ไก่ขอทาน

Synopsis

ไก่ขอทานเป็นอาหารขึ้นชื่อดั้งเดิมของหางโจว มีต้นกำเนิดจากมณฑลเจ้อเจียง จัดอยู่ในประเภทอาหารเจ้อไต้ ตามตำนานเล่าว่ามีขอทานคนหนึ่งใช้ใบบัวและโคลนห่อไก่แล้วนำไปย่าง กลิ่นหอมฟุ้งไปทั่ว จึงได้ชื่อนี้ อาหารจานนี้ภายนอกห่อด้วยเปลือกโคลน ภายในห่อด้วยใบบัว ใช้ไฟอ่อนย่างนานหลายชั่วโมง เมื่อทุบเปลือกโคลนออก เนื้อไก่จะนุ่มชุ่มฉ่ำ หอมกลิ่นบัว เป็นตัวแทนสำคัญของวัฒนธรรมอาหารการกินในหางโจว

ภาพรวม

ไก่ขอทาน (พินอิน: jiàohuā jī) หรือที่รู้จักกันในชื่อ "ไก่รวยร่ำ" หรือ "ไก่ห่อดินเหนียว" เป็นอาหารขึ้นชื่อดั้งเดิมของเมืองหางโจว มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน จัดอยู่ในประเภทอาหารเจ้อเจียง (หนึ่งในแปดสำรับอาหารใหญ่ของจีน) อาหารจานนี้ใช้ไก่ทั้งตัวเป็นวัตถุดิบหลัก ยัดไส้ด้วยเครื่องเทศนานาชนิด ห่อด้วยใบบัวและเปลือกดินเหนียว จากนั้นนำไปอบด้วยไฟอ่อนเป็นเวลานาน มีชื่อเสียงระดับโลกจากวิธีการปรุงที่เป็นเอกลักษณ์และรสชาติที่อร่อยสดชื่น

ประวัติศาสตร์และตำนาน

เรื่องเล่าที่แพร่หลายที่สุดเกี่ยวกับต้นกำเนิดของไก่ขอทานคือ: กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีขอทานเร่ร่อนคนหนึ่งมาถึงหางโจวและขโมยไก่มาได้หนึ่งตัว แต่ไม่มีทั้งหม้อและเครื่องปรุง เขาจึงใช้ใบบัวห่อไก่แล้วพอกด้วยโคลนด้านนอก นำไปเผาในกองไฟ เมื่อเปลือกโคลนแห้งและถูกทุบออก เนื้อไก่ด้านในกลับนุ่มลื่นและหอมอร่อยอย่างน่าประหลาด การค้นพบอาหารโดยบังเอิญนี้ ต่อมาถูกพ่อครัวในหางโจวปรับปรุงให้ดีขึ้น และค่อยๆ พัฒนาเป็นอาหารขึ้นชื่อ "ไก่ขอทาน" ในปัจจุบัน

อีกตำนานหนึ่งเกี่ยวข้องกับจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง กล่าวกันว่าเมื่อจักรพรรดิเฉียนหลงเสด็จประพาสภาคใต้อย่างลับๆ และได้ลิ้มลองอาหารจานนี้ ก็ทรงชื่นชมเป็นอย่างมาก และได้บรรจุเข้าไปในรายการอาหารวังตั้งแต่นั้นมา ไก่ขอทานจึงมีชื่อเสียงแพร่หลาย

วิธีการทำ

กรรมวิธีการทำไก่ขอทานค่อนข้างพิถีพิถัน โดยสามารถแบ่งออกเป็นขั้นตอนหลักๆ ดังนี้

ความสำคัญทางวัฒนธรรม

ไก่ขอทานมีสถานะสำคัญในวัฒนธรรมการกินของหางโจว ร้านอาหารเก่าแก่ริมทะเลสาบซีหูของหางโจวอย่าง "หลอวายหลอวาย" (ก่อตั้งปี ค.ศ. 1848) ก็ใช้เมนูนี้เป็นหนึ่งในเมนู招牌 ดึงดูดลูกค้าทั้งชาวจีนและต่างชาติจำนวนมาก

นอกจากนี้ ไก่ขอทานยังปรากฏในนิยายกำลังภายในของกิมย้งเรื่อง "มังกรหยก" ถูกบรรยายว่าเป็นหนึ่งในอาหารจานโปรดของหงฉีกง ซึ่งช่วยยกระดับความโด่งดังทางวัฒนธรรมของอาหารจานนี้ให้สูงขึ้นไปอีก

คำแนะนำการลิ้มลอง

เอกสารอ้างอิง

1. Wikipedia - Beggar's Chicken: https://en.wikipedia.org/wiki/Beggar%27s_chicken
2. Four Seasons Hotel Hangzhou - Beggar's Chicken: The Legend Behind the Dish: https://www.fourseasons.com/hangzhou/dining/restaurants/jin_sha/beggars-chicken-the-legend-behind-the-dish/
3. The New York Times - FARE OF THE COUNTRY: Hong Kong's Mystery Chicken: https://www.nytimes.com/1990/04/08/travel/fare-of-the-country-hong-kong-s-mystery-chicken.html
4. เว็บไซต์ทางการของหลอวายหลอวาย: http://www.louwailou.com/