawą Architektury Narodów". W 1996 roku zespół budynków Bundu został wpisany przez Radę Państwa na listę kluczowych zabytków kultury o znaczeniu narodowym.

Bund to nie tylko wizytówka Szanghaju, ale także skrót współczesnej historii Chin. Od otwarcia portu w Szanghaju w 1843 roku do powstania Chińskiej Republiki Ludowej w 1949 roku, Bund był świadkiem stuletniej drogi Chin od izolacji do otwarcia, od upokorzenia do niepodległości. Dziś Bund, stojąc naprzeciw drapaczy chmur dzielnicy finansowej Lujiazui po drugiej stronie rzeki, tworzy jeden z najbardziej spektakularnych miejskich sylwetek na świecie, będąc dialogiem między klasyką a nowoczesnością.

Wystawa Architektury Narodów

Zespół budynków na Bundzie to historyczne dziedzictwo pozostawione przez zachodnie mocarstwa w okresie koncesji w Szanghaju od końca XIX do początku XX wieku. Budynki te były pierwotnie głównie siedzibami zagranicznych banków, firm handlowych i towarzystw ubezpieczeniowych, dlatego Bund był nazywany "Wschodnim Wall Street".

Najbardziej imponującym z nich jest budynek nr 12, dawny HSBC. Zbudowany w 1923 roku, był nazywany "najwspanialszym budynkiem od Kanału Sueskiego po Cieśninę Beringa na Dalekim Wschodzie". Budynek zwieńczony jest ogromną rzymską kopułą, a w holu znajdują się piękne mozaikowe freski. Obecnie jest siedzibą Banku Pudong Development.

Innym symbolem Bundu jest wielki zegar na szczycie budynku celnego. Zbudowany w 1927 roku, wybija kwadranse, a jego dźwięk, początkowo melodia dzwonów westminsterskich, później zmieniony na "Czerwony Wschód", a obecnie przywrócony do tradycyjnej melodii, stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych dźwięków miasta.

Oba brzegi Huangpu

Najbardziej magicznym momentem na Bundzie jest noc. Gdy zapalają się światła, Wystawa Architektury Narodów mieni się złotem, podczas gdy po drugiej stronie rzeki, w Lujiazui, drapacze chmur – Wieża Perłowa Orientu, Jin Mao Tower, Shanghai World Financial Center i Shanghai Tower – rozbłyskują kolorami. Przecinające rzekę statki wycieczkowe dopełniają niezapomniany obraz miejskiej nocy.

Patrząc z nabrzeża Bundu na Lujiazui, można zobaczyć najbardziej spektakularne osiągnięcia rozwoju miejskiego w Chinach od czasów reform i otwarcia. Wieża telewizyjna Perła Orientu to najbardziej rozpoznawalny symbol Szanghaju, a Shanghai Tower, mierzący 632 metry, jest najwyższym budynkiem w Chinach. Ten unikalny widok, gdzie klasyka i nowoczesność spoglądają na siebie przez rzekę, jest niezwykle rzadki w miastach na całym świecie.

Znaczenie kulturowe

Bund ucieleśnia ducha miasta Szanghaj. To, że Szanghaj nazywany jest "Magicznym Miastem", w dużej mierze wynika z otwartego, inkluzywnego charakteru, który reprezentuje Bund. Jego budynki pochodzą z różnych krajów, okresów i stylów, a jednak harmonijnie stoją obok siebie na tym samym nabrzeżu. Ta zdolność do wchłaniania różnorodności jest sednem szanghajskiego ducha miejskiego.

Bund jest także jednym z najczęściej pojawiających się miejsc w chińskich filmach i literaturze. Od filmów z lat 30. XX wieku po współczesne produkcje, Bund stał się niemal wizualnym synonimem Szanghaju. Niezliczone osoby przeżyły na nabrzeżu Bundu ważne chwile swojego życia – oświadczyny, wspólne zdjęcia, powitania Nowego Roku. Dźwięk zegara, nadrzeczny wiatr i światła Bundu tworzą najpiękniejsze miejskie wspomnienia o Szanghaju dla pokoleń Chińczyków.

Źródła

1. Baidu Baike: https://baike.baidu.com/item/外滩
2. Wikipedia: https://zh.wikipedia.org/zh-cn/外滩
3. Rząd Miasta Szanghaj: https://www.shanghai.gov.cn/